GeoTerva Module openen

Formules en tabellen · Paalgroepen

Blokbezwijken van paalgroep: de groep als één blok in klei

Wanneer palen dicht bij elkaar staan in zachte klei, kunnen de palen en de grond ertussen als één blok wegzakken. De capaciteit hiervan, de factor N*c van de basis, en de afstand waarbij het blok bepalend is.

  • Gratis te lezen
  • Terzaghi en Peck (1967)
  • Tabel N*c
  • Uitgewerkt voorbeeld

1Het mechanismeDe palen en de grond ertussen bewegen samen naar beneden.

Wanneer palen dicht bij elkaar staan in klei, kan de grond tussen hen mee naar beneden worden getrokken. De groep bezwijkt dan als één blok — de palen en de grond die zij omsluiten — door afschuiving langs de omtrek en door steun op de klei onder de basis. Terzaghi en Peck (1967) behandelen het blok als een diepe funderingsvoet met lengte Lg, breedte Bg en diepte L, de lengte van de palen, waarbij Lg en Bg gemeten worden tot de buitenkant van de buitenste palen:

Lg=(n1−1)s1+D,Bg=(n2−1)s2+D

n1 en n2 zijn de aantallen palen langs de twee zijden, s1 en s2 hun onderlinge afstanden en D hun breedte; Lg is de langere zijde.

2De capaciteit van het blokAfschuiving op de vier zijvlakken, draagvermogen aan de basis.

Qblock=LgBgcu,bNc*+∑2(Lg+Bg)cuΔL

De eerste term is het draagvermogen van de basis, cu,b de ongedraineerde sterkte van de klei eronder; de tweede is de afschuiving op de vier zijvlakken, gesommeerd over de kleilagen langs de palen, ΔL de dikte van elke laag en cu de ongedraineerde sterkte daarvan. Op de zijvlakken schuift klei tegen klei, niet tegen de paal, dus werkt daar de volledige cu, niet de adhesie αcu van een enkele paal.

De capaciteit van de groep is de kleinste waarde van het blok en de individueel werkende palen:

Qg(u)=min(∑Qu,Qblock)

Terzaghi en Peck vergelijken het blok met de som van de individuele palen, ΣQu = nQu. De paalgroepmodule van GeoTerva vergelijkt dit met de palen verminderd met de groepsefficiëntie, ηΣQu (zie groepsefficiëntie van palen), en print ook de vergelijking met ΣQu wanneer elke laag uit klei bestaat. In gelaagde grond sommeert het de afschuiving van de zijvlakken laag voor laag; op de vlakken van een zandlaag neemt het τ = K0σ′v tan φ′ met K0 = 1 − sin φ′ (Jaky, 1944), en een blok waarvan de basis op zand rust, heeft dezelfde draagkracht als zijn palen, nQp.

3De factor N*cEen diepe rechthoekige funderingsvoet op klei.

De basis van het blok is een diepe rechthoekige funderingsvoet op klei. De draagvermogensfactor N*c groeit met de diepteverhouding L/Bg en neemt af naarmate het blok in plattegrond langer wordt: van 6.24 voor een vierkant blok aan het oppervlak tot 9.00 bij L/Bg = 5, en van 5.20 tot 7.64 voor een zeer lang blok. Voorbij L/Bg = 5 groeit deze factor niet verder.

Tabel 1. N*c van de basis van het blok tegenover L/Bg en Lg/Bg
L/BgLg/Bg = 1Lg/Bg = 2Lg/Bg = 3Lg/Bg = ∞
0.06.245.725.515.20
0.57.046.526.265.86
1.07.707.166.896.40
1.58.187.627.356.82
2.08.507.927.657.11
2.58.718.117.837.32
3.08.848.227.957.46
3.58.928.298.027.55
4.08.978.338.057.61
4.58.998.358.077.63
5.09.008.368.087.64

Tussen de curven wordt N*c lineair geïnterpoleerd in Lg/Bg (van 1 tot 3) en in Bg/Lg (voorbij 3); de waarde bij L/Bg = 5 geldt voor diepere blokken. Waarden uit de functie die de paalgroepmodule van GeoTerva gebruikt.

4Blok of individuele palen?Hoe de paalafstand dit bepaalt.

