Kılavuza geç
GeoTerva 7 gün ücretsiz dene

Kilde kazık: kullanıcı kılavuzu

Tabakalı kilde, drenajsız koşulda, tekil bir çakma, fore ya da presle çakılan kazığın nihai ve emniyetli eksenel taşıma gücünü hesaplayın. Bu kılavuz ekranı, her girdiyi, α, λ ve β gövde yöntemlerini, uç direnci yöntemlerini, sonuçları ve raporu, yeniden elde edebileceğiniz çözümlü bir örnekle birlikte adım adım anlatır.

Güncelleme: 20 Ekim 2026 · GeoTerva kullanıcı kılavuzu

Modülün hesapladıkları

Kilde kazık modülü, drenajsız yüklenen tekil bir kazığın nihai eksenel taşıma gücünü Qu ve emniyetli eksenel taşıma gücünü Qall verir. Kazık ailesindeki her kazıkta olduğu gibi nihai taşıma gücü, uçta taşınan ile gövdede taşınanın toplamıdır:

Qu = Qp + Qs, Qall = Qu / FS

Qp, kilin uçtaki drenajsız dayanımı cu üzerinden hesaplanan uç direncidir; Qs ise tabaka tabaka hesaplanan çevre sürtünmesidir. Uç için yöntem ile gövde için yöntem birbirinden bağımsız seçilir ve toplama tek bir güvenlik sayısı ya da her bileşene ayrı bir güvenlik sayısı uygulanabilir.

Tanımlayabilecekleriniz

  • Her biri kalınlığı, drenajsız kayma dayanımı cu, birim hacim ağırlıkları ve β yöntemi için aşırı konsolidasyon oranı OCR ile tanımlanan en çok sekiz kil tabakasından oluşan zemin ve bir yeraltı su seviyesi.
  • Genişliği veya çapı D (en az 0.05 m) ve gömülü boyu L (en az 0.5 m) olan dairesel veya kare kazık; çakma, fore veya presle çakma.
  • Üç uç direnci yöntemi: Meyerhof (Qp = 9cuAp), Vesic (N*c katsayısı rijitlik indisinden alınır) ve fore kazık için Reese & O’Neill’in fore kazık ifadesi.
  • Üç çevre sürtünmesi yöntemi: α yöntemi, λ yöntemi ve β yöntemi.

Diğer modüllere ait olanlar

  • Bu modül, eksenel basınç yükü altındaki tekil bir kazığı ele alır. Komşu kazıklar Kazık grubu modülü, yanal yük ise Yanal yüklü kazık modülü kapsamındadır.
  • Sonuçlar zeminin direncidir: modülün sonuçların altında belirttiği gibi, kazığın ağırlığı düşülmez.
  • Buradaki tabakalar kildir. Kum ya da kum ve kilden oluşan bir profil için Kumda kazık veya Tabakalı zeminde kazık modülünü kullanın.

Başlamadan önce: nelere ihtiyaç var

NeNereden alınırNotlar
Kil profili: tabaka kalınlıklarıSondaj loglarıTabakalar en azından kazık ucuna kadar uzanmalıdır; uzanmazsa modül durur.
Her tabakanın drenajsız kayma dayanımı cuSerbest basınç veya üç eksenli deneyler, kanatlı kesme deneyleri, korelasyonlarα ve λ yöntemlerinde ve uç direncinde kullanılır (Qp değerini uç tabakasının dayanımı belirler); β yöntemi bunu kullanmaz.
Birim hacim ağırlıklar γ ve γsatLaboratuvar veya korelasyonlarλ ve β yöntemlerinde kullanılan efektif gerilmeyi verirler. α yöntemi yalnız cu üzerinden çalışır.
Yeraltı su seviyesi derinliğiPiyezometreler, sondajlarBunun altında efektif gerilme için batık birim hacim ağırlık γsat − γw kullanılır (λ ve β yöntemleri).
β yöntemi için: her tabakanın yoğrulmuş içsel sürtünme açısı φ′R ve OCR değeriYoğrulmuş kil üzerinde drenajlı deneyler; gerilme geçmişiBunlar kilinizi tanımladığından siz girersiniz: φ′R 30° ve OCR 1 değeriyle açılır (örneğin Kil-3 tabakasında 2 değeri vardır).
Kazık: şekil, genişlik veya çap, gömülü boy, imalat yöntemiTasarımınızİmalat yöntemi, hangi yöntemlerin kullanılabileceğini ve otomatik doldurulan değerleri belirler.
Güvenlik sayısı; uygulanan çalışma yüküTasarım esaslarınızModülün güvenlik sayısı için önerisi 2.5 ile 4 arasındadır. Uygulanan yük isteğe bağlıdır.

