Wat de module berekent
Paal in zand berekent het uiterste axiale draagvermogen Qu en het toelaatbare axiale draagvermogen Qall van één paal die in zand wordt gedrukt, geheid of geboord. Het uiterste draagvermogen is de som van de puntweerstand en de schachtwrijving:
Qp is de puntweerstand, de weerstand van het zand onder de punt; Qs is de schachtwrijving, de weerstand langs de schacht, per laag berekend; FS is de veiligheidsfactor. De methode voor de punt en de methode voor de schacht worden onafhankelijk gekozen; er kan één veiligheidsfactor op het totaal of één per onderdeel worden toegepast.
Wat u kunt beschrijven
- Een grondprofiel van maximaal acht zandlagen, elk met een eigen dikte, volumiek gewicht en wrijvingshoek φ′, en een optionele grondwaterstand.
- Een cirkelvormige of vierkante paal, geheid, geboord of gedrukt, met een breedte of diameter D (minstens 0.05 m) en een inbeddingslengte L (minstens 0.5 m).
- Drie methoden voor puntweerstand: Meyerhof (1976), Vesic (1977) en Coyle & Castello (1981).
- Twee methoden voor schachtwrijving: de K–δ-methode en Coyle & Castello (1981), beide afzonderlijk toegepast op elke laag.
Wat bij andere modules hoort
- Deze module behandelt één paal onder een axiale drukbelasting. Naburige palen worden behandeld in de module Paalgroep, en een dwarsbelasting in Paal onder dwarsbelasting.
- De resultaten geven de weerstand van de ondergrond aan: het gewicht van de paal wordt niet afgetrokken, zoals vermeld onder de resultaten in de module.
- De lagen zijn hier zand. Gebruik voor klei, of voor een profiel met zowel zand als klei, Paal in klei of Paal in gelaagde grond.
Voordat u begint: wat u nodig heeft
Zorg dat u deze gegevens bij de hand heeft uit het onderzoek van de ondergrond en uw ontwerp:
| Wat | Herkomst van de gegevens | Opmerkingen |
|---|---|---|
| Het zandprofiel: laagdikte | Boorprofielen | De lagen moeten ten minste tot de paalpunt reiken. Het is raadzaam het zand tot ongeveer twee paalbreedten onder de punt te beschrijven: de puntweerstand wordt bepaald door de grond ter hoogte van en net onder de punt. |
| Volumieke gewichten γ en γsat | Laboratoriumonderzoek of correlaties | γ geldt boven de grondwaterstand, γsat daaronder. |
| Wrijvingshoek φ′ van elke laag | SPT- of CPT-correlaties, proeven | Een effectieve (gedraineerde) wrijvingshoek. Het diagram voor puntweerstand van Meyerhof is getekend van 20° tot 45°. |
| Diepte grondwaterstand | Piezometers, boringen | Optioneel. Voer deze alleen in als deze zich binnen de paallengte bevindt. |
| Paal: vorm, breedte of diameter, inbeddingslengte, installatiewijze | Uw ontwerp | De installatiemethode bepaalt welke methoden beschikbaar zijn en wat de module invult voor de schacht. |
| Veiligheidsfactor; aangebrachte rekenbelasting | Uw uitgangspunten voor het ontwerp | De aanbevolen richtwaarde in de module voor de factor is 2.5 tot 4. De aangebrachte belasting is optioneel. |
Snelstart in acht stappen
- Open de module en kies het eenhedenstelsel
Open Paal in zand vanuit de groep Palen. Kies SI · kN, SI · tf of US in de koptekst; dit kan op elk gewenst moment worden gewijzigd. Open Paal in zand.
- Beschrijf de zandlagen
Vul in Zandlagen het formulier voor een nieuwe laag in (dikte, γ, γsat, φ′) en druk op + Laag toevoegen; de module bevat al Zand-1 (25 m): klik op de rij om deze te bewerken en voeg vervolgens de lagen daaronder toe, vanaf het maaiveld naar beneden. Klik op een rij om een laag te bewerken, of op het kruisje om deze te verwijderen. De lagen moeten tot de paalpunt reiken.
- Stel het grondwater in
Kies in Grondwater voor Aanwezig en geef de diepte van de grondwaterstand op, of laat deze op Geen staan.
- Beschrijf de paal
Kies in Paal de vorm (Cirkelvormig of Vierkant) en de installatiemethode (Heipaal, Boorpaal of Gedrukte paal), en voer vervolgens de breedte of diameter D en de ingebedde lengte L in.
- Kies de methode voor de puntweerstand
Kies in Puntweerstand voor Meyerhof, Vesic (vraagt om m = Es/pa) of Coyle & Castello (vult N*q in op basis van het diagram).
