GeoTerva Module openen

Theorie · Keermuren

Ontwerp van gewichtskeermuren: gronddruk, stabiliteit en draagvermogen van een gemetselde of betonnen muur

Hoe een gewichtskeermuur van metselwerk of ongewapend beton op een getrapte funderingszool wordt geanalyseerd: het vrijlichaamsdiagram, de gronddruk volgens drie theorieën, water, bovenbelasting, de aardbeving, de passieve weerstand aan de voorzijde en de vier stabiliteitstoetsen, met een stap voor stap uitgewerkte wand.

De module werkt online in uw browser, op smartphone, tablet of pc. Niets te installeren, geen dongle nodig.

Gewichtskeermuur · Resultaten
De module Gewichtskeermuur na Berekenen: de tekening en de resultaten ernaast
Op deze pagina · 19 hoofdstukken
  1. 1Het model van de keermuur
  2. 2Model in één oogopslag
  3. 3Coördinaten, vrijlichaamsdiagram, krachtenoverzicht en tekenafspraak
  4. 4Geometrie-opsplitsing: onderdelen, zwaartepunten en armen
  5. 5De mee-bewegende grond: het blok achter de wand, zones, vochtig en verzadigd gewicht
  6. 6Effectieve spanning en grondwater
  7. 7Actieve en passieve gronddruk volgens Rankine
  8. 8Gronddruk volgens Coulomb op het verticale vlak
  9. 9Neutrale gronddruk en passieve weerstand voor de wand
  10. 10Bovenbelastingen
  11. 11Hydrostatische waterdruk aan weerszijden en opwaartse waterdruk
  12. 12Seismische gronddruk volgens Mononobe–Okabe
  13. 13Hydrodynamische waterdruk
  14. 14Traagheid van de wand en de mee-bewegende grond
  15. 15Glijden, kantelen en draagvermogen
  16. 16Reikwijdte van de toetsen
  17. 17Rekenvoorbeeld: een stapsgewijs berekende keermuur
  18. 18Variabelen
  19. 19Literatuur
Door het ingenieursteam van GeoTervaUpdated 2026-10-1852 min leestijdFree, no sign-up

De wand wordt beschouwd als een stijf gewichtsblok van metselwerk of ongewapend beton per lengte-eenheid — een trapezoïdaal lichaam op een gestrapte fundering. De gekeerde zijde bestaat uit één grondlaag en kan een hellend maaiveld, een gelijkmatige bovenbelasting en grondwater bevatten; de grond voor de wand kan een passieve weerstand toevoegen aan de glijtoets.

First slide of the lecture slides: Gravity wallPDF

Lecture slides

Ready-made slides for lectures and self-study

The mechanism, the derivation, the equations and the figures of this page, in teaching order. Every slide links back to its chapter.

38 slides · PDF · 2.2 MB

1Het model van de keermuurWat berekend wordt en hoe het wordt getekend.

Rekenconcept

Ka·(σ′v + q)Ka·(σ′v + q)δ = βδ = βPAPAββqWmWmWsoilWsoilUUPteenPteenGWTHHDfDfBBxzOOO — oorsprong vanx en z: de teen,onderzijde funderingx = Bx = Bgekeerde grondgekeerde grondvoorste grondvoorste grondfunderingsgrondfunderingsgrond
wand (metselwerk of ongewapend beton)grond die meebeweegt met de wandfictief rugvlak x = Bgrond- + bovenbelastingdrukgrondwater en opwaartse waterdrukweerstand voorste grond
Het rekenmodel, per 1.00 m strekkende meter wand. Het vrijgemaakte lichaam is de wand plus de grond die op de achterste fundering en tegen de achterzijde rust; het is doorgesneden langs de onderzijde van de fundering en langs het verticale fictieve rugvlak door de achterrand van de fundering (x = B). De aanvulling drukt op dat vlak met de grondbelasting PA, evenwijdig aan het maaiveld (δ = β); de gewichten Wm en Wsoil, de opwaartse waterdruk U onder de fundering en de weerstand van de voorste grond Ptoe completeren de belastingen. Momenten worden genomen ten opzichte van de oorsprong O bij de teen. Paragrafen 1–4 bouwen deze figuur stap voor stap op.

Rankine · statisch

Geschikt voor een conventionele schematisering van actieve/passieve gronddruk. Wandwrijving wordt in de klassieke Rankine-coëfficiënt niet expliciet toegepast.

Ka=tan2(45°−φ′/2)Kp=tan2(45°+φ′/2)

Coulomb · statisch

Werkt op het verticale vlak door de achterrand van de fundering (grond tegen grond) met δ = β, dus er wordt geen wandwrijving gebruikt; voor dit vlak (α = 90°, δ = β) is de Coulomb Kₐ exact gelijk aan de Rankine Kₐβ.

Ka=f(φ′,β),α=90°,δ=β

Mononobe–Okabe · seismisch

De seismische gronddruk is altijd de Mononobe–Okabe pseudostatische belasting: de Coulomb-spie met de traagheidskrachten kₕ·W en ±kᵥ·W eraan toegevoegd, opgelost op hetzelfde spanningsvlak als het statische geval (het verticale vlak bij x = B, δ = β).

θ=tan−1[kh/(1±kv)]PAE=12·γ·h2·(1±kv)·KAE

Gelijkmatige bovenbelasting

Een gelijkmatige bovenbelasting aan het oppervlak veroorzaakt een aanvullende horizontale gronddruk. Deze wordt afzonderlijk gerapporteerd van de component door het eigengewicht van de grond; de verticale belasting ervan boven de wand wordt niet als stabiliserend meegeteld.

σq=K·q
Theoriehandleiding · Hoe GeoTerva een gewichtskeermuur berekent

Handleiding theorie

Het bovenstaande overzicht vat het model samen. De onderstaande handleiding is geschreven als een zelfstandig handboek: elke grootheid die in het tabblad Berekeningen verschijnt, wordt vanuit het fysische principe toegelicht, getekend, afgeleid en vervolgens gekoppeld aan de exacte wijze waarop de rekenmodule deze evalueert. Een volledig numeriek rekenvoorbeeld (paragraaf 16) is berekend met dezelfde rekenkern, zodat elke tussenstap handmatig kan worden nagerekend.

Drie theorieën, en geen andere. De module is gebaseerd op exact drie gronddruktheorieën: Rankine en Coulomb voor de statische gronddruk (de gebruiker kiest een van de twee), en Mononobe–Okabe voor de seismische gronddruk. Al het andere in deze handleiding — de vorm van de seismische toename, het hydrodynamische water, de traagheid van de muur, de gedeeltelijk gemobiliseerde weerstand aan de voorzijde — is een aanname van deze module en wordt als zodanig vermeld waar het wordt gebruikt. De aanvulling is een niet-samenhangende grond: c′ = 0 in de gehele module.
Hoe de handleiding te lezen. Elke onderstaande sectie opent en sluit afzonderlijk — klik op de koptekst of op een regel in de inhoudsopgave. Secties 1–5 bouwen het vrijlichaamsdiagram op (coördinaten, gewichten, water). Secties 6–10 geven de statische gronddrukken, 11–13 de seismische gronddrukken, 14 de stabiliteitstoetsen en 15 het toepassingsgebied van deze toetsen. Alle krachten zijn per 1.00 m strekkende meter muur (vlakke vervormingstoestand).

2Het model in één oogopslagGrondwater, het wandmateriaal, de stabiliteitstoetsen en de symbolen in het overzicht.

Grondwater & effectieve spanning

Onder de grondwaterstand wordt de effectieve verticale spanning berekend met behulp van het effectieve volumiek gewicht (onder water) van de grond, terwijl de hydrostatische waterspanning afzonderlijk wordt toegepast. Als de waterstanden aan de achterzijde en voorzijde verschillen, ondervindt de muur een netto waterspanningscomponent en moet in het project ook de toepasselijke hydraulische stabiliteit/kwelsituatie worden beschouwd.

γ′=γsat−γwu=γw·h

Materiaal keermuur

Metselwerk van natuursteen (γm = 22 kN/m³ als standaardwaarde) of ongewapend beton (24 kN/m³); het volumiek gewicht kan worden gewijzigd. De muur werkt door zijn eigen gewicht: het muurlichaam, de fundering en de grond op de hiel weerstaan de gronddruk van de aanvulling.

Stabiliteitstoetsen

Glijden

FS = weerstandbiedende horizontale capaciteit / aandrijvende horizontale kracht

De weerstand is de zoolwrijving μb·N plus de weerstand aan de voorzijde Ptoe; er wordt geen zooladhesie toegepast.

Kantelen

FS=ΣMresΣMdrv

Momenten worden genomen t.o.v. de teen — de voorste onderhoek van de funderingszool.

Contactdruk

e=B/2−xRqmax,min=NB·(1±6e/B)

Het resultaat wordt getoetst aan het criterium voor geen trek/contactvlak en de toelaatbare gronddruk.

Inwendige spanningen

De toetsen van deze module zijn die van een stijf blok op zijn fundering. De druk, trek en voegafschuiving in het metselwerk of beton worden geverifieerd met de geldende norm voor metselwerk of beton, met behulp van de krachten uit het tabblad Berekeningen (paragraaf 15 van de handleiding).

Variabelen

Htotale muurhoogte (onderzijde fundering → bovenzijde)
Wubreedte van de kruin
βhellingshoek maaiveld achter de wand
δhoek van de gronddruk op het vlak (δ = β)
φ′effectieve wrijvingshoek van de grond
qgelijkmatige bovenbelasting
kₕ,kᵥpseudostatische seismische coëfficiënten
zwgrondwaterdiepte onder de bovenzijde van de wand
waandeel passieve toestand (standaard 1/3)
ηp,Eseismische reductiefactor passieve weerstand (0)
Btotale zoolbreedte

3Coördinaten, vrijlichaamsdiagram, krachtenoverzicht en tekenafspraakVrijlichaamsdiagram, krachtenoverzicht, M = x·Fz − z·Fx.

Stabiliteit is een evenwichtsvraagstuk, dus de eerste stap is bepalen wat in evenwicht is en hoe krachten en momenten van een teken worden voorzien. Het mengen van conventies (bijvoorbeeld sommige momenten "met de klok mee positief" nemen en andere "kantelend positief") is de meest voorkomende bron van fouten in handberekeningen; GeoTerva gebruikt daarom één cartesisch stelsel voor alles.

xzO (teen)O (teen)W (Fz < 0)W (Fz < 0)x (arm van Fz)x (arm van Fz)P (Fx < 0)zzU (Fz > 0)Pₚ (Fx > 0)Pₚ (Fx > 0)M > 0 : kantelt de muurM > 0 : kantelt de muurover de teenover de teenx → richting de aanvullingz ↑ omhoogoorsprong: de teen, onderzijde funderingFx < 0 : duwt naar de voorzijdeFz < 0 : werkt naar benedenM = x·Fz − z·FxM > 0 : kantelendM < 0 : weerstandbiedendelk onderdeel (Fx, Fz) wordtgeclassificeerd op basis van het eigen teken
Figuur 2.1 Coördinatenstelsel en tekenconventie. Het eigen gewicht W, de gronddruk P, de opwaartse waterdruk U en de weerstand aan de voorzijde Pp zijn getekend met hun correcte tekens. De gebogen pijl toont de positieve (kantelende) richting van het moment om de teen.

Coördinaten

De oorsprong O bevindt zich bij de teen, de voorste onderhoek van de funderingszool, aan de onderzijde van de fundering. x wijst naar de aanvulling en z omhoog. De bovenzijde van de teenvlak bevindt zich op z = Hfl, de bovenzijde van de hiel op z = Hfr, de muurkruin op z = H, en de achterrand van de fundering op x = B = Wbl + Wdl + Wu + Wdr + Wbr.

Krachten en het moment om de teen

Een kracht die op het vrije lichaam werkt, wordt geschreven met haar componenten (Fx, Fz) en een punt op haar werklijn (x, z). Het moment om O is het tweedimensionale kruisproduct r × F:

M=x·Fz−z·Fx

Waarom dit teken "kantelend positief" is. Een gewicht W op x > 0 heeft Fz = −W, dus M = −x·W < 0: het houdt de muur tegen. Een gronddruk op hoogte z die naar de voorzijde duwt, heeft Fx < 0, dus M = −z·Fx > 0: het kantelt de muur over de teen. Opwaartse waterdruk (Fz > 0) geeft M > 0, weerstand aan de voorzijde (Fx > 0) geeft M < 0. Geen enkele krachtcategorie is hardgecodeerd als "weerstandbiedend": elk van de twee delen x·Fz en −z·Fx wordt geclassificeerd op basis van het eigen teken. De verticale component van een schuine gronddruk wordt bijvoorbeeld correct meegeteld als weerstandbiedend.