Sekiz adımda hızlı başlangıç

  1. Modülü açın ve birimleri seçin

    Kazıklar ailesinden Kilde kazık modülünü açın ve üst bölümde SI · kN, SI · tf veya US birim sistemini seçin. Kilde kazık modülünü aç.

  2. Kil tabakalarını tanımlayın

    Kil tabakaları bölümünde Yeni tabaka formunu doldurun (kalınlık, cu, γ, γsat ve β yöntemi için OCR) ve + Tabaka ekle düğmesine basın; zemin yüzeyinden aşağıya doğru tekrarlayın. Modülde örneğin üç tabakası hazır bulunur: düzenlemek için bir satıra, silmek için çarpı işaretine tıklayın, ardından kalanları ekleyin. Tabakalar kazık ucuna ulaşmalıdır.

  3. Yeraltı suyunu belirleyin

    Yeraltı suyu bölümünde Var seçeneğini seçip derinliği girin ya da Yok seçeneğini seçin.

  4. Kazığı tanımlayın

    Kazık bölümünde şekli ve imalat yöntemini (Çakma, Fore veya Presle çakma) seçin, ardından D ve L değerlerini girin.

  5. Uç direnci için yöntemi seçin

    Uç direnci bölümünde Meyerhof, Vesic ya da fore kazık için Reese & O’Neill yöntemini seçin.

  6. Gövde (çevre) direnci için yöntemi seçin

    Çevre sürtünmesi bölümünde α yöntemi, λ yöntemi (çakma kazıklar) veya β yöntemi seçeneğini seçin. Her tabakanın α değeri otomatik doldurulur; φ′R Çevre sürtünmesi bölümünde, OCR ise tabaka formunda görünür (görmek için tablonun bir satırına tıklayın); her ikisini de siz girersiniz.

  7. Tasarım değerlerini belirleyin

    Tasarım bölümünde güvenlik sayısını ve kontrol yapılmak isteniyorsa uygulanan çalışma yükünü girin.

  8. Analiz et düğmesine basın ve sonucu okuyun

    Analiz et düğmesine basın. Sonuçlar sekmesi Qu, Qp, Qs ve Qall değerlerini ve her tabakanın katkısını verir; Hesaplar her adımı gösterir; Rapor PDF ya da Word dosyası olarak kaydeder.

Ekran: kazığın üç görünümü

Yerleşim, her GeoTerva modülünün ortak kullandığı yerleşimdir ve çalışma alanı kılavuzunda anlatılmıştır. Çizim üç görünümden oluşur:

  • Kesit görünümü kazığı kil tabakaları içinde, yeraltı su seviyesi ve Qp, Qs ve Qu dirençleriyle gösterir; çevre sürtünmesi okları her tabakanın birim çevre sürtünmesini izler. Analizden önce yeraltı su seviyesini, bir tabaka tabanını, kazık ucunu ya da kazığın kenarını sürükleyebilirsiniz.
  • Profil görünümü, efektif düşey gerilme σ′ ile birim çevre sürtünmesi f değerlerini derinliğe göre çizer.
  • 3B, kazığı tabakaları ve yeraltı su seviyesiyle birlikte bir zemin bloğu içinde gösterir.
Efektif düşey gerilmenin ve birim çevre sürtünmesinin derinliğe göre çizildiği profil görünümü.
Profil görünümü: derinliğe göre efektif gerilme ve birim çevre sürtünmesi.

Modelin bölüm bölüm girilmesi

Model sekmesinde Model verileri bölümünden sonra altı bölüm bulunur. Her bölüm başlığına tıklandığında açılır; İleri ve Geri düğmeleri bölümler arasında sırayla gezdirir, (?) ise çizim ve formül içeren bir yardım penceresi açar. Bir birim iki ya da üç kez gösteriliyorsa (örneğin m · ft), bu birimler sırasıyla SI · kN, SI · tf ve US sistemlerine aittir; aynı olanlar birleştirilmiştir. “Doldurulmuş” olarak işaretlenen alan, modülün hesapladığı bir değeri taşır; bu değerin üzerine yazabilirsiniz.

Kil tabakaları

Zemin yüzeyinden aşağıya doğru en çok sekiz tabaka. Gövde, kazığın geçtiği her tabaka üzerinden toplanır; uç direnci uçtaki tabakaya bağlıdır. Tablodaki değerler 1 numaralı tabakaya aittir.