- Kies de methode voor de schachtwrijving
Kies in Schachtwrijving voor de K–δ-methode of Coyle & Castello. Elke laag heeft een eigen coëfficiënt en, voor de K–δ-methode, een eigen δ′; deze worden ingevuld en kunnen worden overschreven.
- Stel de ontwerpwaarden in
Voer in Ontwerp de veiligheidsfactor in (één op het totaal, of één per onderdeel) en, indien een toetsing gewenst is, de toegepaste werkbelasting.
- Klik op Berekenen en lees het resultaat af
Druk op Berekenen. Het tabblad Resultaten geeft Qu, Qp, Qs en Qall; het tabblad Berekeningen toont elke stap; het tabblad Rapport slaat een pdf of Word-bestand op.
Het scherm: drie weergaven van de paal
De indeling is gelijk aan die van elke GeoTerva-module, zoals beschreven in de werkomgevingsgids. Voor deze module heeft de tekening drie weergaven, te kiezen met de knoppen erboven:
- Doorsnede toont de paal in het zandprofiel, met de grondwaterstand, de laagovergangen, de kritieke diepte L′ van de K–δ-methode, de weerstanden Qp, Qs en Qu (met de methode vermeld naast Qp en Qs) en de pijlen voor de schachtwrijving. U kunt de grondwaterstand, een laagovergang, de paalpunt of de zijkant van de paal verslepen om deze aan te passen vóór de berekening.
- Profiel plot de effectieve verticale spanning σ′ en de eenheidsschachtwrijving f tegen de diepte, met de paalpunt gemarkeerd op z = L.
- 3D toont de paal in een grondmassief met de lagen en de grondwaterstand.


Invoer van het model, sectie voor sectie
Het tabblad Model bevat zes secties na Modelgegevens. Elke sectie opent wanneer u op de titel klikt; Volgende en Terug onderaan leiden u erdoorheen. Een (?) naast een titel of methode opent een helpvenster met een tekening en de formule voor dat onderdeel. De tabellen hieronder vermelden elk veld met het symbool, de eenheid in elk eenhedenstelsel en de standaardwaarde. Waar een eenheid twee of drie keer wordt getoond, zoals m · ft, zijn dit de eenheden van respectievelijk SI · kN, SI · tf en US, waarbij gelijke eenheden zijn samengevoegd. Een veld gemarkeerd als “ingevuld” bevat een waarde die door de module is berekend; u kunt deze overschrijven. Standaardwaarden worden getoond in SI; in een ander eenhedenstelsel tonen de vakjes de omgerekende waarden.
Zandlagen
Maximaal acht lagen, ingevoerd vanaf het maaiveld naar beneden. De puntweerstand reageert op de laag waarin de punt zich bevindt, en de schachtwrijving wordt gesommeerd over alle lagen waar de paal doorheen gaat. De waarden in de tabellen zijn die van laag 1.

| Veld | Symbool | Eenheid | Standaard | Wat in te voeren |
|---|---|---|---|---|
| Naam (optioneel) | — | — | leeg | Een naam voor de laag, voor de tekening en het rapport. Indien leeg gelaten, worden de lagen Zand-1, Zand-2 enzovoort genoemd. |
| Volumiek gewicht (boven de grondwaterstand) | γ | kN/m³ · t/m³ · pcf | 18 | Volumiek gewicht van het zand boven de grondwaterstand, gebruikt voor de effectieve spanning. |
| Verzadigd volumiek gewicht | γsat | kN/m³ · t/m³ · pcf | 18 | Volumiek gewicht van het zand onder de grondwaterstand. Onder de grondwaterstand gebruikt de module γsat − γw. Alleen gebruikt wanneer een grondwaterstand aanwezig is. |
| Wrijvingshoek (20–45°) | φ′ | ° | 35 | Effectieve wrijvingshoek van het zand in de laag, ten minste 20°. Het diagram van Meyerhof is getekend van 20° tot 45°; boven 45° wordt de eindwaarde aangehouden en verschijnt een waarschuwing. |
| Dikte | H | m · ft | 25 | Dikte van de laag. De lagen samen moeten minstens tot de paalvoet reiken; de kleinste geaccepteerde waarde is 0.1 m. |
Grondwater
Kies of er een grondwaterstand is binnen de paallengte. Indien aanwezig, voer de diepte in; daaronder wordt de effectieve spanning berekend met het effectief volumiek gewicht (onder water) γsat − γw, met γw = 9.81 kN/m³.

