Direct naar de handleiding
GeoTerva 7 dagen gratis

Paalgroep: gebruikershandleiding

Analyseer een groep verticale palen onder een stijve poer in gelaagde grond: de belasting op elke paal, het draagvermogen van de groep als individuele palen en als blok, de zetting en de respons van de rijen op een dwarsbelasting. Deze handleiding doorloopt de vijf weergaven, elke invoer, de methoden, de resultaten en het rapport, met een rekenvoorbeeld dat u kunt reproduceren.

Bijgewerkt 20 oktober 2026 · GeoTerva-gebruikershandleiding

Wat de module berekent

Paalgroep analyseert een groep verticale palen onder een stijve poer in gelaagde grond en geeft u de belasting op elke paal, het draagvermogen van de groep, de zetting en, onder een dwarsbelasting, de verplaatsing van de poer en de belasting per rij. Vier resultaten beantwoorden vier vragen:

  • Welke paal draagt hoeveel? Elke paal van een stijve poer neemt zijn deel van de verticale belasting en de momenten op in verhouding tot zijn afstand tot het zwaartepunt van de groep: P = V/n + B x + C y. De grootste en de kleinste belasting, evenals een paal die op trek wordt belast, volgen hieruit.
  • Wat kan de groep dragen? Het draagvermogen van één paal wordt laag voor laag bepaald op basis van de grond. De groep fungeert vervolgens als individuele palen, waarbij elke laag wordt gereduceerd door de efficiëntie van de grond, of als één blok van grond en palen; de kleinste waarde is het draagvermogen: Qg(u) = min(Qind, Qblock) en Qall = Qg(u) / FS.
  • Hoe groot is de zetting? De directe (elastische) zetting, volgens de methode van Vesic, plus de consolidatie van elke kleilaag onder het niveau 2L/3 bij een spreiding van de belasting van 2:1: S = Sg(e) + Sc. U kunt de zetting buiten beschouwing laten.
  • Hoe verplaatst de groep zich zijdelings? De poer is stijf, waardoor elke paalkop dezelfde verplaatsing Δ ondergaat. De p–y-krommen van elke rij worden geschaald met de p-multiplier van die rij, waardoor de rijen ongelijk worden belast; de module berekent Δ, de belasting en het buigend moment van elke rij.

Wat u kunt beschrijven

  • Een rechthoekig raster van nx rijen met ny palen, of een driehoekige rangschikking op de hoekpunten van gelijkzijdige driehoeken; tot 100 rijen en 100 palen per rij.
  • Een ondergrond van maximaal acht lagen, elk zand of klei, en een optionele grondwaterstand.
  • Een cirkelvormige, holle cirkelvormige, vierkante of willekeurige andere paaldoorsnede, geheid, geboord of gedrukt, met de onderkant van de poer onder het maaiveld (zc) of erboven (e).
  • De belastingen op de onderkant van de poer: de verticale belasting V, de dwarsbelasting H en de momenten My en Mx.
  • Voor elke laag de eigen methode voor schachtwrijving (K–δ of Coyle & Castello in zand; α, λ of β in klei) en voor de punt Meyerhof, Vesic, Coyle & Castello of, voor een boorpaal in klei, Reese & O’Neill.
  • Optionele grenswaarden voor de druk- en trekbelasting van één paal, de zetting van de groep en de verplaatsing van de poer, met een oordeel in woorden.

Wat bij andere modules hoort

  • Het draagvermogen van één paal wordt hier berekend volgens de methoden van Paal in gelaagde grond; hiervoor hoeft niets te worden ingevoerd. Voor één paal op zichzelf, met het rapport van die module, gebruikt u Paal in zand, Paal in klei of Paal in gelaagde grond.
  • De respons van één paal op een dwarsbelasting, met de bijbehorende verplaatsings-, momenten- en dwarskrachtendiagrammen, is het onderwerp van Paal onder dwarsbelasting. De rijen in deze module worden met dezelfde rekenkern opgelost.
  • De resultaten zijn belastingen en verplaatsingen: de belasting op elke paal en het buigend moment langs een paal van elke rij vormen de belastingen voor het constructief ontwerp van de paaldoorsnede, dat u volgens uw eigen norm uitvoert.

Voordat u begint: wat u nodig heeft

Zorg dat u deze gegevens bij de hand heeft uit het onderzoek van de ondergrond en uw ontwerp:

WatHerkomst van de gegevensOpmerkingen
De indeling van de palen: rijen, palen per rij, onderlinge afstandenUw ontwerpDe afstanden zijn hart-op-hart. De module geeft een waarschuwing bij een afstand kleiner dan 2.5 paalbreedten, en bij een afstand tussen de rijen kleiner dan 3 breedten voor het zijdelingse deel.
De paal: doorsnede, breedte of diameter D, lengte L, modulus Ep, installatiemethodeUw ontwerpDe installatiemethode bepaalt welke berekeningsmethoden beschikbaar zijn en wat de module invult voor de schachtwrijving en voor de efficiëntie van een zandlaag.
Het niveau van de onderkant van de poerUw ontwerpOnder het maaiveld (zc) of erboven (e), niet beide. L is de lengte van de paal in de grond: gemeten vanaf de onderkant van de poer indien deze onder het maaiveld ligt, vanaf het maaiveld indien de poer erboven staat; de vrije hoogte e komt hierbij.
De bodem in lagen, elk zand of kleiBoorprofielenDe lagen moeten tot aan de paalpunten reiken. Zandlagen vereisen φ′ (20° tot 45°), kleilagen cu; voor beide zijn de volumieke gewichten nodig.
e0, Cc en OCR van de kleilagenOedometerproeven of correlatiesAlleen nodig wanneer de zetting wordt berekend. Cs is optioneel; indien leeg, wordt een vijfde van Cc aangehouden.
Diepte grondwaterstandPiezometers, boringenOptioneel.
De belastingen op de onderkant van de poerUw constructief ontwerpV is de netto verticale belasting inclusief het gewicht van de poer. Een dwarsbelasting op een hoogte h boven de onderkant van de poer geeft een moment M = H h.
Es en νs van de bodem onder de poerProeven of correlatiesNodig voor de directe (elastische) zetting. Laat Es leeg om het elastische deel buiten beschouwing te laten.
Veiligheidsfactor; toelaatbare belastingen en verplaatsingenUw uitgangspunten voor het ontwerpDe veiligheidsfactor geldt voor het draagvermogen van de groep en van één paal. De vier grenswaarden zijn optioneel.

Snel aan de slag in tien stappen

  1. Open de module en kies het eenhedenstelsel

    Open Paalgroep vanuit de familie Palen. Kies SI · kN, SI · tf of US in de koptekst; u kunt dit op elk gewenst moment wijzigen. Paalgroep openen.

  2. Beschrijf de groep

    Kies in Groep voor de Rechthoekig raster of de Driehoekig (gelijkzijdig) rangschikking, en voer vervolgens het aantal rijen nx, de palen per rij ny en de onderlinge afstanden in.

  3. Beschrijf de paal en de poer

    Kies in Paal de doorsnede en de installatiemethode (Geheid, Geboord of Gedrukt), en voer vervolgens D, Ep, de inbeddingslengte L en het niveau van de onderkant van de poer in.

  4. Beschrijf de bodemlagen en het grondwater

    Vul in Bodemlagen het formulier Nieuwe laag in (zand of klei, dikte, volumieke gewichten, φ′ of cu) en druk op + Laag toevoegen; herhaal dit vanaf het maaiveld naar beneden. De lagen moeten tot aan de paalpunten reiken. Kies in Grondwater voor Aanwezig met de diepte, of Geen.

  5. Voer de belastingen in

    Voer in Belasting de waarden V, H, My en Mx in op de onderkant van de poer.

  6. Kies de methoden

    Kies in Puntweerstand de methode voor de paalpunt. In Schachtwrijving toont elke laag de methoden die bij de betreffende grondsoort horen; de coëfficiënten zijn ingevuld en kunnen worden overschreven.

  7. Bepaal de zetting

    Kies in Zetting voor Berekend en voer Es, νs en ξ in, of kies Niet berekend om de zetting buiten beschouwing te laten.

  8. Controleer het zijdelingse groepseffect

    Kies in Zijdelings groepseffect of de paalkoppen geroteerd kunnen worden of ingeklemd zijn, of de belasting statisch of cyclisch is, en of de belasting in één richting werkt of wisselt. De p–y-constanten en de p-multipliers worden ingevuld op basis van de lagen en de onderlinge afstand.

  9. Stel de ontwerpwaarden in

    Voer in Ontwerp de veiligheidsfactor in en, indien u een oordeel wenst, de toelaatbare druk- en trekbelasting van één paal, de toelaatbare zetting en de toelaatbare verplaatsing van de poer.

  10. Klik op Berekenen en lees het resultaat af

    Druk op Berekenen. Het tabblad Resultaten geeft de belastingen, het draagvermogen, de zetting en de zijdelingse respons; de vijf weergaven van de tekening bevatten de getallen; het tabblad Berekeningen toont elke stap; het tabblad Rapport slaat een pdf of Word-bestand op.

Het scherm: vijf weergaven van de groep

De lay-out is die welke elke GeoTerva-module deelt, beschreven in de werkruimtehandleiding. Voor deze module heeft de tekening vijf weergaven, die met de knoppen erboven worden gekozen. Het wijzigen van het eenhedenstelsel tekent de weergaven opnieuw in de nieuwe eenheden. Plattegrond en Doorsnede volgen uw invoer terwijl u typt; Draagvermogen, Zetting en Zijdelings tonen resultaten en zijn beschikbaar na Berekenen.

De GeoTerva-werkruimte in de module Paalgroep na Berekenen: de Plattegrond van de negen palen met de belasting op elk ervan aan de linkerkant, het tabblad Resultaten met de kaarten aan de rechterkant, en de vijf weergaveknoppen boven de tekening.
De werkruimte, hier in Paalgroep na Berekenen: de vijf weergaven boven de tekening, de Plattegrond met de belasting op elke paal, en het tabblad Resultaten.
  1. Plattegrond. De palen, de poer en de belastingen; na Berekenen de belasting op elke paal.
  2. Doorsnede. De palen in de grond, de lagen en de spreiding van de belasting.
  3. Draagvermogen. Het draagvermogen van de groep als individuen, als blok, en de efficiëntie ten opzichte van de onderlinge afstand.
  4. Zetting. De spanning die de groep op elke kleilaag uitoefent en de zetting per laag.
  5. Zijdelings. De rijen onder de belasting van de poer: belasting, verplaatsing en buigend moment.
  6. Resultatenvenster. Op de tekening: de belangrijkste getallen van de berekening, in het eenhedenstelsel van de pagina.
  7. Tabbladen. Model, Resultaten, Berekeningen, Rapport en Theorie.
  8. Kaarten. Op het tabblad Resultaten: het draagvermogen, de belastingen op de palen, de zetting en de zijdelingse respons, elk met een oordeel waar een grenswaarde van toepassing is.

Plattegrond

De palen in plattegrond, met de belastingen op de poer en de afmetingen van de groep. De rijen zijn genummerd vanaf de voorzijde: rij 1, de voorste rij, is de rij waar de dwarsbelasting naartoe duwt, en de rijen erachter staan in de schaduw. Na Berekenen wordt de belasting op elke paal op de paal geschreven: druk is blauw, trek is rood, en een paal die de toelaatbare belasting voor één paal overschrijdt, heeft een dikke rode omtrek. Een pijl op elke paal geeft het aandeel in de dwarsbelasting aan, en een kleine tabel somt de p-multipliers van de drie soorten rijen op.

Een groep van meer dan acht rijen, of van meer dan acht palen per rij, wordt gedeeltelijk getekend: de eerste twee rijen en de laatste drie rijen, en de eerste twee palen en de laatste twee palen van een rij, met stippen ertussen, zoals een matrix wordt geschreven. De afmetingen op de tekening behouden de werkelijke waarden.

Plattegrond na Berekenen: negen cirkelvormige palen in drie rijen van drie binnen de gestreepte omtrek van de poer, met de belasting op elke paal erop geschreven, pijlen voor de dwarsbelasting van elke paal, de dwarsbelasting H aan de linkerkant en een resultatenvenster rechtsboven.
De Plattegrond van het voorbeeld na Berekenen: 261, 178 en 94.4 kN op de drie rijen, en 135, 89.6 en 75.1 kN dwarsbelasting op een paal van elke rij.
Plattegrond van een groep van 8 rijen met 12 palen gedeeltelijk getekend: alle acht rijen, de eerste twee palen en de laatste twee palen van elke rij, met stippen ertussen, de belasting op elke getekende paal en de afmetingen van de gehele groep.
Een groep van 8 rijen met 12 palen, 96 in totaal, gedeeltelijk getekend: de stippen staan voor de palen ertussen, en de afmetingen zijn die van de gehele groep.