Yeni tabaka formu ve Zemin tabakaları tablosuyla Kil tabakaları bölümü.
Kil tabakaları: üstte Yeni tabaka formu, altta tabakalar tablosu.
Her kil tabakasının alanları
AlanSimgeBirimVarsayılanGirilecekler
Ad (isteğe bağlı)——boşÇizim ve rapor için tabaka adı. Boş bırakılırsa tabakalar Kil-1, Kil-2 vb. olarak adlandırılır.
Drenajsız kayma dayanımıcukPa · kg/cm² · psf25Tabakanın drenajsız kayma dayanımı, en az 1 kPa. Uç tabakasının değeri uç direncini verir; her tabakanın değeri α ve λ gövde yöntemlerine girer.
Birim hacim ağırlık (yeraltı su seviyesinin üstünde)γkN/m³ · t/m³ · pcf16Yeraltı su seviyesinin üstündeki kilin birim hacim ağırlığı.
Doygun birim hacim ağırlıkγsatkN/m³ · t/m³ · pcf16Yeraltı su seviyesinin altındaki birim hacim ağırlık; bunun altında modül efektif gerilme için γsat − γw değerini kullanır.
KalınlıkHm · ft3Tabakanın kalınlığı. Tabakalar birlikte en az kazık ucuna kadar uzanmalıdır; kabul edilen en küçük değer: 0.1 m.
Aşırı konsolidasyon oranıOCR—1Tabakanın aşırı konsolidasyon oranı, en az 1. Yalnız β yöntemi tarafından kullanılır. Çevre sürtünmesi yöntemi β yöntemi olduğunda gösterilir.

Yeraltı suyu

Kazık boyu içinde bir yeraltı su seviyesi bulunup bulunmadığını seçin ve derinliğini girin. Bunun altında efektif gerilme için batık birim hacim ağırlık kullanılır. Efektif gerilme üzerinden çalışan λ ve β yöntemleri için önemlidir; α yöntemi yalnız cu üzerinden çalışır ve yeraltı su seviyesiyle değişmez.

Var ve Yok düğmeleri ile derinlik kutusunu içeren Yeraltı suyu bölümü.
Yeraltı suyu: Var veya Yok, ardından derinlik.
SeçenekSeçeneklerVarsayılan
Yeraltı su seviyesi kazık boyunca ya da kazık altındaVar YokVar
Yeraltı suyu alanı
AlanSimgeBirimVarsayılanGirilecekler
Yeraltı su seviyesi derinliğiDwm · ft3Yeraltı su seviyesinin zemin yüzeyinden itibaren derinliği; 0 veya daha büyük. Yeraltı suyu “Var” olduğunda gösterilir.

Kazık

Şekil ve imalat yöntemi seçimdir; genişlik ve boy sayısal değerlerdir. Kare kazıkta Ap = D² ve çevre 4D; dairesel kazıkta Ap = πD²/4 ve çevre πD olur.

Dairesel ve Kare, Çakma, Fore ve Presle çakma seçeneklerini, genişlik ve boy kutularını içeren Kazık bölümü.
Kazık: şekil, imalat yöntemi, genişlik ve boy.
SeçenekSeçeneklerVarsayılan
Şekil enkesit şekliDairesel KareDairesel
İmalat yöntemi kazığın zemine yerleştirilme biçimiÇakma Fore Presle çakmaÇakma
Kazık alanları
AlanSimgeBirimVarsayılanGirilecekler
Kazık genişliği / çapıDm · ft0.457Kare kazığın genişliği ya da dairesel kazığın çapı; uç alanını ve gövde çevresini belirler.
Gömülü boyLm · ft20Zemin yüzeyinden kazık ucuna kadar gömülü boy; kazık başı zemin yüzeyindedir.

Uç direnci

Uç altındaki direnç için yöntemi seçin. Reese & O’Neill yalnız fore kazık için sunulur.

Meyerhof ve Vesic düğmelerini içeren Uç direnci bölümü.
Uç direnci: uç için yöntem.
SeçenekSeçeneklerVarsayılan
Yöntem uç direnci Qp içinMeyerhof Vesic Reese & O’NeillMeyerhof

Çevre sürtünmesi

Gövde için yöntemi seçin. α ve β yöntemleri tabaka tabaka hesaplanır; her tabaka için bir α ya da φ′R değeri, ait olduğu tabakanın adını taşıyan aşağıdaki kutularda yer alır. λ yöntemi türce farklıdır: tüm gömülü boy üzerinden tek bir ortalama alır, dolayısıyla tabaka başına bir değeri yoktur. Gövde yalnız gömülü boy üzerinden toplanır.