Het blok draagt meer dan de palen wanneer ze ver uit elkaar staan en minder wanneer ze dicht bij elkaar staan: de omtrek en de basis van het blok groeien met de paalafstand, de schachten van de palen niet. Tabel 2 volgt een groep van 4 × 4 heipalen (D = 0.40 m, L = 15 m) in zachte klei met cu = 25 kPa terwijl de paalafstand verandert.

Tabel 2. Het blok tegenover de individuele palen: 4 × 4 heipalen, D = 0.40 m, L = 15 m, cu = 25 kPa
s/Ds (m)Lg = Bg (m)Nc*Qblok (kN)ΣQu (kN)Kleinste van de tweeηΣQu (kN)
2.000.802.809.0059647012blok3907
2.250.903.109.0068127012blok4212
2.501.003.408.9976987012individuele palen4464
3.001.204.008.9595807012individuele palen4858
4.001.605.208.81137577012individuele palen5372
5.002.006.408.65184587012individuele palen5690

ΣQu: 16 individuele palen, α-methode op de schacht en 9cuAb aan de punt; ηΣQu: hetzelfde met de Converse–Labarre efficiëntie. Waarden berekend door GeoTerva met de functies van zijn paalgroepmodule.

Hier bepaalt het blok tot s/D = 2.25 en de individuele palen vanaf s/D = 2.50. Met de efficiëntie toegepast op de palen (laatste kolom) blijven de palen onder het blok bij elke spatie in de tabel. Het blok bepaalt ook ten opzichte van ηΣQu bij grote groepen lange, dicht bij elkaar staande palen in zeer zachte klei: 8 × 8 palen met D = 0.40 m en L = 30 m op 2D in een klei met cu = 10 kPa geven Qblok = 10440 kN tegenover ηΣQu = 12015 kN.

5RekenvoorbeeldEen 4 × 4 groep in zachte klei bij s = 2D.

Zestien gedreven palen, D = 0.40 m en L = 15 m, staan in 4 rijen van 4 op s = 0.80 m (2D) in een zachte klei met cu = 25 kPa.

  • Het blok: Lg = Bg = (4 − 1) × 0.80 + 0.40 = 2.80 m, omtrek 2(Lg + Bg) = 11.20 m. De zijkanten: 25 × 11.20 × 15 = 4200 kN. De punt: L/Bg = 5.36 en Lg/Bg = 1.00 geven Nc* = 9.00, dus 25 × 9.00 × 2.80 × 2.80 = 1764 kN. Qblok = 5964 kN.
  • Eén paal alleen: α = 0.87 (cu/pa = 0.25), Qs = 0.87 × 25 × π × 0.40 × 15 = 410.0 kN, Qp = 9 × 25 × 0.1257 = 28.3 kN, Qu = 438.3 kN; ΣQu = 16 × 438.3 = 7012 kN.
  • De kleinste: Qg(u) = min(7012, 5964) = 5964 kN: het blok bepaalt, 15 % lager dan de som van de palen.

Bij s = 1.00 m (2.5D) draagt hetzelfde blok 7698 kN en bepalen de individuele palen. De GeoTerva-module vermindert de palen ook met de Converse–Labarre efficiëntie, η = 0.557 bij 2D, wat ηΣQu = 3907 kN geeft, en neemt de kleinste van deze en het blok. Hoe een last op de kop verdeeld wordt over de zestien palen is het onderwerp van de last op elke paal.

6VragenKorte antwoorden.

Wanneer bepaalt blokbezwijken?

Wanneer de palen dicht bij elkaar staan in een zachte klei: de omtrek van het blok is dan kort vergeleken met de totale omtrek van de schachten. In het voorbeeld op deze pagina bepaalt het tot s = 2.25D en niet meer bij 2.50D. Een grote groep lange palen in zeer zachte klei is het geval dat met de meeste zorg moet worden gecontroleerd.

Waarom wordt de volledige cu gebruikt op de zijkanten van het blok?

Op de zijkanten van het blok schuift de klei tegen klei, niet tegen het paaloppervlak, dus de ongedraineerde sterkte werkt volledig; de adhesiefactor α van een individuele paal beschrijft de paal-bodem interface en is daar niet van toepassing.

Wordt blokbezwijken gecontroleerd in zand?

De klassieke controle is voor klei. In gelaagde grond vormt GeoTerva nog steeds het blok: een zandlaag draagt bij met τ = K0σ′v tan φ′ op de zijkanten en een punt op zand draagt zoals de palen; in zand is de efficiëntie van de palen meestal het bepalende groepeffect.

De theorie erachter