Doorsnede

De palen in de grond: de lagen met hun bodemsoort, de grondwaterstand, de poer, het niveau 2L/3 onder de bovenkant van de palen en de 2:1 spreiding van de belasting eronder. Na Berekenen draagt elke laag de eenheidsschachtwrijving fs, de punt de eenheidspuntdraagkracht qp, en het midden van elke kleilaag onder 2L/3 de spanning Δσ′ die de groep daar toevoegt. Twee vensters geven het draagvermogen van één paal alleen (Qs, Qp, Qu) en het begin van de spreiding.

Doorsnede na Berekenen: drie palen in drie lagen, zand over twee kleilagen, met de grondwaterstand, de poer met V en H, het gestreepte niveau 2L/3 en de lijnen van de 2 tot 1 spreiding, en de schachtwrijving geschreven naast elke laag.
De Doorsnede van het voorbeeld: de eenheidsschachtwrijving van elke laag, het niveau 2L/3 = 9.33 m en de 2:1 spreiding.

Draagvermogen

Vijf staven opgebouwd uit de lagen waaraan zij hun weerstand ontlenen, met de funderingszool in een donkere kleur: de palen alleen (n Qu), de palen met hun efficiëntie (Qind), het blok (Qblock), het draagvermogen Qg(u) (de kleinste van de twee) en de toelaatbare belasting Qall. Een stippellijn markeert de verticale belasting V. Daaronder de efficiëntie tegenover de onderlinge afstand s/D: de vergelijking van Converse en Labarre voor klei, de grafiek van Kishida en Meyerhof en de AASHTO-regel voor zand, en twee andere vergelijkingen getekend ter vergelijking, met een verticale lijn op de afstand van uw groep.

Draagvermogen-weergave: vijf horizontale staven voor de palen alleen, met efficiëntie, het blok, het draagvermogen en de toelaatbare belasting, tegenover een stippellijn bij V = 1600 kN, en daaronder de efficiëntie van de groep uitgezet tegen de afstand gedeeld door de diameter.
De Draagvermogen-weergave van het voorbeeld: de palen met hun efficiëntie (5952 kN) zijn maatgevend; het blok draagt 25840 kN.

Zetting

De ondergrond aan de linkerzijde met de groep en de 2:1 spreiding; aan de rechterzijde, voor elke kleilaag onder 2L/3, een staaf in het midden van de laag: grijs voor de effectieve spanning vóór de belasting, oranje voor de spanning Δσ′ die de groep toevoegt, en de zetting van de laag ernaast geschreven. Een kader geeft het elastische deel, de consolidatie en het totaal. Er wordt niets getekend wanneer de zetting niet wordt berekend.

Zetting-weergave: de lagen en de palen aan de linkerzijde, twee horizontale staven aan de rechterzijde voor de twee kleilagen met hun effectieve spanning in grijs en de toegevoegde spanning in oranje, en de zetting van elke laag in millimeters.
De Zetting-weergave van het voorbeeld: 23.4 mm in de bovenste kleilaag en 53.2 mm in de onderste.

Dwarsbelasting

De rijen onder de belasting van de poer. Links: de belasting van een paal tegenover de verplaatsing Δ voor de voorste rij, de tweede rij, de derde en de rijen daarachter, en een geïsoleerde paal, met de verplaatsing van de poer gemarkeerd. Midden en rechts: de verplaatsing en het buigend moment langs een paal van elk type rij, met het grootste moment gemarkeerd.

Dwarsbelasting-weergave: een belasting-verplaatsingsgrafiek met vier lijnen voor de geïsoleerde paal en de drie typen rijen en een verticale lijn bij de poerverplaatsing, vervolgens de verplaatsing langs een paal en het buigend moment langs een paal voor elk type rij.
De Dwarsbelasting-weergave van het voorbeeld: de poer verplaatst 2.92 mm; de voorste rij neemt 135 kN per paal op, de tweede 89.6 kN en de rest 75.1 kN.

Invoer van het model, sectie voor sectie

Het tabblad Model heeft tien secties na Modelgegevens. Elke sectie opent wanneer u op de titel klikt; Volgende en Terug onderaan leiden u erdoorheen. Een (?) naast een titel of een methode opent een helpvenster met een tekening en de formule voor dat onderdeel. De tabellen vermelden de velden met hun symbool, de eenheid in elk eenhedenstelsel en hun standaardwaarde. Waar een eenheid twee of drie keer wordt getoond, zoals m · ft, zijn de eenheden achtereenvolgens die van SI · kN, SI · tf en US, en gelijke eenheden zijn samengevoegd. De standaardwaarden zijn die van SI · kN: in US wordt de afstand van 1.8 m getoond als 5.90551 ft en V = 1600 kN als 359.694 kip. Een veld gemarkeerd als “ingevuld” bevat een waarde die de module berekent op basis van uw andere invoer; u kunt deze overschrijven, en het leegmaken van het vak geeft de waarde van de module terug. De velden van een laag worden één keer vermeld, voor laag 1.

Groep

De opstelling, het aantal rijen en palen in een rij, en de afstanden. De palen staan in rijen dwars op de richting van de dwarsbelasting, nx rijen van ny palen, onder een stijve poer. In het rechthoekig grid hebben de rijen en de palen van een rij elk een afstand. In de driehoeksopstelling dient één afstand s voor alles: de palen van een rij staan op afstand s, de rijen op afstand s √3/2 en elke tweede rij is verschoven met s/2. De module markeert een afstand onder 2.5 paaldiameters.

De sectie Groep met de knoppen Rechthoekig grid en Driehoekig en de vakken voor de rijen, de palen in een rij en de twee afstanden.
Groep: de opstelling, de rijen en palen, en de afstanden.
KeuzeOptiesStandaard
Opstelling een rechthoekig grid, of de hoekpunten van gelijkzijdige driehoekenRechthoekig grid Driehoekig (gelijkzijdig)Rechthoekig grid
Groep-velden
VeldSymboolEenheidStandaardWat in te voeren
Rijen in de richting van de dwarsbelastingnx—3Aantal rijen, de een achter de andere langs de dwarsbelasting. Een geheel getal, 1 tot 100. Rij 1 is de voorste rij.
Palen in een rij (dwars op de belasting)ny—3Palen in elke rij, naast elkaar dwars op de belasting. Een geheel getal, 1 tot 100.
Hartenafstand tussen de rijen (hart-op-hart)sxm · ft1.8Afstand van de rijen, hart-op-hart, langs de dwarsbelasting. Deze bepaalt de p-multipliers. Deze moet groter zijn dan D. Getoond wanneer de opstelling van de palen Rechthoekig grid is.
Hartenafstand tussen de palen in een rij (hart-op-hart)sym · ft1.8Afstand van de palen in een rij, hart-op-hart. Deze moet groter zijn dan D. Getoond wanneer de opstelling van de palen Rechthoekig grid is.
Afstand van de palen (hart-op-hart)sm · ft1.8Eén afstand voor de driehoeksopstelling: de palen van een rij staan op afstand s, de rijen op afstand s √3/2, en elke tweede rij is verschoven met s/2. Deze moet groter zijn dan D. Getoond wanneer de opstelling van de palen Driehoekig (gelijkzijdig) is.

Paal

De doorsnede, de installatie, de afmeting en stijfheid van de paal en het niveau van de onderzijde van de poer. De doorsnede geeft de oppervlakte van de voet, de omtrek van de schacht en, met Ep en fEI, de buigstijfheid E I voor de dwarsbelastingsanalyse; voor Overig (I, A en p gegeven) voert u zelf I, A en p in. Voor een holle buis gebruikt de voet de volledige buitenste cirkel, dus een buispaal geeft hetzelfde draagvermogen als een massieve paal met dezelfde D (5,952 kN voor de groep van het voorbeeld); de wanddikte t wordt gebruikt voor de stijfheid en de elastische verkorting.

De sectie Paal met de knoppen Cirkelvormig massief, hol, Vierkant en Overig, de knoppen Heipaal, Boorpaal en Gedrukte paal, en de vakken voor D, E, de factor op EI, L en het niveau van de onderzijde van de poer.
Paal: doorsnede, installatie, afmeting, stijfheid en het niveau van de poer.
KeuzeOptiesStandaard
Doorsnede van de paalCirkelvormig, massief Cirkelvormig, hol (buis) Vierkant Overig (I, A en p gegeven)Cirkelvormig, massief
Installatie heipaal, boorpaal of gedrukte paalGeheid Geboord GedruktBoorpaal
Paalvelden
VeldSymboolEenheidStandaardWat in te voeren
Paaldiameter / breedteDm · ft0.6Diameter van een cirkelvormige paal of breedte van een vierkante. Voor een doorsnede gegeven door I, A en p is dit nog steeds de breedte waarover de grondreactie werkt.
Wanddikte van de buistm · ft0.02Wanddikte van de buis, tussen 0 en D/2. Getoond wanneer de doorsnede Cirkelvormig, hol (buis) is.
Traagheidsmoment ten opzichte van de buigasIcm⁴ · in⁴636170Traagheidsmoment om de buigingsas. Getoond wanneer de doorsnede Overig (I, A en p gegeven) is.
Oppervlakte van de doorsnede (tevens de oppervlakte van de voet)Acm² · in²2827Oppervlakte van de doorsnede; tevens de oppervlakte van de voet. Getoond wanneer de doorsnede Overig (I, A en p gegeven) is.
Omtrek van de paalpm · ft1.885Omtrek van de doorsnede. Getoond wanneer de doorsnede Overig (I, A en p gegeven) is.
Elasticiteitsmodulus van het paalmateriaalEpMPa · kg/cm² · ksi30000Ongeveer 30 000 MPa voor een betonpaal, 200 000 MPa voor staal.
Factor op E I (scheurvorming van de betonconstructie; 1 = ongescheurd)fEI—1Factor op E I voor de dwarsbelastingsanalyse: 1 voor een ongescheurde doorsnede; 0.5 tot 0.8 is gangbare praktijk voor een gescheurde betondoorsnede. Geaccepteerd van 0.05 tot 1.5.
InbeddingslengteLm · ft14Lengte van de paal in de grond, gemeten vanaf de onderzijde van de poer wanneer deze onder het maaiveld ligt (zc), of vanaf het maaiveld wanneer de poer erboven staat (e); de vrije hoogte e is extra.
Diepte van de onderzijde van de poer onder het maaiveldzcm · ft0Diepte van de onderzijde van de poer onder het maaiveld. De grond erboven telt mee in de spanningen van de axiale analyse; de dwarsbelastingsanalyse begint bij de onderzijde van de poer.
Hoogte van de onderzijde van de poer boven het maaiveldem · ft0Hoogte van de onderzijde van de poer boven het maaiveld; de palen staan vrij over deze hoogte. Voer zc of e in, niet beide.

Bodemlagen

Tot acht lagen, ingevoerd vanaf het maaiveld naar beneden, elk Zand of Klei. Voor een zandlaag wordt gevraagd naar φ′, voor een kleilaag naar cu en, wanneer de zetting wordt berekend, naar e0, Cc, OCR en optioneel Cs. De lagen moeten de paalpunten bereiken; de module neemt de diepste laag om door te gaan onder het profiel wanneer deze eindigt binnen 2D van de punten, en geeft dit aan. Het formulier Nieuwe laag opent bij H = 6 m; de tabel hieronder vermeldt de drie lagen van het voorbeeld (4, 6 en 8 m), en de veldentabel toont de standaardwaarden van laag 1 (H = 4 m, cu = 40 kPa), terwijl de kleilagen van het voorbeeld cu = 50 en 90 kPa hebben. Alles wat volgt wordt laag voor laag berekend op basis van wat u hier invoert.