Het vrije lichaam

Het vrijgemaakte lichaam is de muur plus de grond die ermee meebeweegt (het grondblok achter de muur uit paragraaf 4, en de grond op de voorzijde van de fundering). Het is uitgesneden langs de onderzijde van de fundering en langs het externe belastingvlak. Alles wat op deze sneden werkt, en elke volumekracht daarbinnen, vormt één regel in het krachtenoverzicht. De drie toetsen lezen hetzelfde overzicht, zodat een kracht nooit kan worden vergeten in de ene toets en wel meegeteld in een andere.

Overzicht-idKrachtGlijdenKantelenDraagvermogen
W_CONCRETEEigen gewicht van de muur, alle onderdelen (natuursteenmetselwerk of ongewapend beton; de id is voor beide gelijk)jajaja
W_SOIL_HEELGrond die meebeweegt met de muur — op de hiel en tegen de achterhelling (γ boven, γsat onder de grondwaterstand)jajaja
Q_HEELBovenbelasting op de grond achter de muur — een gunstige belasting die afwezig kan zijn, altijd uitgeslotenneeneenee
W_SOIL_TOEAanvulling op de voorzijde van de fundering — deze beweegt mee met de muurjajaja
PA_STATIC, PA_QStatische actieve gronddruk van de grond en van de bovenbelastingjajaja
PA_SPHorizontale druk van de strook- en puntbelastingen (elastische oplossingen voor stijve wanden), alle gevallen op volle waardejajaja
PAE_TOTALTotale seismische actieve gronddruk (grond + bovenbelasting)jajaja
U_REAR, U_FRONTHydrostatische waterdruk aan de achter- en voorzijdejajaja
UPLIFTWaterdruk op de onderzijde van de funderingsplaatjajaja
HD_REAR, HD_FRONTHydrodynamische waterdruk in de seismische gevallen (achter- en voorzijde)jajaja
IH_W_…, IV_W_…Horizontale en verticale traagheidskrachten van de muur, de grond erachter en de aanvulling op de voorzijde van de funderingjajaja
PP_FRONTPassieve grondweerstand op het verticale vlak bij de teenjaneenee
De weerstand aan de voorzijde wordt alleen bij glijden gebruikt: vertrouwen hierop bij kantelen of draagkracht zou de verplaatsing vereisen die deze weerstand mobiliseert, wat bij die toetsen niet is toegestaan.

Hoe de toetsen het overzicht uitlezen

N=Σ(−Fz)glijden: gewichten − opwaartse waterdruk ± verticale traagheid + de verticale componenten van de gronddruk
ΣHdrive=Σ(−Fx)over elke regel die geen weerstand aan de voorzijde is
ΣPresist=ΣFxalleen over PP_FRONT
V=Σ(−Fz),ΣM=ΣMidraagkracht: over de regels die worden gebruikt bij draagkracht
ΣMkantelend is de som van de positieve momentdelen en ΣMweerstand de som van de absolute waarden van de negatieve delen van x·Fz en −z·Fx.

Een waterkracht aan de voorzijde heeft Fx > 0 en vermindert daarom ΣHaandrijvend. Paragraaf 14 leidt de drie veiligheidsfactoren af uit deze sommen.

4Opsplitsing van de geometrie: onderdelen, zwaartepunten en armenVoorblok, hellingen, kern, achterblok; zwaartepunten en armen.

Het eigen gewicht van de muur en het moment daarvan t.o.v. de teen vormen de basis van beide stabiliteitstoetsen — bij een gewichtskeermuur leveren ze het grootste deel van de weerstand. Een handberekening splitst de doorsnede op in eenvoudige vormen waarvan de oppervlakte en het zwaartepunt bekend zijn, berekent Wi = γm·Ai voor elke vorm en telt de momenten Wi·x̄i op. GeoTerva doet exact hetzelfde (de onderdelentabel op het tabblad Berekeningen) en berekent als onafhankelijke controle ook de gehele omtrek als één polygoon; de twee moeten tot op 10⁻⁹ overeenkomen.

xzC₁C₁x̄₁ = (Wbl + Wdl)/2x̄₁ = (Wbl + Wdl)/2C₂C₂x̄₂ = Wbl + 2Wdl/3x̄₂ = Wbl + 2Wdl/3C₃C₃x̄₃ = Wbl + Wdl + Wu/2x̄₃ = Wbl + Wdl + Wu/2C₄C₄x̄₄ = Wbl + Wdl + Wu + Wdr/3x̄₄ = Wbl + Wdl + Wu + Wdr/3C₅C₅x̄₅ = Wbl + Wdl + Wu + (Wdr + Wbr)/2x̄₅ = Wbl + Wdl + Wu + (Wdr + Wbr)/2kern Wu × Hkern Wu × HvoorhellingvoorhellingachterhellingachterhellingVormenbibliotheekbbhhA = b·hx̄ = b/2 vanaf een zijdez̄ = h/2bbhhb/3b/3A = ½·b·hx̄ = b/3 vanaf deverticale zijdez̄ = h/3 boven de funderingsplaatWillekeurige polygoon (schoenvetersamengestelde formules):A = ½·Σ(xᵢ·zᵢ₊₁ − xᵢ₊₁·zᵢ)x̄ = Σ(xᵢ + xᵢ₊₁)(xᵢzᵢ₊₁ − xᵢ₊₁zᵢ) / 6Az̄ = Σ(zᵢ + zᵢ₊₁)(xᵢzᵢ₊₁ − xᵢ₊₁zᵢ) / 6A
Afbeelding 3.1 De doorsnede opgedeeld in het voorblok (C₁: de voorste funderingszool en het lichaam erboven tot Hfl), de voorhelling (C₂), de kern onder de kruinbreedte (C₃, volle hoogte), de achterhelling (C₄) en het achterblok (C₅: de achterste funderingszool en het lichaam erboven tot Hfr), waarbij de arm van elk gewicht wordt gemeten vanaf de teen. Rechts: oppervlakte en zwaartepunt van de twee basisvormen.

De onderdelen

OnderdeelVorm en oppervlakte Ax̄ vanaf de teenz̄ vanaf de onderzijde van de funderingsplaat
C₁ Voorblokrechthoek, (Wbl + Wdl)·Hfl(Wbl + Wdl)/2Hfl/2
C₂ Voorhellingdriehoek, ½·Wdl·(H − Hfl)Wbl + 2Wdl/3Hfl + (H − Hfl)/3
C₃ Kernrechthoek, Wu·HWbl + Wdl + Wu/2H/2
C₄ Achterhellingdriehoek, ½·Wdr·(H − Hfr)Wbl + Wdl + Wu + Wdr/3Hfr + (H − Hfr)/3
C₅ Achterblokrechthoek, (Wdr + Wbr)·HfrWbl + Wdl + Wu + (Wdr + Wbr)/2Hfr/2
Elke hellingsdriehoek heeft zijn verticale zijde tegen de kern en de top bij de muurkruin, zodat het zwaartepunt op één derde van de hellingssprong vanaf de kern ligt en op één derde van de hoogte boven de funderingsbovenzijde. Bij Wdl = 0 of Wdr = 0 vervalt de helling en is die zijde van het muurlichaam verticaal.

Gewichten en momenten

Wi=γm·Ai
Mi=Wi·x¯i
Wm=ΣWi
x¯m=ΣWi·x¯iΣWi

In het overzicht staat de muur als één regel W_CONCRETE met Fz = −Wm op (x̄m, z̄m), dus het moment is M = −Wm·x̄m = −ΣMi. De hoogte z̄m is alleen nodig voor de horizontale traagheid kh·Wm uit paragraaf 13. γm is het volumiek gewicht van het muurmateriaal: standaard 22 kN/m³ voor natuursteenmetselwerk en 24 kN/m³ voor ongewapend beton (de waarde kan worden gewijzigd; droog stapelwerk met open voegen is lichter).

Tip voor controle met de hand. Tel eerst de oppervlakten op en vergelijk met de bruto omtrek: A = (Wbl + Wdl)·Hfl + ½·Wdl·(H − Hfl) + Wu·H + ½·Wdr·(H − Hfr) + (Wdr + Wbr)·Hfr. Voor de standaardmuur (H = 3.00 m, Wu = 1.00 m, alle andere afmetingen 0.50 m): 0.500 + 0.625 + 3.000 + 0.625 + 0.500 = 5.250 m², Wm = 22 × 5.250 = 115.50 kN/m bij x̄ = 1.500 m (de doorsnede is symmetrisch).

5De mee-bewegende grond: het blok achter de wand, zones, vochtig en verzadigd gewichtHet grondblok achter de wand, het drukvlak, vochtige en verzadigde zones.

Waarom grijpt de gronddruk niet gewoon aan op de achterhelling van de muur? Omdat de grond op de hiel van de fundering niet kan verschuiven ten opzichte van de zool: wanneer de muur beweegt, beweegt die grond mee. In de uiterste grenstoestand bezwijkt de aanvulling erachter langs vlakken die beginnen bij de achterrand van de fundering, niet op de achterhelling. Het mechanisch consistente vrijgemaakte lichaam is daarom de muur plus dit grondblok, belast door de gronddruk op de buitenzijde — het externe belastingvlak (vaak fictieve rug genoemd).

Verticaal vlak door de achterrand van de fundering (alle methoden)γγsatS_SLOPES_SLOPEspanning evenwijdig aan hetspanning evenwijdig aan hetmaaiveld (hoek β)maaiveld (hoek β)GWTx = Bx = B
Afbeelding 4.1 Het externe belastingvlak: het verticale vlak door de achterrand van de fundering, gebruikt bij Rankine, Coulomb en Mononobe–Okabe. Het vlak betreft grond tegen grond, waardoor de korreldruk erop evenwijdig is aan het maaiveld (δ = β); er wordt geen wandwrijving toegepast. De gearceerde grond — op de hiel, tegen de achterhelling en boven muurkruinniveau op een hellend maaiveld — beweegt mee met de muur en wordt ter hoogte van de grondwaterstand opgedeeld in een vochtige en een verzadigde zone.

Het vlak loopt vanaf het maaiveld boven de achterrand (x = B, z = zground(B)) tot aan de onderzijde van de fundering. Bij een hellend maaiveld omvat het dus ook de stijging van het maaiveld boven het blok. Boven de hiel van de fundering (z = Hfr) is het het fictieve grond-grondvlak; over de funderingshoogte (z = 0 … Hfr) is het de zijkant van de hiel, en daarop wordt dezelfde druk toegepast tot aan de onderzijde van de fundering, zoals bij de standaard handberekening (de bron, Bowles). Alles tussen het vlak en de achterzijde van de muur is gewicht. Een muur met Wdr = Wbr = 0 heeft een verticale achterzijde op x = B en geen grondblok; het vlak is dan het fictief rugvlak van de muur zelf, nog steeds met δ = β — er wordt geen wandwrijving in rekening gebracht.

Het seismische geval maakt gebruik van hetzelfde vlak: de spie volgens Mononobe–Okabe wordt berekend op het verticale vlak op x = B met δ = β; de hoogte ervan is h = zground(B) = H + de stijging van het talud boven de achterzijde van de muur.

Zones

Voor de onderdelentabel wordt de grond opgedeeld in benoemde zones, die ter hoogte van de grondwaterstand telkens worden gesplitst in een vochtig deel (volumiek gewicht γ) en een verzadigd deel (γsat):

Zone-IDZone
S_HEELGrond achter de muur: op de hiel en tegen de achterhelling, van de bovenzijde van de hiel tot muurkruinniveau
S_SLOPEDe spie van het hellende maaiveld boven wandkopniveau
S_TOEAanvulling op de voorzijde van de fundering: van de bovenzijde van de teenvlak tot het voorste maaiveld, wanneer Df > Hfl
Wsoil=γ·Amoist+γsat·Asat
x¯soil=ΣWj·x¯jΣWj

Waarom γsat en niet γ′ onder de grondwaterstand? Het vrijlichaamsdiagram is opgesteld in totale spanningen: de grond wordt gewogen inclusief het poriënwater, en de waterdruk op de randen van het vrije lichaam (U_REAR op het rekenvlak, UPLIFT op de onderzijde van de funderingsplaat) wordt ingevoerd als afzonderlijke krachten. Volgens Archimedes is het totale gewicht minus de resultante van de waterdruk aan de randen gelijk aan het effectieve (onderwater) gewicht. Beide beschrijvingen zijn dus identiek, maar het combineren ervan (γ′ en opwaartse waterdruk) zou de opwaartse waterdruk dubbel rekenen.

