Op deze pagina · 19 hoofdstukken
- 1Het model van de keermuur
- 2Model in één oogopslag
- 3Coördinaten, vrijlichaamsdiagram, krachtenoverzicht en tekenafspraak
- 4Geometrie-opsplitsing: onderdelen, zwaartepunten en armen
- 5De mee-bewegende grond: het blok achter de wand, zones, vochtig en verzadigd gewicht
- 6Effectieve spanning en grondwater
- 7Actieve en passieve gronddruk volgens Rankine
- 8Gronddruk volgens Coulomb op het verticale vlak
- 9Neutrale gronddruk en passieve weerstand voor de wand
- 10Bovenbelastingen
- 11Hydrostatische waterdruk aan weerszijden en opwaartse waterdruk
- 12Seismische gronddruk volgens Mononobe–Okabe
- 13Hydrodynamische waterdruk
- 14Traagheid van de wand en de mee-bewegende grond
- 15Glijden, kantelen en draagvermogen
- 16Reikwijdte van de toetsen
- 17Rekenvoorbeeld: een stapsgewijs berekende keermuur
- 18Variabelen
- 19Literatuur
De wand wordt beschouwd als een stijf gewichtsblok van metselwerk of ongewapend beton per lengte-eenheid — een trapezoïdaal lichaam op een gestrapte fundering. De gekeerde zijde bestaat uit één grondlaag en kan een hellend maaiveld, een gelijkmatige bovenbelasting en grondwater bevatten; de grond voor de wand kan een passieve weerstand toevoegen aan de glijtoets.
1Het model van de keermuurWat berekend wordt en hoe het wordt getekend.
Rekenconcept
Rankine · statisch
Geschikt voor een conventionele schematisering van actieve/passieve gronddruk. Wandwrijving wordt in de klassieke Rankine-coëfficiënt niet expliciet toegepast.
Coulomb · statisch
Werkt op het verticale vlak door de achterrand van de fundering (grond tegen grond) met δ = β, dus er wordt geen wandwrijving gebruikt; voor dit vlak (α = 90°, δ = β) is de Coulomb Kₐ exact gelijk aan de Rankine Kₐβ.
Mononobe–Okabe · seismisch
De seismische gronddruk is altijd de Mononobe–Okabe pseudostatische belasting: de Coulomb-spie met de traagheidskrachten kₕ·W en ±kᵥ·W eraan toegevoegd, opgelost op hetzelfde spanningsvlak als het statische geval (het verticale vlak bij x = B, δ = β).
Gelijkmatige bovenbelasting
Een gelijkmatige bovenbelasting aan het oppervlak veroorzaakt een aanvullende horizontale gronddruk. Deze wordt afzonderlijk gerapporteerd van de component door het eigengewicht van de grond; de verticale belasting ervan boven de wand wordt niet als stabiliserend meegeteld.
Handleiding theorie
Het bovenstaande overzicht vat het model samen. De onderstaande handleiding is geschreven als een zelfstandig handboek: elke grootheid die in het tabblad Berekeningen verschijnt, wordt vanuit het fysische principe toegelicht, getekend, afgeleid en vervolgens gekoppeld aan de exacte wijze waarop de rekenmodule deze evalueert. Een volledig numeriek rekenvoorbeeld (paragraaf 16) is berekend met dezelfde rekenkern, zodat elke tussenstap handmatig kan worden nagerekend.
2Het model in één oogopslagGrondwater, het wandmateriaal, de stabiliteitstoetsen en de symbolen in het overzicht.
Grondwater & effectieve spanning
Onder de grondwaterstand wordt de effectieve verticale spanning berekend met behulp van het effectieve volumiek gewicht (onder water) van de grond, terwijl de hydrostatische waterspanning afzonderlijk wordt toegepast. Als de waterstanden aan de achterzijde en voorzijde verschillen, ondervindt de muur een netto waterspanningscomponent en moet in het project ook de toepasselijke hydraulische stabiliteit/kwelsituatie worden beschouwd.
Materiaal keermuur
Metselwerk van natuursteen (γm = 22 kN/m³ als standaardwaarde) of ongewapend beton (24 kN/m³); het volumiek gewicht kan worden gewijzigd. De muur werkt door zijn eigen gewicht: het muurlichaam, de fundering en de grond op de hiel weerstaan de gronddruk van de aanvulling.
Stabiliteitstoetsen
Glijden
De weerstand is de zoolwrijving μb·N plus de weerstand aan de voorzijde Ptoe; er wordt geen zooladhesie toegepast.
Kantelen
Momenten worden genomen t.o.v. de teen — de voorste onderhoek van de funderingszool.
Contactdruk
Het resultaat wordt getoetst aan het criterium voor geen trek/contactvlak en de toelaatbare gronddruk.
Inwendige spanningen
De toetsen van deze module zijn die van een stijf blok op zijn fundering. De druk, trek en voegafschuiving in het metselwerk of beton worden geverifieerd met de geldende norm voor metselwerk of beton, met behulp van de krachten uit het tabblad Berekeningen (paragraaf 15 van de handleiding).
Variabelen
3Coördinaten, vrijlichaamsdiagram, krachtenoverzicht en tekenafspraakVrijlichaamsdiagram, krachtenoverzicht, M = x·Fz − z·Fx.
Stabiliteit is een evenwichtsvraagstuk, dus de eerste stap is bepalen wat in evenwicht is en hoe krachten en momenten van een teken worden voorzien. Het mengen van conventies (bijvoorbeeld sommige momenten "met de klok mee positief" nemen en andere "kantelend positief") is de meest voorkomende bron van fouten in handberekeningen; GeoTerva gebruikt daarom één cartesisch stelsel voor alles.
Coördinaten
De oorsprong O bevindt zich bij de teen, de voorste onderhoek van de funderingszool, aan de onderzijde van de fundering. x wijst naar de aanvulling en z omhoog. De bovenzijde van de teenvlak bevindt zich op z = Hfl, de bovenzijde van de hiel op z = Hfr, de muurkruin op z = H, en de achterrand van de fundering op x = B = Wbl + Wdl + Wu + Wdr + Wbr.
Krachten en het moment om de teen
Een kracht die op het vrije lichaam werkt, wordt geschreven met haar componenten (Fx, Fz) en een punt op haar werklijn (x, z). Het moment om O is het tweedimensionale kruisproduct r × F:
Waarom dit teken "kantelend positief" is. Een gewicht W op x > 0 heeft Fz = −W, dus M = −x·W < 0: het houdt de muur tegen. Een gronddruk op hoogte z die naar de voorzijde duwt, heeft Fx < 0, dus M = −z·Fx > 0: het kantelt de muur over de teen. Opwaartse waterdruk (Fz > 0) geeft M > 0, weerstand aan de voorzijde (Fx > 0) geeft M < 0. Geen enkele krachtcategorie is hardgecodeerd als "weerstandbiedend": elk van de twee delen x·Fz en −z·Fx wordt geclassificeerd op basis van het eigen teken. De verticale component van een schuine gronddruk wordt bijvoorbeeld correct meegeteld als weerstandbiedend.
