GeoTerva Module openen

Formules en tabellen · Paalgroepen

Belasting op elke paal van een groep: de formule voor de starre paalkop

Hoe een starre kop een verticale belasting en twee momenten verdeelt over de palen: de formule, de sommen Σx² en Σy² van de gebruikelijke indelingen, wanneer een paal op trek komt te staan, en een rekenvoorbeeld met de belasting op elke paal.

  • Gratis te lezen
  • V, Mx, My
  • Starre paalkop
  • Uitgewerkt voorbeeld

1De regel voor de starre kopDe kop beweegt als een vlak.

Een paalkop wordt doorgaans beschouwd als star en de palen als identieke verticale veren. Een starre kop beweegt als een vlak — het zakt en roteert, maar buigt niet — zodat de inkorting van elke paal, en daarmee de belasting die de paal opneemt, een lineaire functie is van zijn positie. Met x en y gemeten vanaf het zwaartepunt van de palen, neemt elke paal een gelijk deel van de verticale belasting V en een deel van elk moment in verhouding tot zijn afstand tot het zwaartepunt:

Pi=Vn±Myxi∑x2±Mxyi∑y2

n is het aantal palen, My het moment om de y-as en Mx het moment om de x-as, beide genomen aan de onderkant van de kop. Een moment voegt druk toe aan de kant waarnaar het de kop draait en neemt het weg aan de andere kant: in de GeoTerva-module voor paalgroepen voegt een positief My druk toe aan de +x kant, een positief Mx aan de +y kant, en is druk positief. Een horizontale belasting H werkend op een hoogte h boven de onderkant van de kop voegt een moment Hh toe. Het is dezelfde regel als voor een excentrisch belaste groep bouten.

2Asymmetrische groepenWanneer Σxy niet nul is.

De bovenstaande formule geldt wanneer de palen symmetrisch zijn ten opzichte van beide assen, zoals in een rechthoekig raster, zodat Σxy = 0. In het algemeen is de belasting op een paal Pi = V/n + Bxi + Cyi, en B en C volgen uit het evenwicht van de twee momenten, ΣPixi = My en ΣPiyi = Mx:

B=My∑y2−Mx∑xy∑x2∑y2−(∑xy)2,C=Mx∑x2−My∑xy∑x2∑y2−(∑xy)2

Een versprongen groep, waarbij elke tweede rij met de helft van de tussenafstand is verschoven, is niet symmetrisch ten opzichte van de as langs de rijen wanneer het een even aantal rijen heeft: een moment om één as belast dan ook de palen om de andere as. De GeoTerva-module haalt Σx², Σy² en Σxy uit de posities van de palen zelf, zodat dezelfde vergelijkingen voor beide indelingen gelden.

3Σx² en Σy² van rechthoekige groepenEen gesloten vorm, en de belastingen van de gebruikelijke indelingen.

Voor een rechthoekig raster van nx palen langs x op de tussenafstand sx en ny langs y op sy, hebben de sommen een gesloten vorm:

∑x2=nysx2nx(nx2−1)12,∑y2=nxsy2ny(ny2−1)12
Tabel 1. De gebruikelijke rasters op s = 1.50 m in beide richtingen onder V = 3600 kN en My = 900 kN·m
Groep nx × nynΣx² (m²)Σy² (m²)Pmax (kN)Pmin (kN)ex voor geen trek (m)
2 × 242.252.251200.0600.00.75
2 × 363.389.00800.0400.00.75
3 × 269.003.38750.0450.01.00
3 × 3913.5013.50500.0300.01.00
3 × 41218.0033.75375.0225.01.00
4 × 31233.7518.00360.0240.01.25
4 × 41645.0045.00270.0180.01.25
5 × 525112.50112.50168.0120.01.50

nx palen langs x, de richting van de momentarm van My. De laatste kolom is de grootste excentriciteit ex = My/V waarbij geen paal op trek staat, Σx²/(n xmax). Waarden berekend door GeoTerva met de functie die zijn module voor paalgroepen gebruikt.