| Keuze | Opties | Standaard |
|---|---|---|
| Grondwaterstand in of onder de paal | Aanwezig Geen | Geen |
| Veld | Symbool | Eenheid | Standaard | Wat in te voeren |
|---|---|---|---|---|
| Diepte grondwaterstand | Dw | m · ft | 100 | Diepte van de grondwaterstand onder het maaiveld, 0 of meer. Wordt getoond wanneer de grondwaterstand aanwezig is. |
Paal
De vorm en de installatiemethode zijn keuzes; de breedte en de lengte zijn getallen. De doorsnede geeft het oppervlak van de punt en de omtrek van de schacht: een vierkante paal heeft Ap = D² en een omtrek van 4D; een cirkelvormige heeft Ap = πD²/4 en een omtrek van πD.

| Keuze | Opties | Standaard |
|---|---|---|
| Vorm van de dwarsdoorsnede | Cirkelvormig Vierkant | Vierkant |
| Installatie hoe de paal in de grond wordt aangebracht | Geheid Geboord Gedrukt | Geheid |
| Veld | Symbool | Eenheid | Standaard | Wat in te voeren |
|---|---|---|---|---|
| Paalbreedte / diameter | D | m · ft | 0.407 | Breedte van een vierkante paal of diameter van een cirkelvormige. Dit bepaalt het oppervlak van de punt en de omtrek van de schacht. |
| Inbeddingslengte | L | m · ft | 20 | Ingebedde lengte van het maaiveld tot de punt; de paalkop wordt op maaiveldniveau beschouwd. |
Puntweerstand
Kies de methode voor de weerstand onder de punt. De vakjes van de gekozen methode verschijnen; de andere blijven verborgen.

| Keuze | Opties | Standaard |
|---|---|---|
| Methode voor de puntweerstand Qp | Meyerhof Vesic Coyle & Castello | Meyerhof |
| Veld | Symbool | Eenheid | Standaard | Wat in te voeren |
|---|---|---|---|---|
| Stijfheidsverhouding van het zand | m | — | 250 | De stijfheidsverhouding Es/pa van het zand: ongeveer 100–200 los, 200–500 matig dicht, 500–1000 dicht. De kleinste geaccepteerde waarde is 50. Getoond wanneer de methode voor puntweerstand Vesic is. |
| Coyle & Castello N*q (grafiekwaarde) | N*q(CC) | — | ingevuld | Afgelezen uit het diagram van Coyle & Castello voor de L/D van deze paal en de φ′ van de puntlaag, en actueel gehouden. Overschrijf deze om uw eigen waarde te gebruiken; maak het vakje leeg om de diagramwaarde terug te krijgen. Getoond wanneer de methode voor puntweerstand Coyle & Castello is. |
Schachtwrijving
Kies de methode voor de schacht. Beide worden per laag berekend: elke laag van het profiel heeft een eigen coëfficiënt, genoemd naar de laag waar deze bij hoort. Bij de K–δ-methode heeft elke laag ook een eigen δ′. De waarden worden ingevuld op basis van de overige invoer en kunnen worden overschreven.

| Keuze | Opties | Standaard |
|---|---|---|
| Methode voor de schachtwrijving Qs | K–δ-methode Coyle & Castello | K–δ-methode |
| Veld | Symbool | Eenheid | Standaard | Wat in te voeren |
|---|---|---|---|---|
| Gronddrukcoëfficiënt K | K | — | ingevuld | Gronddrukcoëfficiënt op de schacht in deze laag. Ingevuld als K0 = 1 − sin φ′ voor een boorpaal en 1.4K0 voor een heipaal of gedrukte paal. De kleinst geaccepteerde waarde is 0.2. Wordt getoond wanneer de methode voor schachtwrijving de K–δ-methode is. |
| Paal-grondwrijvingshoek δ′ | δ′ | ° | ingevuld | Wrijvingshoek tussen de paal en het zand in deze laag. Ingevuld als 0.75φ′. Wordt getoond wanneer de methode voor schachtwrijving de K–δ-methode is. |
| Coyle & Castello K | K(CC) | — | ingevuld | Coëfficiënt van Coyle & Castello voor deze laag, afgelezen uit hun grafiek bij de φ′ van de laag en de L/D van de paal; de wandwrijvingshoek is 0.8φ′. Aanpasbaar. Wordt getoond wanneer de methode voor schachtwrijving Coyle & Castello is. |
Ontwerp
Eén veiligheidsfactor op de som, of een afzonderlijke factor op elk onderdeel: Qall = Qp/FSp + Qs/FSs. De tweede vorm wordt gebruikt wanneer de schachtwrijving betrouwbaarder wordt geacht dan de puntweerstand. Een opgelegde werklast is optioneel.

