GeoTerva Modülü açın

Teori · Taşıma gücü

Hansen taşıma gücü: yük eğimi, taban eğimi ve zemin eğimi

Hansen’in tam denkleminin, eğimli zemindeki, eğik tabanlı ya da eğik yük etkisindeki bir temelin taşıma gücünü nasıl verdiği: altı düzeltme katsayısı, bunların nasıl birleştirildiği ve drenajsız biçim; modülün sayısal değerleriyle birlikte.

Modül çevrimiçi olarak tarayıcınızda; telefonda, tablette ya da bilgisayarda çalışır. Kurulum gerekmez, donanım kilidi yoktur.

Hansen · Sonuçlar
Hansen modülü, Analiz et düğmesinden sonra: çizim ve yanındaki sonuçlar
Bu sayfada · 7 bölüm
  1. 1Yalnızca daha fazla katsayı değil, gerçekten farklı bir denklem
  2. 2Şekil ve derinlik katsayıları
  3. 3Yük eğimi: yalnızca bir açıyla değil, gerçek yükle
  4. 4Taban eğimi ve zemin eğimi — Hansen’in kendi katkısı
  5. 5Katsayıların birleştirilmesi
  6. 6Drenajsız durum (φ = 0)
  7. 7Kaynak
GeoTerva mühendislik ekibi tarafındanUpdated 2026-10-187 dk okumaFree, no sign-up

Bu bölümdeki Meyerhof modülü, Terzaghi denklemini her temel şekline, her derinliğe ve eğik yüke genişletmektedir. Bu sayfa, söz konusu birleşimin hâlâ karşılayamadığı tek durumu ele almaktadır: tabanı yatay olmayan bir temel ya da temelin yanında yatay olmayıp aşağı doğru eğimlenen bir zemin yüzeyi. Hansen (1970) denklemi her iki durum için de standart çözümdür: diğerleriyle aynı biçimde kurulmuş ve iki ek düzeltme katsayısı grubuyla genişletilmiş, tek ve eksiksiz bir denklem.

First slide of the lecture slides: HansenPDF

Lecture slides

Ready-made slides for lectures and self-study

The mechanism, the derivation, the equations and the figures of this page, in teaching order. Every slide links back to its chapter.

44 slides · PDF · 1.3 MB

1Yalnızca daha fazla katsayı değil, gerçekten farklı bir denklem

Her “genel” taşıma gücü denkleminin, aynı sayılara farklı adlar verilmiş tek bir denklem olduğu düşünülebilir. Ancak durum böyle değildir. Hansen (1970), temel altındaki göçme yüzeyini biraz farklı biçimde idealleştirerek kendi taşıma gücü katsayılarını Vesic’ten bağımsız olarak elde etmiştir; Nc ve Nq, bu bölümdeki tüm yöntemlerde olduğu gibi Reissner ve Prandtl kapalı ifadeleriyle aynı çıkarken Nγ farklıdır.

Nγ = 1.5(Nq − 1) tan φ
Aynı içsel sürtünme açısı, iki farklı Nγ değeri — “taşıma gücü yöntemi” kavramının tek ve sabit bir sayı takımından ibaret olmadığının en açık göstergesi
φ (derece)Nγ — Hansen (bu modül)Nγ — Vesic (Meyerhof modülü)
100.391.22
151.182.65
202.955.39
256.7610.88
3015.0722.40
3220.7930.21
3533.9248.03
4079.54109.41
45200.81271.75
Hansen Nγ değeri, gösterilen her φ için Vesic değerinden belirgin biçimde düşüktür; olağan içsel sürtünme açılarında ikisinden daha tutucu olanı budur.