  • Vul het formulier Nieuwe laag in en druk op + Laag toevoegen; de laag wordt toegevoegd aan de tabel Bodemlagen en de teller (“3 van 8”) schuift op.
  • Klik op een rij om een laag te bewerken; het kruisje aan het einde van een rij verwijdert deze.
De sectie Bodemlagen met het formulier Nieuwe laag (Zand of Klei, dikte, volumiek gewicht, wrijvingshoek) en de tabel van de drie lagen van het voorbeeld.
Grondlagen: het formulier Nieuwe laag bovenaan, de tabel met lagen onderaan.
Velden van elke bodemlaag (laag 1 getoond)
VeldSymboolEenheidStandaardWat in te voeren
Naam (optioneel)——leegEen naam voor de laag, voor de tekeningen en het rapport. Indien leeg gelaten, worden de lagen Laag-1, Laag-2 enzovoort genoemd.
DikteHm · ft4Dikte van de laag; de kleinste geaccepteerde waarde is 0.1 m. De lagen moeten samen de paalpunten bereiken.
Volumiek gewicht (boven de grondwaterstand)γkN/m³ · t/m³ · pcf18Volumiek gewicht boven de grondwaterstand.
Verzadigd volumiek gewichtγsatkN/m³ · t/m³ · pcf19Volumiek gewicht onder de grondwaterstand; dit moet groter zijn dan het volumiek gewicht van water. Alleen gebruikt wanneer een grondwaterstand aanwezig is. Getoond wanneer grondwaterstand Aanwezig is.
Wrijvingshoek (20–45°)φ′°32Effectieve wrijvingshoek van een zandlaag, 20° tot 45°: de puntweerstand van Meyerhof is getabelleerd voor dit bereik, en daarbuiten stopt de module. Getoond wanneer de laag zand is.
Ongedraineerde schuifsterktecukPa · kg/cm² · psf40Ongedraineerde schuifsterkte van een kleilaag. Getoond wanneer de laag klei is.
Preconsolidatiespanning / OCROCR—11 is een normaal geconsolideerde klei, de veilige kant voor de zetting (deze zakt het meest). Gebruikt door de consolidatiezetting en door de β-methode. Getoond wanneer de laag klei is.
Initiële poriëngetale0—0.9Initiële poriëngetal van de kleilaag. Getoond wanneer de laag klei is en de zetting van de groep wordt Berekend.
SamendrukkingsindexCc—0.28Samendrukkingsindex van de kleilaag. Getoond wanneer de laag klei is en zetting van de groep wordt Berekend.
Herbelastingsindex (optioneel)Cs—leegHerbelastingsindex, gebruikt waar de spanning onder de preconsolidatiespanning blijft. Indien leeg gelaten is deze een vijfde van Cc. Getoond wanneer de laag klei is en de zetting van de groep wordt Berekend.

Grondwater

Kies of er een grondwaterstand is en, indien aanwezig, de diepte ervan. Daaronder gebruiken de effectieve spanningen het volumiek gewicht γsat − γw van de laag, met γw = 9.81 kN/m³.

De sectie Grondwater met de knoppen Aanwezig en Geen, en de diepte van de grondwaterstand.
Grondwater: Aanwezig of Geen, daarna de diepte.
KeuzeOptiesStandaard
Grondwaterstand binnen of onder de palenAanwezig GeenAanwezig
Grondwaterveld
VeldSymboolEenheidStandaardWat in te voeren
Diepte grondwaterstandDwm · ft2Diepte van de grondwaterstand onder het maaiveld, 0 of meer. Onder dit niveau worden voor de effectieve spanningen de onderwater volumieke gewichten gebruikt. Wordt getoond wanneer de grondwaterstand aanwezig is.

Belasting

De belastingen werken op de onderzijde van de poer. V is de belasting die de palen dragen: de belasting van de constructie inclusief het gewicht van de poer, verminderd met het gewicht van de verwijderde grond. De dwarsbelasting H werkt langs de x-as, de richting van de rijen, en treft de rijen na elkaar. Een dwarsbelasting op een hoogte h boven de onderzijde van de poer wordt ingevoerd als H en als het moment My = H h.

De sectie Belasting met de invoervelden voor V, H, My en Mx.
Belasting: de verticale en horizontale belastingen en de twee momenten.
Belastingsvelden
VeldSymboolEenheidStandaardWat in te voeren
Verticale belasting op de groep (netto, inclusief het gewicht van de poer)VkN · tf · kip1600Netto verticale belasting op de groep, in druk, inclusief het gewicht van de poer en verminderd met het gewicht van de verwijderde grond.
Dwarsbelasting op de poer (in de richting van de rijen)HkN · tf · kip900Dwarsbelasting op de poer, langs de x-as, de richting van de rijen, op de onderzijde van de poer.
Moment op de groep om de y-as (in het vlak van de dwarsbelasting)MykN·m · tf·m · kip·ft900Moment op de groep om de y-as, in het vlak van de dwarsbelasting. Positief: meer druk aan de zijde waar de dwarsbelasting naartoe duwt. Een dwarsbelasting op een hoogte h boven de onderzijde van de poer geeft H h.
Moment op de groep om de x-as (dwars erop)MxkN·m · tf·m · kip·ft0Moment om de x-as, dwars op de dwarsbelasting. Positief: meer druk aan de +y-zijde.

Puntweerstand

Kies de methode voor de weerstand onder de paalpunt. Het draagvermogen van de paalpunt wordt bepaald door de grondlaag waarin deze eindigt: in zand volgens Meyerhof, Vesic of Coyle & Castello; in klei volgens Meyerhof (qp = 9 cu), volgens Vesic (die N*c opbouwt uit de stijfheidsindex) of, voor een boorpaal, volgens de formule voor boorpalen van Reese & O’Neill. De grafieken van Coyle & Castello zijn een correlatie voor zand, dus die knop is niet beschikbaar wanneer de paalpunt in klei staat, en Reese & O’Neill wordt alleen aangeboden voor een boorpaal waarvan de punt in klei staat.

De sectie Puntweerstand met de knoppen voor Meyerhof, Vesic en Reese & O’Neill, elk met een help-icoon.
Puntweerstand: de knoppen die worden aangeboden voor de grondlaag bij de paalpunt van het voorbeeld, een kleilaag onder een boorpaal.
KeuzeOptiesStandaard
Methode voor de puntweerstand QpMeyerhof Vesic Coyle & Castello Reese & O’NeillMeyerhof
Puntweerstandsvelden
VeldSymboolEenheidStandaardWat in te voeren
Es/pa (alleen gebruikt als de paalpunt in zand staat en Vesic is geselecteerd)m—250Stijfheidsverhouding Es/pa van het zand bij de paalpunt, voor de methode van Vesic. De kleinste waarde die wordt geaccepteerd is 50. Wordt getoond wanneer de methode voor puntweerstand Vesic is.
Coyle & Castello N*q — standaardwaarde voor deze paal, bewerkbaarN*q(CC)—ingevuldAfgelezen uit de grafiek van Coyle & Castello voor de L/D van deze paal en de φ′ van de laag waarin de paalpunt staat, en actueel gehouden. Overschrijf deze waarde om uw eigen aflezing te gebruiken. Wordt getoond wanneer de methode voor puntweerstand Coyle & Castello is.

Schachtwrijving

Elke laag kiest zijn eigen methode en hanteert zijn eigen getallen, benoemd naar de laag. De methoden zijn die van de module Paal in gelaagde grond, en elke methode toont alleen de benodigde invoervelden:

De sectie Schachtwrijving met een blok voor elk van de drie lagen: de K-delta en Coyle & Castello knoppen en de K- en delta-invoervelden voor de zandlaag, en de alpha-, lambda- en beta-knoppen en het alpha-invoerveld voor elke kleilaag.
Schachtwrijving: een methode en de bijbehorende invoervelden voor elke laag.
GrondMethodenInvoervelden
ZandlaagK–δ methode; Coyle & CastelloK en δ′ voor de K–δ methode; KCC voor Coyle & Castello. Alle waarden zijn ingevuld en kunnen worden overschreven.
Kleilaagα methode; λ — uitgebreid; β methodeα voor de α methode (ingevuld); niets voor de λ methode; φ′R voor de β methode (door u ingevoerd, met de OCR van de laag).
Schachtcoëfficiënten van elke laag (laag 1 weergegeven)
VeldSymboolEenheidStandaardWat in te voeren
Gronddrukcoëfficiënt KK—ingevuldGronddrukcoëfficiënt op de schacht in deze laag. Ingevuld als K0 = 1 − sin φ′ voor een boorpaal en 1.4 K0 voor een heipaal of gedrukte paal. De kleinste waarde die wordt geaccepteerd is 0.2. Wordt getoond wanneer de laag zand is en de methode voor schachtwrijving de K–δ methode is.
Paal-grondwrijvingshoek δ′δ′°ingevuldWrijvingshoek tussen de paal en het zand in deze laag. Ingevuld als 0.75 φ′. Wordt getoond wanneer de laag zand is en de methode voor schachtwrijving de K–δ methode is.
Coyle & Castello KKCC—ingevuldDe coëfficiënt van Coyle & Castello voor deze laag, afgelezen uit hun grafiek bij de φ′ van de laag en de L/D van de paal; de wandwrijvingshoek is 0.8 φ′. Bewerkbaar. Wordt getoond wanneer de laag zand is en de methode voor schachtwrijving Coyle & Castello is.
Adhesiefactor αα—ingevuldAdhesiefactor op cu. Ingevuld volgens de regel van O’Neill & Reese voor een boorpaal en anders volgens de curve voor heipalen (0.55 in het voorbeeld). Tussen 0.05 en 1. Wordt getoond wanneer de laag klei is en de methode voor schachtwrijving de α methode is.
Geroerde gedraineerde wrijvingshoekφ′R°30Gedraineerde wrijvingshoek van de klei in remoulded toestand, voor de β methode. Deze is niet ingevuld: er is geen correlatie voor gegeven, dus het invoerveld opent op 30° en vraagt om de waarde van uw klei. Wordt getoond wanneer de laag klei is en de methode voor schachtwrijving de β methode is.

Zetting

De zetting van de groep is niet verplicht. Niet berekend laat deze achterwege, samen met de bijbehorende invoervelden en de toelaatbare waarde, en de weergave Zetting tekent niets; de belastingen, het draagvermogen en de horizontale respons worden in beide gevallen berekend. Met Berekend sturen de kleiparameters die bij de bodemlagen zijn ingevoerd de consolidatie aan, en geven Es, νs en ξ onder de paalpunt de directe (elastische) zetting van een paal en, via de factor van Vesic, van de groep; laat Es leeg om het elastische deel weg te laten.

De sectie Zetting met de knoppen Berekend en Niet berekend en de invoervelden voor Es, dwarscontractiecoëfficiënt en xi.
Zetting: berekend of weggelaten, en de bodem onder de paalpunt.
KeuzeOptiesStandaard
Zetting van de groep berekend, of weggelatenBerekend Niet berekendBerekend
Zetting-invoervelden
VeldSymboolEenheidStandaardWat in te voeren
Modulus van de grond ter hoogte van en onder de paalvoet (optioneel)EsMPa · kg/cm² · ksf30Modulus van de grond op en onder de paalpunt, voor de directe (elastische) zetting van een paal en daarmee van de groep. Laat dit leeg om het elastische deel weg te laten. Wordt getoond wanneer de zetting van de groep Berekend is.
Dwarscontractiecoëfficiënt van de grond onder de paalvoetνs—0.3Dwarscontractiecoëfficiënt van de grond onder de paalpunt, 0 tot 0.5. Wordt getoond wanneer de zetting van de groep Berekend is.
Verdeling van de schachtweerstand langs de paalξ—0.6Verdeling van de schachtweerstand langs de paal, voor de verkorting van de paal: 0.5 voor een gelijkmatige verdeling, 0.67 voor een verdeling die toeneemt met de diepte. De module accepteert 0.5 tot 0.67. Wordt getoond wanneer de zetting van de groep Berekend is.

Groepseffect bij dwarsbelasting

Hoe de paalkoppen zijn bevestigd, hoe de belasting werkt en de constanten van de p–y-krommen. Vast tegen rotatie is een paalkop die in de poer is ingeklemd; Vrij om te roteren (scharnierend) is een scharnierende verbinding. Statisch (blijvend) gebruikt de p–y-krommen zoals ze zijn; Cyclisch (herhaald) gebruikt de cyclische krommen van API RP 2A. Eén richting (leidende rij) geeft elke rij zijn eigen vermenigvuldiger; Wisselend (het gemiddelde van de rijen) geeft elke rij het gemiddelde van de vermenigvuldigers. De constanten van de p–y-krommen van elke laag en de zes p-vermenigvuldigers zijn ingevuld; zie Methoden kiezen voor de toelichting.