Het vrije lichaam
Het vrijgemaakte lichaam is de muur plus de grond die ermee meebeweegt (het grondblok achter de muur uit paragraaf 4, en de grond op de voorzijde van de fundering). Het is uitgesneden langs de onderzijde van de fundering en langs het externe belastingvlak. Alles wat op deze sneden werkt, en elke volumekracht daarbinnen, vormt één regel in het krachtenoverzicht. De drie toetsen lezen hetzelfde overzicht, zodat een kracht nooit kan worden vergeten in de ene toets en wel meegeteld in een andere.
| Overzicht-id | Kracht | Glijden | Kantelen | Draagvermogen |
|---|---|---|---|---|
W_CONCRETE | Eigen gewicht van de muur, alle onderdelen (natuursteenmetselwerk of ongewapend beton; de id is voor beide gelijk) | ja | ja | ja |
W_SOIL_HEEL | Grond die meebeweegt met de muur — op de hiel en tegen de achterhelling (γ boven, γsat onder de grondwaterstand) | ja | ja | ja |
Q_HEEL | Bovenbelasting op de grond achter de muur — een gunstige belasting die afwezig kan zijn, altijd uitgesloten | nee | nee | nee |
W_SOIL_TOE | Aanvulling op de voorzijde van de fundering — deze beweegt mee met de muur | ja | ja | ja |
PA_STATIC, PA_Q | Statische actieve gronddruk van de grond en van de bovenbelasting | ja | ja | ja |
PA_SP | Horizontale druk van de strook- en puntbelastingen (elastische oplossingen voor stijve wanden), alle gevallen op volle waarde | ja | ja | ja |
PAE_TOTAL | Totale seismische actieve gronddruk (grond + bovenbelasting) | ja | ja | ja |
U_REAR, U_FRONT | Hydrostatische waterdruk aan de achter- en voorzijde | ja | ja | ja |
UPLIFT | Waterdruk op de onderzijde van de funderingsplaat | ja | ja | ja |
HD_REAR, HD_FRONT | Hydrodynamische waterdruk in de seismische gevallen (achter- en voorzijde) | ja | ja | ja |
IH_W_…, IV_W_… | Horizontale en verticale traagheidskrachten van de muur, de grond erachter en de aanvulling op de voorzijde van de fundering | ja | ja | ja |
PP_FRONT | Passieve grondweerstand op het verticale vlak bij de teen | ja | nee | nee |
Hoe de toetsen het overzicht uitlezen
PP_FRONTEen waterkracht aan de voorzijde heeft Fx > 0 en vermindert daarom ΣHaandrijvend. Paragraaf 14 leidt de drie veiligheidsfactoren af uit deze sommen.
4Opsplitsing van de geometrie: onderdelen, zwaartepunten en armenVoorblok, hellingen, kern, achterblok; zwaartepunten en armen.
Het eigen gewicht van de muur en het moment daarvan t.o.v. de teen vormen de basis van beide stabiliteitstoetsen — bij een gewichtskeermuur leveren ze het grootste deel van de weerstand. Een handberekening splitst de doorsnede op in eenvoudige vormen waarvan de oppervlakte en het zwaartepunt bekend zijn, berekent Wi = γm·Ai voor elke vorm en telt de momenten Wi·x̄i op. GeoTerva doet exact hetzelfde (de onderdelentabel op het tabblad Berekeningen) en berekent als onafhankelijke controle ook de gehele omtrek als één polygoon; de twee moeten tot op 10⁻⁹ overeenkomen.
De onderdelen
| Onderdeel | Vorm en oppervlakte A | x̄ vanaf de teen | z̄ vanaf de onderzijde van de funderingsplaat |
|---|---|---|---|
| C₁ Voorblok | rechthoek, (Wbl + Wdl)·Hfl | (Wbl + Wdl)/2 | Hfl/2 |
| C₂ Voorhelling | driehoek, ½·Wdl·(H − Hfl) | Wbl + 2Wdl/3 | Hfl + (H − Hfl)/3 |
| C₃ Kern | rechthoek, Wu·H | Wbl + Wdl + Wu/2 | H/2 |
| C₄ Achterhelling | driehoek, ½·Wdr·(H − Hfr) | Wbl + Wdl + Wu + Wdr/3 | Hfr + (H − Hfr)/3 |
| C₅ Achterblok | rechthoek, (Wdr + Wbr)·Hfr | Wbl + Wdl + Wu + (Wdr + Wbr)/2 | Hfr/2 |
Gewichten en momenten
In het overzicht staat de muur als één regel W_CONCRETE met Fz = −Wm op (x̄m, z̄m), dus het moment is M = −Wm·x̄m = −ΣMi. De hoogte z̄m is alleen nodig voor de horizontale traagheid kh·Wm uit paragraaf 13. γm is het volumiek gewicht van het muurmateriaal: standaard 22 kN/m³ voor natuursteenmetselwerk en 24 kN/m³ voor ongewapend beton (de waarde kan worden gewijzigd; droog stapelwerk met open voegen is lichter).
5De mee-bewegende grond: het blok achter de wand, zones, vochtig en verzadigd gewichtHet grondblok achter de wand, het drukvlak, vochtige en verzadigde zones.
Waarom grijpt de gronddruk niet gewoon aan op de achterhelling van de muur? Omdat de grond op de hiel van de fundering niet kan verschuiven ten opzichte van de zool: wanneer de muur beweegt, beweegt die grond mee. In de uiterste grenstoestand bezwijkt de aanvulling erachter langs vlakken die beginnen bij de achterrand van de fundering, niet op de achterhelling. Het mechanisch consistente vrijgemaakte lichaam is daarom de muur plus dit grondblok, belast door de gronddruk op de buitenzijde — het externe belastingvlak (vaak fictieve rug genoemd).
Het vlak loopt vanaf het maaiveld boven de achterrand (x = B, z = zground(B)) tot aan de onderzijde van de fundering. Bij een hellend maaiveld omvat het dus ook de stijging van het maaiveld boven het blok. Boven de hiel van de fundering (z = Hfr) is het het fictieve grond-grondvlak; over de funderingshoogte (z = 0 … Hfr) is het de zijkant van de hiel, en daarop wordt dezelfde druk toegepast tot aan de onderzijde van de fundering, zoals bij de standaard handberekening (de bron, Bowles). Alles tussen het vlak en de achterzijde van de muur is gewicht. Een muur met Wdr = Wbr = 0 heeft een verticale achterzijde op x = B en geen grondblok; het vlak is dan het fictief rugvlak van de muur zelf, nog steeds met δ = β — er wordt geen wandwrijving in rekening gebracht.
Het seismische geval maakt gebruik van hetzelfde vlak: de spie volgens Mononobe–Okabe wordt berekend op het verticale vlak op x = B met δ = β; de hoogte ervan is h = zground(B) = H + de stijging van het talud boven de achterzijde van de muur.