Uitgesloten verticale belasting. De bovenbelasting op de grond achter de muur (Q_HEEL) is een gunstige verticale belasting die afwezig kan zijn wanneer de dwarsbelasting werkt: deze wordt in het krachtenoverzicht vermeld als uitgesloten en telt in geen enkele toets mee, terwijl deze wel tegen het vlak drukt. De aanvulling op de voorzijde van de fundering (W_SOIL_TOE) is anders: deze rust op de fundering en beweegt mee met de muur, waardoor het gewicht ervan een verticale belasting is — in N, in het weerstandbiedend moment en in de resultantespanning — terwijl de grond aan de voorzijde nog steeds de passieve weerstand uit paragraaf 8 levert. Voer Df = 0 in wanneer de grond aan de voorzijde verwijderd kan worden.

6Effectieve spanning en grondwaterσ′v, poriënwaterspanning, γ′ en de porositeit van de aanvulling.

De grondsterkte en daardoor de gronddruk worden bepaald door de effectieve spanning — het deel van de totale spanning dat wordt gedragen door het korrelskelet. Water heeft geen schuifsterkte: het drukt in elke richting even sterk en wordt aan de horizontale druk toegevoegd met een coëfficiënt van één. Elke horizontale druk in GeoTerva is daarom opgebouwd uit twee afzonderlijke lagen: K·σ′v uit de grond en u uit het water.

GWTγγsatd₁d₁diepteσv (totaal)γ·d₁γ·d₁γ·d₁ + γsat·d₂γ·d₁ + γsat·d₂−u (poriënwater)γw·d₂γw·d₂=σ′v (effectief)γ·d₁γ·d₁γ·d₁ + γ′·d₂γ·d₁ + γ′·d₂pₕ = K·σ′v + uK·σ′vu
Figuur 5.1 Verticale spanningen in een aanvulling met een grondwaterstand op diepte d₁. De totale spanning minus de poriënwaterspanning geeft de effectieve spanning; de horizontale druk op de muur is de gronddrukcoëfficiënt maal de effectieve spanning plus de volledige poriënwaterspanning.

Maatgevende vergelijkingen

σv=γ·ddry+γsat·dsub
u=γw·dsub
σ′v=σv−u=γ·ddry+γ′·dsub(+q)
γ′=γsat−γw

ddry is de diepte boven de grondwaterstand en dsub de diepte eronder, beide gemeten vanaf de bovenzijde van het belastingvlak, het maaiveld boven de achterrand van de fundering. Een gelijkmatige bovenbelasting voegt op elke diepte q toe aan σ′v.

Porositeit van de aanvulling

De seismische poriënwateraanname (paragraaf 12) heeft het droge volumiek gewicht (korrelskelet) nodig, wat geen invoerwaarde is. Dit volgt uit de faserelaties met de relatieve dichtheid van de vaste delen, Gs = 2.65 — een interne constante van de module, geen invoerwaarde. Met poriëngetal e geldt γsat = (Gs + e)·γw/(1 + e); met porositeit n = e/(1 + e) wordt dit γsat = [Gs(1 − n) + n]·γw, en opgelost naar n:

n=Gs·γw−γsat(Gs−1)·γw
γd=Gs(1−n)·γw=γsat−n·γw
(a) Fasen van de verzadigde aanvulling (Gs = 2.65)watervaste delennn1 − n1 − nn·γw= 3.63 kNγd = Gs(1 − n)γw= 16.37 kNvolume 1 m³ → gewicht γsat = 20.00 kN(b) De drie volumieke gewichten (kN/m³)γsat20.00γd16.37γ′10.19γd > γ′ : opwaartse waterdruk vermindert het gewicht vande korrels, niet hun massa.
Figuur 5.2 De faserelaties voor de waarden die de rekenmodule geeft: γsat = 20 kN/m³, γw = 9.81 kN/m³ en Gs = 2.65 geven n = 0.370, γd = 16.37 kN/m³ en γ′ = 10.19 kN/m³. Het droge volumiek gewicht draagt de seismische traagheid van de korrels (paragraaf 12), het effectief volumiek gewicht (onder water) hun gewicht.

Voor γsat = 20 kN/m³, γw = 9.81 kN/m³ en Gs = 2.65: n = (2.65·9.81 − 20)/(1.65·9.81) = (25.9965 − 20)/16.1865 = 0.370 en γd = 20 − 0.370·9.81 = 16.37 kN/m³ — de waarden die de rekenmodule weergeeft in de aannamenota. Merk op dat γd > γ′ = 10.19 kN/m³: opwaartse waterdruk vermindert het gewicht van de korrels, niet hun massa.

Aannames. De waterdruk is hydrostatisch aan beide zijden (geen stroming). Als de aanvulling is gedraineerd, schakelt u het vastgehouden water uit; een stationaire stroming naar een draineerbuis verandert zowel de poriënwaterspanning als de effectieve spanning en wordt niet gemodelleerd. Verschillende waterstanden aan beide zijden impliceren stroming onder de muur — controleer piping en hydraulische grondbreuk bij de teen afzonderlijk.

7Actieve en passieve gronddruk volgens RankineActieve en passieve toestand, hellend maaiveld.

Beschouw een grondelement op diepte z achter de muur voordat er iets beweegt. De verticale effectieve spanning is σ′v en de horizontale is K0·σ′v (paragraaf 8). Als de muur van de grond weg beweegt, neemt de horizontale spanning af terwijl de verticale spanning gelijk blijft; de cirkel van Mohr groeit naar links totdat deze raakt aan de bezwijkomhullende. Die grenswaarde van de horizontale spanning is de actieve gronddruk. Als de muur in de grond wordt gedrukt, stijgt de horizontale spanning voorbij σ′v totdat de cirkel aan de rechterzijde raakt aan de omhullende: de passieve gronddruk. De actieve toestand vereist slechts een kleine uitwaartse verplaatsing (in de orde van grootte van een paar tiende procent van de hoogte voor niet-samenhangende grond); volledige passieve weerstand vereist een verplaatsing die ongeveer een orde van grootte groter is.

σ′ττ = σ′·tan φ′τ = σ′·tan φ′σ′vσ′aσ′h0σ′pactiefactiefpassiefpassiefneutraalActief: σ′v is de grootste hoofd-spanning, σ′h daalt tot σ′a;glijvlakken onder 45° + φ′/2.Passief: σ′v is de kleinste hoofd-spanning, σ′h stijgt tot σ′p;glijvlakken onder 45° − φ′/2.
Figuur 6.1 Cirkels van Mohr voor φ′ = 30° en σ′v = 100 kPa: neutraal (σ′h = 50 kPa), actief (σ′a = 33.3 kPa, Ka = 1/3) en passief (σ′p = 300 kPa, Kp = 3). Beide grenscirkels raken aan de Mohr–Coulomb-omhullende τ = σ′·tan φ′.

Afleiding uit het Mohr–Coulomb-criterium

Voor een cirkel die raakt aan de omhullende τ = σ′·tan φ′ (een lijn door de oorsprong voor niet-samenhangende grond) is de straal gelijk aan sin φ′ maal de afstand van het middelpunt tot de oorsprong:

σ′1−σ′32=sinφ′·σ′1+σ′32
⇒σ′1(1−sinφ′)=σ′3(1+sinφ′)
⇒σ′1=σ′3·tan2(45°+φ′/2)

met gebruik van (1 + sin φ′)/(1 − sin φ′) = tan²(45° + φ′/2). In de actieve toestand geldt σ′1 = σ′v en σ′3 = σ′a; in de passieve toestand geldt σ′3 = σ′v en σ′1 = σ′p:

σ′a=Ka·σ′v
σ′p=Kp·σ′v
Ka=tan2(45°−φ′/2)=1−sinφ′1+sinφ′
Kp=tan2(45°+φ′/2)=1/Ka

Voor een droge, homogene aanvulling met hoogte h is het drukdiagram driehoekig, waardoor de gronddrukkracht en de aangrijpingshoogte boven de onderzijde Pa = ½·Ka·γ·h² en h/3 zijn. Water en een bovenbelasting veranderen σ′v (paragrafen 5 en 9), niet de coëfficiënt.

Hellend maaiveld

Voor een maaiveld onder een helling β toont de afleiding van Rankine voor een oneindig talud dat de spanning op een verticaal vlak evenwijdig is aan het maaiveld. De grootte ervan is σ′a = Kaβ·σ′v met

Kaβ=cosβ·cosβ−cos2β−cos2φ′cosβ+cos2β−cos2φ′
(a) Actieve toestand achter een verticaal vlak45° + φ′/245° + φ′/2Pa = ½Kaγh²Pa = ½Kaγh²h/3h/3hhKa·γ·h(b) Kaβ uitgezet tegen de maaiveldhellingβ (°)Kaβ0102030400.30.60.9φ′ = 30°φ′ = 30°φ′ = 35°φ′ = 35°β = 0 : Ka = 1/3β = 0 : Ka = 1/3β < φ′ vereist
Figuur 6.2 (a) De actieve toestand achter een verticaal vlak: de grond bezwijkt langs vlakken onder 45° + φ′/2, de druk neemt lineair toe tot Ka·γ·h en de gronddrukkracht ½·Ka·γ·h² grijpt aan op h/3 boven de onderzijde. (b) De coëfficiënt voor een hellend maaiveld, getekend uit de bovenstaande formule voor φ′ = 30° en 35°: Kaβ neemt toe met de helling en bereikt cos φ′ wanneer β = φ′, waar de helling zelf op de grens van stabiliteit is.
Hellend maaiveld: de spanning op het verticale vlak is evenwijdig aan het oppervlakβσ′ₐ = Kₐβ·σ′vσ′ₐ = Kₐβ·σ′vhorizontaal: σ′ₐ·cos βhorizontaal: σ′ₐ·cos βverticaal: σ′ₐ·sin β (omlaag)verticaal: σ′ₐ·sin β (omlaag)zijde van het grondblok(beweegt mee met de muur)verticaal vlak op x = B
Figuur 6.3 Onder een hellend maaiveld werkt de Rankine-gronddruk op het verticale vlak door de achterkant van de fundering evenwijdig aan het maaiveld; de verticale component ervan is een neerwaartse (stabiliserende) kracht op het vrije lichaam.

De horizontale component op het vlak is Kaβ·cos β·σ′v en de verticale component Kaβ·sin β·σ′v, neerwaarts gericht bij een stijgende helling. Voor β = 0 vereenvoudigt de formule tot Ka. De vierkantswortel vereist β < φ′; voor β ≥ φ′ is het talud zelf niet stabiel en wordt de berekening geblokkeerd.

Implementatie

01
σ′v(z)

Opgebouwd uit het werkelijke maaiveld boven het punt — γ boven en γ′ onder de grondwaterstand — plus q (paragraaf 5).

02
Spanning op het vlak

σ′a = Kaβ·σ′v, opgesplitst in een horizontaal deel Kaβ·cos β·σ′v en een verticaal deel Kaβ·sin β·σ′v.

03
Integratie

Samengestelde Simpson-regel langs het vlak, gesplitst ter hoogte van de grondwaterstand en de bovenkant van de achterhiel, zodat geen enkel paneel een knik kruist.

04
Krachtenoverzicht

PA_STATIC (grond) en PA_Q (met q minus zonder q), elk met de resultantehoogte z = −Mx/Fx.

Passieve weerstand aan de voorzijde maakt gebruik van de Rankine Kp voor een horizontaal voorland en een glad wandvlak (geen wandwrijving, hetgeen behoudend is voor passieve weerstand); zie paragraaf 8 voor het mengmodel van de passieve toestand met K0.

Beperkingen van Rankine. De oplossing gaat uit van een half-oneindige grondmassa in een uniforme grenstoestand en een vlak zonder schuifspanningen anders dan die veroorzaakt door de helling. Op het verticale vlak door de achterkant van de fundering maakt het grond-grond-grensvlak dit realistisch, wat de reden is dat dit het standaard rekenmodel is voor muren waarbij een blok grond meebeweegt. Rankine en Coulomb gebruiken beide hetzelfde verticale vlak op x = B; er is geen alternatieve schuine achterzijde.

8Gronddruk volgens Coulomb op het verticale vlakProefwig, gesloten vorm, op het verticale vlak met δ = β.

Coulomb (1776) keek helemaal niet naar spanningen. Hij nam een stijve grondspie begrensd door de achterzijde van de muur, het maaiveld en een proefglijvlak vanaf de onderzijde van de muur, en bepaalde welke kracht de muur moet leveren om die spie in grensevenwicht te houden. Er werken drie krachten op de spie: het gewicht W (bekend), de reactie R van de onderliggende grond op het glijvlak, hellend onder φ′ t.o.v. de normaal van het vlak omdat de spie op het punt staat naar beneden te glijden, en de wandreactie P, hellend onder de wandwrijvingshoek δ t.o.v. de wandnormaal. De richtingen van R en P zijn bekend, zodat de krachtendriehoek gesloten kan worden.