De sectie Horizontaal groepseffect met knoppen voor de paalkoppen, de belasting en de richting van de belasting, en de zes p-vermenigvuldiger-invoervelden, elk gemarkeerd als ingevuld vanuit de grafiek.
Horizontaal groepseffect: de keuzes, gevolgd door de p-vermenigvuldigers ingevuld op basis van de onderlinge afstand.
KeuzeOptiesStandaard
Paalkoppen vast tegen rotatie door de poer of vrij om te roterenVast tegen rotatie Vrij om te roteren (scharnierend)Vast tegen rotatie
Horizontale belasting statisch of cyclischStatisch (langdurig) Cyclisch (herhaald)Statisch (langdurig)
Richting van de belasting één richting of wisselendEén richting (leidende rij) Wisselend (het gemiddelde van de rijen)Eén richting (leidende rij)
De p-vermenigvuldigers (ingevuld op basis van de afstand tussen de rijen)
VeldSymboolEenheidStandaardWat in te voeren
P-vermenigvuldiger van de leidende rij — zandlagenPm1s—ingevuldFactor op de p–y-krommen van de zandlagen voor een paal in de leidende rij. Ingevuld op basis van de afstand tussen de rijen (AASHTO LRFD); overschrijf deze om uw eigen waarde te gebruiken.
P-vermenigvuldiger van de tweede rij — zandlagenPm2s—ingevuldDezelfde waarde voor een paal in de tweede rij.
P-vermenigvuldiger van de derde en volgende rij — zandlagenPm3s—ingevuldDezelfde waarde voor een paal in de derde rij en elke rij daarachter.
P-vermenigvuldiger van de leidende rij — kleilagenPm1c—ingevuldFactor op de p–y-krommen van de kleilagen voor een paal in de leidende rij. Ingevuld op basis van de afstand tussen de rijen (Rollins et al., 2006); overschrijf deze om uw eigen waarde te gebruiken.
P-vermenigvuldiger van de tweede rij — kleilagenPm2c—ingevuldDezelfde waarde voor een paal in de tweede rij.
P-vermenigvuldiger van de derde en volgende rij — kleilagenPm3c—ingevuldDezelfde waarde voor een paal in de derde rij en elke rij daarachter.
De p–y-constanten van elke laag (laag 1 getoond)
VeldSymboolEenheidStandaardWat in te voeren
Initiële modulus k van de p–y-krommekMN/m³ · t/m³ · pciingevuldInitiële modulus k van de p–y-kromme voor zand: de helling bij de oorsprong is k z. Ingevuld op basis van φ′ en het grondwater; overschrijf deze om uw eigen waarde te gebruiken. Wordt getoond wanneer de laag zand is.
Vormverandering ε50 bij de helft van de sterkteε50—ingevuldRek bij de halve sterkte, voor de p–y-kromme van klei: y50 = 2.5 ε50 D. Ingevuld op basis van cu (0.020 zacht, 0.010 middelvast, 0.005 vast). Wordt getoond wanneer de laag klei is.
Matlock JJ—ingevuldConstante van Matlock voor de wig nabij het maaiveld in klei: 0.5 voor zachte klei, 0.25 voor middelvaste tot vaste klei. Ingevuld op basis van cu. Wordt getoond wanneer de laag klei is.

Ontwerp

De veiligheidsfactor zet het draagvermogen van de groep, en dat van een enkele paal, om in de toelaatbare belasting. De vier grenswaarden zijn optioneel: wanneer deze zijn ingevoerd, toetst de module de resultaten hieraan en geeft het oordeel VOLDOET of VOLDOET NIET.

De sectie Ontwerp met het invoerveld voor de veiligheidsfactor en de optionele invoervelden voor de toelaatbare druk, trek, zetting en verplaatsing.
Ontwerp: de veiligheidsfactor en de optionele grenswaarden.
Ontwerpvelden
VeldSymboolEenheidStandaardWat in te voeren
Veiligheidsfactor op het draagvermogen (de groep en één paal)FS—3Veiligheidsfactor op het draagvermogen van de groep en op dat van een enkele paal. Geaccepteerd van 1 tot 10.
Toelaatbare druk van één paal (optioneel)PallkN · tf · kipleegToelaatbare druk van één paal. Indien ingevoerd, wordt deze vergeleken met de meest belaste paal, waarbij de kleinste waarde van deze en Qu/FS maatgevend is.
Toelaatbare trek van één paal (optioneel)TallkN · tf · kipleegToelaatbare trek van één paal. Wordt gebruikt wanneer een paal op trek wordt belast; de kleinste waarde van deze en Tu/FS is maatgevend.
Toelaatbare zetting van de groep (optioneel)sallmm · inleegToelaatbare zetting van de groep. Indien ingevoerd, krijgt de zetting een oordeel. Wordt getoond wanneer de zetting van de groep Berekend is.
Toelaatbare horizontale verplaatsing van de poer (optioneel)yallmm · inleegToelaatbare horizontale verplaatsing van de poer. Indien ingevoerd, krijgt de verplaatsing een oordeel.

Methoden en opties kiezen

Een aantal keuzes bepaalt hoe de groep wordt geanalyseerd. De onderstaande tabellen geven aan wat elke keuze doet, zodat u degene kunt kiezen die bij uw situatie past en een andere kunt uitvoeren om te vergelijken.

Rechthoekig grid of driehoekige schikking

Rechthoekig stramienDriehoekig (gelijkzijdig)
Invoergegevensnx, ny, sx, synx, ny, één onderlinge afstand s
Waar de palen staanRijen op afstand sx; palen in een rij op afstand syPalen in een rij op afstand s; rijen op afstand s √3/2; elke tweede rij verschoven met s/2, zodat elke paal zijn buren op afstand s heeft
Belasting op de palenP = V/n + B x + C yHetzelfde; de palen zijn niet symmetrisch ten opzichte van de assen, dus de twee momenten kunnen gekoppeld zijn via Σxy, en het tabblad Berekeningen toont de gebruikte vergelijking
Efficiëntie in kleiConverse–Labarre met de onderlinge afstand in elke richtingDezelfde vergelijking geschreven over de naburige paren palen, elk paar op zijn eigen afstand; dit geeft de rechthoekige vorm terug voor een raster
p-vermenigvuldigingsfactorenOp basis van sx/DOp basis van de afstand tussen de rijen s √3/2 over D; de verschuiving van de rijen wordt niet meegeteld
Vergelijkingen van Los Angeles en Seiler–KeeneyTer vergelijking afgedrukt naast Converse–LabarreNiet gegeven

Het bovenaanzicht van de driehoekige schikking van het voorbeeld, negen palen op s = 1.8 m: de rijen liggen op s √3/2 = 1.56 m afstand en elke tweede rij is verschoven met 0.9 m. Gestippelde lijnen verbinden elke paal met zijn buren. De rijen liggen dichter bij elkaar dan 3 paaldiameters, dus de module waarschuwt dat de p-multipliers buiten het bereik van de proeven vallen (zie Berichten).

Bovenaanzicht van negen palen in een driehoekige schikking, drie rijen van drie, elke tweede rij verschoven langs de rij, met gestippelde lijnen die naburige palen verbinden, de belasting op elke paal en de dwarsbelasting van elke rij.
De driehoekige schikking na Berekenen: 274, 178 en 81.6 kN op de drie rijen.

Groepsefficiëntie: hoeveel elke paal verliest

Palen die dicht bij elkaar staan, delen de grond tussen hen en dragen minder dan de som van wat elk afzonderlijk zou dragen. De module bepaalt de efficiëntie per laag, naar type grond, en past deze toe op de schachtweerstand van die laag; de punt neemt de efficiëntie van de laag waarin deze rust:

LaagGebruikte efficiëntieOpmerkingen
Klei, ongeacht de installatiemethodeConverse–Labarre: η = 1 − [(nx − 1) ny θx + (ny − 1) nx θy] / (90 nx ny), θ = tan⁻¹(D/s)Geschat voor wrijvingspalen in klei. De formules van Los Angeles en Seiler–Keeney zijn ter vergelijking weergegeven en maken geen deel uit van de draagkrachtberekening; de formule van Seiler–Keeney, die de onderlinge afstand in feet gebruikt, is gegeven vanaf 2 ft.
Zand, geheid of gedruktHet diagram van Kishida & Meyerhof bij s/DNooit boven 1. Deze is 1 tot φ′ = 40°, en tussen 40° en 45° daalt deze naar de curve van 45° in het diagram.
Zand, geboordAASHTO LRFD: 0.65 bij een onderlinge afstand van 2.5 D, lineair oplopend tot 1.0 bij 4 DDe reductiefactor voor een paalgroep in niet-samenhangende grond.

De zandregels hanteren één onderlinge afstand, de kleinste afstand tussen twee palen. De groep werkt dan als Qind = n (Σ ηi Qs,i + ηb Qp), en de efficiëntie van de groep op het tabblad Resultaten is η = Qind / (n Qu).

Blokbreuk

De palen en de grond daartussen kunnen bezwijken als één blok met de afmetingen Lg × Bg en de diepte van de palen. Het blok biedt weerstand door de afschuiving langs de zijden en door het draagvermogen van de onderzijde:

Qblok = 2 (Lg + Bg) Σ τi ΔLi + Lg Bg cu(p) N*c
  • In een kleilaag is de schuifweerstand de ongedraineerde sterkte cu; in een zandlaag is dit de wrijving K0 σ′ tan φ′ op de verticale vlakken, met K0 = 1 − sin φ′.
  • Wanneer de onderzijde in klei ligt, is het draagvermogen cu N*c over het oppervlak van het blok, waarbij N*c wordt afgelezen uit de curven voor L/Bg en Lg/Bg. Wanneer de onderzijde in zand ligt, is dit de som van de paalvoeten.
  • De draagkracht van de groep is de kleinste waarde van de individuele palen en het blok: Qg(u) = min(Qind, Qblock). De weergave Draagkracht toont beide, en op het tabblad Berekeningen wordt aangegeven welke maatgevend is.

In het voorbeeld zijn de palen maatgevend, 5,952 kN tegenover 25,838 kN voor het blok. Het blok is maatgevend wanneer de grond waarop de groep rust veel zwakker is dan de grond langs de zijden. Ter illustratie: neem 12 × 12 palen op 2.5 D, 30 m lang, in 4 m zand (φ′ = 32°) boven 26 m stijve klei (cu = 150 kPa) boven een slappe klei (cu = 8 kPa), met de punten op de grens van de twee kleilagen, V = 20,000 kN en geen dwarsbelasting of moment. De palen met hun efficiëntie geven Qind = 322,484 kN, het blok Qblock = 288,857 kN: het blok is maatgevend, Qg(u) = 288,857 kN, en de weergave Draagkracht vermeldt “het blok is maatgevend”.

Weergave Draagkracht van een groep van 12 bij 12 palen in stijve klei boven slappe klei: de balk van het blok, 288900 kN, is korter dan die van de palen met hun efficiëntie, 322500 kN, en de draagkrachtbalk is gemarkeerd als zijnde maatgevend voor het blok.
De weergave Draagkracht wanneer het blok maatgevend is: de draagkracht is die van het blok.