| Keuze | Opties | Standaard |
|---|---|---|
| Veiligheidsfactor op het totaal, of op elk onderdeel | Eén op het totaal Eén op elk onderdeel | Eén op het totaal |
| Veld | Symbool | Eenheid | Standaard | Wat in te voeren |
|---|---|---|---|---|
| Aangebrachte gebruiksbelasting (optioneel) | Qapplied | kN · tf · kip | leeg | De gebruiksbelasting die de paal moet dragen. Optioneel: als deze wordt ingevoerd, wordt deze op de paal getekend en getoetst aan Qall. |
| Veiligheidsfactor (2.5–4 gebruikelijk) | FS | — | 3 | Eén veiligheidsfactor op Qu. De hint van de module is 2.5 tot 4. Wordt getoond wanneer de veiligheidsfactor Eén op het totaal is. |
| Veiligheidsfactor op de puntweerstand | FSp | — | 3 | Veiligheidsfactor op de puntweerstand (gebruikt bij één factor op elk onderdeel). Wordt getoond wanneer de veiligheidsfactor Eén op elk onderdeel is. |
| Veiligheidsfactor op de schachtwrijving | FSs | — | 1.5 | Veiligheidsfactor op de schachtwrijving; lager dan de puntfactor omdat de schacht bij kleinere zettingen wordt gemobiliseerd. Wordt getoond wanneer de veiligheidsfactor Eén op elk onderdeel is. |
Keuze van de methoden
De drie methoden voor puntweerstand en de twee methoden voor schachtwrijving beantwoorden dezelfde vraag op verschillende manieren, dus de module stelt u in staat om ze na elkaar uit te voeren en te vergelijken. Wat elk vereist en hoe het werkt:
| Methode | Puntweerstand per eenheid van oppervlakte qp | Wat wordt gevraagd | Opmerkingen |
|---|---|---|---|
| Meyerhof (1976) | qp = σ′ N*q ≤ 0.5 pa N*q tan φ′ | φ′ van uitsluitend de puntlaag | N*q wordt afgelezen uit zijn eigen grafiek voor palen, 20°–45°. De grenswaarde ql begrenst het resultaat; de stappen geven aan wanneer deze maatgevend is. |
| Vesic (1977) | qp = σ̄′o N*σ | φ′ en m = Es/pa | Beschouwt de punt als een expanderende holte: er wordt gebruikgemaakt van de gemiddelde effectieve spanning bij de punt en de stijfheid van het zand via de gereduceerde stijfheidsindex. |
| Coyle & Castello (1981) | qp = σ′ N*q, geen begrenzing | φ′ en de grafiekwaarde N*q (ingevuld) | Afgestemd op veldproeven op heipalen in zand; N*q wordt afgelezen tegen L/D en φ′. Niet toegestaan voor een boorpaal. De grafiek beslaat φ′ van ongeveer 30°–40° (K-grafiek 30°–36°); daarbuiten wordt de eindwaarde gebruikt zonder melding. |
| Methode | Plaatselijke schachtwrijving f | Coëfficiënten | Opmerkingen |
|---|---|---|---|
| K–δ-methode | f = K σ′ tan δ′, waarbij σ′ constant wordt gehouden onder L′ = 15D | K en δ′ voor elke laag | De wrijving neemt met de diepte toe zoals de effectieve spanning tot de kritieke diepte van ongeveer 15 paalbreedten, en blijft daarna constant. Een vaste vuistregel, geen grafiekwaarde. |
| Coyle & Castello (1981) | f = K σ̄′o tan δ′, δ′ = 0.8φ′ | K afgelezen uit hun grafiek, voor elke laag | Gebruikt de gemiddelde effectieve spanning van de laag. Voor een gelaagd profiel past de module dit laag voor laag toe, wat de methode uitbreidt, die oorspronkelijk voor een enkele zandlaag is geschreven. |
Welke moet ik kiezen?
- Begin met Meyerhof en de K–δ-methode. Deze vereisen de minste invoer en zijn de standaardinstellingen van de module.
- Gebruik Vesic wanneer u een schatting heeft van de stijfheid van het zand (m). De puntweerstand hangt dan zowel af van de stijfheid als van de sterkte.
- Gebruik Coyle & Castello voor heipalen wanneer u de schattingen wilt die voortkomen uit veldproeven. De module weigert dit voor een boorpaal en waarschuwt u voor een gedrukte paal.
- Vergelijken. De methoden kunnen sterk uiteenlopen. Voer ze na elkaar uit en bewaar de resultaten met Snel opslaan…; de wat-als-tabel toont hoe ver ze kunnen verschillen in het voorbeeld.