WWPPRRραδδφ′φ′βABCproefglijvlakproefglijvlakKrachtenpolygoon (sluit bij evenwicht)WPRP(ρ) wordt bepaald voor elke proefhoek ρ;de actieve gronddrukkracht is het maximum.
Figuur 7.1 Coulomb-proefwig ABC voor een glijvlak onder een hoek ρ met de horizontale richting en de bijbehorende krachtenpolygoon. P en R maken de hoeken δ en φ′ met de normalen op de achterzijde van de muur en het glijvlak; α is de hoek van de achterzijde gemeten vanaf de horizontale richting aan de muurzijde.

Afleiding voor een verticale muur en horizontaal maaiveld

Bij een verticale rug (α = 90°) en β = 0 is het gewicht van de proefwig W = ½·γ·H²·cot ρ. Toepassing van de sinusregel op de krachtendriehoek (de hoek tussen W en R is ρ − φ′, de hoek tegenover W is 90° + δ − (ρ − φ′)):

P(ρ)=W·sin(ρ−φ′)cos(ρ−φ′−δ)=12·γ·H2·cotρ·sin(ρ−φ′)cos(ρ−φ′−δ)

De muur moet weerstand bieden aan de meest kritische spie, dus Pa = max over ρ van P(ρ), uit dP/dρ = 0. Voor δ = 0 geeft dit ρ = 45° + φ′/2 en Pa = ½·γ·H²·tan²(45° − φ′/2): Coulomb en Rankine vallen hier samen.

P(ρ) voor γ = 18 kN/m³, H = 5.00 m, φ′ = 30°, δ = 0 — de actieve gronddruk is het maximumhoek van het proefglijvlak ρ (°)P(ρ) (kN/m)30405060708090306090Pa = ½·Ka·γ·H² = 75.0 kN/mPa = ½·Ka·γ·H² = 75.0 kN/mρcr = 45° + φ′/2 = 60°ρcr = 45° + φ′/2 = 60°vlak glijvlak:zware spie,vrijwel zelfdragendsteil glijvlak:lichte spie
Figuur 7.2 Dezelfde functie getekend voor γ = 18 kN/m³, H = 5.00 m, φ′ = 30° en δ = 0. Een vlak glijvlak (ρ → φ′) geeft een zware spie die vrijwel zelfdragend is en een steil glijvlak (ρ → 90°) een zeer lichte spie; daartussen is de druk die de wand moet opnemen het grootst, hier bij ρ = 60° = 45° + φ′/2 met Pa = 75.0 kN/m — exact ½·Ka·γ·H² met Ka = 1/3. Het statische geval maakt gebruik van de onderstaande gesloten vorm; bij een aardbeving maximaliseert de rekenmodule dezelfde functie numeriek met toevoeging van de traagheidskrachten (Paragraaf 11).

Algemene gesloten vorm

Ka=sin2(α+φ′)sin2α·sin(α−δ)·[1+sin(φ′+δ)·sin(φ′−β)sin(α−δ)·sin(α+β)]2
Pa=12·γ·h2·Kagrijpt aan onder een hoek δ met de normaal op de rug, h/3 boven de onderzijde van de rug

De resultante heeft een horizontale en een verticale component; de verticale component werkt neerwaarts op het vrije lichaam en verhoogt N en het herstellend moment. GeoTerva verdeelt de gronddruk als p = Ka·σ′v langs het vlak, waarbij σ′v wordt opgebouwd vanaf het maaiveld boven de achterkant van de fundering (γ boven en γ′ onder de grondwaterstand).

Het door GeoTerva gebruikte vlak. De achterzijde volgens Coulomb is het verticale vlak door de achterkant van de fundering (x = B, α = 90°), hetzelfde vlak als bij Rankine. Dat vlak betreft grond tegen grond, waardoor de werkelijke wandwrijvingshoek hierop niet werkt; de gronddruk wordt genomen evenwijdig aan het maaiveld van de aanvulling, δ = β. Voor dit vlak (α = 90°, δ = β) is de Coulomb Ka exact gelijk aan de Rankine Kaβ, voor elke β, zodat beide methoden dezelfde druk op dit vlak opleveren.

Randvoorwaarden. Coulomb vereist β ≤ φ′ (hier δ = β). Het vlakke bezwijkvlak is nauwkeurig voor actieve gronddruk; het overschat de passieve weerstand bij grote waarden voor δ, daarom gebruikt de weerstand aan de voorzijde de Rankine Kp zonder wandwrijving.

9Neutrale gronddruk en passieve weerstand voor de wandRankine Kp, Jaky K0, de combinatie Kmob = w·Kp + (1 − w)·K0, hignore, passieve weerstand aan de teen.

De neutrale toestand is de spanningstoestand van grond waarin geen transversale deformatie is toegestaan; voor een normaal geconsolideerde niet-samenhangende grond geldt K0 = 1 − sin φ′. Aan de gekeerde zijde gebruikt GeoTerva altijd de actieve toestand (een gewichtskeermuur op een fundering op staal verschuift en roteert voldoende om deze te bereiken). Aan de voorzijde vormt K0 de ondergrens van het onderstaande mengsel voor de passieve toestand.

Passieve gronddruk

De grond voor de muur wordt beschreven door een mengsel van de Rankine passieve gronddrukcoëfficiënt en de Jaky neutrale gronddrukcoëfficiënt met c′ = 0 en de geostatische effectieve verticale grondspanning (γ′ onder de voorste waterstand). Het voorterrein ligt op Df boven de onderzijde van de funderingszool — Df is de invoer op het tabblad Model. De toplaag hignore kan tijdens de levensduur van de muur worden afgegraven, verzacht of verstoord, zodat de diepte wordt gemeten vanaf het verlaagde maaiveld:

Kp=tan2(45°+φ′/2)
K0=1−sinφ′Jaky, voor een normaal geconsolideerde niet-samenhangende grond
Kmob=w·Kp+(1−w)·K0w = 1 (Volledig passief), 2/3, 1/3 (standaard), 0 (Volledig neutraal)
p(z)=Kmob·σ′v(z)z = diepte onder het met hignore verlaagde maaiveld aan de voorzijde
Kmob = w·Kp + (1 − w)·K0 (φ′ = 30°: K0 = 0.50, Kp = 3.00)0.50Volledig neutraal1.331/3 Passief (standaard)2.172/3 Passief3.00Volledig passiefDruk op de voorzijde van de muur, Df = 1.20 m, hignore = 0.20 m, γ = 18 kN/m³ (droog)maaiveld voorzijdeverlaagd met hignoreonderzijde funderingw = 09.0 kPaw = 1/324.0 kPaw = 2/339.0 kPaw = 154.0 kPaztop = 1.00ztop = 1.00
Figuur 8.2 Boven: de vier passieve toestanden van de module zijn de vier punten van het mengsel Kmob = w·Kp + (1 − w)·K0 tussen de neutrale coëfficiënt en de volledige passieve coëfficiënt. Onder: de druk die elk van deze geeft op de voorzijde van de muur in een droge voorgrond — de toplaag hignore wordt niet meegerekend, zodat de diepte wordt gemeten vanaf het verlaagde maaiveld en het diagram een driehoek vormt over ztop = Df − hignore. De standaard 1/3 passieve weerstand geeft 44 % van de volledige passieve weerstand.
PteenPteenDfDfx = 0 (teen)x = 0 (teen)ophoging op de voorste funderingsplaatophoging op de voorste funderingsplaat
Figuur 8.1 De passieve driehoek op het verticale vlak ter hoogte van de teen (x = 0), vanaf het voorterrein tot aan de onderzijde van de zool. Deze duwt naar de aanvulling toe (Fx > 0). Wanneer Df > Hfl rust de grond boven de voorste funderingsplaat hierop en beweegt mee met de muur (Paragraaf 4).

Passieve weerstand aan de voorzijde (optioneel, standaard aan)

ztop=max(Df−hignore,0)
Ptoe=∫0ztopKmob·σ′vdzσ′v: γ boven en γ′ onder de voorste waterstand; voor een uniforme droge grond is dit ½·Kmob·γ·ztop², werkend op ztop/3 boven de onderzijde van de zool
credit=Ptoede volledige gewogen weerstand wordt meegenomen

Volledige passieve weerstand vereist een verplaatsing die veel groter is dan acceptabel is voor een bruikbare muur, dus wordt de coëfficiënt geïnterpoleerd tussen de neutrale toestand (geen verplaatsing, w = 0) en de volledige Rankine passieve toestand (w = 1); de gehele gemengde weerstand wordt meegenomen. De passieve weerstand aan de teen kan worden uitgeschakeld; het gewicht van de ophoging op de voorste funderingsplaat is altijd een verticale belasting (Paragraaf 4).

Alleen gebruikt bij glijden

FSs=μb·Neff+PtoeHdrive

PP_FRONT telt alleen mee in de glijweerstand. Het wordt niet gebruikt bij het kantelmoment of de resultante van het draagvermogen.

Seismische gevallen

creditE=ηp,E·Ptoe

Er wordt geen seismische passieve coëfficiënt gebruikt. Een enkele factor ηp,E (standaard 0 = geen passieve weerstand meegerekend) vermenigvuldigt de statische gemengde weerstand.

10BovenbelastingenGelijkmatige q, de horizontale gronddruk en de verticale belasting.

Een gelijkmatig verdeelde belasting q verdeeld over het gehele bovenbelastingsvlak verhoogt de verticale spanning op elke diepte met q (een oneindig brede belasting spreidt zonder afname). De horizontale druk neemt in het eenvoudige geval daarom toe met een constante K·q, en de gronddruk neemt toe met K·q·h, aangrijpend op halverwege de hoogte van het vlak.

Δσ′v=q
Δph=Ka·q
Pq=Ka·q·h
zq=h/2boven de onderzijde van het drukvlak
Rechthoek K·q plus driehoek K·γ·zqPq = K·q·hop h/2P = ½K·γ·h² op h/3K·qK·γ·h
Figuur 9.1 De rechthoek K·q telt op bij de gronddriehoek; de bovenbelastingsdruk grijpt aan op halverwege de hoogte van het vlak, de gronddruk op één derde van de hoogte.

Hoe GeoTerva dit scheidt. De gronddruk wordt tweemaal berekend op hetzelfde vlak, met q en zonder q; PA_Q is het verschil. Deze definitie blijft exact bij een hellend maaiveld.

Verticale werking. De bovenbelasting op de grond achter de muur (Q_HEEL = q × de horizontale lengte van het maaiveld boven dat blok) is een gunstige verticale belasting en wordt uitgesloten van elke toets — een aanname van deze module. Het zijdelingse effect wordt altijd behouden: een belasting die op de muur duwt wanneer deze aanwezig is, moet als aanwezig worden verondersteld.

Seismische gevallen. In de Mononobe–Okabe-spie is de bovenbelasting op de bovenzijde van de spie een kracht Q met zijn eigen traagheid kh·Q en (1 ± kv)·Q (Paragraaf 11).

Strook- en puntbelastingen

Een strookbelasting q tussen de afstanden x1 en x2 van de muur en een puntbelasting Q op afstand x drukken via de grond op de muur, waarbij het effect afneemt met de diepte. GeoTerva bepaalt de horizontale druk hiervan met de elastische oplossingen voor een stijve wand — hetzelfde als de damwandmodules en de Bovenbelastingen-modules: de Boussinesq-spanning verdubbeld door de wand (spiegelmethode). z is de diepte onder het maaiveld ter hoogte van de bovenzijde van de muur en x de horizontale afstand vanaf de achterzijde van de muur aan de bovenzijde.

ps(z)=2qπ(β−sinβcos2α)strookbelasting, β = atan(x₂/z) − atan(x₁/z), α = atan(x₁/z) + β/2
ps(z)=3Qx2zπR5puntbelasting, R² = x² + z², op de doorsnede van de muur ter hoogte van de last
Fs=2qπD[arctanx2D−arctanx1D]resultante van een strookbelasting over de diepte D
Fs=Qπx[1−x3(x2+D2)3/2]resultante van een puntbelasting over de diepte D

Aangrijpingspunt. De druk wordt overgebracht vanaf het maaiveld aan de bovenzijde van de muur tot aan de onderzijde van het drukvlak (D = de hoogte van het vlak onder de muurbovenzijde), op de achterzijde van de wand voor de interne krachten en op het drukvlak voor de stabiliteit, en wordt voor de volle waarde opgeteld bij de gronddruk in de statische en seismische gevallen (geen combinatiefactor: de belastingen worden als aanwezig beschouwd, net als de gelijkmatige bovenbelasting). De resultante hiervan is het overzichtspunt PA_SP: een horizontale kracht naar de voorzijde op de diepte waar het moment in evenwicht is, gesloten vormen van de bovenstaande integralen.