Eén paal: de methoden per laag

De weerstand van één paal alleen wordt uitgewerkt op het tabblad Berekeningen, stap 3, en niets daarvan wordt handmatig ingevoerd. Elke laag hanteert de daarvoor gekozen methode, met eigen getallen, en de paalvoet hanteert de methode gekozen bij Puntweerstand voor de grond waarin de paal eindigt. Elke methode wordt volledig beschreven in de handleidingen van Paal in zand, Paal in klei en Paal in gelaagde grond; kort samengevat:

Schachtwrijving Qs = de omtrek × de som van f ΔL over de lagen
GrondMethodePlaatselijke schachtwrijving fOpmerkingen
ZandK–δ-methodef = K tan δ′ σ′, σ′ constant gehouden onder L′ = 15 DK = K0 voor een boorpaal, 1.4 K0 voor een heipaal of gedrukte paal; δ′ = 0.75 φ′.
ZandCoyle & Castellof = K σ′ tan(0.8 φ′), op de gemiddelde σ′ van de laagK uit hun diagram bij φ′ en L/D. Heipalen; afgeraden voor een boorpaal, voorzichtigheid geboden bij een gedrukte paal.
Kleiα-methodef = α cuBoren: de boorpaal-α van O’Neill & Reese (0.55 tot cu/pa = 1.5, dalend naar 0.45 bij 2.5), en geen weerstand over de bovenste 1.5 m of de onderste 1 D. Heien of drukken: de heipaalcurve.
Kleiλ — uitgebreidf = λ (σ′ + 2 cu)λ afgelezen bij de ingeheide lengte van de paal en laag voor laag toegepast, een uitbreiding van de correlatie. Heipalen; afgeraden voor een boorpaal.
Kleiβ-methodef = (1 − sin φ′R) tan φ′R √OCR σ′Vereist φ′R, de remoulded wrijvingshoek van uw klei.
Puntweerstand Qp = qp × het oppervlak van de paalvoet
MethodeWaarinPuntweerstand per eenheid van oppervlakte qp
MeyerhofZandqp = σ′ N*q, begrensd tot ql = 0.5 pa N*q tan φ′
MeyerhofKleiqp = 9 cu
VesicZandqp = σ′o N*σ, σ′o = (1 + 2 K0) σ′ / 3; vereist m = Es/pa
VesicKleiqp = N*c cu, met N*c uit de stijfheidsindex Irr = 347 cu/pa − 33 (maximaal 300)
Coyle & CastelloAlleen zandqp = σ′ N*q, N*q uit hun diagram bij L/D en φ′
Reese & O’NeillBoorpaal, paalvoet in kleiqp = min[6 cub (1 + 0.2 L/D), 9 cub, 40 pa], cub de gemiddelde ongedraineerde sterkte over de 2 D onder de paalvoet

Zetting: berekend of weggelaten

KeuzeWat wordt uitgewerktWat gebeurt er als het wordt weggelaten
BerekendElastisch: een paal bij zijn werkbelasting V/n zakt door de verkorting van de paal, van zijn voet en van zijn schacht (factoren van Vesic); de groep zakt Sg(e) = √(Bg/D) se. Vereist Es. Consolidatie: de belasting van de groep spreidt 2:1 vanaf de diepte 2L/3 en werkt op het midden van elke kleilaag eronder: Δσ′ = V / ((Bg + z) (Lg + z)), z de diepte van het midden van de kleilaag onder 2L/3, ΔSc = Cc H / (1 + e0) log[(σ′o + Δσ′) / σ′o]; een overgeconsolideerde klei zakt minder.—
Niet berekendNiets over de zetting.De zettingsstap en de antwoorden, de velden e0, Cc, Cs, Es, νs, ξ en de toelaatbare zetting, wat de weergave Zetting tekent en de tekening in het rapport. De belastingen, de draagkracht en de dwarsrespons blijven ongewijzigd.

Met Es leeg gelaten wordt alleen de consolidatie berekend, en de kaart is gelabeld “(consolidatie)”; zonder kleilaag onder 2L/3 wordt alleen het elastische deel berekend.

Het dwarsgroepeffect

Een paal in een rij achter een andere staat in de schaduw van de voorste paal, dus de p–y-curve wordt geschaald met een p-multiplier die afhangt van de rij. De module gebruikt er drie: de voorste rij, de tweede rij, en de derde rij en elke rij daarachter, afhankelijk van het grondtype in elke laag:

  • Zandlagen: de multipliers van AASHTO LRFD, uit de proeven van Brown, Morrison & Reese en de centrifugeproeven van McVay et al.: 0.8, 0.4 en 0.3 bij een onderlinge afstand van 3 D, 1.0, 0.85 en 0.7 bij 5 D, geïnterpoleerd daartussen en oplopend tot 1.0 bij 8 D. Dichter dan 3 D worden de waarden van 3 D gebruikt.
  • Kleilagen: Rollins et al. (2006), uit grootschalige proeven in stijve klei: Pm = 0.26 ln(s/D) + 0.5 voor de voorste rij, 0.52 ln(s/D) voor de tweede en 0.60 ln(s/D) − 0.25 voor de rest, geen enkele boven 1.
  • Met één rij in de richting van de belasting staat er niets in de schaduw van een andere paal, en elke multiplier is 1.
De multipliers die de module invult (voorste / tweede / derde en volgende rij)
Onderlinge afstand van de rijenZandlagenKleilagen
2 D0.80 / 0.40 / 0.300.68 / 0.36 / 0.17
3 D0.80 / 0.40 / 0.300.79 / 0.57 / 0.41
4 D0.90 / 0.63 / 0.500.86 / 0.72 / 0.58
6 D1.00 / 0.90 / 0.800.97 / 0.93 / 0.83
KeuzeOptiesWerking
PaalkoppenVastgehouden tegen rotatie, Vrij om te roteren (scharnierend)Een kop die door de poer wordt vastgehouden, draait niet; een scharnierende kop kan dat wel.
DwarsbelastingStatisch (blijvend), Cyclisch (herhaald)Statisch gebruikt de p–y-curven zoals ze zijn; cyclisch gebruikt de cyclische curven van API RP 2A.
Richting van de belastingEén richting (een voorste rij), Omkerend (het gemiddelde van de rijen)Eén richting geeft elk type rij zijn eigen multiplier; omkerend geeft elke rij het gemiddelde van de multipliers van de rijen.

Welke moet ik kiezen?

  • Stel eerst de installatie in. Dit wijzigt K, α, welke methoden beschikbaar zijn en de efficiëntie van een zandlaag.
  • Begin met de standaardwaarden voor de methoden: Meyerhof bij de paalvoet, de K–δ-methode in zand en de α-methode in klei. Wijzig er één per keer en vergelijk.
  • Lees de weergave Draagkracht. Deze toont of de palen met hun efficiëntie of het blok maatgevend zijn, en hoe de efficiëntie verandert met de onderlinge afstand.
  • Bereken de zetting wanneer er klei onder het niveau 2L/3 ligt, inclusief klei naast de onderste schacht. De consolidatie van de kleilagen onder het niveau 2L/3 is meestal het grootste deel (het voorbeeld: 76.66 mm van 84.60 mm).
  • Laat de p-multipliers zoals ze zijn tenzij u testgegevens heeft voor uw grond en onderlinge afstand; ze worden ingevuld op basis van de onderlinge afstand van de rijen.

Berekenen en resultaten aflezen

Druk op Berekenen. De balk wordt groen, de invoer wordt vergrendeld en het tabblad Resultaten toont de blokken, de een onder de ander.

  • Paalgroep. De kaarten met de belangrijkste antwoorden (de tabel hieronder), en daaronder de regels met de secundaire antwoorden: de belasting die één paal alleen mag dragen, de belasting van een paal in de voorste rij, de dwarsefficiëntie, de directe (elastische) zetting en de consolidatiezetting, de draagkracht van één paal alleen en die van het blok.
  • Waarden, stap voor stap. Eén rij voor elke stap van de berekening, met de bijbehorende getallen.
  • Belasting op elke paal. Een tabel met de rij, de paal, de positie x en y ten opzichte van het zwaartepunt van de groep, en de belasting P. Deze wordt afgedrukt voor een groep van maximaal 40 palen.
  • De rijen onder dwarsbelasting. Voor elk type rij de p-multipliers van zand en klei, de dwarsbelasting van een paal en van de rij, en het grootste buigend moment en het moment aan de paalkop.

De waarschuwingen en opmerkingen van de berekening, indien aanwezig, worden vermeld onder de knop Waarschuwingen of Opmerkingen op de groene balk en afgedrukt in het rapport. De vijf aanzichten van de tekening bevatten nu de nummers (zie het scherm).

Het tabblad Resultaten van Paalgroep: acht kaarten met de draagkracht van de groep, de toelaatbare belasting, de grootste en kleinste paalbelasting, de efficiëntie, de zetting, de verplaatsing van de poer en het grootste moment, gevolgd door de waarden per stap, de belasting op elke paal en de rijen onder dwarsbelasting.
Het tabblad Resultaten van het rekenvoorbeeld: de kaarten, de stappen, de belasting op elke paal en de rijen onder dwarsbelasting.

De overzichtskaarten

KaartBetekenisGetoetst aan
Draagvermogen van de groep Qg(u)De kleinste waarde van de palen als individuen en het blok—
Toelaatbare belasting van de groep QallQg(u) / FSDe verticale belasting V
Grootste paalbelasting PmaxDe belasting op de zwaarst belaste paal van de stijve poerQu/FS, de toelaatbare belasting voor één paal alleen, of de toelaatbare druk Pall indien ingevoerd en kleiner
Kleinste paalbelasting PminDe belasting op de minst belaste paal. Negatief: de paal staat op trek en de kaart is gelabeld als “(trek)”Alleen voor een paal op trek: het trekdraagvermogen gedeeld door FS, of Tall indien kleiner
Efficiëntie van de groep ηQind / (n Qu), voor een groep van meer dan één paal—
Zetting van de groep SElastisch plus consolidatie, of de berekende waardeDe toelaatbare zetting sall, indien ingevoerd
Horizontale verplaatsing van de poer ΔGetoond wanneer de dwarsbelasting H groter is dan nulDe toelaatbare verplaatsing yall, indien ingevoerd
Grootste buigend moment in een paal MmaxHet grootste moment gevonden in een paal van een willekeurige rij, met het bijbehorende teken—

Druk en trek

Belastingen op de palen zijn positief in druk. Een moment op de poer tilt de palen aan de verre zijde op, en wanneer de verticale belasting dit niet kan compenseren, komt een paal op trek te staan. In de plattegrond wordt zo'n paal rood getekend, de kaart geeft “Kleinste paalbelasting (trek)” aan en in de lijst met opmerkingen staat om welke paal het gaat. De module voegt dan twee toetsingen toe, weergegeven als twee extra regels onder de kaarten:

  • Eén paal op trek weerstaat dit door alleen schachtwrijving: in een kleilaag volgens dezelfde methode als bij druk, in een zandlaag met 0.75 van de weerstand in druk. De maximale trekkracht op een paal Tmax wordt getoetst aan Tu/FS, of aan Tall indien ingevoerd en kleiner.
  • De palen op trek gezamenlijk worden vastgehouden door de kleinste waarde van hun eigen schachtwrijving, waarbij elke laag de efficiëntie van de grondsoort heeft, en het grondblok dat hen omsluit: de afschuiving langs de zijden en het eigen gewicht. Hun som ΣT wordt getoetst aan Tg/FS.

Het gewicht van de paal wordt bij trek niet meegerekend. Als voorbeeld: met My verhoogd tot 2700 kN·m geeft de module Pmax = 427.8 kN en Pmin = -72.22 kN. De drie palen van de achterste rij staan op trek (rood); de drie van de voorste rij overschrijden de toelaatbare belasting voor één paal (dikke omlijning) en het resultatenvenster op de tekening voegt de toelaatbare trekkracht toe.

Plattegrond van de negen palen met een moment van 2700 kN·m: de achterste rij in rood met -72.2 kN op elke paal, de middelste rij 178 kN en de voorste rij 428 kN met een dikke rode omlijning.
Een paal op trek: met een moment van 2700 kN·m wordt de achterste rij opgetild (−72.2 kN) en neemt de voorste rij 428 kN op.

De toetsingen aan toelaatbare waarden

Waar een limiet van toepassing is, bevat de kaart of de regel een oordeel in woorden, nooit alleen door een kleur, met de waarde waarmee vergeleken is tussen haakjes:

ToetsingBetekenis
VOLDOET (V = 1,600.00 kN)De waarde ligt binnen de limiet. Het voorbeeld geeft dit bij de toelaatbare belasting van de groep en, naast de grootste paalbelasting, “VOLDOET (Qu / FS = 302.38 kN)”.
VOLDOET, nabij de limietDe waarde ligt binnen de limiet, maar overschrijdt 90 % ervan.
VOLDOET NIETDe waarde overschrijdt de limiet. Voor de belasting op de groep, de zwaarst belaste paal en de trektoetsingen geeft de module ook een waarschuwing met aanwijzingen voor aanpassing; zie Berichten.

Er worden altijd twee toetsingen uitgevoerd: de belasting op de groep tegen de toelaatbare belasting, en de zwaarst belaste paal tegen de toelaatbare belasting voor één paal alleen. De trektoetsingen worden uitgevoerd wanneer een paal op trek staat. De zetting en de verplaatsing van de poer worden alleen beoordeeld wanneer u sall en yall invoert in het ontwerpgedeelte; zonder deze waarden worden de getallen wel gegeven maar niet beoordeeld.