Berekenen en resultaten aflezen
Druk op Berekenen. De balk meldt de berekening, de invoergegevens worden vergrendeld en het tabblad Resultaten toont vier blokken.
- Axiaal draagvermogen van de paal. Vier kaarten: het uiterste draagvermogen Qu, de puntweerstand Qp, de schachtwrijving Qs en het toelaatbaar draagvermogen Qall.
- Waarden, stap voor stap. Eén rij per rekenstap, met de getallen: de effectieve spanning bij de punt, N*q en qp, L′ en Qs, en de veiligheidsfactor.
- Wat elke laag bijdraagt aan het draagvermogen. Een tabel met de schachtwrijving, de puntweerstand en het totaal van elke laag, en de totalen.
- Bijdrage van elk mechanisme. Het aandeel van de punt en van de schacht in Qu als percentage.
De paal in de Doorsnede-weergave draagt nu Qu, Qall, Qs en Qp, met de methode vermeld naast Qs en Qp.

Toetsing van een aangebrachte belasting
Indien u een opgelegde werklast Qapplied heeft ingevoerd, voegt het tabblad Resultaten een toetsing toe: de verhouding Qapplied/Qall en een oordeel in woorden. VOLDOET betekent dat de opgelegde last binnen het toelaatbaar draagvermogen valt; VOLDOET NIET betekent dat deze wordt overschreden. Het rapport vermeldt dit in woorden wanneer de last zelfs Qu overschrijdt. Een niet-voldoende toetsing genereert ook een waarschuwing met advies: de paal verlengen of verbreden, meer palen gebruiken, of de veiligheidsfactoren herzien.
Het gewicht van de paal
De resultaten trekken het gewicht van de paal niet af. Als uw ontwerpbasis hier rekening mee houdt, voeg dit dan toe aan de opgelegde last, of trek het af van het draagvermogen, zoals uw norm vereist.
Het tabblad Berekeningen en het rapport
Het tabblad Berekeningen schrijft de uitwerking uit in hoofdstukken: Gegeven en gevraagd, vervolgens één hoofdstuk per stap, en daarna de Oplossing in één zin. Voor deze module zijn de stappen:
- Bepaal de effectieve verticale spanning bij de paalpunt — σ′ op basis van de volumieke gewichten en de grondwaterstand.
- Bereken het puntweerstandsvermogen — de door u gekozen methode, met de bijbehorende factor, de begrenzing indien van toepassing, en Qp.
- Bereken de schachtwrijvingsweerstand — de door u gekozen methode, laag voor laag, met L′ voor de K–δ-methode, en Qs.
- Toepassen van de veiligheidsfactor — Qu en Qall.
- Toetsen van de aangebrachte gebruiksbelasting, indien ingevoerd.

Het tabblad Rapport zet dezelfde uitwerking om in een samenvattend rapport. Vul het voorblad in (project, locatie, opdrachtgever, rapportnummer, datum, opgesteld door, titel, gecontroleerd door, opmerkingen) en druk op Opslaan als pdf of Download Word (.docx). Het rapport bestaat uit zes delen: 1 Inleiding en reikwijdte, 2 Invoergegevens, 3 Berekening (één deel per stap), 4 Resultaten, 5 Samenvatting en 6 Literatuur. Wanneer een berekening opmerkingen of waarschuwingen over de methoden bevat, voegt het rapport na Resultaten een sectie Aannames en opmerkingen toe (de delen daarna schuiven één plaats op); de eenhedenregel vermeldt de omrekeningsconstanten.
Het tabblad Theorie legt de methode uit: wat de paal draagt, de effectieve spanning in het profiel, de drie methoden voor puntweerstand, de schachtwrijving en de kritieke diepte, het toelaatbaar draagvermogen, en een rekenvoorbeeld.
Rekenvoorbeeld: het eigen voorbeeld van de module
De module opent met dit voorbeeld. Met Terugzetten naar standaardwaarden haalt u het op elk moment terug, zodat u de getallen op uw eigen scherm kunt volgen.
| Doorsnede | Invoer | Waarde |
|---|---|---|
| Zandlagen | Eén laag, Zand-1 | H = 25 m, γ = γsat = 18 kN/m³, φ′ = 35° |
| Grondwater | Grondwaterstand | Geen |
| Paal | Vorm, installatie | Vierkant, heipaal |
| Paal | Breedte, lengte | D = 0.407 m, L = 20 m |
| Puntweerstand | Methode | Meyerhof |
| Schachtwrijving | Methode, coëfficiënten | K–δ; K = 0.6 en δ′ = 26.3° (ingevuld) |
| Ontwerp | Veiligheidsfactor | Eén factor, FS = 3 |
Stap 1: de effectieve spanning bij de punt
Er is geen grondwaterstand, dus σ′ = 18 × 20 = 360.00 kPa bij de punt.