4Wanneer een paal op trek komt te staanDe excentriciteit van de belasting.

De paal die het verst van het zwaartepunt staat aan de kant weg van het moment, draagt de kleinste belasting. Onder alleen My blijft deze in druk zolang

Vn−Myxmax∑x2≥0⇔ex=MyV≤∑x2nxmax

Voor een 3 × 3 raster op tussenafstand s is de limiet ex = 2s/3. Met beide momenten is de hoekpaal aan de kant weg van beide momenten de kritische, en worden beide termen afgetrokken. Voorbij de limiet wordt de paal omhoog getrokken en moet deze op trek worden gecontroleerd: alleen de schacht biedt weerstand, en het gewicht van de paal helpt. De GeoTerva-module vermeldt elke paal op trek en controleert deze, en de palen op trek gezamenlijk, tegen hun opwaartse draagkracht.

5RekenvoorbeeldZes palen onder een verticale belasting en twee momenten.

Een starre kop rust op zes palen, 3 langs x en 2 langs y, op s = 1.50 m in beide richtingen. Aan de onderkant van de kop draagt het V = 2400 kN, My = 540 kN·m en Mx = 180 kN·m. Rond het zwaartepunt van de palen is Σx² = 9.000 m², Σy² = 3.375 m² en Σxy = 0, dus

V/n = 2400/6 = 400.0 kN, My/Σx² = 540/9.000 = 60.00 kN/m en Mx/Σy² = 180/3.375 = 53.33 kN/m.

Tabel 2. De belasting op elke paal van de berekende kop
Paalx (m)y (m)V/n (kN)Myx/Σx² (kN)Mxy/Σy² (kN)P (kN)
1−1.50−0.75400.0−90.0−40.0270.0
2−1.500.75400.0−90.040.0350.0
30.00−0.75400.00.0−40.0360.0
40.000.75400.00.040.0440.0
51.50−0.75400.090.0−40.0450.0
61.500.75400.090.040.0530.0

Druk positief. Waarden berekend door GeoTerva met de functie die de paalgroepmodule gebruikt.

De zwaarst belaste paal is paal 6 (x = 1.50 m, y = 0.75 m) met 530.0 kN, de lichtst belaste paal 1 met 270.0 kN; geen enkele staat op trek. De belastingen tellen op tot ΣP = 2400.0 kN = V, en hun momenten tot ΣPx = 540.0 kN·m = My en ΣPy = 180.0 kN·m = Mx. De grootste belasting wordt vergeleken met de toelaatbare belasting van één paal alleen; de groep als geheel wordt gecontroleerd met zijn efficiëntie (zie paalgroepsefficiëntie).

Zou My verhoogd worden tot 2520 kN·m (ex = 1.05 m, voorbij de limiet Σx²/(n xmax) = 1.00 m), dan zouden de palen aan de −x-zijde −60.0 kN (paal 1) en 20.0 kN (paal 2) dragen: één paal op trek.

6VragenKorte antwoorden.

Waarom worden alle palen als even stijf beschouwd?

De regel veronderstelt identieke palen: dezelfde doorsnede, lengte en kopverbinding. Een kortere of stijvere paal onder dezelfde poer trekt meer van de belasting aan, en een flexibele poer geeft meer van een kolombelasting door aan de palen er direct onder.

Is de regel voor starre poeren aan de veilige kant?

Voor de axiale belastingen, ja: de palen weerstaan ook de rotatie van de poer door hun eigen buiging, die de regel buiten beschouwing laat, zodat het moment volledig door de axiale belastingen wordt gedragen. De buigmomenten aan de paalkoppen komen uit een laterale analyse van de groep.

Hoe wordt een horizontale belasting op de poer opgenomen?

Deze voegt een moment Hh toe om de basis van de poer, dat in Mx of My terechtkomt. De horizontale belasting zelf wordt verdeeld over de rijen palen via hun p–y-curven geschaald met p-multipliers (zie p–y-curven voor zand en klei).

De theorie erachter