Het tabblad Berekeningen, het rapport en de theorie

Het tabblad Berekeningen schrijft de uitwerking uit in hoofdstukken: Gegeven en gevraagd, vervolgens één hoofdstuk per stap, en Opmerkingen en aannames. Voor deze module zijn de stappen:

  1. De paalgroep — de afmetingen in plattegrond Lx, Ly van de groep, Lg en Bg, en de onderlinge afstand over de breedte.
  2. De belasting op elke paal — V/n, Σx², Σy², B en C, de grootste en kleinste belasting, en de tabel van elke paal.
  3. Eén paal, laag per laag — voor elke laag de methode, de coëfficiënten en f, Qs; de punt met qp en Qp; en Qu.
  4. Het groepseffect op het draagvermogen: de palen als individuen — de efficiëntie van elke laag, Qind en η.
  5. Het groepseffect op het draagvermogen: de palen als blok — de afschuiving van elke laag, het draagvermogen van de punt en Qblock.
  6. Het draagvermogen van de groep — Qg(u), welke maatgevend is, Qall en het aandeel daarvan dat V inneemt.
  7. De zwaarst belaste paal — Pmax tegen Qu/FS (voor een groep van meer dan één paal).
  8. De zetting van de groep — de directe (elastische) zetting van een paal en van de groep, de consolidatie van elke kleilaag, en het totaal.
  9. De groep onder dwarsbelasting — de p-multipliers, de verplaatsing van de poer, de belasting per rij en de momenten.

Een hoofdstuk verschijnt alleen wanneer het van toepassing is: het hoofdstuk zetting wanneer de zetting wordt berekend, het hoofdstuk dwarsbelasting wanneer H groter is dan nul, en De palen op trek, met eigen toetsingen, na stap 7 wanneer een paal op trek staat; dit wordt dan stap 8, de zettingsstap 9 en de dwarsbelastingsstap 10. Opmerkingen en aannames somt op wat voor de berekening is aangenomen, zoals de regel voor geboorde palen of de stijve poer. Elk getal op het tabblad Resultaten kan worden herleid naar een stap hier.

Het tabblad Berekeningen van Paalgroep met het hoofdstuk Gegeven en gevraagd, de eerste stap ingeklapt, en de tweede stap, De belasting op elke paal, met de vergelijking en getallen.
Het tabblad Berekeningen: de invoergegevens, vervolgens elke stap met de vergelijking en getallen; een hoofdstuk kan worden in- of uitgeklapt met het pijltje.

Het rapport

Het tabblad Rapport zet dezelfde uitwerking om in een samenvattend rapport. Vul het voorblad in (project, locatie, opdrachtgever, rapportnummer, datum, opgesteld door, titel, gecontroleerd door, opmerkingen) en druk op Opslaan als pdf of Download Word (.docx). Het rapport heeft zeven delen: 1 Inleiding en reikwijdte, 2 Invoergegevens, 3 Berekening (één deel per stap, 3.1 tot 3.9, en 3.10 wanneer een paal op trek staat), 4 Resultaten, 5 Aannames en opmerkingen, 6 Samenvatting en 7 Literatuur. Het bevat de tekeningen van de uitgewerkte aanzichten en de eenhedenregel vermeldt de omrekeningsconstanten.

Het tabblad Rapport met het formulier voor het voorblad, de knoppen Opslaan als pdf en Download Word en het begin van het rapportvoorbeeld met de belangrijkste resultaten van het rekenvoorbeeld.
Het tabblad Rapport: de details van het voorblad, de twee downloadknoppen en het voorbeeld.

De theorie

Het tabblad Theorie legt de methode uit in vijftien hoofdstukken: 1 Een paalgroep; 2 De belasting op elke paal; 3 De enkele paal; 4 De efficiëntie van de groep; 5 Palen in zand; 6 Laag per laag; 7 Blokbezwijking; 8 Directe (elastische) zetting; 9 Consolidatiezetting; 10 Dwarsbelasting: de p-multipliers; 11 Oplossen van de groep; 12 Lezen van de resultaten; 13 Een rekenvoorbeeld, waarvan de getallen door de code van de module zijn berekend; 14 Wat de module aanneemt; 15 Literatuur.

Rekenvoorbeeld: het eigen voorbeeld van de module

De module opent met dit voorbeeld. Met Terugzetten naar standaardwaarden haalt u het op elk moment terug, zodat u de getallen op uw eigen scherm kunt volgen.

Invoergegevens van het voorbeeld
DoorsnedeInvoerWaarde
GroepOpstelling, rijen, palen in een rij, afstandenRechthoekig grid, nx = 3 rijen van ny = 3 palen, sx = sy = 1.8 m (3 D)
PaalDoorsnede, installatieCirkelvormig, massief; geboord
PaalAfmetingen, stijfheid, lengte, poerD = 0.6 m, Ep = 30 000 MPa, fEI = 1, L = 14 m; onderkant van de poer op maaiveld (zc = e = 0)
BodemlagenLaag-1Zand, H = 4 m, γ = 18 en γsat = 19 kN/m³, φ′ = 32°
BodemlagenLaag-2Klei, H = 6 m, γ = 18 en γsat = 19 kN/m³, cu = 50 kPa, e0 = 0.9, Cc = 0.28, OCR = 1
BodemlagenLaag-3Klei, H = 8 m, γ = 18 en γsat = 19 kN/m³, cu = 90 kPa, e0 = 0.7, Cc = 0.2, OCR = 1
GrondwaterGrondwaterstandAanwezig, Dw = 2 m
BelastingBelastingen op de onderkant van de poerV = 1600 kN, H = 900 kN, My = 900 kN·m, Mx = 0
PuntweerstandMethodeMeyerhof
SchachtwrijvingMethoden, coëfficiëntenLaag-1 K–δ, K = 0.47 en δ′ = 24° (ingevuld); Laag-2 en Laag-3 α-methode, α = 0.55 (ingevuld)
ZettingKeuze, grond onder de onderkantBerekend; Es = 30 MPa, νs = 0.3, ξ = 0.6
Groepseffect bij dwarsbelastingKoppen, belasting, richtingVastgehouden tegen rotatie; statisch; één richting. De multipliers zijn ingevuld op basis van sx/D = 3
OntwerpVeiligheidsfactor; limietenFS = 3; geen limieten

Stap 1: de belasting op elke paal

V/n = 1600/9 = 177.78 kN. De palen staan op x = +1.8, 0 en −1.8 m vanaf het zwaartepunt, dus Σx² = 3 × (1.8² + 0 + 1.8²) = 19.44 m² en B = My/Σx² = 900/19.44 = 46.296 kN/m. De voorste rij neemt 177.78 + 46.296 × 1.8 = 261.11 kN per paal op, de middelste rij 177.8 kN en de achterste rij 177.78 − 46.296 × 1.8 = 94.44 kN. De drie rijen tellen op tot 3 × (261.11 + 177.78 + 94.44) = 1600 kN: het moment verplaatst alleen belasting van de achterste naar de voorste rij.

Stap 2: één paal, laag voor laag

De omtrek is π × 0.6 m en de oppervlakte van de voet 0.2827 m². De paal is geboord, dus K blijft K0 en de kleilagen gebruiken de α-methode voor de schacht.

  • Laag-1, zand 0–4 m, K–δ. K = 1 − sin 32° = 0.470, δ′ = 0.75 × 32° = 24°. De kritieke diepte L′ = 15 D = 9 m wordt niet bereikt in de laag, dus de gemiddelde effectieve spanning van de laag, 31.60 kPa (de grondwaterstand bevindt zich op 2 m), wordt gebruikt: f = 0.470 × tan 24° × 31.60 = 6.61 kPa, wat over de schacht van de laag Qs = 49.85 kN geeft.
  • Laag-2, klei 4–10 m, α. α = 0.55: f = 0.55 × 50 = 27.50 kPa en Qs = 27.50 × π × 0.6 × 6 = 311.02 kN.
  • Laag-3, klei 10–14 m, α. f = 0.55 × 90 = 49.50 kPa, maar de regel voor geboorde palen laat de onderste 1 D = 0.6 m van de schacht buiten beschouwing, dus de wrijving werkt over 3.40 m van de 4.00 m: het gemiddelde is 49.50 × 3.40/4.00 = 42.08 kPa en Qs = 317.24 kN.
  • Voet, in Laag-3, Meyerhof. qp = 9 cu = 9 × 90 = 810 kPa en Qp = 810 × 0.2827 = 229.02 kN.

Qu = 49.85 + 311.02 + 317.24 + 229.02 = 907.13 kN. De toelaatbare belasting voor één paal is Qu/FS = 907.13/3 = 302.38 kN; de zwaarst belaste paal draagt 261.11 kN, 86 % daarvan.

Stap 3: de efficiëntie en het blok

  • Kleilagen. θ = tan⁻¹(0.6/1.8) = 18.43° in beide richtingen, dus η = 1 − [2 × 3 × 18.43 + 2 × 3 × 18.43] / (90 × 3 × 3) = 0.727.
  • Zandlaag, geboord. Bij s/D = 3 geeft de AASHTO-regel 0.65 + 0.35 × (3 − 2.5)/(4 − 2.5) = 0.767.
  • Als individuen. Qind = 9 × (0.767 × 49.85 + 0.727 × (311.02 + 317.24 + 229.02)) = 5,952.28 kN, dus de groep werkt als 5,952.28/8,164.15 = 0.729 van de som van de individuele palen.
  • Als blok. Lg = Bg = (3 − 1) × 1.8 + 0.6 = 4.20 m, omtrek 16.80 m. De zijden geven 623.66 + 5,040.00 + 6,048.00 = 11,711.7 kN (τ = K0 σ′ tan φ′ = 9.28 kPa in het zand, cu in de klei); de voet geeft 4.20 × 4.20 × 90 × N*c, waarbij N*c uit de curven wordt afgelezen als 8.90 (in twee decimalen), 14,126.5 kN; Qblock = 25,838 kN.

Stap 4: het draagvermogen van de groep

Qg(u) = min(5,952.28, 25,838.1) = 5,952.28 kN: de palen met hun efficiëntie zijn maatgevend, en het blok is niet maatgevend. Qall = 5,952.28/3 = 1,984.09 kN, tegenover de V = 1,600 kN die de groep draagt: 81 % daarvan, VOLDOET.

Stap 5: de zetting

  • Elastisch. Een paal bij zijn werkbelasting V/n = 177.78 kN, 75 % daarvan op de schacht, zakt se = 0.2057 + 2.456 + 0.3383 = 3.000 mm (verkorting van de paal, voet, schacht). De groep, die breder is, zakt √(Bg/D) = √(4.20/0.60) keer zoveel: Sg(e) = 7.936 mm.
  • Consolidatie. De belasting spreidt 2:1 vanaf 2L/3 = 9.33 m. Laag-2 heeft 0.6667 m onder dat niveau; het midden ligt 0.333 m daaronder, waar Δσ′ = 1600/((4.20 + 0.333) × (4.20 + 0.333)) = 77.85 kPa op σ′o = 106.46 kPa, wat leidt tot een zetting van 23.4 mm. Laag-3, 8 m dik, heeft het midden 4.67 m onder het niveau, waar Δσ′ = 20.35 kPa op σ′o = 146.28 kPa: 53.2 mm. Sc = 76.66 mm.
  • Totaal. S = 7.936 + 76.66 = 84.60 mm.

Stap 6: de dwarsbelasting

De rijen staan 1.8 m = 3 D uit elkaar, dus de vermenigvuldigingsfactoren zijn, voor de voorste, tweede en derde rij: zand 0.80, 0.40 en 0.30; klei 0.79, 0.57 en 0.41. De poer verplaatst Δ = 2.92 mm, waarbij een paal van de drie rijen 135.3, 89.58 en 75.08 kN draagt, dus de rijen dragen 406.0 + 268.7 + 225.2 = 900 kN = H. Een geïsoleerde paal onder H/n = 100 kN zou 1.85 mm verplaatsen; de groep verplaatst 1.58 keer zoveel, en een paal daarvan neemt 65 % op van wat een geïsoleerde paal opneemt bij dezelfde verplaatsing (ηlat = 0.646). Het grootste moment, −207.4 kN·m, bevindt zich aan de kop van een paal in de voorste rij.

Invloed van elke invoerwaarde op het resultaat

Elke rij hieronder verandert één ding in het voorbeeld en voert de module opnieuw uit. De getallen zijn de resultaten die de module geeft, in kN en mm, zodat u elke rij kunt reproduceren; een streepje betekent dat de module in die run geen dergelijk resultaat geeft. De laatste kolom geeft aan wat er verandert, en waar een toets niet voldoet of binnen 10 % van de limiet komt (de toelaatbare belasting van de groep tegenover V, Pmax tegenover Qu/FS).