Stap 2: de puntweerstand, Meyerhof
Voor φ′ = 35° geeft de grafiek N*q = 143.00, dus σ′ N*q = 360 × 143 = 51,480 kPa. Dat is ver boven de grenswaarde ql = 0.5 × 100 × 143 × tan 35° = 5,006.48 kPa, dus de grenswaarde is maatgevend: qp = 5,006.48 kPa. Het oppervlak van de punt is 0.407² = 0.165649 m², dus Qp = 5,006.48 × 0.165649 = 829.32 kN.
Stap 3: de schachtwrijving, K–δ
De kritieke diepte is L′ = 15D = 15 × 0.407 = 6.105 m (de module toont 6.11 m). Bij L′ is de effectieve spanning 18 × 6.105 = 109.89 kPa, dus de eenheidsschachtwrijving daar is f = 0.6 × 109.89 × tan 26.3° = 32.587 kPa; deze neemt lineair toe van nul aan het oppervlak tot die waarde, en blijft daarna constant tot aan de punt. Met een omtrek van 4 × 0.407 = 1.628 m:
Stap 4: de veiligheidsfactor
Qu = 829.32 + 899.08 = 1,728.40 kN, en met FS = 3 is het toelaatbaar draagvermogen Qall = 1,728.40 / 3 = 576.13 kN. De punt draagt 48.0 % van het draagvermogen en de schacht 52.0 %.
Invloed van elke invoerwaarde op het resultaat
Elke rij hieronder verandert één ding in het voorbeeld en voert de module opnieuw uit. De getallen zijn de resultaten die de module geeft, in kN, zodat u elke rij kunt reproduceren.
| Wijziging | Qp | Qs | Qu | Qall | Toelichting |
|---|---|---|---|---|---|
| Het standaardvoorbeeld | 829.3 | 899.1 | 1,728 | 576.1 | De literatuurverwijzing |
| Puntweerstand volgens Vesic (m = 250) | 1,721 | 899.1 | 2,620 | 873.3 | Geen begrenzing op qp |
| Puntweerstand volgens Coyle & Castello | 2,087 | 899.1 | 2,986 | 995.4 | N*q uit de grafiek, geen limiet |
| Schachtwrijving volgens Coyle & Castello | 829.3 | 1,496 | 2,325 | 775.0 | K uit de grafiek; een opmerking vermeldt dat de grafiek is geëxtrapoleerd voorbij L/D = 36.1 |
| Beide volgens Coyle & Castello | 2,087 | 1,496 | 3,583 | 1,194 | Beide uit de veldproefgrafieken |
| Boorpaal | 829.3 | 644.3 | 1,474 | 491.2 | K = K0 in plaats van 1.4K0 |
| Gedrukte paal | 829.3 | 899.1 | 1,728 | 576.1 | Hetzelfde als heipaal voor de K–δ-methode |
| Cirkelvormige doorsnede | 651.3 | 706.1 | 1,357 | 452.5 | Oppervlakte en omtrek zijn π/4 van die van de vierkante paal |
| Grondwaterstand op 5 m | 829.3 | 823.5 | 1,653 | 550.9 | Lagere σ′ onder 5 m; Qp blijft op zijn grenswaarde |
| Veiligheidsfactor op elk onderdeel | 829.3 | 899.1 | 1,728 | 875.8 | FSp = 3 en FSs = 1.5 |
| Wrijvingshoek 30 | 271.1 | 879.1 | 1,150 | 383.4 | N*q daalt, dus Qp daalt tot een derde; de schacht verandert nauwelijks (K stijgt naarmate φ′ daalt, δ′ daalt) |
| Wrijvingshoek 40 | 2,405 | 875.2 | 3,280 | 1,093 | Qp verdrievoudigt bijna; de schacht verandert nauwelijks (K daalt naarmate φ′ stijgt) |
| Paal van 12 m lang | 829.3 | 474.7 | 1,304 | 434.7 | Alleen de schacht verandert |
| Paal van 24 m lang | 829.3 | 1,111 | 1,941 | 646.9 | Alleen de schacht verandert |
| Breedte 0.6 m | 1,802 | 1,787 | 3,589 | 1,196 | Grotere punt en omtrek |
Een boorpaal met de puntmethode van Coyle & Castello staat niet in de tabel omdat de module deze niet uitvoert: deze stopt en geeft aan waarom (zie Meldingen).