Zones
Voor de onderdelentabel wordt de grond opgedeeld in benoemde zones, die ter hoogte van de grondwaterstand telkens worden gesplitst in een vochtig deel (volumiek gewicht γ) en een verzadigd deel (γsat):
| Zone-ID | Zone |
|---|---|
S_HEEL | Grond achter de muur: op de hiel en tegen de achterhelling, van de bovenzijde van de hiel tot muurkruinniveau |
S_SLOPE | De spie van het hellende maaiveld boven wandkopniveau |
S_TOE | Aanvulling op de voorzijde van de fundering: van de bovenzijde van de teenvlak tot het voorste maaiveld, wanneer Df > Hfl |
Waarom γsat en niet γ′ onder de grondwaterstand? Het vrijlichaamsdiagram is opgesteld in totale spanningen: de grond wordt gewogen inclusief het poriënwater, en de waterdruk op de randen van het vrije lichaam (U_REAR op het rekenvlak, UPLIFT op de onderzijde van de funderingsplaat) wordt ingevoerd als afzonderlijke krachten. Volgens Archimedes is het totale gewicht minus de resultante van de waterdruk aan de randen gelijk aan het effectieve (onderwater) gewicht. Beide beschrijvingen zijn dus identiek, maar het combineren ervan (γ′ en opwaartse waterdruk) zou de opwaartse waterdruk dubbel rekenen.
Uitgesloten verticale belasting. De bovenbelasting op de grond achter de muur (Q_HEEL) is een gunstige verticale belasting die afwezig kan zijn wanneer de dwarsbelasting werkt: deze wordt in het krachtenoverzicht vermeld als uitgesloten en telt in geen enkele toets mee, terwijl deze wel tegen het vlak drukt. De aanvulling op de voorzijde van de fundering (W_SOIL_TOE) is anders: deze rust op de fundering en beweegt mee met de muur, waardoor het gewicht ervan een verticale belasting is — in N, in het weerstandbiedend moment en in de resultantespanning — terwijl de grond aan de voorzijde nog steeds de passieve weerstand uit paragraaf 8 levert. Voer Df = 0 in wanneer de grond aan de voorzijde verwijderd kan worden.
6Effectieve spanning en grondwaterσ′v, poriënwaterspanning, γ′ en de porositeit van de aanvulling.
De grondsterkte en daardoor de gronddruk worden bepaald door de effectieve spanning — het deel van de totale spanning dat wordt gedragen door het korrelskelet. Water heeft geen schuifsterkte: het drukt in elke richting even sterk en wordt aan de horizontale druk toegevoegd met een coëfficiënt van één. Elke horizontale druk in GeoTerva is daarom opgebouwd uit twee afzonderlijke lagen: K·σ′v uit de grond en u uit het water.
Maatgevende vergelijkingen
ddry is de diepte boven de grondwaterstand en dsub de diepte eronder, beide gemeten vanaf de bovenzijde van het belastingvlak, het maaiveld boven de achterrand van de fundering. Een gelijkmatige bovenbelasting voegt op elke diepte q toe aan σ′v.
Porositeit van de aanvulling
De seismische poriënwateraanname (paragraaf 12) heeft het droge volumiek gewicht (korrelskelet) nodig, wat geen invoerwaarde is. Dit volgt uit de faserelaties met de relatieve dichtheid van de vaste delen, Gs = 2.65 — een interne constante van de module, geen invoerwaarde. Met poriëngetal e geldt γsat = (Gs + e)·γw/(1 + e); met porositeit n = e/(1 + e) wordt dit γsat = [Gs(1 − n) + n]·γw, en opgelost naar n:
Voor γsat = 20 kN/m³, γw = 9.81 kN/m³ en Gs = 2.65: n = (2.65·9.81 − 20)/(1.65·9.81) = (25.9965 − 20)/16.1865 = 0.370 en γd = 20 − 0.370·9.81 = 16.37 kN/m³ — de waarden die de rekenmodule weergeeft in de aannamenota. Merk op dat γd > γ′ = 10.19 kN/m³: opwaartse waterdruk vermindert het gewicht van de korrels, niet hun massa.
7Actieve en passieve gronddruk volgens RankineActieve en passieve toestand, hellend maaiveld.
Beschouw een grondelement op diepte z achter de muur voordat er iets beweegt. De verticale effectieve spanning is σ′v en de horizontale is K0·σ′v (paragraaf 8). Als de muur van de grond weg beweegt, neemt de horizontale spanning af terwijl de verticale spanning gelijk blijft; de cirkel van Mohr groeit naar links totdat deze raakt aan de bezwijkomhullende. Die grenswaarde van de horizontale spanning is de actieve gronddruk. Als de muur in de grond wordt gedrukt, stijgt de horizontale spanning voorbij σ′v totdat de cirkel aan de rechterzijde raakt aan de omhullende: de passieve gronddruk. De actieve toestand vereist slechts een kleine uitwaartse verplaatsing (in de orde van grootte van een paar tiende procent van de hoogte voor niet-samenhangende grond); volledige passieve weerstand vereist een verplaatsing die ongeveer een orde van grootte groter is.
Afleiding uit het Mohr–Coulomb-criterium
Voor een cirkel die raakt aan de omhullende τ = σ′·tan φ′ (een lijn door de oorsprong voor niet-samenhangende grond) is de straal gelijk aan sin φ′ maal de afstand van het middelpunt tot de oorsprong:
met gebruik van (1 + sin φ′)/(1 − sin φ′) = tan²(45° + φ′/2). In de actieve toestand geldt σ′1 = σ′v en σ′3 = σ′a; in de passieve toestand geldt σ′3 = σ′v en σ′1 = σ′p:
Voor een droge, homogene aanvulling met hoogte h is het drukdiagram driehoekig, waardoor de gronddrukkracht en de aangrijpingshoogte boven de onderzijde Pa = ½·Ka·γ·h² en h/3 zijn. Water en een bovenbelasting veranderen σ′v (paragrafen 5 en 9), niet de coëfficiënt.
Hellend maaiveld
Voor een maaiveld onder een helling β toont de afleiding van Rankine voor een oneindig talud dat de spanning op een verticaal vlak evenwijdig is aan het maaiveld. De grootte ervan is σ′a = Kaβ·σ′v met
De horizontale component op het vlak is Kaβ·cos β·σ′v en de verticale component Kaβ·sin β·σ′v, neerwaarts gericht bij een stijgende helling. Voor β = 0 vereenvoudigt de formule tot Ka. De vierkantswortel vereist β < φ′; voor β ≥ φ′ is het talud zelf niet stabiel en wordt de berekening geblokkeerd.
Implementatie
Opgebouwd uit het werkelijke maaiveld boven het punt — γ boven en γ′ onder de grondwaterstand — plus q (paragraaf 5).
σ′a = Kaβ·σ′v, opgesplitst in een horizontaal deel Kaβ·cos β·σ′v en een verticaal deel Kaβ·sin β·σ′v.
Samengestelde Simpson-regel langs het vlak, gesplitst ter hoogte van de grondwaterstand en de bovenkant van de achterhiel, zodat geen enkel paneel een knik kruist.
PA_STATIC (grond) en PA_Q (met q minus zonder q), elk met de resultantehoogte z = −Mx/Fx.