Mutlak anlamda bu değerlerden hiçbiri diğerinden “daha doğru” değildir; her ikisi de güvenilir ve yaygın olarak kullanılan türetmelere dayanmaktadır. Aralarındaki fark, Nγ için Nc ve Nq katsayılarında olduğu gibi kapalı ve genel kabul görmüş bir ifadenin bulunmadığını açıkça hatırlatmaktadır. Bu modülde Hansen denklemi, başka bir yöntemin sayılarıyla karıştırılmaksızın, kendi Nγ değeri ve kendi şekil ve yük eğimi katsayılarıyla tutarlı biçimde uygulanmaktadır.

2Şekil ve derinlik katsayıları

Hansen şekil katsayıları, Meyerhof modülündeki De Beer katsayılarıyla aynı işlevi görür — sonsuz uzunlukta bir şerit olmayan temel için düzeltme yapar — ve biçim olarak bunlara yakın olmakla birlikte aynı değildir:

sc = 1 + (B/L)(Nq/Nc),   sq = 1 + (B/L) sin φ,   sγ = 1 − 0.4(B/L)

Drenajsız yükleme için (φ = 0) Hansen, φ → 0 iken düzgün davranmayan yukarıdaki Nq/Nc oranı yerine kohezyon şekil katsayısına ayrı ve daha basit bir biçim vermektedir. Bu katsayı bir çarpan olmadığından s′c biçiminde, üs işaretiyle gösterilir: 1 değerine eklenir; bu, denklemin φ = 0 için yazılan biçimidir (aşağıdaki “Drenajsız durum” bölümüne bakınız).

s′c = 0.2(B/L) (yalnızca φ = 0 için)

Derinlik katsayıları Meyerhof modülündekilerle aynıdır — kelimenin tam anlamıyla aynı fonksiyonlardır, çünkü bu katsayıların kaynağı zaten Hansen (1970) çalışmasıdır:

Df/B ≤ 1: dc = 1 + 0.4(Df/B),  dq = 1 + 2 tan φ(1 − sin φ)²(Df/B),  dγ = 1

3Yük eğimi: yalnızca bir açıyla değil, gerçek yükle

Önceki modülde kullanılan Meyerhof yük eğimi katsayıları için yük ile düşey arasındaki açı yeterlidir. Hansen katsayıları ise daha fazlasını gerektirir: uygulanan yatay ve düşey taban gerilmeleri arasındaki gerçek oran, zeminin kendi kohezyonunun kaymaya karşı sağladığı katkıya göre düzeltilerek kullanılır.

QVH
Düşey bileşeni V ve yatay bileşeni H olarak ayrıştırılmış bileşke yük Q. Hansen katsayıları, Q ile düşey arasındaki açıya tek başına değil, bu iki bileşen arasındaki orana bağlıdır.
iq = (1 − 0.5h/(v + c·cot φ))⁵,   ic = iq − (1 − iq)/(Nq − 1) ≥ 0,   iγ = (1 − 0.7h/(v + c·cot φ))⁵
eğimli tabanda (η > 0): iγ = (1 − (0.7 − η°/450°)h/(v + c·cot φ))⁵

Burada h ve v, TEK bir yük durumuna ait uygulanan yatay ve düşey taban gerilmeleridir (H/A ve V/A); yani bunlar, çözülen nihai taşıma gücü değil, temelin kontrol edildiği gerçek işletme yüküdür. Bu modülde v, taban seviyesindeki düşey brüt gerilme qapplied olarak alınmaktadır; böylece yük eğimi katsayılarında ve temelin kontrolünde aynı yük kullanılmaktadır. h > 0 olduğunda modül qapplied değerine gerek duymaktadır. Eğimli tabanda Hansen, iγ ifadesindeki 0.7 katsayısını η°/450° kadar azaltmaktadır (Bowles 1996, Tablo 4-5b). h/(v + c·cot φ) oranı büyüdükçe yük eğimi katsayıları hızla sıfıra doğru azalır: kaymaya yakın bir temelin, altındaki zemin ne kadar dayanımlı olursa olsun, sunabileceği taşıma gücü çok azdır. ic ifadesi, oran 1 değerine ulaşmadan önce sıfıra iner (iq, 1/Nq değerinin altına düştüğünde); bu modülde kohezyon teriminin negatif olmasına izin verilmemekte ve katsayı bu noktadan sonra sıfırda tutulmaktadır.