Alfa, lambda ve beta yöntemi düğmelerini ve her tabakanın adezyon katsayısını içeren Çevre sürtünmesi bölümü.
Çevre sürtünmesi: yöntem, ardından her tabakanın katsayısı.
SeçenekSeçeneklerVarsayılan
Yöntem çevre sürtünmesi Qs içinα yöntemi λ yöntemi β yöntemiα yöntemi
Her tabakanın gövde katsayıları (Tabaka 1 gösterilmiştir)
AlanSimgeBirimVarsayılanGirilecekler
Adhezyon katsayısı αα—doldurulmuşBu tabakanın adezyon katsayısı: gövdenin geliştirdiği cu payı. İmalat yöntemine ait korelasyondan otomatik doldurulur (çakma kazık için cu/pa değerine göre bir eğri, fore kazık için 0.55 değerinden 0.45 değerine düşen değerler) ve düzenlenebilir; kabul edilen en küçük değer: 0.05. Çevre sürtünmesi yöntemi α yöntemi olduğunda gösterilir.
Yoğrulmuş drenajlı içsel sürtünme açısıφ′R°30Bu tabakanın yoğrulmuş drenajlı içsel sürtünme açısı (β yöntemi için). Zeminden otomatik doldurulmaz; kutu 30° ile açılır ve kilinize ait değerin girilmesini bekler. Çevre sürtünmesi yöntemi β yöntemi olduğunda gösterilir.

Tasarım

Toplam için tek bir güvenlik sayısı ya da her bileşen için ayrı bir güvenlik sayısı: Qall = Qp/FSp + Qs/FSs. Uygulanan çalışma yükü isteğe bağlıdır.

Güvenlik sayısı seçimini ve uygulanan yük kutusunu içeren Tasarım bölümü.
Tasarım: güvenlik sayısı ve uygulanan yük.
SeçenekSeçeneklerVarsayılan
Güvenlik sayısı toplam için ya da her bileşen içinToplam için tek Her bileşen için ayrıToplam için tek
Tasarım alanları
AlanSimgeBirimVarsayılanGirilecekler
Uygulanan çalışma yükü (isteğe bağlı)QappliedkN · tf · kipboşKazığın taşıması gereken çalışma yükü. İsteğe bağlıdır: girilirse kazık üzerinde gösterilir ve Qall ile karşılaştırılarak kontrol edilir.
Güvenlik sayısı (tipik 2.5–4)FS—4Qu için tek bir güvenlik sayısı; modülün önerdiği aralık 2.5 ile 4 arasındadır. Güvenlik sayısı “Toplam için tek” olduğunda gösterilir.
Uç direnci için güvenlik sayısıFSp—4Uç direnci için güvenlik sayısı (her bileşen için ayrı güvenlik sayısı seçildiğinde kullanılır). Güvenlik sayısı “Her bileşen için ayrı” olduğunda gösterilir.
Çevre sürtünmesi için güvenlik sayısıFSs—2Çevre sürtünmesi için güvenlik sayısı. Güvenlik sayısı “Her bileşen için ayrı” olduğunda gösterilir.

Yöntemlerin seçimi

Uç direnci Qp = Ap qp
YöntemBirim uç direnci qpNotlar
Meyerhofqp = 9 cuUçtaki tabakanın cu değeri; üstteki tabakaların dayanımı hesaba girmez. Drenajsız yükleme altındaki doygun kil için derin temellerde klasik değer olan N*c = 9 alınır.
Vesicqp = N*c cu; N*c, rijitlik indisinden Irr = 347(cu/pa) − 33 elde edilir ve 300 ile sınırlandırılırKilin rijitliği Irr aracılığıyla girer. Korelasyon yaklaşık cu = 9.8 kPa değerinden başlar; bunun altında modül durur ve Meyerhof yönteminin seçilmesini ister.
Reese & O’Neill (fore kazıklar)qp = min[6cub(1 + 0.2L/Db), 9cub, 40pa], pa = 100 kPacub, tabanın altındaki 2D boyunca ortalama cu değeridir. Gövdenin kullandığı α ile aynı fore kazık yöntemini izler. Genişliği 1.91 m’den fazla olan taban için sonuç Fr katsayısıyla azaltılır.
Çevre sürtünmesi Qs
YöntemBirim çevre sürtünmesiNotlar
α yöntemif = α cu, tabaka tabakaHer tabaka için bir α; imalat yöntemine göre cu/pa değerinden otomatik doldurulur ve düzenlenebilir. Toplam gerilme üzerinden çalışır: yeraltı su seviyesi bunu değiştirmez.
λ yöntemi (çakma kazıklar)Qs = p L fav, fav = λ(σ̄′ + 2c̄u)Tüm gömülü boy üzerinden tek bir ortalama; λ, Vijayvergiya & Focht korelasyonundan kazığın L boyuna göre okunur. Toplam daha sonra tabakalar arasında boylarına göre paylaştırılır.
β yöntemif = β σ′, β = (1 − sin φ′R) tan φ′R √OCREfektif gerilme esaslı, tabaka tabaka; her tabakanın yoğrulmuş içsel sürtünme açısı ve OCR değerinden. Uzun dönem yaklaşımı: drenajsız dayanım hesaba girmez.