Passieve weerstand aan de voorzijde maakt gebruik van de Rankine Kp voor een horizontaal voorland en een glad wandvlak (geen wandwrijving, hetgeen behoudend is voor passieve weerstand); zie paragraaf 8 voor het mengmodel van de passieve toestand met K0.
8Gronddruk volgens Coulomb op het verticale vlakProefwig, gesloten vorm, op het verticale vlak met δ = β.
Coulomb (1776) keek helemaal niet naar spanningen. Hij nam een stijve grondspie begrensd door de achterzijde van de muur, het maaiveld en een proefglijvlak vanaf de onderzijde van de muur, en bepaalde welke kracht de muur moet leveren om die spie in grensevenwicht te houden. Er werken drie krachten op de spie: het gewicht W (bekend), de reactie R van de onderliggende grond op het glijvlak, hellend onder φ′ t.o.v. de normaal van het vlak omdat de spie op het punt staat naar beneden te glijden, en de wandreactie P, hellend onder de wandwrijvingshoek δ t.o.v. de wandnormaal. De richtingen van R en P zijn bekend, zodat de krachtendriehoek gesloten kan worden.
Afleiding voor een verticale muur en horizontaal maaiveld
Bij een verticale rug (α = 90°) en β = 0 is het gewicht van de proefwig W = ½·γ·H²·cot ρ. Toepassing van de sinusregel op de krachtendriehoek (de hoek tussen W en R is ρ − φ′, de hoek tegenover W is 90° + δ − (ρ − φ′)):
De muur moet weerstand bieden aan de meest kritische spie, dus Pa = max over ρ van P(ρ), uit dP/dρ = 0. Voor δ = 0 geeft dit ρ = 45° + φ′/2 en Pa = ½·γ·H²·tan²(45° − φ′/2): Coulomb en Rankine vallen hier samen.
Algemene gesloten vorm
De resultante heeft een horizontale en een verticale component; de verticale component werkt neerwaarts op het vrije lichaam en verhoogt N en het herstellend moment. GeoTerva verdeelt de gronddruk als p = Ka·σ′v langs het vlak, waarbij σ′v wordt opgebouwd vanaf het maaiveld boven de achterkant van de fundering (γ boven en γ′ onder de grondwaterstand).
Het door GeoTerva gebruikte vlak. De achterzijde volgens Coulomb is het verticale vlak door de achterkant van de fundering (x = B, α = 90°), hetzelfde vlak als bij Rankine. Dat vlak betreft grond tegen grond, waardoor de werkelijke wandwrijvingshoek hierop niet werkt; de gronddruk wordt genomen evenwijdig aan het maaiveld van de aanvulling, δ = β. Voor dit vlak (α = 90°, δ = β) is de Coulomb Ka exact gelijk aan de Rankine Kaβ, voor elke β, zodat beide methoden dezelfde druk op dit vlak opleveren.
9Neutrale gronddruk en passieve weerstand voor de wandRankine Kp, Jaky K0, de combinatie Kmob = w·Kp + (1 − w)·K0, hignore, passieve weerstand aan de teen.
De neutrale toestand is de spanningstoestand van grond waarin geen transversale deformatie is toegestaan; voor een normaal geconsolideerde niet-samenhangende grond geldt K0 = 1 − sin φ′. Aan de gekeerde zijde gebruikt GeoTerva altijd de actieve toestand (een gewichtskeermuur op een fundering op staal verschuift en roteert voldoende om deze te bereiken). Aan de voorzijde vormt K0 de ondergrens van het onderstaande mengsel voor de passieve toestand.
Passieve gronddruk
De grond voor de muur wordt beschreven door een mengsel van de Rankine passieve gronddrukcoëfficiënt en de Jaky neutrale gronddrukcoëfficiënt met c′ = 0 en de geostatische effectieve verticale grondspanning (γ′ onder de voorste waterstand). Het voorterrein ligt op Df boven de onderzijde van de funderingszool — Df is de invoer op het tabblad Model. De toplaag hignore kan tijdens de levensduur van de muur worden afgegraven, verzacht of verstoord, zodat de diepte wordt gemeten vanaf het verlaagde maaiveld:
Passieve weerstand aan de voorzijde (optioneel, standaard aan)
Volledige passieve weerstand vereist een verplaatsing die veel groter is dan acceptabel is voor een bruikbare muur, dus wordt de coëfficiënt geïnterpoleerd tussen de neutrale toestand (geen verplaatsing, w = 0) en de volledige Rankine passieve toestand (w = 1); de gehele gemengde weerstand wordt meegenomen. De passieve weerstand aan de teen kan worden uitgeschakeld; het gewicht van de ophoging op de voorste funderingsplaat is altijd een verticale belasting (Paragraaf 4).
Alleen gebruikt bij glijden
PP_FRONT telt alleen mee in de glijweerstand. Het wordt niet gebruikt bij het kantelmoment of de resultante van het draagvermogen.
Seismische gevallen
Er wordt geen seismische passieve coëfficiënt gebruikt. Een enkele factor ηp,E (standaard 0 = geen passieve weerstand meegerekend) vermenigvuldigt de statische gemengde weerstand.
10BovenbelastingenGelijkmatige q, de horizontale gronddruk en de verticale belasting.
Een gelijkmatig verdeelde belasting q verdeeld over het gehele bovenbelastingsvlak verhoogt de verticale spanning op elke diepte met q (een oneindig brede belasting spreidt zonder afname). De horizontale druk neemt in het eenvoudige geval daarom toe met een constante K·q, en de gronddruk neemt toe met K·q·h, aangrijpend op halverwege de hoogte van het vlak.
Hoe GeoTerva dit scheidt. De gronddruk wordt tweemaal berekend op hetzelfde vlak, met q en zonder q; PA_Q is het verschil. Deze definitie blijft exact bij een hellend maaiveld.
Verticale werking. De bovenbelasting op de grond achter de muur (Q_HEEL = q × de horizontale lengte van het maaiveld boven dat blok) is een gunstige verticale belasting en wordt uitgesloten van elke toets — een aanname van deze module. Het zijdelingse effect wordt altijd behouden: een belasting die op de muur duwt wanneer deze aanwezig is, moet als aanwezig worden verondersteld.
Seismische gevallen. In de Mononobe–Okabe-spie is de bovenbelasting op de bovenzijde van de spie een kracht Q met zijn eigen traagheid kh·Q en (1 ± kv)·Q (Paragraaf 11).
Strook- en puntbelastingen
Een strookbelasting q tussen de afstanden x1 en x2 van de muur en een puntbelasting Q op afstand x drukken via de grond op de muur, waarbij het effect afneemt met de diepte. GeoTerva bepaalt de horizontale druk hiervan met de elastische oplossingen voor een stijve wand — hetzelfde als de damwandmodules en de Bovenbelastingen-modules: de Boussinesq-spanning verdubbeld door de wand (spiegelmethode). z is de diepte onder het maaiveld ter hoogte van de bovenzijde van de muur en x de horizontale afstand vanaf de achterzijde van de muur aan de bovenzijde.