Oranın kendisi 1 değerine ulaşamaz. h, tabanın sürtünme ve adezyon direncini — birim alan başına en fazla v·tan φ + c = tan φ·(v + c·cot φ), yani zaten v + c·cot φ değerinin altında kalan bir değeri — aştığında taban kayar; modül, h bu sınırı aştığında uyarı verir, h ≥ v + c·cot φ olduğunda ise hiçbir taşıma gücü değeri vermez.

φ = 0 için katsayı ayrı, toplamsal bir biçim alır ve iq = iγ = 1 olur. Katsayı yalnızca h < c iken tanımlıdır; bunun ötesinde yatay yük taban boyunca drenajsız dayanımı aşar ve modül analizi sürdürmez:

i′c = 0.5(1 − √(1 − h/c)) (yalnızca φ = 0 için)

4Taban eğimi ve zemin eğimi — Hansen’in kendi katkısı

Bu bölümdeki diğer tüm denklemlerde, temel kenarlarının çok ötesine uzanan yatay bir zemin üzerinde yatay bir temel tabanı bulunduğu örtük olarak kabul edilmektedir. Gerçek sahalar her zaman bu kadar elverişli değildir: temel tabanı bilinçli olarak eğimli yapılmış olabilir ya da temel, bir yanında zeminin aşağı doğru eğimlendiği bir dolgunun üst kısmında yer alabilir. Bu bölümde her iki durumu ele almak üzere kurulmuş denklem Hansen denklemidir.

ηωQBYatay zeminω açısıyla eğimli zemin
Tabanı yatayla η açısı yapan ve yanındaki zemin ω açısıyla aşağı doğru eğimlenen bir temel. Her iki etki de taşıma gücünü, aynı temelin yatay zemin üzerinde yatay tabanla sahip olacağı değerin altına düşürür.
bc = 1 − η/147°,   bq = e−2η tan φ,   bγ = e−2.7η tan φ
gc = 1 − ω°/147°,   gq = gγ = (1 − 0.5 tan ω)⁵

Her iki açı, c terimi ifadelerinde derece, üstel ifadelerin içinde ise radyan cinsinden alınır. Bu modülde varsayılan değerleri sıfırdır — yatay zemin üzerinde yatay taban —; bu durumda altı katsayının her biri 1 değerini alır ve denklemden tümüyle çıkar, geriye yukarıda tanımlanan şekil/derinlik/yük eğimi denklemi kalır. Öz ağırlık katsayısı bγ ifadesindeki üs (2.7), bq ifadesindekinden (2) büyüktür: eğimli taban, öz ağırlık terimini sürşarj teriminden daha fazla azaltmaktadır.

Zemin eğimi katsayıları gq = gγ = (1 − 0.5 tan ω)⁵ Hansen’in kendi ifadeleridir (Hansen 1970; Bowles 1996, Tablo 4-5b). Literatürde iki biçim birbirinden ayrılır: bazı kaynaklarda Hansen denkleminin yanında verilen (1 − tan ω)² ifadesi Vesic’e aittir — Vesic modülünde bu ifade kullanılmaktadır — ve biraz daha büyük olduğundan Hansen taşıma gücünü olduğundan yüksek gösterir (ω = 5° için: 0.8327 karşısında 0.7996). 2026-09-19 tarihine kadar bu modülde burada (1 − tan ω)² ifadesi kullanılmıştır. Her iki biçimde de şev eğiminin zeminin içsel sürtünme açısından dik olmadığı kabul edilir: ω > φ olduğunda modül analizi sürdürmez; η ve ω yalnızca 45° değerine kadar kabul edilir.