Hangisi seçilmeli?

  • Meyerhof ve α yöntemiyle başlayın. Bunlar yalnız cu gerektirir ve modülün varsayılanlarıdır.
  • Çakma kazık için λ yöntemini kullanın; ortalama koşul tahmini istendiğinde uygundur; fore kazık için kabul edilmez.
  • Efektif gerilme parametrelerine (φ′R ve OCR) sahipseniz β yöntemini kullanın; uzun dönem gövde direncini verir.
  • Fore kazık için modül fore kazık α değerini doldurur ve taban için Reese & O’Neill yöntemini sunar.
  • Karşılaştırın. Yöntemleri sırayla çalıştırın ve her analizi Hızlı kayıt… ile saklayın; duyarlılık tablosu örnekte sonuçların birbirine ne kadar yakın olduğunu gösterir.

Analiz edin ve sonuçları okuyun

Analiz et düğmesine basın. Çubuk analizin yapıldığını bildirir, girdiler kilitlenir ve Sonuçlar sekmesinde dört blok gösterilir.

  • Kazığın eksenel taşıma gücü. Qu, Qp, Qs ve Qall için kartlar.
  • Adım adım değerler. Uç direnci (N*c, Qp), gövde (Qs; λ yöntemi için λ ile birlikte) ve güvenlik sayısı.
  • Her tabakanın taşıma gücüne katkısı. Her tabakanın çevre sürtünmesi, uç direnci ve toplamı. Meyerhof ya da Vesic ile uç direncini uç tabakası taşır; Reese & O’Neill ile tabloda taban taşıma bölgesi için bir satır bulunur; λ yönteminde ise gövde, boya göre paylaştırılmış tek bir toplam olarak gösterilir.
  • Her mekanizmanın katkısı. Qu içinde uç ve gövde direncinin payı.
Kilde kazık modülünün Sonuçlar sekmesi: taşıma gücü kartları, adım adım değerler, her tabakanın ve her mekanizmanın katkısı.
Örneğin Sonuçlar sekmesi.

Uygulanan yükün kontrolü

Bir uygulanan çalışma yükü girerseniz Sonuçlar sekmesi Qapplied/Qall oranını ve sözcükle ifade edilen bir kararı ekler: yük emniyetli taşıma gücü içindeyse UYGUN, bunu aşıyorsa UYGUN DEĞİL. Sağlanmayan bir kontrol, öneriyle birlikte bir uyarı verir: kazığı uzatın veya kalınlaştırın, daha fazla kazık kullanın ya da güvenlik sayılarını yeniden gözden geçirin.

Hesaplar sekmesi ve rapor

Hesaplar sekmesi Verilenler ve istenenler ile başlar ve ardından yöntemi izler:

  1. Uç direncinin hesaplanması — seçilen yöntem; uçtaki cu, N*c katsayısı ve Qp.
  2. Çevre sürtünmesi direncinin hesaplanması — seçilen yöntem; her tabakanın katsayıları (α veya β) ya da ortalamalar (λ) ve Qs.
  3. Güvenlik sayısının uygulanması — Qu ve Qall.
  4. Uygulanan çalışma yükünün kontrolü (yük girilmişse).

Rapor sekmesi bir kapak doldurur ve aynı hesabı PDF ya da Word dosyası olarak kaydeder: 1 Giriş ve kapsam, 2 Girdi verileri, 3 Hesap, 4 Sonuçlar; ardından analizde yöntemlere ilişkin not ya da uyarı varsa 5 Kabuller ve notlar ve son olarak Özet ile Kaynaklar. Analizde yöntemlere ilişkin not ya da uyarı bulunduğunda rapor, Sonuçlar bölümünden sonra bir Kabuller ve notlar bölümü ekler; birimler satırı dönüşüm sabitlerini belirtir. Teori sekmesi yöntemi, kilin neden drenajsız ele alındığından karşılaştırılan üç gövde yaklaşımına, fore kazık yöntemine ve çözümlü bir örneğe kadar açıklar.