Meldingen: stops, waarschuwingen en opmerkingen
De module vertelt u in duidelijke bewoordingen wanneer iets de berekening verhindert, wanneer een resultaat aandacht behoeft, en wat er is aangenomen. Er zijn drie soorten.

| Aard | Wanneer | Melding en opvolging |
|---|---|---|
| Stop (bruine balk, “Berekening niet mogelijk”) | De lagen reiken niet tot de paalvoet | “De lagen moeten de paalpunt bereiken. Ze reiken tot 25.00 m, de paal is 30.00 m lang.” (de bruine balk leest “Kan niet worden berekend”, het venster “Kan niet berekenen”) Voeg een laag toe, of maak de laatste laag dikker. |
| Onderbreking | Coyle & Castello geselecteerd voor een boorpaal | “Coyle & Castello is gekalibreerd op heipalen in zand; een boorpaal valt hierbuiten.” Gebruik Meyerhof of Vesic voor de punt en de K–δ-methode voor de schacht. |
| Waarschuwing | Coyle & Castello geselecteerd voor een gedrukte paal | “Coyle & Castello is bedoeld voor geheide palen; deze paal is gedrukt.” Beschouw het resultaat als een schatting, of gebruik de K–δ-methode. |
| Waarschuwing | Een aangebrachte belasting groter dan Qall | “De paal kan de aangebrachte belasting niet dragen — 173.6% van Qall.” Verleng of verbreed de paal, pas meer palen toe of herzie de veiligheidsfactoren. |
| Stop (invoerfout) | Een waarde onder de kleinste die het veld accepteert, bijvoorbeeld φ′ = 19° | “1 invoerfout: Wrijvingshoek (20–45°) (φ′1) moet ten minste 20° zijn.” Corrigeer het rood gemarkeerde veld. |
| Waarschuwing | φ′ groter dan 45° | De grafiek van Meyerhof is alleen getekend van 20° tot 45°; daarbuiten wordt de eindwaarde aangehouden en niet geëxtrapoleerd. |
| Waarschuwing | K boven 1.25K0 van de laag voor een boorpaal | “K is te hoog voor een boorpaal”: bij boren vindt geen verplaatsing plaats, dus K blijft nabij K0. Gebruik K ≈ K0, of onderbouw waarom deze schacht meer draagt. |
| Opmerking | K boven 1.8K0 voor een heipaal of gedrukte paal | De tabel van K loopt van K0 tot 1.8K0; houd een hogere waarde aan indien een paalbelastingproef of lokale praktijk dit ondersteunt. |
| Opmerking | De paalpunt bevindt zich exact op een laagovergang | De puntweerstand wordt berekend op basis van de laag onder de overgang, de grond onder de funderingszool; de laag erboven draagt alleen bij aan de schachtwrijving. |
| Opmerking | Het profiel eindigt minder dan 2D onder de paalvoet | Er wordt aangenomen dat de onderste laag zich naar beneden voortzet met dezelfde eigenschappen, omdat de puntweerstand wordt bepaald door de grond direct onder de paalpunt. |
| Opmerking | Coyle & Castello buiten de grafiek | De grafiek wordt geëxtrapoleerd voorbij L/D = 36.1 (voor K); de invoervelden voor de coëfficiënten blijven bewerkbaar, zodat een uit de figuur afgelezen waarde kan worden gebruikt. |
| Opmerking | Boorpaal | De bij de paalpunt ingevoerde wrijvingshoek wordt geacht de toestand van het zand na het boren te beschrijven; er wordt geen verdere reductie toegepast voor de boormethode. |
De knop Waarschuwingen (of Opmerkingen) op de groene balk geeft deze weer na een berekening. Wanneer een berekening opmerkingen of waarschuwingen over de methoden bevat, voegt het rapport een sectie Aannames en opmerkingen toe na de resultaten; de toetsing van een opgelegde belasting verschijnt in de berekening en in de samenvatting.
Goede praktijk en veelgemaakte fouten
- Beschrijf het zand onder de paalpunt. De puntweerstand is afhankelijk van de grond op en direct onder de paalpunt. Definieer het grondprofiel tot ten minste twee paalbreedten daaronder, of accepteer de aanname van de module dat de laatste laag zich voortzet.
- Stem de installatiemethode af op de paal. Dit wijzigt K en bepaalt of Coyle & Castello beschikbaar is. Een heipaal die als boorpaal wordt ingevoerd, krijgt de lagere K en daarmee een lagere schachtweerstand; een boorpaal die als heipaal wordt ingevoerd, krijgt de hogere K en een hogere schachtweerstand.