5Katsayıların birleştirilmesi

qu = cNcscdcicbcgc + qNqsqdqiqbqgq + ½γBNγsγdγiγbγgγ

Üç terimin her birinde altı düzeltme katsayısı bulunması, denklem açık olarak yazıldığında karmaşık görünebilir; ancak bu modülün açılışta yüklediği olağan durumda — yatay temel, yatay zemin, yatay yük yok — bu katsayıların her biri 1 değerini alır. Denklemin tamamı ancak bu basitleştirici kabullerden biri geçerliliğini yitirdiğinde devreye girer; bu da tam olarak Terzaghi ve hatta Meyerhof denklemlerinin yetersiz kaldığı durumdur.

Yeraltı su seviyesi ve güvenlik sayısı adımı, bu bölümdeki diğer iki modülde olduğu gibi uygulanır: aynı iki yeraltı suyu durumu ve nihai değerden emniyetli değere geçişte üç veya daha büyük bir güvenlik sayısına bölme.

6Drenajsız durum (φ = 0)

φ = 0 için yukarıdaki çarpımsal kohezyon terimi kullanılmaz. Hansen bu terimi toplamsal bir biçimde yazar: üs işaretli katsayılar çarpılmak yerine 1 değerine eklenir (ya da bu değerden çıkarılır); böylece yatay yük, taban eğimi ve zemin eğimi bulunmayan bir şerit temel, cNc kohezyon teriminin tamamını sıfır değerli bir katsayı nedeniyle yitirmeden korur. Nq = 1, Nγ = 0 ve diğer tüm sürşarj katsayıları 1 olduğundan (φ = 0), sürşarj terimi q·gq ifadesine — yatay zeminde yalnızca q değerine — indirgenir ve öz ağırlık terimi ortadan kalkar:

qu = cNc(1 + s′c + d′c − i′c − b′c − g′c) + q·gq
s′c = 0.2(B/L),   d′c = 0.4k,   i′c = 0.5(1 − √(1 − h/c)),   b′c = η°/147°,   g′c = ω°/147°

Burada Nc = 5.14 olup k = Df/B (Df/B = 1 değerinin ötesinde arctan(Df/B)) alınır; dolayısıyla d′c = dc − 1, b′c = 1 − bc ve g′c = 1 − gc, yukarıdaki düzeltmelerin artım olarak yazılmış biçimleridir. 2 m genişliğinde, 1 m derinlikte, c = 40 kPa ve γ = 18 kN/m³ olan kil üzerinde bulunan, yatay yük, taban eğimi ve zemin eğimi içermeyen kare bir temel için: qu = 40 × 5.14 × (1 + 0.2 + 0.2) + 18 = 305.84 kPa.

7Kaynak

Hansen’in eksiksiz taşıma gücü denklemi — kendi Nγ değeri, şekil katsayıları, yük eğimi katsayıları ile taban eğimi ve zemin eğimi katsayıları — standart geoteknik kaynaklarda tutarlı biçimde aktarıldığı şekliyle Hansen, J.B., A Revised and Extended Formula for Bearing Capacity, Danish Geotechnical Institute Bulletin 28, 1970 çalışmasına dayanmaktadır. Bu bölümün tamamında kullanılan derinlik katsayıları, Das, B.M., Principles of Geotechnical Engineering, 9th ed., Cengage Learning, 2018 (Bölüm 16) kaynağında verildiği şekliyle Hansen’e aittir.

Teoriden kendi tasarımınıza

Kendi temelinizin Hansen taşıma gücünü dakikalar içinde bulun

  • Nihai ve emniyetli taşıma gücü; her katsayı açıkça yazılmış olarak
  • Şev yakınındaki, eğik tabanlı ya da eğik yük altındaki bir temel
  • Şevi ve taban eğimini gösteren kesit çizimi
  • PDF olarak kaydedilen, derli toplu bir hesap raporu. Çevrimiçi: kurulum yok, donanım kilidi yok; telefonda, tablette ya da bilgisayarda

Taşıma gücü hakkında daha fazlası