Aannames. Een puntbelasting dichterbij dan 0.30 m wordt genomen op 0.30 m (de elastische oplossing is singulier op de muur). De druk van een puntbelasting is die op de muurdoorsnede ter hoogte van de last — de meest belaste meter muur — en wordt aan de veilige zijde gebruikt voor de gehele muur. De belastingen worden aangenomen op het maaiveld ter hoogte van de bovenzijde van de muur, ook wanneer het maaiveld hellend is. Alleen de horizontale druk wordt meegenomen: het gewicht van de belastingen op de grond boven de hiel niet (een gunstige verticale belasting die afwezig kan zijn, uitgesloten zoals de gelijkmatige bovenbelasting boven de hiel).

11Hydrostatisch water aan weerszijden en opwaartse waterdrukWater aan beide zijden, lineaire opwaartse waterdruk onder de funderingszool.

Waterspanning is isotroop en werkt loodrecht op elk vlak dat het raakt. Het vrije lichaam uit Paragraaf 4 is aan drie van zijn randen omgeven door water: het drukvlak aan de gekeerde zijde, de voorzijde van de muur en de onderzijde van de zool. Elk vormt één post in het krachtenoverzicht.

gekeerd water zwwater voorzijdeγw·hwγw·hwfuteen = γw·hwfuteen = γw·hwfuheel = γw·zw,rearuheel = γw·zw,rearhw = zw,rearhw = zw,rearhwfhwfU = B·(utoe + uheel)/2 op x = B·(utoe + 2uheel) / (3(utoe + uheel))U = B·(utoe + uheel)/2 op x = B·(utoe + 2uheel) / (3(utoe + uheel))
Figuur 10.1 Hydrostatische druk aan de gekeerde zijde (op het drukvlak), aan de voorzijde van de muur en onder de zool. De opwaartse waterdruk varieert lineair tussen de waterdrukken ter hoogte van de teen en van de achterkant van de zool (de hiel).

Keerdij-zijde, U_REAR

u(z)=γw·(zw,rear−z)
Pw=12·γw·hw2
zPw=hw/3
hw=zw,rear=H−zw

zw,rear = H − zw is de hoogte van de gekeerde grondwaterstand boven de onderzijde van de zool (zw = de grondwaterdiepte onder de bovenzijde van de muur, de invoer); de waterkolom staat op de onderzijde van de zool, dus hw = zw,rear en Pw werkt op hw/3 daarboven. Als een dalend talud de grondwaterstand boven het maaiveld aan de bovenzijde van het vlak brengt, belast alleen het deel van de kolom onder de bovenzijde van het vlak het vlak: Pw = ½·γw·(hw² − h0²), een trapezium.

Voorzijde, U_FRONT

De voorste waterhoogte hwf wordt ingevoerd boven de onderzijde van de zool; het water werkt op de voorzijde van de muur tot aan de onderzijde van de zool, dus Pwf = ½·γw·hwf² op hwf/3. Het duwt naar de aanvulling toe (Fx > 0) en vermindert de netto aandrijvende kracht.

Opwaartse waterdruk, UPLIFT

De poriënwaterspanning onder de zool wordt verondersteld lineair te variëren van de stijghoogte bij de teen tot de stijghoogte bij de achterkant van de zool (lineair stijghoogteverlies langs de zool):

utoe=γw·hwf0 zonder water aan voorzijde
uheel=γw·zw,rear0 zonder gekeerd water
U=B·utoe+uheel2
xU=B·(utoe+2uheel)3(utoe+uheel)
Trapezium = rechthoek + driehoekuteenuteenuheeluheelrechthoek utoe·Bdriehoek ½(uheel − utoe)·Bdriehoek ½(uheel − utoe)·BB/2B/22B/32B/3U omhoog op xU
Figuur 10.2 Het opwaartse trapezium gesplitst zoals bij de handberekening: een rechthoek utoe·B waarvan de resultante op B/2 ligt en een driehoek ½(uheel − utoe)·B waarvan de resultante op 2B/3 vanaf de teen ligt. Momenten nemen om de teen geeft U·xU = B²(utoe + 2uheel)/6, waaruit bovenstaande formule volgt.

Afleiding van xU. Splits het trapezium op in een rechthoek utoe·B op B/2 en een driehoek ½·(uheel − utoe)·B op 2B/3 vanaf de teen. Momentenstelling: U·xU = utoe·B²/2 + (uheel − utoe)·B²/3 = B²(utoe + 2uheel)/6; deling door U geeft de formule. Opwaartse waterdruk werkt omhoog (Fz = +U), vermindert daardoor N — en daarmee de wrijving aan de zool — en voegt een kantelend moment U·xU toe.

Aannames. Het stijghoogteveld is een rechte lijn in x tussen de twee stijghoogten, waarbij eventuele drainage onder de zool wordt verwaarloosd. Schakel opwaartse waterdruk alleen uit wanneer de grondwaterstand zich onder de onderzijde van de zool bevindt of wanneer een drainagelaag druk onder de zool voorkomt. Bij het gewicht van de grond achter de muur wordt γsat gebruikt onder de grondwaterstand juist omdat de opwaartse waterdruk en U_REAR worden toegepast (Paragraaf 4). Een gemetselde muur met open voegen kan ook poriënwaterspanning in het muurlichaam dragen; dat wordt niet gemodelleerd — de muur wordt beschouwd als ondoorlatend.

12Seismische gronddruk volgens Mononobe–Okabeθ, de actieve spie, de seismische passieve reductie ηp,E, aangrijpingspunt van de toename.

Een aardbeving schudt de muur en de aanvulling heen en weer. De pseudostatische methode vervangt deze dynamische belasting door constante volumekrachten: elke massa m krijgt een horizontale kracht kh·m·g en een verticale kracht ±kv·m·g, waarbij kh en kv de seismische coëfficiënten zijn (fracties van g). Voor de keermuur is de maatgevende horizontale richting die waarin de traagheidskrachten naar de voorzijde drukken — dezelfde richting als de gronddruk. De verticale coëfficiënt is onzeker van teken, waardoor GeoTerva beide doorrekent: gewichten vermenigvuldigd met (1 − kv) en met (1 + kv).

θ=tan−1kh1±kv
gθ=g·(1±kv)2+kh2
(a) Gewicht + traagheid = zwaartekracht geroteerd over θgetekend voor kh = 0.30, kv = 0(1 ± kv)·W(1 ± kv)·Wkh·Wkh·WW·√((1 ± kv)² + kh²)θθ(b) KAE als functie van kh (φ′ = 30°)khKAE0.00.20.40.60.51.0Ka = 0.333kh = 0.15 : 0.433kh = tan φ′ :geen spie in evenwicht
Figuur 11.1 (a) Het gewicht en de traagheid van elke massa tellen op tot één kracht van de grootte W·√((1 ± kv)² + kh²) onder een hoek θ met de verticale: de aardbeving wordt vervangen door een zwaartekrachtsveld dat over θ is geroteerd. (b) Het effect daarvan op de actieve coëfficiënt van een verticaal vlak met een horizontale aanvulling: KAE neemt toe vanaf Ka = 1/3 en loopt sterk op naarmate kh tan φ′ nadert, waar de geroteerde zwaartekracht steiler is dan de wrijvingshoek kan opnemen en geen enkele spie in evenwicht is.

Zwaartekracht en traagheid samen werken als een zwaartekrachtsveld dat over θ ten opzichte van de verticale is geroteerd. De spie van Coulomb wordt voor het seismische geval daarom opgelost door de traagheidskrachten toe te voegen aan de krachtenpolygoon — dit is de Mononobe–Okabe-methode, de enige theorie voor seismische gronddruk die door de module wordt gebruikt.

(1 ± kᵥ)·W(1 ± kᵥ)·Wkₕ·Wkₕ·WθPPRRρKrachtenpolygoon met traagheid(1 ± kᵥ)WkₕWPRθDe resultante van gewicht en traagheid isW·√((1 ± kᵥ)² + kₕ²) onder θ met de verticale.
Figuur 11.2 Proefwig met pseudostatische krachten. Het toevoegen van kh·W aan de krachtenpolygoon doet het effectieve gewicht over θ kantelen; de muur moet een grotere P leveren om de polygoon te sluiten, en het maatgevende bezwijkvlak wordt flauwer (kleinere ρ).

11.1 Mononobe–Okabe actieve gronddruk

Okabe (1926) en Mononobe en Matsuo (1929) pasten de spie van Coulomb toe met toevoeging van de traagheidskrachten. Het maximaliseren van P over ρ geeft de gesloten vorm (ψ = helling van de achterzijde ten opzichte van de verticale lijn, δ = helling van de gronddruk — δ = β op het verticale vlak door de achterkant van de fundering, β = maaiveldhelling):

KAE=cos2(φ′−θ−ψ)cosθ·cos2ψ·cos(δ+ψ+θ)·[1+sin(φ′+δ)·sin(φ′−θ−β)cos(δ+ψ+θ)·cos(β−ψ)]2
PAE=12·γ·h2·(1±kv)·KAE

Voor θ = 0 reduceert dit tot de Ka van Coulomb. De vierkantswortel vereist φ′ − θ − β ≥ 0: wanneer de geroteerde zwaartekracht steiler is dan de wrijvingshoek toelaat, kan geen enkele spie in evenwicht zijn: de gronddruk blijft toenemen naarmate het bezwijkvlak het maaiveld van de aanvulling nadert, het belastinggeval wordt gerapporteerd met “geen oplossing” en de bijbehorende toetsen worden als niet-voldaan beschouwd. GeoTerva lost dezelfde spie numeriek op voor het drukvlak van het belastinggeval: de krachten op de spie zijn het gewicht W, de bovenbelasting Q op de bovenzijde, de horizontale traagheid (W + Q)·kh, de verticale kracht (W + Q)(1 ± kv), de reactie R onder φ′ op het bezwijkvlak en de gronddruk P onder δ op de normaal van het vlak; de spie wordt afgesneden bij de grondwaterstand (γ boven, γ′ onder voor het gewicht, Paragraaf 12 voor de traagheid), zodat een onderwater gelegen aanvulling en een bovenbelasting kunnen worden meegenomen. Voor een droge, uniforme spie wordt de gesloten vorm exact gereproduceerd (getest). De statische referentie PA van een seismisch geval is de gronddruk van het statische geval op hetzelfde vlak (de gesloten vorm van Rankine of Coulomb uit Paragraaf 6–7, grond + bovenbelasting), dus ΔPAE = PAE − PA,static. De spie met kh = kv = 0 kan hier enigszins van afwijken (bijvoorbeeld bij een grondwaterstand onder een hellende aanvulling); deze wordt louter ter informatie getoond. Voor elke methode is het vlak het verticale vlak door de achterkant van de fundering (x = B) en is de gronddruk geneigd onder δ = β (grond tegen grond, geen wandwrijving ingevoerd).

11.2 Passieve weerstand bij aardbeving

Er wordt geen seismische passieve coëfficiënt gebruikt. De voorste grond versnelt mee met de ondergrond en de weerstand ervan is onzeker, waardoor de passieve weerstand van een seismisch geval de statische gemengde weerstand voor de muur is (Paragraaf 8) vermenigvuldigd met een enkele factor ηp,E. De standaardwaarde ηp,E = 0 geeft geen passieve weerstand; een waarde groter dan nul is een projectacceptatie. Basisschuifweerstand gebruikt Neff van elk seismisch geval.

creditE=ηp,E·Ptoeηp,E = 0 als standaardwaarde: geen passieve weerstand bij aardbeving

11.3 Waar de seismische toename grijpt — een aanname van deze module

De spie geeft de grootte van PAE, maar niet de verdeling ervan. Modelproeven tonen aan dat de seismische toename hoger grijpt dan de statische gronddruk. GeoTerva neemt de toename ΔPAE = PAE − PA (PAE uit de spie, PA de statische gronddruk op hetzelfde vlak, Paragraaf 11.1) en neemt daarvoor een omgekeerd trapezium aan over de hoogte van het vlak he, 1.6·ΔP/he aan de bovenzijde en 0.4·ΔP/he aan de onderzijde, met u de hoogte boven de onderzijde van het vlak; het statische deel behoudt zijn statische vorm:

Δp(u)=ΔPAEhe·(0.4+1.2·uhe)
∫0heΔpdu=ΔPAE·(0.4+0.6)=ΔPAE
∫0heu·Δpdu=ΔPAE·he·(0.2+0.4)=0.6·he·ΔPAE
zAE=PA·zA+ΔPAE·0.6hePAE
(a) statische PA — driehoek, resultante h/3PAh/3h/3(b) ΔPAE — omgekeerd trapeziumΔPAE0.6·hₑ0.6·hₑ1.6·ΔP/hₑ0.4·ΔP/hₑ(c) totale pAE = pA + ΔpPAE
Figuur 11.3 (a) Het statische deel behoudt zijn eigen vorm. (b) De toename is een omgekeerd trapezium, 1.6·ΔP/he aan de bovenzijde en 0.4·ΔP/he aan de onderzijde, met de resultante op 0.6·he. (c) De totale druk gebruikt voor de resultantehoogte van PAE.