Aangrijpingspunt. De druk wordt overgebracht vanaf het maaiveld aan de bovenzijde van de muur tot aan de onderzijde van het drukvlak (D = de hoogte van het vlak onder de muurbovenzijde), op de achterzijde van de wand voor de interne krachten en op het drukvlak voor de stabiliteit, en wordt voor de volle waarde opgeteld bij de gronddruk in de statische en seismische gevallen (geen combinatiefactor: de belastingen worden als aanwezig beschouwd, net als de gelijkmatige bovenbelasting). De resultante hiervan is het overzichtspunt PA_SP: een horizontale kracht naar de voorzijde op de diepte waar het moment in evenwicht is, gesloten vormen van de bovenstaande integralen.
Aannames. Een puntbelasting dichterbij dan 0.30 m wordt genomen op 0.30 m (de elastische oplossing is singulier op de muur). De druk van een puntbelasting is die op de muurdoorsnede ter hoogte van de last — de meest belaste meter muur — en wordt aan de veilige zijde gebruikt voor de gehele muur. De belastingen worden aangenomen op het maaiveld ter hoogte van de bovenzijde van de muur, ook wanneer het maaiveld hellend is. Alleen de horizontale druk wordt meegenomen: het gewicht van de belastingen op de grond boven de hiel niet (een gunstige verticale belasting die afwezig kan zijn, uitgesloten zoals de gelijkmatige bovenbelasting boven de hiel).
11Hydrostatisch water aan weerszijden en opwaartse waterdrukWater aan beide zijden, lineaire opwaartse waterdruk onder de funderingszool.
Waterspanning is isotroop en werkt loodrecht op elk vlak dat het raakt. Het vrije lichaam uit Paragraaf 4 is aan drie van zijn randen omgeven door water: het drukvlak aan de gekeerde zijde, de voorzijde van de muur en de onderzijde van de zool. Elk vormt één post in het krachtenoverzicht.
Keerdij-zijde, U_REAR
zw,rear = H − zw is de hoogte van de gekeerde grondwaterstand boven de onderzijde van de zool (zw = de grondwaterdiepte onder de bovenzijde van de muur, de invoer); de waterkolom staat op de onderzijde van de zool, dus hw = zw,rear en Pw werkt op hw/3 daarboven. Als een dalend talud de grondwaterstand boven het maaiveld aan de bovenzijde van het vlak brengt, belast alleen het deel van de kolom onder de bovenzijde van het vlak het vlak: Pw = ½·γw·(hw² − h0²), een trapezium.
Voorzijde, U_FRONT
De voorste waterhoogte hwf wordt ingevoerd boven de onderzijde van de zool; het water werkt op de voorzijde van de muur tot aan de onderzijde van de zool, dus Pwf = ½·γw·hwf² op hwf/3. Het duwt naar de aanvulling toe (Fx > 0) en vermindert de netto aandrijvende kracht.
Opwaartse waterdruk, UPLIFT
De poriënwaterspanning onder de zool wordt verondersteld lineair te variëren van de stijghoogte bij de teen tot de stijghoogte bij de achterkant van de zool (lineair stijghoogteverlies langs de zool):
Afleiding van xU. Splits het trapezium op in een rechthoek utoe·B op B/2 en een driehoek ½·(uheel − utoe)·B op 2B/3 vanaf de teen. Momentenstelling: U·xU = utoe·B²/2 + (uheel − utoe)·B²/3 = B²(utoe + 2uheel)/6; deling door U geeft de formule. Opwaartse waterdruk werkt omhoog (Fz = +U), vermindert daardoor N — en daarmee de wrijving aan de zool — en voegt een kantelend moment U·xU toe.
U_REAR worden toegepast (Paragraaf 4). Een gemetselde muur met open voegen kan ook poriënwaterspanning in het muurlichaam dragen; dat wordt niet gemodelleerd — de muur wordt beschouwd als ondoorlatend.12Seismische gronddruk volgens Mononobe–Okabeθ, de actieve spie, de seismische passieve reductie ηp,E, aangrijpingspunt van de toename.
Een aardbeving schudt de muur en de aanvulling heen en weer. De pseudostatische methode vervangt deze dynamische belasting door constante volumekrachten: elke massa m krijgt een horizontale kracht kh·m·g en een verticale kracht ±kv·m·g, waarbij kh en kv de seismische coëfficiënten zijn (fracties van g). Voor de keermuur is de maatgevende horizontale richting die waarin de traagheidskrachten naar de voorzijde drukken — dezelfde richting als de gronddruk. De verticale coëfficiënt is onzeker van teken, waardoor GeoTerva beide doorrekent: gewichten vermenigvuldigd met (1 − kv) en met (1 + kv).
Zwaartekracht en traagheid samen werken als een zwaartekrachtsveld dat over θ ten opzichte van de verticale is geroteerd. De spie van Coulomb wordt voor het seismische geval daarom opgelost door de traagheidskrachten toe te voegen aan de krachtenpolygoon — dit is de Mononobe–Okabe-methode, de enige theorie voor seismische gronddruk die door de module wordt gebruikt.
11.1 Mononobe–Okabe actieve gronddruk
Okabe (1926) en Mononobe en Matsuo (1929) pasten de spie van Coulomb toe met toevoeging van de traagheidskrachten. Het maximaliseren van P over ρ geeft de gesloten vorm (ψ = helling van de achterzijde ten opzichte van de verticale lijn, δ = helling van de gronddruk — δ = β op het verticale vlak door de achterkant van de fundering, β = maaiveldhelling):
Voor θ = 0 reduceert dit tot de Ka van Coulomb. De vierkantswortel vereist φ′ − θ − β ≥ 0: wanneer de geroteerde zwaartekracht steiler is dan de wrijvingshoek toelaat, kan geen enkele spie in evenwicht zijn: de gronddruk blijft toenemen naarmate het bezwijkvlak het maaiveld van de aanvulling nadert, het belastinggeval wordt gerapporteerd met “geen oplossing” en de bijbehorende toetsen worden als niet-voldaan beschouwd. GeoTerva lost dezelfde spie numeriek op voor het drukvlak van het belastinggeval: de krachten op de spie zijn het gewicht W, de bovenbelasting Q op de bovenzijde, de horizontale traagheid (W + Q)·kh, de verticale kracht (W + Q)(1 ± kv), de reactie R onder φ′ op het bezwijkvlak en de gronddruk P onder δ op de normaal van het vlak; de spie wordt afgesneden bij de grondwaterstand (γ boven, γ′ onder voor het gewicht, Paragraaf 12 voor de traagheid), zodat een onderwater gelegen aanvulling en een bovenbelasting kunnen worden meegenomen. Voor een droge, uniforme spie wordt de gesloten vorm exact gereproduceerd (getest). De statische referentie PA van een seismisch geval is de gronddruk van het statische geval op hetzelfde vlak (de gesloten vorm van Rankine of Coulomb uit Paragraaf 6–7, grond + bovenbelasting), dus ΔPAE = PAE − PA,static. De spie met kh = kv = 0 kan hier enigszins van afwijken (bijvoorbeeld bij een grondwaterstand onder een hellende aanvulling); deze wordt louter ter informatie getoond. Voor elke methode is het vlak het verticale vlak door de achterkant van de fundering (x = B) en is de gronddruk geneigd onder δ = β (grond tegen grond, geen wandwrijving ingevoerd).