Çözümlü örnek: modülün kendi örneği

Modül bu örnekle açılır; Varsayılanlara dön düğmesi örneği geri getirir.

Örneğin girdileri
TabakaKalınlık Hcuγ = γsatOCR
Kil-13 m25 kPa16 kN/m³1
Kil-27 m40 kPa17 kN/m³1
Kil-312 m90 kPa18 kN/m³2

Yeraltı su seviyesi 3 m derinlikte; dairesel çakma kazık, D = 0.457 m, L = 20 m; uç için Meyerhof, gövde için α yöntemi, tek güvenlik sayısı FS = 4.

Uç direnci

Uç Kil-3 içindedir; dolayısıyla cu = 90 kPa ve N*c = 9. Uç alanı π × 0.457²/4 = 0.1640 m² olduğundan Qp = 9 × 90 × 0.16403 = 132.86 kN olur.

Çevre sürtünmesi

Modül çakma kazık için α değerini cu/pa oranından doldurur: üç tabaka için 0.87, 0.74 ve 0.51. Çevre uzunluğu π × 0.457 = 1.4357 m olup kazık, 3 m’lik Kil-1, 7 m’lik Kil-2 ve 10 m’lik Kil-3 tabakalarından geçer:

Tabakaαcu (kPa)Boy (m)α cu çevre × boy (kN)
Kil-10.8725393.68
Kil-20.74407297.48
Kil-30.519010658.99
Toplam Qs201,050.15

Taşıma gücü

Qu = 132.86 + 1,050.15 = 1,183.01 kN olup FS = 4 ile Qall = 295.75 kN bulunur. Gövde taşıma gücünün %88.8 kadarını, uç ise %11.2 kadarını taşır: bu örnekte, kilde genellikle olduğu gibi, gövde büyük kısmı oluşturur ve Sonuçlar sekmesi hangi tabakanın ne kadar katkı verdiğini gösterir.

Her girdi yanıtı nasıl değiştirir

Her satır örnekte yalnızca bir şeyi değiştirir ve modülü yeniden çalıştırır. Sayılar modülün verdiği sonuçlardır ve kN cinsindendir.

Örnekte her seferinde tek değişiklik (kN)
DeğişiklikQpQsQuQallNedeni
Varsayılan örnek132.91,0501,183295.8Referans
Vesic ile uç direnci168.51,0501,219304.7Irr = 279.3, N*c = 11.41
λ yöntemiyle çevre sürtünmesi132.91,1141,247311.8λ = 0.1730 (L = 20 m için)
β yöntemiyle çevre sürtünmesi132.91,0581,191297.8β, φ′R = 30° ve her tabakanın OCR değerinden elde edilir; bir not, sükûnetteki K değerinin güvenli tarafta olduğunu belirtir
Fore kazık132.9928.91,062265.4Her tabakada α = 0.55; üstteki 1.5 m ve alttaki 1D boyunca sürtünme yoktur
Presle çakılan kazık132.91,0501,183295.8α yönteminde çakma kazıkla aynı
Presle çakılan kazık, λ yöntemi132.91,1141,247311.8Uyarıyla kabul edilir: λ korelasyonu presle çakılan kazıkları kapsamaz
Kare kesit169.21,3371,506376.6Aynı D değerindeki daireden daha büyük alan ve çevre
Yeraltı su seviyesi yok132.91,0501,183295.8Değişiklik yok: α yöntemi yalnız cu üzerinden çalışır
Yeraltı su seviyesi 8 m132.91,0501,183295.8Aynı nedenle değişiklik yok
Her bileşen için güvenlik sayısı132.91,0501,183558.3FSp = 4 ve FSs = 2
Kazık boyu 14 m132.9654.8787.6196.9Gövde azalır; uç direnci aynı kalır
Genişlik 0.6 m229.01,3791,608401.9Daha büyük uç alanı ve çevre
Uç tabakasının dayanımı 60 kPa88.58925.21,014253.5Uçtaki ve Kil-3 içindeki daha düşük cu her iki bileşeni de azaltır
İlk tabakanın dayanımı 50 kPa132.91,1031,236308.9Yalnız Kil-1 tabakasının gövdesi değişir

İki durum, modül bunları çalıştırmadığı için tabloda yoktur: fore kazık için λ yöntemi ve tabakalardan uzun bir kazık. Modül durur ve nedenini belirtir (bkz. Mesajlar).