Een niet-positieve toename behoudt de statische vorm (de statische verdeling wordt dan geschaald naar PAE).

Beperkingen. Pseudostatische coëfficiënten zijn geen piekversnellingen: kh wordt gebruikelijk genomen als een fractie van PGA/g afhankelijk van de toelaatbare verplaatsing, zoals voorgeschreven door de geldende norm. De methode gaat uit van een rigide-plastische aanvulling en geeft geen verplaatsingen. Nabij θ → φ′ − β neemt de gronddruk zeer snel toe en wordt het resultaat gevoelig voor kleine invoerwijzigingen.

13Hydrodynamisch waterDe parabolische druk op de waterkolommen; vrij poriënwater in de aanvulling.

Wanneer een muur versnelt tegen vrij water, kan het water niet onmiddellijk volgen en ontwikkelt zich een extra druk. GeoTerva gaat uit van de klassieke parabolische druk voor een starre verticale wand en onsamendrukbaar water en past deze toe op de verticale projectie van de waterkolom aan de gekeerde zijde (HD_REAR) en op het voorste water (HD_FRONT). Deze wordt altijd opgenomen in de seismische gevallen wanneer water aanwezig is — er is geen schakelaar; het komt in het krachtenoverzicht voor de stabiliteit.

phd(y)=78·kh·γw·hw·y
Phd=712·kh·γw·hw2
zhd=0.4·hwboven de onderzijde van de waterkolom
y is de diepte onder het wateroppervlak en hw de hoogte van de waterkolom.
(a) Hydrodynamische druk op een verticaal vlakwateroppervlakPhd0.4·hw0.4·hwhwhw7/8·kₕ·γw·hwgestreept: hydrostatische vorm(b) Poriënwater in de aanvulling (aanname)vrij poriënwater (doorlatende aanvulling)het water beweegt door de poriën:traagheid op het korrelskelet γd = γsat − n·γw, gewicht op γ′,plus de hydrodynamische druk op de waterkolom
Figuur 12.1 (a) De parabolische hydrodynamische druk en de resultante daarvan op 0.4·hw. (b) Het poriënwater van de onderwater-aanvulling wordt als vrij verondersteld: de horizontale traagheid van de actieve proefwig werkt op het korrelskelet en het water voegt de hydrodynamische druk toe.

Afleiding van de resultante en de hoogte daarvan

Phd=∫0hw78khγwhw·y1/2dy=78khγwhw·23hw3/2=712khγwhw2
Mbottom=∫0hwp(y)·(hw−y)dy=78khγwhw3·(23−25)=730khγwhw3
zhd=MbottomPhd=7/307/12·hw=0.4·hw

De kolom loopt van de grondwaterstand tot aan de onderzijde van het drukvlak. Als de grondwaterstand zich boven de grond aan de bovenzijde van het vlak bevindt (h0 water erboven), wordt alleen het deel onder de bovenzijde van het vlak toegepast: P = 7/12·kh·γw·√hw·(hw1.5 − h01.5). Aan de voorzijde beweegt de muur weg van het water tijdens de kritische halve cyclus, waardoor de druk daalt; de daling werkt naar de voorzijde, in dezelfde richting als de toename aan de achterzijde.

Poriënwater bij aardbeving: vrij — een aanname van deze module

Onder de grondwaterstand bevat de aanvulling water. In de module wordt aangenomen dat dit water vrij is, oftewel in staat is om te bewegen ten opzichte van de korrels: het grondskelet draagt alleen de traagheid van de korrels, γd = γsat − n·γw (de porositeit n uit paragraaf 5), terwijl het gewicht op γ′ blijft en het vrije water de hydrodynamische druk bovenaan toevoegt. In de proefwig is de horizontale traagheid onder de grondwaterstand daarom kh·γd·Asub met gewicht γ′·Asub. Sommige formuleringen reduceren de hydrodynamische druk met de porositeit; GeoTerva behoudt de volledige γw, hetgeen conservatief is.

De grond die meebeweegt met de muur is anders. Het poriënwater in het grondblok achter de muur is ingesloten door de muur en de funderingszool en moet meebewegen, waardoor de horizontale traagheid van dat blok uitgaat van de totale massa (γ boven, γsat onder de grondwaterstand). Opwaartse waterdruk vermindert het gewicht, nooit de massa: de horizontale traagheid maakt nooit gebruik van γ′ (actieve spie γd, grondblok γsat); de verticale kracht van de spie is (1 ± kv)·γ′·A.

14Traagheid van de keermuur en de mee-bewegende grondmassakh·W en kv·W in de zwaartepunten.

De Mononobe–Okabe-spie uit Paragraaf 11 beschrijft de grond achter het drukvlak. Het vrije lichaam zelf — de muur en het grondblok erachter — heeft ook massa, en in het pseudostatische model ondervindt het dezelfde volumekrachten. Voor een gewichtskeermuur zijn deze groot: de gehele weerstand komt voort uit het gewicht, dus hetzelfde gewicht, vermenigvuldigd met kh, duwt de muur naar de voorzijde ter hoogte van het zwaartepunt.

kₕ·WC₁kₕ·WC₁kₕ·WC₂kₕ·WC₂kₕ·WC₃kₕ·WC₃kₕ·WC₄kₕ·WC₄kₕ·WC₅kₕ·WC₅kₕ·Wgrondkₕ·WgrondIH_W_BETON: Fx = −kₕ·Wmop het zwaartepunt van de muur (x̄m, z̄m)IH_W_SOIL_HEEL: Fx = −kₕ·WsoilIV_…: Fz = ∓kᵥ·W (hetzelfde punt)M = −z̄·Fx + x̄·Fzgestreept: verticale traagheid ±kᵥ·W
Afbeelding 13.1 Pseudostatische traagheidskrachten op de zwaartepunten van de muuronderdelen en van de grond achter de muur. De horizontale krachten (trokken lijn) werken naar voren; de verticale (gestippeld) werken omhoog in het geval "kv omhoog" en omlaag in het geval "kv omlaag".
Fx=−kh·Whaangebracht in het zwaartepunt (x̄, z̄) van het onderdeel
Fz=∓kv·W
MH=kh·Wh·z¯kantelen
MV=±kv·W·x¯

Wh is het massa-dragende gewicht: voor de muur Wm; voor het grondblok en de ophoging boven de voorste funderingsvoet γ·Avochtig + γsat·Asat (paragraaf 12). In het krachtenoverzicht zijn de muur, de grond erachter en de ophoging op de voorste voet elk één post (IH_W_CONCRETE, IH_W_SOIL_HEEL, IH_W_SOIL_TOE en IV_… wanneer kv > 0). Het tabblad Berekeningen vermeldt ook de traagheid van elk muuronderdeel en elke grondzone; de som daarvan is gelijk aan de posten in het krachtenoverzicht, wat dient als handmatige controle.

Waarom de hoogten van belang zijn. De horizontale traagheid komt in het kantelmoment met de arm z̄. Het zwaartepunt van een gewichtskeermuur ligt op ongeveer 0.4 van de hoogte en het zwaartepunt van de grond erachter nog hoger, waardoor deze momenten van dezelfde orde van grootte zijn als die van de seismische gronddruktoename. De verticale traagheid veranderd zowel N (glijden) als het weerstandbiedend moment; het geval "kv omhoog" is meestal maatgevend voor glijden en kantelen, het geval "kv omlaag" kan maatgevend zijn voor het draagvermogen.

Wat zich niet in het vrijgemaakte lichaam bevindt. Alleen de bovenbelasting op de grond achter de muur is een uitgesloten verticale belasting, waardoor deze geen traagheidspost heeft; de traagheid van de bovenbelasting op de glijspie is opgenomen in PAE. De aanvulling boven de voorste voet (W_SOIL_TOE) is een verticale belasting en krijgt IH_W_SOIL_TOE / IV_W_SOIL_TOE.

15Glijden, kantelen en draagvermogenAfleidingen inclusief partieel zoolcontact.

14.1 Glijden

Aan de onderzijde van het funderingsvlak wordt de muur tegengehouden door wrijving. Bij het sommeren van de horizontale krachten op het vrije lichaam moet het funderingsvlak de schuifkracht T = ΣHdrive − ΣPresist leveren, terwijl de beschikbare schuifweerstand μb·N is (er wordt geen adhesie gebruikt). Alle weerstand in de teller plaatsen geeft

FSs=μb·N+ΣPresistΣHdrive
N=Σ(−Fz)gewichten − opwaartse waterdruk ± verticale traagheid + de verticale componenten van de gronddruk
glijvlakΣHdriveμb·NPteenN = Σ(−Fz)N = Σ(−Fz)gewichten − opwaartse waterdruk ± kv·Wgewichten − opwaartse waterdruk ± kv·WFSs = (μb·N + Pteen) / ΣHaandrijvend — de weerstand aan de voorzijde wordt alleen bij glijden gebruikt
Afbeelding 14.1 Het vrijgemaakte lichaam gesneden langs de onderzijde van het funderingsvlak. De gronddruk, het water en de traagheid drijven het naar voren; de zoolwrijving μb·N en de weerstand van de grond voor de muur houden het tegen. N is de effectieve normaalkracht, dus de opwaartse waterdruk vermindert de wrijving.

μb = tan δb is de zoolwrijvingscoëfficiënt; voor gemetselde of op de funderingsgrond gestorte betonnen constructies wordt δb gebruikelijk genomen tussen 2/3·φ′ en φ′ van die grond. N is een effectieve normaalkracht omdat de opwaartse waterdruk er onderdeel van uitmaakt. Let op dat het opnemen van de passieve weerstand in de teller een ander getal oplevert dan het aftrekken van de aandrijvende kracht; de definitie moet overeenkomen met de definitie waarop de vereiste veiligheidsfactor is gecalibreerd.

14.2 Kantelen

FSo=ΣMresistingΣMoverturningmomenten om de teen

Kantelpunt (teen). De muur kantelt om de teen O — de onderste hoek aan de voorzijde van de funderingszool (x = 0, z = 0). Elke post uit het krachtenoverzicht draagt bij met zijn twee momentonderdelen −z·Fx en x·Fz; positieve onderdelen worden opgeteld bij ΣMkantelend, negatieve onderdelen (in absolute waarde) bij ΣMweerstand. Gewichten en de verticale component van een schuine gronddruk bieden weerstand; horizontale gronddruk, opwaartse waterdruk, horizontale traagheid en opwaartse verticale traagheid werken kantelend. De passieve weerstand aan de voorzijde wordt niet meegenomen. Omdat een kracht aan beide zijden kan worden geteld, is FSo geen unieke maatstaf voor de veiligheid; de excentriciteitstoets van de draagvermogensberekening is de meer robuuste indicator voor hetzelfde mechanisme.

14.3 Contactdruk

De verticale belasting V = Σ(−Fz) en het totale moment ΣM om de teen bepalen de positie van de resultante op het funderingsvlak. De arm ten opzichte van de teen voldoet aan V·xR = −ΣM:

xR=−ΣMV
e=B/2−xRe > 0: de resultante ligt richting de teen

Volledig contact. Voor een stijve fundering met een lineaire contactspanning geldt q(x) = V/B + (V·e)·(B/2 − x)/I met I = B³/12 per meter, dus

q(x)=VB[1+12e(B/2−x)B2]
qtoe=VB(1+6eB),qheel=VB(1−6eB)

De druk onder de achterrand blijft een drukkracht zolang |e| ≤ B/6 — de resultante bevindt zich in het middelste derde deel van het funderingsvlak.

VxRxReeqmax = V/B·(1 + 6e/B)qmax = V/B·(1 + 6e/B)qmin = V/B·(1 − 6e/B)qmin = V/B·(1 − 6e/B)(a) |e| ≤ B/6: trapeziumB/2VxR = a/3xR = a/3a = 3·xRa = 3·xRde achterzijde van de funderingszool komt losde achterzijde van de funderingszool komt losqmax = 2V/(3·xR)qmax = 2V/(3·xR)(b) |e| > B/6: partieel contact
Afbeelding 14.2 Contactdruk. (a) De resultante binnen het middelste derde deel: trapeziümvormige druk. (b) De resultante daarbuiten: de achterzijde van de zool komt los en een driehoekige druk over een lengte a = 3·xR draagt V.