11.2 Passieve weerstand bij aardbeving
Er wordt geen seismische passieve coëfficiënt gebruikt. De voorste grond versnelt mee met de ondergrond en de weerstand ervan is onzeker, waardoor de passieve weerstand van een seismisch geval de statische gemengde weerstand voor de muur is (Paragraaf 8) vermenigvuldigd met een enkele factor ηp,E. De standaardwaarde ηp,E = 0 geeft geen passieve weerstand; een waarde groter dan nul is een projectacceptatie. Basisschuifweerstand gebruikt Neff van elk seismisch geval.
11.3 Waar de seismische toename grijpt — een aanname van deze module
De spie geeft de grootte van PAE, maar niet de verdeling ervan. Modelproeven tonen aan dat de seismische toename hoger grijpt dan de statische gronddruk. GeoTerva neemt de toename ΔPAE = PAE − PA (PAE uit de spie, PA de statische gronddruk op hetzelfde vlak, Paragraaf 11.1) en neemt daarvoor een omgekeerd trapezium aan over de hoogte van het vlak he, 1.6·ΔP/he aan de bovenzijde en 0.4·ΔP/he aan de onderzijde, met u de hoogte boven de onderzijde van het vlak; het statische deel behoudt zijn statische vorm:
Een niet-positieve toename behoudt de statische vorm (de statische verdeling wordt dan geschaald naar PAE).
13Hydrodynamisch waterDe parabolische druk op de waterkolommen; vrij poriënwater in de aanvulling.
Wanneer een muur versnelt tegen vrij water, kan het water niet onmiddellijk volgen en ontwikkelt zich een extra druk. GeoTerva gaat uit van de klassieke parabolische druk voor een starre verticale wand en onsamendrukbaar water en past deze toe op de verticale projectie van de waterkolom aan de gekeerde zijde (HD_REAR) en op het voorste water (HD_FRONT). Deze wordt altijd opgenomen in de seismische gevallen wanneer water aanwezig is — er is geen schakelaar; het komt in het krachtenoverzicht voor de stabiliteit.
Afleiding van de resultante en de hoogte daarvan
De kolom loopt van de grondwaterstand tot aan de onderzijde van het drukvlak. Als de grondwaterstand zich boven de grond aan de bovenzijde van het vlak bevindt (h0 water erboven), wordt alleen het deel onder de bovenzijde van het vlak toegepast: P = 7/12·kh·γw·√hw·(hw1.5 − h01.5). Aan de voorzijde beweegt de muur weg van het water tijdens de kritische halve cyclus, waardoor de druk daalt; de daling werkt naar de voorzijde, in dezelfde richting als de toename aan de achterzijde.
Poriënwater bij aardbeving: vrij — een aanname van deze module
Onder de grondwaterstand bevat de aanvulling water. In de module wordt aangenomen dat dit water vrij is, oftewel in staat is om te bewegen ten opzichte van de korrels: het grondskelet draagt alleen de traagheid van de korrels, γd = γsat − n·γw (de porositeit n uit paragraaf 5), terwijl het gewicht op γ′ blijft en het vrije water de hydrodynamische druk bovenaan toevoegt. In de proefwig is de horizontale traagheid onder de grondwaterstand daarom kh·γd·Asub met gewicht γ′·Asub. Sommige formuleringen reduceren de hydrodynamische druk met de porositeit; GeoTerva behoudt de volledige γw, hetgeen conservatief is.
De grond die meebeweegt met de muur is anders. Het poriënwater in het grondblok achter de muur is ingesloten door de muur en de funderingszool en moet meebewegen, waardoor de horizontale traagheid van dat blok uitgaat van de totale massa (γ boven, γsat onder de grondwaterstand). Opwaartse waterdruk vermindert het gewicht, nooit de massa: de horizontale traagheid maakt nooit gebruik van γ′ (actieve spie γd, grondblok γsat); de verticale kracht van de spie is (1 ± kv)·γ′·A.
14Traagheid van de keermuur en de mee-bewegende grondmassakh·W en kv·W in de zwaartepunten.
De Mononobe–Okabe-spie uit Paragraaf 11 beschrijft de grond achter het drukvlak. Het vrije lichaam zelf — de muur en het grondblok erachter — heeft ook massa, en in het pseudostatische model ondervindt het dezelfde volumekrachten. Voor een gewichtskeermuur zijn deze groot: de gehele weerstand komt voort uit het gewicht, dus hetzelfde gewicht, vermenigvuldigd met kh, duwt de muur naar de voorzijde ter hoogte van het zwaartepunt.
Wh is het massa-dragende gewicht: voor de muur Wm; voor het grondblok en de ophoging boven de voorste funderingsvoet γ·Avochtig + γsat·Asat (paragraaf 12). In het krachtenoverzicht zijn de muur, de grond erachter en de ophoging op de voorste voet elk één post (IH_W_CONCRETE, IH_W_SOIL_HEEL, IH_W_SOIL_TOE en IV_… wanneer kv > 0). Het tabblad Berekeningen vermeldt ook de traagheid van elk muuronderdeel en elke grondzone; de som daarvan is gelijk aan de posten in het krachtenoverzicht, wat dient als handmatige controle.
Waarom de hoogten van belang zijn. De horizontale traagheid komt in het kantelmoment met de arm z̄. Het zwaartepunt van een gewichtskeermuur ligt op ongeveer 0.4 van de hoogte en het zwaartepunt van de grond erachter nog hoger, waardoor deze momenten van dezelfde orde van grootte zijn als die van de seismische gronddruktoename. De verticale traagheid veranderd zowel N (glijden) als het weerstandbiedend moment; het geval "kv omhoog" is meestal maatgevend voor glijden en kantelen, het geval "kv omlaag" kan maatgevend zijn voor het draagvermogen.
Wat zich niet in het vrijgemaakte lichaam bevindt. Alleen de bovenbelasting op de grond achter de muur is een uitgesloten verticale belasting, waardoor deze geen traagheidspost heeft; de traagheid van de bovenbelasting op de glijspie is opgenomen in PAE. De aanvulling boven de voorste voet (W_SOIL_TOE) is een verticale belasting en krijgt IH_W_SOIL_TOE / IV_W_SOIL_TOE.
15Glijden, kantelen en draagvermogenAfleidingen inclusief partieel zoolcontact.
14.1 Glijden
Aan de onderzijde van het funderingsvlak wordt de muur tegengehouden door wrijving. Bij het sommeren van de horizontale krachten op het vrije lichaam moet het funderingsvlak de schuifkracht T = ΣHdrive − ΣPresist leveren, terwijl de beschikbare schuifweerstand μb·N is (er wordt geen adhesie gebruikt). Alle weerstand in de teller plaatsen geeft
μb = tan δb is de zoolwrijvingscoëfficiënt; voor gemetselde of op de funderingsgrond gestorte betonnen constructies wordt δb gebruikelijk genomen tussen 2/3·φ′ en φ′ van die grond. N is een effectieve normaalkracht omdat de opwaartse waterdruk er onderdeel van uitmaakt. Let op dat het opnemen van de passieve weerstand in de teller een ander getal oplevert dan het aftrekken van de aandrijvende kracht; de definitie moet overeenkomen met de definitie waarop de vereiste veiligheidsfactor is gecalibreerd.