İletiler: durdurmalar, uyarılar ve notlar

Modül, hesabı engelleyen bir durum olduğunda, bir sonucun dikkatle ele alınması gerektiğinde ve hangi kabulleri yaptığında bunu sade bir dille bildirir.

TürNe zamanİleti ve yapılacaklar
Durdurma (kahverengi çubuk, “Analiz yapılamıyor”)Tabakalar kazık ucuna ulaşmıyor“tabakalar kazık ucuna ulaşmalıdır. Tabakalar 22.00 m derinliğe ulaşmakta, kazık 24.00 m boyundadır.” Bir tabaka ekleyin ya da son tabakayı kalınlaştırın.
DurdurmaFore kazık için λ yöntemi“λ yöntemi kilde ÇAKILAN kazıklardan elde edilmiştir; fore kazık bunun kapsamı dışındadır.” α yöntemini veya β yöntemini kullanın.
DurdurmaUçtaki cu değerinin korelasyonun başlangıcının altında olduğu durumda Vesic“Vesic’in rijitlik indisi Irr = 347(cu/pa) − 33, cu = 5.00 kPa değerinde bir değer vermemektedir; korelasyon yaklaşık 9.80 kPa değerinden başlar.” Uç için Meyerhof yöntemini kullanın.
Durdurma (girdi hatası)Alanın kabul ettiği en küçük değerin altında bir değer“1 girdi hatası: Drenajsız kayma dayanımı (cu,1) en az 1 kPa olmalıdır.” Değeri düzeltin; bir tabaka değeri için tablodaki satır kırmızı çerçeveyle işaretlenir.
UyarıPresle çakılan kazık için λ yöntemi“λ yöntemi çakma kazıklar içindir; bu kazık presle çakılmıştır.” Sonucu bir tahmin olarak değerlendirin ya da α yöntemini kullanın.
UyarıQall değerinden büyük bir uygulanan yük“Kazık uygulanan yükü taşımıyor — Qall değerine oranı: %135.2.” Kazığı uzatın ya da genişletin, daha fazla kazık kullanın veya güvenlik sayılarını yeniden gözden geçirin.
UyarıFore kazık kuralının dışarıda bıraktığı kısımlar nedeniyle gövde kalmayacak kadar kısa fore kazık“Fore kazık kuralının dışarıda bıraktığı kısımlar sürtünmeyi taşıyacak gövde bırakmamaktadır” (yaklaşık L ≤ 1.5 m + D olan fore kazık için).
Notα yöntemiyle fore kazıkAdezyon katsayıları fore kazık korelasyonundan alınır (α = 0.55, cu/pa = 1.5 değerine kadar; sonra 0.45 değerine düşer ve bu değere 2.5 oranında ulaşılır) ve üstteki 1.5 m ile alttaki bir çap boyunca gövde direnci hesaba katılmaz.
NotFore kazıkTaban temiz ve altındaki kil örselenmemiş kabul edilir; fore kazık imalatı için azaltma uygulanmaz.
NotÇakma ya da presle çakılan kazık için β yöntemiHesap sükûnetteki K = 1 − sin φ′R ile yapılmıştır; çakma kazık kili yanlara iter, dolayısıyla gerçek K daha yüksektir ve sonuç güvenli taraftadır.
NotFore kazık için β yöntemiKorelasyon esas olarak çakma kazıklar için yayımlanmıştır; fore kazık için imalat yöntemi ve temas yüzeyi ayrıca değerlendirilmelidir.
NotUcun tam olarak bir tabaka sınırında olması ya da profilin ucun hemen altında sona ermesiModül tabanı hangi tabakanın taşıdığını ve en derin tabakanın tanımlanan profilin altında devam ettiğinin kabul edildiğini belirtir.

Yeşil çubuktaki Uyarılar (ya da Notlar) düğmesi bunları analizden sonra listeler. Bunlar rapora da yansıtılır.

İyi uygulama ve sık yapılan hatalar

  • cu değerinin yüklemeye uygun bir drenajsız dayanım olduğunu kontrol edin; bu değer deneylerden ya da güvenilir bir korelasyondan elde edilmelidir. α ve λ yöntemlerinin tüm hesabı buna dayanır.
  • İmalat yöntemini kazığa uygun seçin. λ yönteminin kullanılıp kullanılamayacağını ve hangi α değerinin doldurulacağını belirler.
  • Yeraltı su seviyesinin α yöntemini değiştirmesini beklemeyin. Yeraltı su seviyesi, λ ve β yöntemlerine efektif gerilme üzerinden etki eder.
  • β yöntemi için φ′R ve OCR değerlerini kendiniz girin. Bunlar kilinizi tanımladığından siz girersiniz: kutular 30° ve 1 değerleriyle açılır.
  • Tabaka tablosuna bakın. Dayanımı derinlikle değişen bir profilde gövdenin büyük kısmını genellikle alt tabakalar taşır ve tablo hangilerinin taşıdığını gösterir.
  • Birden fazla yöntemle analiz yapın ve her analizi Hızlı kayıt… ile saklayın.
  • Notları okuyun. Notlar, modülün yaptığı kabulleri listeler.