Partieel contact. Grond kan geen trek opnemen, dus buiten de middelste derde is slechts een deel van de fundering in contact. Een driehoekige spanning met lengte a heeft zijn resultante op a/3 van de teen, wat moet samenvallen met xR; het oppervlak moet gelijk zijn aan V:

a/3=xR⇒a=3xR
12qmaxa=V⇒qmax=2V3xRgebruik bij e < 0 (resultante richting de achterrand) B − xR in plaats van xR
ToetsVoorwaardeOpmerking
DRAAGVERMOGENqmax ≤ qallqall is een door de gebruiker opgegeven toelaatbare gronddruk
EXCENTRICITEIT|e| ≤ B/6volledig funderingscontact
QMINV/B·(1 − 6|e|/B) ≥ 0de niet-afgetopte lineaire waarde; negatief betekent loskomen. Dezelfde voorwaarde als |e| ≤ B/6, dus dit is louter ter informatie, geen afzonderlijke toets
Resultante buiten de funderingxR ≤ 0 of xR ≥ Bde muur kantelt; draagvermogen wordt niet geëvalueerd
Over qall. Een fundering van een keermuur draagt een excentrische en schuine belasting. Wanneer qall wordt afgeleid uit een formule voor het draagvermogen, gebruik dan de effectieve breedte (B') = B − 2|e| en belastingshellingsfactoren (de Draagvermogen-modules van GeoTerva bieden deze) met de veiligheidsfactor uit de geldende norm.

16Reikwijdte van de toetsenWaar de toetsen van de module eindigen en de normtoetsen van het metselwerk beginnen.

De toetsen van paragraaf 14 behandelen de muur als één star blok op de fundering: dit is de externe stabiliteit van de muur. Een gewichtskeermuur van metselwerk of ongewapend beton kan ook inwendig bezwijken, en die toetsen volgen uit de krachten die deze module geeft. Ze zijn het meest van belang bij een hoge of slanke doorsnede, een droog stapelwerk, een muur met zwakke mortel en bij aardbevingen.

ToetsWat wordt getoetstWaar dit wordt uitgevoerd
Druk in de constructieDe grootste drukspanning op een horizontale doorsnede (morsvoeg) blijft onder de toelaatbare spanning van het metselwerk of beton.normen voor metselwerk of beton
Trek in een voegDe resultante op elke horizontale doorsnede blijft binnen het middelste derde deel (geen trek in de voeg), of binnen een voor het materiaal toegestane grens.normen voor metselwerk of beton
Afglijden over een voeg of stortnaadDe wrijving op een morsvoeg of op de stortnaad boven op de fundering draagt de bovenliggende horizontale kracht.normen voor metselwerk of beton
Stabiliteit van het lichaam boven de funderingKantelen en glijden van het lichaam boven de bovenzijde van de fundering (z = Hfl, Hfr).normen voor metselwerk of beton
Macrostabiliteit (diep bezwijkvlak)Een glijvlak dat onder de muur door gaat via de fundering en de aanvulling.taludstabiliteitsanalyse
Zetting, kwel, vorst, drainageBruikbaarheid van de fundering, piping bij de teen, de drainage van de aanvulling.ontwerp van fundering en drainage
De externe toetsen van deze software zijn noodzakelijk, maar niet voldoende: een ontwerp moet ook voldoen aan de inwendige toetsen van de geldende normen voor metselwerk of beton.
Handmatige controle van een voeg. Voor een horizontale doorsnede op hoogte z geldt dezelfde logica uit het krachtenoverzicht voor het deel van de muur daarboven: het gewicht van de muur boven z, de grond- en waterdruk op de achterzijde boven z, en bij aardbevingen de traagheid ervan. Hun resultante geeft N, H en de excentriciteit op die doorsnede; σ = N/b·(1 ± 6e/b) moet een drukspanning blijven en onder de toelaatbare spanning liggen, en H ≤ μvoeg·N.

17Rekenvoorbeeld: een stapsgewijs berekende keermuurEen stapsgewijs berekende keermuur met rekenwaarden uit de rekenmodule.

Het onderstaande voorbeeld wordt opgelost door dezelfde rekenmodule die deze software aanstuurt, elke keer dat deze pagina wordt geopend. Elke regel toont de formule voor handmatige berekening, de ingevulde invoerwaarden en het door de rekenmodule afgedrukte resultaat; het groene vinkje bevestigt dat de handmatige formule, onafhankelijk geëvalueerd in de pagina, hetzelfde getal oplevert. De muur is de standaarddoorsnede van natuursteenmetselwerk met een horizontale droge aanvulling, een bovenbelasting en grond voor de muur, zodat elke stap handmatig kan worden gevolgd. Het voorbeeld is in SI-eenheden (kN, m, kPa), ongeacht de geselecteerde weergave-eenheden.

InvoerWaardeInvoerWaarde
Muurhoogte H; kruinbreedte Wu3.00 m; 1.00 mVochtig volumiek gewicht γ18.00 kN/m³
Taluds Wdl / Wdr0.50 / 0.50 mWrijvingshoek φ′30.0°
Funderingszool Wbl / Wbr; Hfl / Hfr0.50 / 0.50 m; 0.50 / 0.50 mGelijkmatige bovenbelasting q10.00 kPa
Maaiveld voorzijde Df; w, ηp,E, hnegeer1.00 m; 1/3, 0.00, 0.00 mWrijvingscoëfficiënt funderingszool μb0.55
Materiaal keermuurnatuursteenmetselwerk, γm = 22.00 kN/m³Statische methodeRankine (verticaal vlak op x = B)
SeismischMononobe–Okabe, kh = 0.15, kv = 0Vereiste FSstatisch 1.50 / 2.00, seismisch 1.10 / 1.10 (glijden / kantelen)
q = 10.00 kPaq = 10.00 kPaPA = 27.00 kN/m op z = 1.000PA = 27.00 kN/m op z = 1.000Pq = 10.00 kN/m op z = 1.500Pq = 10.00 kN/m op z = 1.500Kₐ(γh + q) = 21.33 kPaKₐ(γh + q) = 21.33 kPaWm = 115.50Wm = 115.50Wsoil = 33.75Wsoil = 33.75Pteen = 12.00Pteen = 12.00(Kmob = 1.3333)(Kmob = 1.3333)qteen = 58.44 kPaqteen = 58.44 kPaqheel = 44.36 kPaqheel = 44.36 kPaH = 3.00H = 3.00Statisch geval (SI-eenheden)
Figuur 16.1 De voorbeeldkeermuur op schaal met de statische belastingen en de contactdruk, afkomstig uit de rekenmodule.

Statisch geval

1
Geometrie

Zoolbreedte en de hoekpunten van de constructie (oorsprong bij de teen, onderzijde fundering).

B = Wbl + Wdl + Wu + Wdr + Wbr = 0.50 + 0.50 + 1.00 + 0.50 + 0.50 = 3.000 m ✓
xFT = Wbl + Wdl = 1.000 m, xBT = xFT + Wu = 2.000 m, xBB = xBT + Wdr = 2.500 m; vlakhoogte h = H = 3.000 m ✓
2
Muuronderdelen (paragraaf 3)

Voorste blok, voorste schuinte, kern, achterste schuinte, achterste blok.

A₁ = (Wbl + Wdl)·Hfl = 1.000·0.50 = 0.500 m² ✓; x̄₁ = 0.500 m ✓
A₂ = ½·Wdl·(H − Hfl) = ½·0.50·2.50 = 0.625 m² ✓; x̄₂ = Wbl + 2Wdl/3 = 0.833 m ✓; z̄₂ = 1.333 m ✓
A₃ = Wu·H = 1.00·3.00 = 3.000 m² ✓; x̄₃ = 1.500 m ✓
A₄ = ½·Wdr·(H − Hfr) = 0.625 m² ✓; x̄₄ = xBT + Wdr/3 = 2.167 m ✓; A₅ = (Wdr + Wbr)·Hfr = 0.500 m² ✓; x̄₅ = 2.500 m ✓
Wm = γm·ΣA = 22.00·5.250 = 115.50 kN/m ✓; ΣWix̄i = 173.25 kN·m/m ✓; x̄m = 1.500 m ✓; z̄m = 1.222 m ✓
OnderdeelA (m²)W (kN/m)x̄ (m)z̄ (m)W·x̄ (kN·m/m)
Voorste blok (funderingszool en het opgaande werk tot H_fl)0.50011.000.5000.2505.50
Voorste schuinte van het opgaande werk0.62513.750.8331.33311.46
Kern van het opgaande werk (kruinbreedte W_u, volledige hoogte)3.00066.001.5001.50099.00
Achterste schuinte van het opgaande werk0.62513.752.1671.33329.79
Achterste blok (funderingszool en het opgaande werk tot H_fr)0.50011.002.5000.25027.50
Totaal5.250115.501.5001.222173.25
Controle van de volledige omtrek als één veelhoek: ΔA = 0.000000000000 m² ✓
3
Grond die met de wand meebeweegt (doorsnede 4)

Vlak maaiveld: het grondblok achter de muur is een rechthoek boven de achterste voet plus de driehoek tegen de achterste schuinte, alles vochtig.

Agrond = Wbr·(H − Hfr) + ½·Wdr·(H − Hfr) = 1.250 + 0.625 = 1.875 m²; Wgrond = γ·A = 18.00·1.875 = 33.75 kN/m ✓
x̄ = (1.250·2.750 + 0.625·2.333)/1.875 = 2.611 m ✓; z̄ = 1.889 m ✓
Ophoging boven de voorste voet (Df = 1.00 m > Hfl): een trapezium met hoogte Df − Hfl = 0.50 m, breedten 0.500 → 0.600 m: Wteen = 18.00·0.2750 = 4.95 kN/m ✓ op x̄ = 0.276 m ✓, z̄ = 0.758 m ✓
Uitgesloten: Q = q·(B − xBT) = 10.00 kN/m ✓ (veranderlijke belasting — vermeld in het krachtenoverzicht, niet gebruikt in de toetsen)
4
Gronddrukcoëfficiënten (doorsneden 6 en 8)

φ′ = 30.0°, sin φ′ = 0.5000.

Ka = (1 − sin φ′)/(1 + sin φ′) = 0.3333 ✓
Kp = tan²(45° + φ′/2) = 3.0000 ✓; K0 = 1 − sin φ′ = 0.5000 ✓
Kmob = w·Kp + (1 − w)·K0 = 1/3·3.0000 + 2/3·0.5000 = 1.3333 ✓
5
Statische gronddrukresultanten

Driehoek voor de grond, rechthoek voor de bovenbelasting; armen ten opzichte van de onderzijde van de funderingszool.

PA = ½·Ka·γ·h² = ½·0.3333·18.00·3.00² = 27.00 kN/m ✓ op z = h/3 = 1.000 m ✓
Pq = Ka·q·h = 0.3333·10.00·3.00 = 10.00 kN/m ✓ op z = h/2 = 1.500 m ✓
6
Passieve weerstand aan de voorzijde (paragraaf 8)

Kmob, c′ = 0, hignore = 0: een driehoek vanaf het maaiveld aan de voorzijde tot de onderzijde van de funderingszool, volledig meegerekend.

Pteen = ½·Kmob·γ·Df² = ½·1.3333·18.00·1.00² = 12.00 kN/m ✓ op z̄ = Df/3 = 0.333 m ✓
7
Krachtenoverzicht — statisch

Elke kracht met zijn componenten, aangrijpingspunt en moment ten opzichte van de teen.

KrachtFx (kN/m)Fz (kN/m)x (m)z (m)M (kN·m/m)Gebruikt
W_CONCRETEEigen gewicht muur (natuursteenmetselwerk, opgaand werk en fundering)0.00−115.501.5001.222−173.25SOB
W_SOIL_HEELGrond die met de muur meeweegt (achter de constructie, tot het verticale vlak op x = B)0.00−33.752.6111.889−88.13SOB
Q_HEELBovenbelasting op de grond achter de muur (uitgesloten: veranderlijke belasting)0.00−10.002.5003.000−25.00–
W_SOIL_TOEAanvulling op de voorste voet (weegt mee met de muur)0.00−4.950.2760.758−1.36SOB
PA_STATICStatische actieve gronddruk — grond (Rankine)−27.000.003.0001.00027.00SOB
PA_QHorizontale belasting door bovenbelasting−10.000.003.0001.50015.00SOB
PP_FRONTPassieve weerstand aan de teen Ptoe (Kmob = 1.3333, w = 0.333)12.000.000.0000.333−4.00S
S = glijden, O = kantelen, B = draagvermogen, – = vermeld maar niet gebruikt in de toetsing. M = x·Fz − z·Fx ten opzichte van de teen; positief = kantelend.
8
Glijden (Paragraaf 14.1)
N = Wm + Wgrond + Wteen = 115.50 + 33.75 + 4.95 = 154.20 kN/m ✓; μb·N = 0.55·154.20 = 84.81 kN/m ✓
Hdrive = PA + Pq = 27.00 + 10.00 = 37.00 kN/m ✓; Pteen = 12.00 kN/m ✓
FSs = (84.81 + 12.00) / 37.00 = 2.616 ✓ ≥ 1.50
9
Kantelen (Paragraaf 14.2)

Momenten om de teen O; de passieve weerstand wordt niet gebruikt.