14.2 Kantelen
Kantelpunt (teen). De muur kantelt om de teen O — de onderste hoek aan de voorzijde van de funderingszool (x = 0, z = 0). Elke post uit het krachtenoverzicht draagt bij met zijn twee momentonderdelen −z·Fx en x·Fz; positieve onderdelen worden opgeteld bij ΣMkantelend, negatieve onderdelen (in absolute waarde) bij ΣMweerstand. Gewichten en de verticale component van een schuine gronddruk bieden weerstand; horizontale gronddruk, opwaartse waterdruk, horizontale traagheid en opwaartse verticale traagheid werken kantelend. De passieve weerstand aan de voorzijde wordt niet meegenomen. Omdat een kracht aan beide zijden kan worden geteld, is FSo geen unieke maatstaf voor de veiligheid; de excentriciteitstoets van de draagvermogensberekening is de meer robuuste indicator voor hetzelfde mechanisme.
14.3 Contactdruk
De verticale belasting V = Σ(−Fz) en het totale moment ΣM om de teen bepalen de positie van de resultante op het funderingsvlak. De arm ten opzichte van de teen voldoet aan V·xR = −ΣM:
Volledig contact. Voor een stijve fundering met een lineaire contactspanning geldt q(x) = V/B + (V·e)·(B/2 − x)/I met I = B³/12 per meter, dus
De druk onder de achterrand blijft een drukkracht zolang |e| ≤ B/6 — de resultante bevindt zich in het middelste derde deel van het funderingsvlak.
Partieel contact. Grond kan geen trek opnemen, dus buiten de middelste derde is slechts een deel van de fundering in contact. Een driehoekige spanning met lengte a heeft zijn resultante op a/3 van de teen, wat moet samenvallen met xR; het oppervlak moet gelijk zijn aan V:
| Toets | Voorwaarde | Opmerking |
|---|---|---|
| DRAAGVERMOGEN | qmax ≤ qall | qall is een door de gebruiker opgegeven toelaatbare gronddruk |
| EXCENTRICITEIT | |e| ≤ B/6 | volledig funderingscontact |
| QMIN | V/B·(1 − 6|e|/B) ≥ 0 | de niet-afgetopte lineaire waarde; negatief betekent loskomen. Dezelfde voorwaarde als |e| ≤ B/6, dus dit is louter ter informatie, geen afzonderlijke toets |
| Resultante buiten de fundering | xR ≤ 0 of xR ≥ B | de muur kantelt; draagvermogen wordt niet geëvalueerd |
16Reikwijdte van de toetsenWaar de toetsen van de module eindigen en de normtoetsen van het metselwerk beginnen.
De toetsen van paragraaf 14 behandelen de muur als één star blok op de fundering: dit is de externe stabiliteit van de muur. Een gewichtskeermuur van metselwerk of ongewapend beton kan ook inwendig bezwijken, en die toetsen volgen uit de krachten die deze module geeft. Ze zijn het meest van belang bij een hoge of slanke doorsnede, een droog stapelwerk, een muur met zwakke mortel en bij aardbevingen.
| Toets | Wat wordt getoetst | Waar dit wordt uitgevoerd |
|---|---|---|
| Druk in de constructie | De grootste drukspanning op een horizontale doorsnede (morsvoeg) blijft onder de toelaatbare spanning van het metselwerk of beton. | normen voor metselwerk of beton |
| Trek in een voeg | De resultante op elke horizontale doorsnede blijft binnen het middelste derde deel (geen trek in de voeg), of binnen een voor het materiaal toegestane grens. | normen voor metselwerk of beton |
| Afglijden over een voeg of stortnaad | De wrijving op een morsvoeg of op de stortnaad boven op de fundering draagt de bovenliggende horizontale kracht. | normen voor metselwerk of beton |
| Stabiliteit van het lichaam boven de fundering | Kantelen en glijden van het lichaam boven de bovenzijde van de fundering (z = Hfl, Hfr). | normen voor metselwerk of beton |
| Macrostabiliteit (diep bezwijkvlak) | Een glijvlak dat onder de muur door gaat via de fundering en de aanvulling. | taludstabiliteitsanalyse |
| Zetting, kwel, vorst, drainage | Bruikbaarheid van de fundering, piping bij de teen, de drainage van de aanvulling. | ontwerp van fundering en drainage |
17Rekenvoorbeeld: een stapsgewijs berekende keermuurEen stapsgewijs berekende keermuur met rekenwaarden uit de rekenmodule.
Het onderstaande voorbeeld wordt opgelost door dezelfde rekenmodule die deze software aanstuurt, elke keer dat deze pagina wordt geopend. Elke regel toont de formule voor handmatige berekening, de ingevulde invoerwaarden en het door de rekenmodule afgedrukte resultaat; het groene vinkje bevestigt dat de handmatige formule, onafhankelijk geëvalueerd in de pagina, hetzelfde getal oplevert. De muur is de standaarddoorsnede van natuursteenmetselwerk met een horizontale droge aanvulling, een bovenbelasting en grond voor de muur, zodat elke stap handmatig kan worden gevolgd. Het voorbeeld is in SI-eenheden (kN, m, kPa), ongeacht de geselecteerde weergave-eenheden.
| Invoer | Waarde | Invoer | Waarde |
|---|---|---|---|
| Muurhoogte H; kruinbreedte Wu | 3.00 m; 1.00 m | Vochtig volumiek gewicht γ | 18.00 kN/m³ |
| Taluds Wdl / Wdr | 0.50 / 0.50 m | Wrijvingshoek φ′ | 30.0° |
| Funderingszool Wbl / Wbr; Hfl / Hfr | 0.50 / 0.50 m; 0.50 / 0.50 m | Gelijkmatige bovenbelasting q | 10.00 kPa |
| Maaiveld voorzijde Df; w, ηp,E, hnegeer | 1.00 m; 1/3, 0.00, 0.00 m | Wrijvingscoëfficiënt funderingszool μb | 0.55 |
| Materiaal keermuur | natuursteenmetselwerk, γm = 22.00 kN/m³ | Statische methode | Rankine (verticaal vlak op x = B) |
| Seismisch | Mononobe–Okabe, kh = 0.15, kv = 0 | Vereiste FS | statisch 1.50 / 2.00, seismisch 1.10 / 1.10 (glijden / kantelen) |
Statisch geval
Zoolbreedte en de hoekpunten van de constructie (oorsprong bij de teen, onderzijde fundering).