- Ga er niet vanuit dat de puntweerstand toeneemt met de lengte wanneer de grenswaarde maatgevend is. Wanneer σ′ N*q groter is dan ql, begrenst de grenswaarde qp en voegt een langere paal alleen schachtwrijving toe.
- Voer meer dan één methode uit. De spreiding van de resultaten levert informatie op. Sla elke berekening op met Snel opslaan….
- Houd de φ′ van de laag als een effectieve wrijvingshoek uit uw onderzoek, niet als een parameter voor totale spanning.
- Controleer de eenheden nadat u van stelsel wisselt: voer waarden in met de eenheden die naast de invoervakken staan vermeld.
- Lees de opmerkingen. Hierin staat wat de module heeft aangenomen; deze worden afgedrukt in het rapport.
Veelgestelde vragen
Hoe bereken ik het draagvermogen van een paal in zand?
Het uiterste draagvermogen is de som van de puntweerstand onder de paalpunt en de schachtwrijving langs de schacht, Qu = Qp + Qs. Het toelaatbare draagvermogen is Qu gedeeld door een veiligheidsfactor. In de module Paal in zand van GeoTerva beschrijft u de zandlagen, de paal en de methoden, drukt u op Berekenen, en de module geeft Qp, Qs, Qu en Qall met elke stap van de uitwerking.
Wat is het verschil tussen Meyerhof, Vesic en Coyle & Castello voor de punt?
Meyerhof leest N*q af uit een grafiek op basis van φ′ en begrenst de eenheidsweerstand op een grenswaarde. Vesic behandelt de punt als een expanderende holte en heeft ook de stijfheidsverhouding m = Es/pa nodig. Coyle & Castello lezen N*q af uit een grafiek die is afgestemd op veldproeven op heipalen, op basis van L/D en φ′, zonder begrenzing. In het voorbeeld van de module geven zij 829 kN, 1,721 kN en 2,087 kN.
Wat is de kritieke diepte L′ = 15D?
Bij de K–δ-methode neemt de eenheidsschachtwrijving toe met de diepte zoals de effectieve spanning tot een kritieke diepte van ongeveer 15 paalbreedten, en wordt daaronder constant gehouden. De module tekent dit als een stippellijn op de paal en gebruikt L′ = de kleinste waarde van 15D en L.
Welke waarden voor K en δ′ gebruikt de module?
Deze worden ingevuld voor elke laag: K = K0 = 1 − sin φ′ voor een boorpaal en 1.4K0 voor een heipaal of gedrukte paal, en δ′ = 0.75φ′. U kunt elke waarde overschrijven. Bij de methode van Coyle & Castello wordt K uit hun grafiek afgelezen en is δ′ = 0.8φ′.
Waarom verandert de puntweerstand niet wanneer ik de paal langer maak?
De methode van Meyerhof begrenst de eenheidspuntweerstand tot ql = 0.5 pa N*q tan φ′. Wanneer de grenswaarde maatgevend is, zoals in het voorbeeld van de module, voegt een langere paal schachtwrijving toe maar geen puntweerstand. De stappen geven aan wanneer de grenswaarde maatgevend is.
Kan ik de methode van Coyle & Castello gebruiken voor een boorpaal?
Nee. Hun grafieken zijn afgeleid van heipalen, dus de module stopt en vraagt u de methode te wijzigen. Voor een gedrukte paal staat de module de methode toe met een waarschuwing.
Trekt de module het gewicht van de paal af?
Nee. Het draagvermogen is de weerstand van de grond; het gewicht van de paal wordt niet in mindering gebracht, en de module vermeldt dit onder de resultaten.
Hoeveel lagen kan ik invoeren en wat doet de grondwaterstand?
Maximaal acht zandlagen. Bij een grondwaterstand binnen de paallengte gebruikt de module het effectief volumiek gewicht (onder water) γsat − γw daaronder voor de effectieve spanning, wat de schachtwrijving verlaagt.
Welke eenheden gebruikt de module?
SI · kN, SI · tf of US, op elk moment wijzigbaar in de koptekst, zelfs na Berekenen. Het rapport vermeldt de eenheden en de omrekeningsconstanten.
Controleert de module groepseffecten, zettingen of dwarsbelasting?
Deze module behandelt één paal onder axiale belasting. Gebruik Paalgroep voor het groepseffect en zettingen, en Paal onder dwarsbelasting voor de reactie bij dwarsbelasting.
Hoe vergelijk ik twee ontwerpen?
Voer de eerste berekening uit, druk op Snel opslaan…, druk op Invoer bewerken, wijzig een waarde, bereken opnieuw en sla weer snel op. Laden in het tabblad Model haalt elke versie terug. Opslaan naar bestand… bewaart een versie bij het project.