Het voorbeeld met telkens één wijziging
WijzigingQu (kN)ηQg(u) (kN)Pmax (kN)S (mm)Δ (mm)Werkingsprincipe
Het standaardvoorbeeld907.10.72915,952261.184.602.924De literatuurverwijzing
Onderlinge afstand 2.4 m (4 D)907.10.80356,560240.366.962.379η stijgt; de langere hefboomarm verlaagt Pmax; de vermenigvuldigingsfactoren stijgen
Onderlinge afstand 3.6 m (6 D)907.10.86757,083219.447.351.981η 0.87; de vermenigvuldigingsfactoren zijn 1.0 tot 0.8 in zand en 0.97 tot 0.83 in klei
Onderlinge afstand 1.2 m (2 D)907.10.60884,971302.8113.02.955Onder 2.5 D: η daalt, de hefboomarm wordt korter, Pmax overschrijdt de limiet en Qall bevindt zich binnen 10 % van V
4 rijen van 3 palen907.10.71297,761183.368.652.305Twaalf palen: V/n en Pmax dalen, η daalt een klein beetje
2 rijen van 3 palen907.10.76134,144433.3108.74.003Zes palen: Pmax overschrijdt de limiet en Qall is lager dan V
Driehoekige schikking, s = 1.8 m907.10.64305,250274.080.922.934Rijen 1.56 m uit elkaar, dus de hefboomarm is korter en Pmax bevindt zich binnen 10 % van de limiet; de naburige paren verlagen η
V = 1200 kN907.10.72915,952216.765.182.923Pmin daalt naar 50.00 kN; de zetting daalt met de belasting
V = 2400 kN907.10.72915,952350.0121.02.925Pmax overschrijdt de limiet en Qall is lager dan V
My = 0907.10.72915,952177.884.602.924Elke paal neemt V/n op; het draagvermogen en het resultaat voor dwarsbelasting veranderen niet
My = 2700 kN·m907.10.72915,952427.884.602.924Een paal komt op trek te staan, Pmin negatief; Pmax overschrijdt de limiet
H = 450 kN907.10.72915,952261.184.601.416De helft van de belasting, 0.48 van de verplaatsing
H = 1350 kN907.10.72915,952261.184.604.5771.5 keer de belasting, 1.57 keer de verplaatsing
Zetting niet berekend907.10.72915,952261.1—2.924Niets anders verandert
Heipalen1,0300.74556,908261.183.852.924K = 1.4 K0 en de α-methode voor heipalen; het zand heeft η = 1 onder φ′ = 40°. Een gedrukte paal geeft dezelfde waarden
Geen grondwaterstand914.10.72946,000261.155.412.917Het zand en de klei dragen meer effectieve spanning; de consolidatie daalt
L = 10 m558.80.73043,673261.1129.82.924Voet op de grens van Laag-2 en Laag-3; Qall is lager dan V en Pmax overschrijdt de limiet; de spreiding begint hoger en de zetting stijgt
L = 16 m1,0940.72877,173261.166.682.924Meer schacht in Laag-3; minder zetting
D = 0.8 m1,2860.64537,471261.179.341.836Onderlinge afstand nu 2.25 D, onder 2.5 D; stijvere palen verplaatsen minder
Voet volgens Vesic968.60.72896,354261.185.782.924Alleen Qp verandert; Reese & O’Neill geeft de waarden van de standaardinstelling, vastgehouden op 9 cub
FS = 2.5907.10.72915,952261.184.602.924Alleen Qall en de limiet op Pmax veranderen
Paalkoppen vrij om te roteren907.10.72915,952261.184.608.494De kop kan draaien: de poer verplaatst 2.9 keer zoveel
Cyclische dwarsbelasting907.10.72915,952261.184.603.045De API-cyclische curven worden gebruikt; de poer verplaatst iets meer
Wisselende dwarsbelasting907.10.72915,952261.184.602.859Elke rij neemt de gemiddelde vermenigvuldigingsfactor; de poer verplaatst iets minder
Kleilagen overgeconsolideerd, OCR = 3907.10.72915,952261.123.272.924De consolidatie daalt van 76.66 naar 15.33 mm
Laag-3 zachter, cu = 60 kPa725.00.72964,761261.183.562.924Qu daalt; Qall is lager dan V en Pmax overschrijdt de limiet
Heipalen, kleilagen volgens de λ-methode1,2140.74268,116261.183.012.924λ wordt afgelezen bij de lengte van de paal
Heipalen, kleilagen volgens de β-methode845.00.74955,700261.185.062.924φ′R = 30°, de standaardwaarde van de module; Pmax bevindt zich binnen 10 % van de limiet

Lees de tabel door om te zien wat elke invoer doet. Het draagvermogen van één paal (Qu) hangt af van de lengte, de diameter, de installatiemethode, de rekenmethoden en de bodem, en niet van de groep. De efficiëntie volgt uit de onderlinge afstand, de schikking en de installatiemethode. De belasting op de palen volgt uit het aantal palen, de hefboomarm van het moment en de belastingen. De zetting volgt uit de belasting, de grondwaterstand, de lengte en de kleiparameters. Het resultaat voor dwarsbelasting volgt uit de dwarsbelasting, de onderlinge afstand van de rijen, de koppen, de belasting en de stijfheid van de palen.

Meldingen: stops, waarschuwingen en opmerkingen

De module geeft in duidelijke bewoordingen aan wanneer iets de berekening verhindert, wanneer een resultaat aandacht behoeft en wat er is aangenomen. Er zijn drie soorten, en elk bericht benoemt de velden die het betreft en geeft aan wat er moet gebeuren.

  • Een stop is een venster met de titel “Kan niet berekenen” (de balk wordt bruin). Er wordt niets berekend totdat u de rood gemarkeerde invoergegevens wijzigt.
  • Een waarschuwing is een attentie die door een berekening wordt gegenereerd: de resultaten zijn beschikbaar, maar behoeven aandacht of voldoen niet aan een toets. De knop Waarschuwingen op de groene balk somt deze op.
  • Een opmerking vermeldt waar de berekening vanuit is gegaan. De knop op de groene balk leest Opmerkingen wanneer er geen waarschuwingen zijn, en het venster heeft de titel “Opmerkingen en aannames”.
De Doorsnede-weergave wanneer de palen langer zijn dan het profiel: de bodem eindigt op 18 m en de palen lopen door tot 20 m, dus de palen staan onder de laatste laag.
Een stop: de palen zijn 20 m lang maar de lagen reiken tot 18 m. Er wordt niets berekend; de Doorsnede-weergave toont waar het profiel eindigt.
AardWanneerMelding en opvolging
OnderbrekingDe lagen reiken niet tot de paalpunten“De lagen moeten de paalpunt bereiken. Ze reiken tot 18.00 m, de paalpunt bevindt zich op 20.00 m.” Voeg een laag toe of maak de laatste laag dikker.
OnderbrekingEén rij palen, of één paal in een rij, met het moment daaroverheen“De palen staan in een lijn en kunnen geen moment daaroverheen opnemen.” Voeg een rij of een paal aan de andere kant toe, of verwijder dat moment.
OnderbrekingDe λ-methode bij een geboorde paal“Wijzig de methode voor schachtwrijving van Laag-2. De λ-methode is afgeleid van heipalen in klei; een geboorde paal valt hierbuiten.” Gebruik de α- of β-methode in klei.
OnderbrekingCoyle & Castello bij een geboorde paal“Wijzig de methode voor schachtwrijving van Laag-1. Coyle & Castello is gekalibreerd op heipalen in zand; een geboorde paal valt hierbuiten.” Gebruik de K–δ-methode in zand.
OnderbrekingVesic bij de voet in slappe klei“Wijzig de methode voor puntweerstand. De stijfheidsindex Irr = 347 (cu/pa) − 33 van Vesic heeft geen waarde bij cu = 5.0 kPa in Laag-3; de correlatie begint bij ongeveer 9.8 kPa.” Gebruik Meyerhof voor de voet (qp = 9 cu).
OnderbrekingDe voet van de poer zowel onder als boven de grond opgegeven“De voet van de poer bevindt zich ofwel onder de grond of erboven.” Voer zc of e in, niet beide.
Stop (invoerfout)Een waarde buiten wat het veld accepteert, bijvoorbeeld 101 rijen of φ′ = 19°“Rijen in de richting van de dwarsbelasting (nx) moeten maximaal 100 zijn.” en “Wrijvingshoek (20–45°) (φ′1) moet minimaal 20° zijn.” Corrigeer het rood gemarkeerde veld.
OnderbrekingEen dwarsbelasting die groter is dan de groep kan opnemen (H = 20,000 kN in het voorbeeld)“De dwarsbelasting is groter dan de groep kan opnemen: geen evenwicht.” Het venster voegt toe dat de rijen samen maximaal ongeveer 16,092 kN dragen, bij een verplaatsing van de poer van 2,940 mm (4.9 paaldiameters). Verlaag de belasting, of maak de palen langer of stijver, of vergroot de onderlinge afstand.
WaarschuwingEen onderlinge afstand van minder dan 2.5 paaldiameters“De onderlinge afstand van de palen is 2.00 paaldiameters, minder dan de 2.5 die de bron als minimum aangeeft.” Vergroot de onderlinge afstand.
WaarschuwingRijen die dichter bij elkaar staan dan 3 paaldiameters, inclusief een driehoekige groep bij s = 3 D, waarvan de rijen 2.6 D uit elkaar staan“De rijen staan dichter bij elkaar dan 3 paaldiameters: de p-multipliers vallen buiten het bereik van de proeven.” Vergroot de afstand tussen de rijen, of beoordeel het resultaat dienovereenkomstig.
WaarschuwingDe belasting op de groep is groter dan de toelaatbare belasting“De belasting op de groep, 6,500.00 kN, overschrijdt de toelaatbare belasting van 1,984.09 kN.” Maak de palen langer of dikker, voeg palen toe of vergroot de onderlinge afstand.
WaarschuwingDe meest belaste paal overschrijdt wat voor één enkele paal is toegestaan“De meest belaste paal neemt 427.78 kN op, meer dan de 302.38 kN die voor één enkele paal is toegestaan.” Maak de palen langer of dikker, voeg palen toe, of plaats ze verder uit het centrum van de groep in de richting van het moment.
WaarschuwingEen paal op trek overschrijdt de toelaatbare trekkracht (hier Tall = 50 kN)“De grootste trekkracht op een paal, 72.22 kN, is meer dan de 50.00 kN die voor één paal op trek is toegestaan.” Maak de palen langer, voeg palen toe, vergroot de groep in de richting van het moment, of verhoog de verticale belasting die de palen naar beneden houdt.
WaarschuwingCoyle & Castello bij een gedrukte paal“Coyle & Castello is bedoeld voor geheide palen; deze paal is gedrukt.” Beschouw het resultaat als een schatting, of gebruik de K–δ-methode.
WaarschuwingDe λ-methode bij een heipaal of gedrukte paal“De λ-methode wordt hier laag voor laag toegepast, wat een uitbreiding ervan is.” Beschouw de λ-lagen als een schatting, of gebruik α of β voor een gelaagd profiel. Een gedrukte paal geeft een tweede waarschuwing: “De λ-methode is voor heipalen; deze paal is gedrukt.”
WaarschuwingK te hoog voor een boorpaal“K = 1.20 in Laag-1 is te hoog voor een boorpaal.” Gebruik K ≈ K0, of geef aan waarom deze schacht meer draagt.
WaarschuwingEen poerverplaatsing van meer dan een vijfde van de paaldiameter (H = 9000 kN in het voorbeeld)“De poer verplaatst 329 mm, meer dan een vijfde van de paaldiameter.” De p–y-krommen worden toegepast voorbij de verplaatsingen waarvoor ze zijn afgeleid, en het resultaat is een schatting. Verlaag de dwarsbelasting, of maak de palen langer of stijver, of vergroot de onderlinge afstand.
OpmerkingEen paal op trek“De paal op x = -1.80 m staat op trek, 72.22 kN.” De schachtweerstand op trek, en de palen op trek samen tegen hun blok, worden getoetst.
OpmerkingEen poerverplaatsing van meer dan een tiende van de paaldiameter“De verplaatsing van de poer is meer dan een tiende van de paaldiameter.” De p–y-krommen zijn afgeleid voor verplaatsingen tot enkele procenten van de diameter; vergelijk de verplaatsing met wat de constructie kan verdragen.
OpmerkingDe paalpunt precies op een laagovergang“Berekend met de paalpunt rustend op Laag-3, de laag onder het niveau waar de punt zich bevindt.” De puntweerstand wordt berekend op basis van de grond onder de punt; de laag erboven levert alleen schachtwrijving.
OpmerkingHet profiel eindigt binnen 2 D van de paalpunten“Berekend met de aanname dat de diepste laag doorloopt onder 18.00 m.” De laatste laag wordt geacht door te lopen met dezelfde eigenschappen.
OpmerkingEen geboorde paal“Berekend met de α voor boorpalen van O’Neill & Reese in Laag-2, Laag-3.” en “Berekend met de aanname dat de punt schoon is en de klei van Laag-3 eronder ongeroerd.” Er wordt geen reductie toegepast voor de boorconstructie.
OpmerkingElke berekening“De poer wordt als stijf beschouwd.” en “Het groepseffect wordt laag voor laag berekend, op basis van het grondtype in elke laag.” Een poer onder het maaiveld voegt toe: “De grond boven de onderkant van de poer werkt mee in de spanningen van de axiale analyse.”; cyclische belasting voegt toe: “Cyclische belasting: de API cyclische krommen worden gebruikt.”