ΣMoverturning = PA·zA + Pq·zq = 27.00 + 15.00 = 42.00 kN·m/m ✓
ΣMweerstand = Wm·x̄m + Wgrond·x̄grond + Wteen·x̄teen = 173.25 + 88.13 + 1.36 = 262.74 kN·m/m ✓
FSo = 262.74 / 42.00 = 6.256 ✓ ≥ 2.00
10
Draagvermogen (Paragraaf 14.3)
V = 154.20 kN/m ✓; ΣM = 42.00 − 262.74 = −220.74 kN·m/m ✓
xR = −ΣM/V = 220.74/154.20 = 1.432 m ✓; e = B/2 − xR = 1.500 − 1.432 = 0.068 m ✓ ≤ B/6 = 0.500 m
qmax = V/B·(1 + 6e/B) = 154.20/3.000·(1 + 6·0.068/3.000) = 58.44 kPa ✓ ≤ qall = 200.00 kPa; qmin = 44.36 kPa ✓
q = 10.00 kPaq = 10.00 kPaPAE = 48.06 kN/m op z = 1.288PAE = 48.06 kN/m op z = 1.2881.6·ΔP/h = 5.90 kPa1.6·ΔP/h = 5.90 kPa0.4·ΔP/h = 1.47 kPa0.4·ΔP/h = 1.47 kPakₕWm = 17.32kₕWm = 17.32kₕWsoil = 5.06kₕWsoil = 5.06qheel = 10.23 kPaqheel = 10.23 kPaqmax = 92.57 kPaqmax = 92.57 kPaSeismisch geval, kₕ = 0.15, kᵥ = 0 (SI-eenheden)
Afbeelding 16.2 Het seismische geval: de Mononobe–Okabe-gronddruk met de toename daarvan (omgekeerd trapezium, paragraaf 11.3), de traagheid van de muur en van de grond erachter, en de resulterende contactdruk. De seismische passieve weerstand is standaard ηp,E·Pteen = 0.

Seismisch geval

1
Seismische hoek en KAE (Paragraaf 11.1)

Verticaal vlak, δ = β = ψ = 0, kv = 0, dus cos θ·cos(δ + ψ + θ) = cos²θ.

θ = tan⁻¹(kh/(1 − kv)) = tan⁻¹(0.15) = 8.531° ✓
KAE = cos²(φ′ − θ) / (cos²θ·(1 + √(sin φ′·sin(φ′ − θ)/cos θ))²) = 0.8660 / (0.9780·(1 + 0.4302)²) = 0.4329
PAE = (½·γ·h² + q·h)·KAE = (81.00 + 30.00)·0.4329 = 48.06 kN/m ✓
2
Seismische toename en aangrijpingshoogte (Paragraaf 11.3)

Het statische deel behoudt zijn vorm; de toename grijpt aan op 0.6·h.

ΔPAE = PAE − (PA + Pq) = 48.06 − 37.00 = 11.06 kN/m ✓
zAE = (PA·h/3 + Pq·h/2 + ΔPAE·0.6h)/PAE = 1.288 m ✓
3
Traagheidskrachten (Paragraaf 13)

Horizontale traagheidskracht in het zwaartepunt; geen verticale traagheidskracht (kv = 0).

kh·Wm = 0.15·115.50 = 17.32 kN/m ✓ op z̄m = 1.222 m
kh·Wsoil = 0.15·33.75 = 5.06 kN/m ✓ bij z̄ = 1.889 m; kh·Wtoe = 0.74 kN/m ✓ bij z̄ = 0.758 m
4
Seismische passieve bijdrage (Paragraaf 11.2)

Geen seismische passieve gronddrukcoëfficiënt.

creditE = ηp,E·Ptoe = 0.00·12.00 = 0.00 kN/m ✓ (geen passieve bijdrage in het seismische geval)
5
Krachtenoverzicht — seismisch
KrachtFx (kN/m)Fz (kN/m)x (m)z (m)M (kN·m/m)Gebruikt
W_CONCRETEEigen gewicht muur (natuursteenmetselwerk, opgaand werk en fundering)0.00−115.501.5001.222−173.25SOB
W_SOIL_HEELGrond die met de muur meeweegt (achter de constructie, tot het verticale vlak op x = B)0.00−33.752.6111.889−88.13SOB
Q_HEELBovenbelasting op de grond achter de muur (uitgesloten: veranderlijke belasting)0.00−10.002.5003.000−25.00–
W_SOIL_TOEAanvulling op de voorste voet (weegt mee met de muur)0.00−4.950.2760.758−1.36SOB
PAE_TOTALTotale seismische actieve gronddruk incl. bovenbelasting (Mononobe–Okabe)−48.060.003.0001.28861.90SOB
IH_W_CONCRETEHorizontale traagheid kₕ·W — keermuur−17.320.001.5001.22221.18SOB
IH_W_SOIL_HEELHorizontale traagheid kₕ·W — grond achter de muur−5.060.002.6111.8899.56SOB
IH_W_SOIL_TOEHorizontale traagheid kₕ·W — aanvulling voorzijde−0.740.000.2760.7580.56SOB
S = glijden, O = kantelen, B = draagvermogen, – = vermeld maar niet gebruikt in de toetsing. M = x·Fz − z·Fx ten opzichte van de teen; positief = kantelend.
6
Glijden en kantelen
Hdrive = 48.06 + 17.32 + 5.06 + 0.74 = 71.19 kN/m ✓; FSs = (84.81 + 0.00)/71.19 = 1.191 ✓ ≥ 1.10
ΣMoverturning = 61.90 + 21.18 + 9.56 + 0.56 = 93.20 kN·m/m ✓; FSo = 262.74/93.20 = 2.819 ✓ ≥ 1.10
7
Draagvermogen (Paragraaf 14.3)

De resultante verschuift naar de teen, maar blijft binnen het middelste derde deel.

ΣM = 93.20 − 262.74 = −169.54 kN·m/m ✓; xR = 169.54/154.20 = 1.099 m ✓; e = 0.401 m ✓ ≤ B/6 = 0.500 m
qmax = V/B·(1 + 6e/B) = 92.57 kPa ✓ ≤ qall = 200.00 kPa
ToetsStatischGevraagdSeismischGevraagd
Veiligheidsfactor glijden (FS)2.6161.501.1911.10
Veiligheidsfactor kantelen (FS)6.2562.002.8191.10
qmax (kPa)58.44200.0092.57200.00
|e| (m)0.0680.5000.4010.500
Aan elke toets is in beide gevallen voldaan. De marge onder de aardbeving is veel kleiner dan in het statische geval: de traagheid van de zware muur zelf (17.32 kN/m) is net zo groot als de seismische toename van de gronddruk (11.06 kN/m). Een goede oefening is om Wbr of Wu te wijzigen op het tabblad Model, op Berekenen te drukken en dezelfde stappen op het tabblad Berekeningen te volgen.

18VariabelenAlle symbolen die in de module worden gebruikt.

HTotale muurhoogte, onderzijde fundering → bovenzijde muur
WuBovenbreedte van het muurlichaam
Wdl, WdrSchildverspringingen voor- en achterzijde van het muurlichaam
Wbl, WbrVoorsprongen fundering voor- en achterzijde
Hfl, HfrHoogte fundering voor- en achterzijde
BBreedte funderingszool, Wbl + Wdl + Wu + Wdr + Wbr
x, zCoördinaten vanaf de teen op de onderzijde van de fundering; x richting de aanvulling, z omhoog
xFB, xFT, xBT, xBBVoorzijde van het lichaam t.p.v. bovenzijde fundering en bovenzijde muur; achterzijde t.p.v. bovenzijde muur en bovenzijde fundering
Df, hignoreMaaiveldhoogte voorzijde boven onderzijde fundering; verwaarloosbare toplaag van de grond aan de voorzijde
βMaaiveldhelling achter de wand
γ, γsat, γ′Vochtig, verzadigd en effectief volumiek gewicht (onder water) van de grond
γm, γwVolumiek gewicht van het muurmateriaal (metselwerk 22, ongewapend beton 24 kN/m³ standaard) en van water
n, γdPorositeit en droog volumiek gewicht van de aanvulling, berekend uit γsat met Gs = 2.65 (interne constante)
φ′Effectieve wrijvingshoek van de aanvulling
δHoek van de gronddruk met de normaal op het vlak (δ = β op een verticaal vlak)
α, ρHelling van het achtervlak (α = 90°) en van een proefbezwijkvlak ten opzichte van de horizontale richting
σ′v, uEffectieve verticale spanning en poriënwaterspanning
Kₐ, KₐβRankine actieve coëfficiënten: horizontaal en hellend maaiveld
Kₚ, K₀Passieve en neutrale gronddrukcoëfficiënt
w, Kmob, ηₚ,EGewicht van de passieve staat (standaard 1/3), Kmob = w·Kₚ + (1 − w)·K₀, factor voor seismische passieve weerstand (0)
qGelijkmatige bovenbelasting op de aanvulling
kₕ, kᵥHorizontale en verticale pseudostatische coëfficiënt
θSeismische hoek tan⁻¹(kₕ/(1 ± kᵥ))
KAEMononobe–Okabe actieve gronddrukcoëfficiënt
PAE, ΔPAETotale seismische actieve gronddruk en de seismische toename ten opzichte van de statische gronddruk PA op hetzelfde vlak
h, hₑHoogte van het drukvlak, zground(B); hoogte waarover de seismische toename wordt verdeeld
zw, zw,rear, hwGrondwaterdiepte onder bovenzijde muur (invoer); stijghoogte gekeerd water H − zw; waterkolomhoogte op het vlak
hwfWaterhoogte voorzijde boven onderzijde fundering
utoe, uheel, U, xUPoriënwaterspanning bij de teen en bij de hiel van de fundering, opwaartse waterdrukresultante en de afstand daarvan tot de teen
PhdHydrodynamische stoot
Wm, Wsoil, WtoeGewicht van de muur, van de grond erachter en van de aanvulling op de voorste funderingsvoorsprong
FSs, FSoVeiligheidsfactoren tegen glijden en kantelen
μbWrijvingscoëfficiënt op het funderingsvlak
xR, ePositie resultante vanaf de teen; excentriciteit B/2 − xR
qmax, qmin, qallGronddrukken op het vlak en de toelaatbare gronddruk
aContactlengte bij partieel contact, 3·xR

19LiteratuurDe drie theorieën en de gebruikte bron.

De drie theorieën van de module en de bron waarvan de presentatie van hun gesloten formules (Ka, Kp, KAE) in de handleiding wordt gevolgd. Alles wat daar niet uit is afgeleid, is een aanname van deze module en wordt als zodanig in de tekst aangegeven.

  1. Coulomb C.A. (1776) Essai sur une application des règles de maximis et minimis à quelques problèmes de statique relatifs à l'architecture. Mémoires de l'Académie Royale des Sciences 7, Paris.
  2. Das B.M. (2016) Principles of Foundation Engineering, 8th ed. Cengage Learning, Boston.
  3. Mononobe N., Matsuo H. (1929) On the determination of earth pressures during earthquakes. Proceedings of the World Engineering Congress, Tokyo, 9:177–185.
  4. Okabe S. (1926) General theory of earth pressure. Journal of the Japanese Society of Civil Engineers 12(1).
  5. Rankine W.J.M. (1857) On the stability of loose earth. Philosophical Transactions of the Royal Society of London 147:9–27.

Van theorie naar uw eigen ontwerp

Controleer uw eigen gewichtskeermuur binnen enkele minuten

  • De veiligheidsfactoren voor glijden en kantelen, de excentriciteit en de contactdruk
  • Statische en seismische gevallen, met water, een bovenbelasting en de passieve weerstand voor de funderingszool
  • Elke kracht in een krachtenoverzicht dat u stap voor stap kunt volgen
  • Een overzichtelijk berekeningsrapport, opgeslagen als pdf. Online: niets te installeren, geen dongle, op smartphone, tablet of pc

Meer over keermuren