Voorste blok, voorste schuinte, kern, achterste schuinte, achterste blok.
| Onderdeel | A (m²) | W (kN/m) | x̄ (m) | z̄ (m) | W·x̄ (kN·m/m) |
|---|---|---|---|---|---|
| Voorste blok (funderingszool en het opgaande werk tot H_fl) | 0.500 | 11.00 | 0.500 | 0.250 | 5.50 |
| Voorste schuinte van het opgaande werk | 0.625 | 13.75 | 0.833 | 1.333 | 11.46 |
| Kern van het opgaande werk (kruinbreedte W_u, volledige hoogte) | 3.000 | 66.00 | 1.500 | 1.500 | 99.00 |
| Achterste schuinte van het opgaande werk | 0.625 | 13.75 | 2.167 | 1.333 | 29.79 |
| Achterste blok (funderingszool en het opgaande werk tot H_fr) | 0.500 | 11.00 | 2.500 | 0.250 | 27.50 |
| Totaal | 5.250 | 115.50 | 1.500 | 1.222 | 173.25 |
Vlak maaiveld: het grondblok achter de muur is een rechthoek boven de achterste voet plus de driehoek tegen de achterste schuinte, alles vochtig.
φ′ = 30.0°, sin φ′ = 0.5000.
Driehoek voor de grond, rechthoek voor de bovenbelasting; armen ten opzichte van de onderzijde van de funderingszool.
Kmob, c′ = 0, hignore = 0: een driehoek vanaf het maaiveld aan de voorzijde tot de onderzijde van de funderingszool, volledig meegerekend.
Elke kracht met zijn componenten, aangrijpingspunt en moment ten opzichte van de teen.
| Kracht | Fx (kN/m) | Fz (kN/m) | x (m) | z (m) | M (kN·m/m) | Gebruikt |
|---|---|---|---|---|---|---|
W_CONCRETEEigen gewicht muur (natuursteenmetselwerk, opgaand werk en fundering) | 0.00 | −115.50 | 1.500 | 1.222 | −173.25 | SOB |
W_SOIL_HEELGrond die met de muur meeweegt (achter de constructie, tot het verticale vlak op x = B) | 0.00 | −33.75 | 2.611 | 1.889 | −88.13 | SOB |
Q_HEELBovenbelasting op de grond achter de muur (uitgesloten: veranderlijke belasting) | 0.00 | −10.00 | 2.500 | 3.000 | −25.00 | – |
W_SOIL_TOEAanvulling op de voorste voet (weegt mee met de muur) | 0.00 | −4.95 | 0.276 | 0.758 | −1.36 | SOB |
PA_STATICStatische actieve gronddruk — grond (Rankine) | −27.00 | 0.00 | 3.000 | 1.000 | 27.00 | SOB |
PA_QHorizontale belasting door bovenbelasting | −10.00 | 0.00 | 3.000 | 1.500 | 15.00 | SOB |
PP_FRONTPassieve weerstand aan de teen Ptoe (Kmob = 1.3333, w = 0.333) | 12.00 | 0.00 | 0.000 | 0.333 | −4.00 | S |
Momenten om de teen O; de passieve weerstand wordt niet gebruikt.
Seismisch geval
Verticaal vlak, δ = β = ψ = 0, kv = 0, dus cos θ·cos(δ + ψ + θ) = cos²θ.
Het statische deel behoudt zijn vorm; de toename grijpt aan op 0.6·h.
Horizontale traagheidskracht in het zwaartepunt; geen verticale traagheidskracht (kv = 0).
Geen seismische passieve gronddrukcoëfficiënt.
| Kracht | Fx (kN/m) | Fz (kN/m) | x (m) | z (m) | M (kN·m/m) | Gebruikt |
|---|---|---|---|---|---|---|
W_CONCRETEEigen gewicht muur (natuursteenmetselwerk, opgaand werk en fundering) | 0.00 | −115.50 | 1.500 | 1.222 | −173.25 | SOB |
W_SOIL_HEELGrond die met de muur meeweegt (achter de constructie, tot het verticale vlak op x = B) | 0.00 | −33.75 | 2.611 | 1.889 | −88.13 | SOB |
Q_HEELBovenbelasting op de grond achter de muur (uitgesloten: veranderlijke belasting) | 0.00 | −10.00 | 2.500 | 3.000 | −25.00 | – |
W_SOIL_TOEAanvulling op de voorste voet (weegt mee met de muur) | 0.00 | −4.95 | 0.276 | 0.758 | −1.36 | SOB |
PAE_TOTALTotale seismische actieve gronddruk incl. bovenbelasting (Mononobe–Okabe) | −48.06 | 0.00 | 3.000 | 1.288 | 61.90 | SOB |
IH_W_CONCRETEHorizontale traagheid kₕ·W — keermuur | −17.32 | 0.00 | 1.500 | 1.222 | 21.18 | SOB |
IH_W_SOIL_HEELHorizontale traagheid kₕ·W — grond achter de muur | −5.06 | 0.00 | 2.611 | 1.889 | 9.56 | SOB |
IH_W_SOIL_TOEHorizontale traagheid kₕ·W — aanvulling voorzijde | −0.74 | 0.00 | 0.276 | 0.758 | 0.56 | SOB |
De resultante verschuift naar de teen, maar blijft binnen het middelste derde deel.
| Toets | Statisch | Gevraagd | Seismisch | Gevraagd |
|---|---|---|---|---|
| Veiligheidsfactor glijden (FS) | 2.616 | 1.50 | 1.191 | 1.10 |
| Veiligheidsfactor kantelen (FS) | 6.256 | 2.00 | 2.819 | 1.10 |
| qmax (kPa) | 58.44 | 200.00 | 92.57 | 200.00 |
| |e| (m) | 0.068 | 0.500 | 0.401 | 0.500 |
18VariabelenAlle symbolen die in de module worden gebruikt.
19LiteratuurDe drie theorieën en de gebruikte bron.
De drie theorieën van de module en de bron waarvan de presentatie van hun gesloten formules (Ka, Kp, KAE) in de handleiding wordt gevolgd. Alles wat daar niet uit is afgeleid, is een aanname van deze module en wordt als zodanig in de tekst aangegeven.
- Coulomb C.A. (1776) Essai sur une application des règles de maximis et minimis à quelques problèmes de statique relatifs à l'architecture. Mémoires de l'Académie Royale des Sciences 7, Paris.
- Das B.M. (2016) Principles of Foundation Engineering, 8th ed. Cengage Learning, Boston.
- Mononobe N., Matsuo H. (1929) On the determination of earth pressures during earthquakes. Proceedings of the World Engineering Congress, Tokyo, 9:177–185.
- Okabe S. (1926) General theory of earth pressure. Journal of the Japanese Society of Civil Engineers 12(1).
- Rankine W.J.M. (1857) On the stability of loose earth. Philosophical Transactions of the Royal Society of London 147:9–27.
Van theorie naar uw eigen ontwerp
Controleer uw eigen gewichtskeermuur binnen enkele minuten
- De veiligheidsfactoren voor glijden en kantelen, de excentriciteit en de contactdruk
- Statische en seismische gevallen, met water, een bovenbelasting en de passieve weerstand voor de funderingszool
- Elke kracht in een krachtenoverzicht dat u stap voor stap kunt volgen
- Een overzichtelijk berekeningsrapport, opgeslagen als pdf. Online: niets te installeren, geen dongle, op smartphone, tablet of pc

PDF