De waarschuwingen en opmerkingen van de berekening worden afgedrukt in het rapport, in deel 5, Aannames en opmerkingen, zodat de lezer van het rapport dezelfde aannames ziet als u.

Goede praktijk en veelgemaakte fouten

  • Voer V in als de netto belasting inclusief het gewicht van de poer, en de belastingen op de onderkant van de poer. Een dwarsbelasting op een hoogte h boven de onderkant van de poer is H en het moment My = H h. Let op het teken: een positief My zorgt voor meer druk aan de zijde waar de dwarsbelasting naartoe duwt.
  • Houd de onderlinge afstand op 3 paaldiameters of meer waar mogelijk. De module markeert een afstand onder 2.5 D voor het draagvermogen, en een afstand van de rijen onder 3 D voor het dwarse deel, waar de multipliers buiten het bereik van de proeven vallen. De 'wat-als'-tabel laat zien wat de afstand doet met η, Pmax en Δ.
  • Kijk naar de meest belaste paal, niet alleen naar de groep. De groep kan binnen zijn capaciteit zijn terwijl de paal aan de zijde van het moment meer belast wordt dan voor één enkele paal is toegestaan. De kaart Pmax en het oordeel daarvan zijn hiervoor bedoeld.
  • Beschrijf de bodem onder de paalpunten. De lagen moeten de punten bereiken, en de puntweerstand komt van de grond op en net onder de punten. Neem het profiel tot ten minste 2 D onder de punten, of accepteer de opmerking van de module dat de laatste laag doorloopt.
  • Stem de installatiemethode af op de paal. Deze bepaalt K, α, welke methoden beschikbaar zijn en de efficiëntie van een zandlaag. Een heipaal die als boorpaal wordt gemodelleerd, onderschat de schachtwrijving; een boorpaal die als heipaal wordt gemodelleerd, overschat deze.
  • Lees de weergave Draagvermogen. Deze toont of de palen met hun efficiëntie of het blok maatgevend zijn, en waar uw onderlinge afstand op de efficiëntiecurven staat.
  • Gebruik voor de zetting kleiparameters die u vertrouwt. De consolidatie van de kleilagen onder het niveau 2L/3 vormt meestal het grootste deel van de zetting. OCR = 1 is de veilige kant; een overgeconsolideerde klei zakt veel minder (de 'wat-als'-tabel: 23.3 mm bij OCR = 3 tegenover 84.6 mm).
  • Behandel een grote poerverplaatsing met zorg. De p–y-krommen zijn afgeleid voor verplaatsingen van enkele procenten van de diameter. De module geeft een waarschuwing bij een verplaatsing van meer dan een tiende van de paaldiameter en is voorzichtig boven een vijfde.
  • Wijzig de p-multipliers niet zonder onderbouwing. Ze volgen de afstand van de rijen; overschrijf ze alleen voor een grondsoort en afstand waarvoor u proefresultaten heeft.
  • Vergelijk varianten. Bewaar elke berekening met Snel opslaan…: twee lengtes, twee afstanden, boor- en heipalen. Bestand openen… haalt ze terug.
  • Controleer de eenheden nadat u van stelsel wisselt: voer waarden in met de eenheden die naast de invoervakken staan vermeld.
  • Lees de opmerkingen. Deze vermelden wat de module heeft aangenomen en worden afgedrukt in het rapport.

Veelgestelde vragen

Hoe bereken ik de belasting op elke paal van een paalgroep onder een moment?

Voor een stijve poer neemt elke paal zijn deel van de verticale belasting op, plus een deel van het moment in verhouding tot zijn afstand tot het zwaartepunt van de groep: P = V/n + My x / Σx² + Mx y / Σy² voor een symmetrisch raster, druk positief. In de module Paalfunderingen van GeoTerva voert u V, H, My en Mx in op de onderkant van de poer en de module geeft de belasting op elke paal weer, met de grootste en de kleinste. In het voorbeeld van de module geven 1600 kN en 900 kN·m op 3 × 3 palen op 1.8 m afstand 261.1, 177.8 en 94.44 kN op de drie rijen.

Wat is de groepsefficiëntie van een paalgroep en hoe schat de module deze in?

De efficiëntie η is het draagvermogen van de palen in de groep gedeeld door de som van wat elke paal alleen zou dragen. De module berekent dit laag voor laag, op basis van het grondtype: Converse–Labarre voor een kleilaag, de grafiek van Kishida & Meyerhof (nooit boven 1) voor een heipaal of gedrukte paal in zand, en de AASHTO LRFD-reductie (0.65 bij 2.5 diameters oplopend tot 1.0 bij 4) voor een boorpaal in zand. In het voorbeeld, bij een afstand van 3 diameters, werkt de groep als 0.729 van de som van zijn palen.

Wanneer is blokbezwijking maatgevend voor het draagvermogen van een paalgroep?

De module berekent de groep ook als één blok van grond en palen, met de afmetingen van de groep en de lengte van de palen, waarbij weerstand wordt geboden door de afschuiving langs de zijkanten en de puntweerstand van de basis. De module kiest de kleinste waarde van het blok en de individuele palen met hun efficiëntie. Het blok is maatgevend wanneer de grond waarop de groep rust veel zwakker is dan de grond langs de zijkanten: 12 × 12 palen op 2.5 diameters, 30 m lang, in 4 m zand boven 26 m stijve klei (cu = 150 kPa) boven een slappe klei (cu = 8 kPa), met de punten op de overgang van de twee kleilagen, een verticale belasting van 20,000 kN en geen dwarsbelasting of moment, geven 322,484 kN als individuen en 288,857 kN als blok, dus het blok is maatgevend. In het standaardvoorbeeld van de module zijn de palen maatgevend, 5,952 kN tegenover 25,838 kN voor het blok. De weergave Draagvermogen tekent beide en geeft aan wat maatgevend is.

Welke onderlinge afstand moet ik aanhouden tussen de palen van een groep?

De module markeert een hart-op-hart afstand onder 2.5 paaldiameters, waar de methoden buiten hun ervaring vallen, en een afstand van de rijen onder 3 diameters voor het dwarse deel, waar de p-multipliers buiten het bereik van de proeven vallen. Een grotere afstand verhoogt de efficiëntie, vergroot de arm van het moment en verhoogt de p-multipliers. In het voorbeeld van de module geeft 1.2 m (2 D) η = 0.6088 en 3.6 m (6 D) geeft 0.8675.

Hoe toetst de module een paal op trek?

Wanneer het moment de palen aan de verre zijde van de poer optilt, is de kleinste belasting negatief en geeft de kaart “Kleinste paalbelasting (trek)”. Een paal op trek biedt weerstand door alleen zijn schacht: een kleilaag zoals bij druk, een zandlaag bij 0.75 van zijn weerstand bij druk, waarbij het gewicht van de paal buiten beschouwing wordt gelaten. De grootste trekkracht op een paal wordt getoetst aan de trekcapaciteit gedeeld door de veiligheidsfactor, en de palen op trek samen worden getoetst aan de kleinste waarde van hun schachtweerstand en het blok grond eromheen.

Hoe wordt de zetting van een paalgroep berekend?

In twee delen. De directe (elastische) zetting van een paal bij zijn werkbelasting, volgens de methode van Vesic, wordt vermenigvuldigd met de wortel uit de breedte van de groep gedeeld door de paaldiameter. De consolidatiezetting spreidt de belasting van de groep 2 verticaal op 1 horizontaal vanaf een niveau 2L/3 onder de bovenkant van de palen en laat elke kleilaag eronder zakken onder de spanning in het midden, op basis van e0, Cc en OCR. In het voorbeeld zijn ze 7.936 mm en 76.66 mm, in totaal 84.60 mm.

Kan ik de zetting buiten beschouwing laten?

Ja. Kies Niet berekend in de sectie Zetting. De zettingsstap, de kleiparameters e0, Cc en Cs, Es, νs, ξ, de toelaatbare zetting en de weergave Zetting worden weggelaten; de belastingen, het draagvermogen en de dwarse respons worden berekend zoals voorheen. De knop Zetting blijft staan en geeft aan dat de zetting van de groep niet is berekend. Het leeglaten van Es laat alleen het elastische deel weg. Bij H = 0 geeft de weergave Dwarsbelasting aan dat er geen dwarsbelasting is opgegeven.

Hoe gaat de module om met een dwarsbelasting op een paalgroep?

De poer is stijf, dus elke paalkop heeft dezelfde verplaatsing. De p–y-kromme van elke laag van een paal wordt geschaald door de p-multiplier van zijn rij (AASHTO LRFD voor een zandlaag, Rollins et al. 2006 voor een kleilaag), waardoor de voorste rij, waar de belasting naartoe duwt, meer opneemt dan de rijen in zijn schaduw. De module vindt de verplaatsing van de poer waarbij de rijen samen de belasting dragen en geeft de belasting en het moment van elke rij. In het voorbeeld verplaatst 900 kN de poer 2.92 mm, en de voorste rij neemt 135.3 kN per paal op tegenover 75.08 kN voor de derde rij.

Wat betekenen de p-multipliers en kan ik deze wijzigen?

Een p-multiplier is de factor waarmee de grondreactie van een paal in een groep wordt gereduceerd omdat deze achter een andere paal staat. De module gebruikt er één voor de voorste rij, één voor de tweede rij en één voor de derde rij en de rijen daarachter, afzonderlijk voor zand- en kleilagen, ingevuld op basis van de onderlinge afstand tussen de rijen. U kunt elk van deze waarden overschrijven; het leegmaken van het invoerveld herstelt de waarde van de module.

Kan ik een driehoekige paalschikking gebruiken?

Ja. Kies Driehoekig (gelijkzijdig) in de sectie Groep en voer één afstand in: de palen van een rij staan zo ver uit elkaar, de rijen staan op 0.866 daarvan (√3/2) en elke tweede rij is verschoven met de helft daarvan. De efficiëntie van een kleilaag wordt boven de naburige paren palen geschreven, de p-multipliers volgen de afstand tussen de rijen en het blok is de rechthoek die de palen omsluit.

Wat verandert er tussen heipalen, boorpalen en gedrukte palen in een groep?

De installatiemethode bepaalt welke berekeningsmethoden beschikbaar zijn (Coyle & Castello en de λ-methode zijn niet toegestaan voor een boorpaal), waarmee de invoervelden worden gevuld (K ongeveer K0 voor een boorpaal en 1.4 K0 voor een heipaal of gedrukte paal; α volgens de regel voor boorpalen) en de efficiëntie van een zandlaag. In het rekenvoorbeeld van de module geeft een heipaal een paaldraagvermogen van 1,030 kN tegenover 907.1 kN voor boorpalen, en een gedrukte paal geeft dezelfde waarden als een heipaal.

Moet ik het draagvermogen van een enkele paal invoeren?

Nee. De module berekent de weerstand van één paal uit de bodemopbouw, laag voor laag, volgens de methoden voor een paal in gelaagde grond, en niets hiervan hoeft te worden ingevoerd. Elke laag hanteert de methode die u daarvoor kiest, en de paalpunt hanteert de methode die u kiest in de sectie Puntweerstand.

Wat betekenen VOLDOET, VOLDOET NIET en VOLDOET, nabij de limiet bij de resultaten?

Dit zijn de oordelen van de toetsingen aan toelaatbare waarden, weergegeven in woorden met de vergeleken waarde tussen haakjes. VOLDOET betekent dat de waarde binnen de limiet valt, VOLDOET, nabij de limiet betekent dat de waarde binnen de limiet valt maar boven 90 % daarvan ligt, en VOLDOET NIET betekent dat de waarde de limiet overschrijdt. De module toetst de belasting op de groep aan de toelaatbare belasting, de zwaarst belaste paal aan de toelaatbare belasting van een enkele paal, een paal op trek aan de trekcapaciteit, en, wanneer u de limieten invoert, de zetting en de doorbuiging van de poer.