Sık sorulan sorular

Kilde kazığın taşıma gücü nasıl hesaplanır?

Nihai taşıma gücü, uç direnci ile çevre sürtünmesinin toplamıdır, Qu = Qp + Qs; emniyetli taşıma gücü ise Qu değerinin güvenlik sayısına bölümüdür. GeoTerva’nın Kilde kazık modülünde kil tabakalarını, kazığı ve yöntemleri tanımlar, Analiz et düğmesine basar ve Qp, Qs, Qu ve Qall değerlerini hesabın her adımıyla birlikte okursunuz.

α yöntemi nedir?

α yöntemi, kil tabakasının birim çevre sürtünmesini drenajsız kayma dayanımının bir payı olarak verir, f = α cu. Modülde her tabakanın kendi α değeri vardır; bu değer imalat yöntemine ait korelasyondan otomatik doldurulur ve gövde tabakalar üzerinden toplanır. Çakma kazıkta örneğin tabakaları 0.87, 0.74 ve 0.51 değerlerini alır; fore kazıkta modül 0.55 değerini kullanır, bu değer cu/pa = 1.5 değerine kadar geçerlidir.

λ yöntemi nedir?

λ yöntemi tüm gömülü boy üzerinde bir arada çalışır: Qs = p L λ(σ̄′ + 2c̄u); burada p çevre uzunluğu, ortalama efektif gerilme ve ortalama drenajsız dayanım boy üzerinden alınır ve λ, Vijayvergiya & Focht korelasyonundan kazığın boyuna göre okunur. Çakma kazıklar için geçerlidir; modül fore kazık için bunu kabul etmez.

β yöntemi nedir?

β yöntemi efektif gerilme üzerinden çalışır: f = β σ′; burada β = (1 − sin φ′R) tan φ′R √OCR olup tabaka tabaka uygulanır. Her tabakanın yoğrulmuş drenajlı içsel sürtünme açısı ve OCR değeri gerekir; bunları siz girersiniz. Gövdeye uzun dönem yaklaşımıdır.

Kilde hangi uç direnci yöntemi kullanılmalıdır?

Meyerhof, qp = 9cu, varsayılandır ve yalnız uçtaki cu değerini gerektirir. Vesic, kilin rijitliğini rijitlik indisi aracılığıyla ekler ve örnekte %27 daha büyük Qp vermiştir (N*c = 11.4, buna karşılık 9). Fore kazık için modül ayrıca Reese & O’Neill’in fore kazık ifadesini sunar.

Yeraltı su seviyesi neden α yöntemi sonucumu değiştirmiyor?

α yöntemi yalnız drenajsız dayanım cu üzerinden çalışır; bu nedenle efektif gerilme ve yeraltı su seviyesi hesaba girmez. λ ve β yöntemlerinde ise girer.

Fore kazık için λ yöntemini kullanabilir miyim?

Hayır. Yöntem kilde çakılan kazıklardan elde edilmiştir; bu nedenle modül durur ve α ya da β yönteminin kullanılmasını ister. Presle çakılan kazık için yöntemi uyarıyla kabul eder.

Modül kilde fore kazık için ne yapar?

Modül fore kazık α değerini doldurur (değer 0.55; cu/pa = 1.5 değerine kadar geçerlidir, sonra 0.45 değerine düşer ve bu değere 2.5 oranında ulaşılır), α yönteminde üstteki 1.5 m ile alttaki çap boyunca gövde direncini hesaba katmaz, taban için Reese & O’Neill yöntemini sunar ve tabanın temiz, altındaki kilin örselenmemiş kabul edildiğini not eder.

Modül kazığın ağırlığını düşer mi?

Hayır. Taşıma gücü zeminin direncidir; modül, sonuçlarının altında kazık ağırlığının düşülmediğini belirtir.

Kaç kil tabakası girebilirim?

En çok sekiz. Her birinin kendi kalınlığı, cu, birim hacim ağırlıkları ve OCR değeri vardır; tabakalar en az kazık ucuna kadar ulaşmalıdır.