1Wat een p–y curve isDe reactie van de grond tegen de doorbuiging van de paal.
Een paal onder een laterale belasting is een balk die langs zijn lengte door de grond wordt ondersteund. In de p–y methode wordt de grond gemodelleerd als een rij onafhankelijke veren, waarbij elke veer een curve volgt van de grondreactie p (kracht per lengte-eenheid van de paal, kN/m) tegen de doorbuiging y van de paal op die diepte. De balkvergelijking wordt
EI is de buigstijfheid van de paal en P de axiale belasting. Een p–y curve begint steil, verzacht naarmate de grond vloeit en eindigt bij de ultieme weerstand pu van de grond op die diepte, die toeneemt met de diepte en met de sterkte van de grond. De vergelijking wordt numeriek opgelost, diepte voor diepte langs de paal; de onderstaande curves zijn die welke de GeoTerva module voor lateraal belaste palen gebruikt.
2Zand: de API curveReese, Cox en Koop (1974), zoals API RP 2A het beschrijft.
Reese, Cox en Koop (1974) construeerden de curve voor zand op basis van veldproeven en twee faalmechanismen: een wig die vlak onder het oppervlak voor de paal wordt opgeduwd, en de grond die dieper rond de paal stroomt. De ultieme weerstand is de kleinste van de twee:
met σ′v de effectieve verticale spanning op diepte z, D de breedte van de paal en coëfficiënten die alleen van φ′ afhangen:
waarbij α = φ′/2, β = 45° + φ′/2, K0 = 0.4 en Ka = tan²(45° − φ′/2). API RP 2A schrijft de curve in de hyperbolische-tangens vorm van O’Neill en Murchison (1983):
voor statische belasting; voor cyclische belasting is A = 0.9 op elke diepte. k is de initiële modulus van de subgrondreactie (kN/m³), afgelezen van de API grafiek tegen φ′, met een lagere waarde onder het grondwaterniveau. Bij kleine doorbuigingen is de curve de rechte lijn p = kzy, de elastische subgrondreactie met nh = k; bij grote doorbuigingen eindigt deze bij Apu.
| φ′ | C1 | C2 | C3 | k boven het grondwaterniveau (MN/m³) | k onder het grondwaterniveau (MN/m³) |
|---|---|---|---|---|---|
| 28° | 1.60 | 2.41 | 22.52 | 5.4 | 5.4 |
| 29° | 1.75 | 2.54 | 25.43 | 6.0 | 6.4 |
| 30° | 1.91 | 2.67 | 28.75 | 10.5 | 7.9 |
| 31° | 2.09 | 2.80 | 32.51 | 15.4 | 9.7 |
| 32° | 2.28 | 2.95 | 36.81 | 20.7 | 11.9 |
| 33° | 2.49 | 3.10 | 41.73 | 26.5 | 14.6 |
| 34° | 2.72 | 3.25 | 47.35 | 32.7 | 17.6 |
| 35° | 2.97 | 3.42 | 53.79 | 39.3 | 21.0 |
| 36° | 3.24 | 3.59 | 61.20 | 46.3 | 24.8 |
| 37° | 3.54 | 3.77 | 69.73 | 53.8 | 29.0 |
| 38° | 3.87 | 3.97 | 79.57 | 61.7 | 33.6 |
| 39° | 4.23 | 4.17 | 90.95 | 70.1 | 38.6 |
| 40° | 4.62 | 4.38 | 104.15 | 78.9 | 44.0 |
k: een kwadratische aanpassing aan de API grafiek, niet minder dan 5.4 MN/m³, zoals de GeoTerva module dit invult (kan daar worden overschreven). Waarden berekend door GeoTerva met de functies die zijn module voor lateraal belaste palen gebruikt.
3Zachte klei: Matlock (1970)Een derdemachtswortel curve, statisch en cyclisch.
Matlock (1970) leidde de curve voor zachte klei af uit proeven met gemeten palen. De ultieme weerstand op diepte z, met cu de ongedraineerde schuifsterkte, is opnieuw de kleinste van een ondiepe (wig) en een diepe (stroomrond) waarde:
en de statische curve is een derdemachtswortel tot acht keer y50, de doorbuiging waarbij de helft van pu wordt gemobiliseerd:
met p = pu voorbij 8y50. ε50 is de rek bij de helft van de maximale deviatorspanning in een ongedraineerde triaxiale proef; wanneer er geen is gemeten, vult de GeoTerva module 0.020 in voor zachte klei (cu onder 48 kPa), 0.010 voor medium klei en 0.005 voor stijve klei (96 kPa en meer). J is 0.50 voor zachte klei en 0.25 voor medium tot stijve klei.
Cyclische belasting. Tot 3y50 is de curve de statische, die daar 0.72pu heeft bereikt. Onder de overgangsdiepte zR blijft de weerstand dan op 0.72pu; erboven daalt deze lineair naar 0.72pu·z/zR bij 15y50 en blijft daar:
waarbij γ′ het effectieve volumieke gewicht van de klei boven z is (de GeoTerva module houdt zR niet minder dan 2.5D).
4Tabelen van p tegen yEen zand en een zachte klei op één diepte, statisch en cyclisch.
| y (mm) | p statisch (kN/m) | p/pu statisch | p cyclisch (kN/m) |
|---|---|---|---|
| 0.5 | 23.4 | 0.193 | 23.2 |
| 1.0 | 46.0 | 0.379 | 44.4 |
| 2.0 | 85.6 | 0.706 | 76.2 |
| 3.0 | 115.8 | 0.955 | 93.9 |
| 5.0 | 149.9 | 1.236 | 106.3 |
| 7.5 | 164.6 | 1.357 | 108.8 |
| 10.0 | 168.5 | 1.389 | 109.1 |
| 15.0 | 169.7 | 1.399 | 109.2 |
| 20.0 | 169.8 | 1.400 | 109.2 |
| 30.0 | 169.8 | 1.400 | 109.2 |
| 50.0 | 169.8 | 1.400 | 109.2 |
pu = 121.3 kN/m, A = 1.40 (statisch) en 0.90 (cyclisch), k = 39.3 MN/m³: de statische curve eindigt bij 169.8 kN/m, de cyclische bij 109.2 kN/m. Waarden berekend door GeoTerva met de functie die zijn module gebruikt.
| y/y50 | y (mm) | p statisch (kN/m) | p/pu statisch | p cyclisch (kN/m) |
|---|---|---|---|---|
| 0.1 | 3.0 | 26.0 | 0.232 | 26.0 |
| 0.25 | 7.5 | 35.3 | 0.315 | 35.3 |
| 0.5 | 15.0 | 44.4 | 0.397 | 44.4 |
| 1 | 30.0 | 56.0 | 0.500 | 56.0 |
| 2 | 60.0 | 70.5 | 0.630 | 70.5 |
| 3 | 90.0 | 80.7 | 0.721 | 80.7 |
| 5 | 150.0 | 95.7 | 0.855 | 74.5 |
| 8 | 240.0 | 111.9 | 1.000 | 65.1 |
| 10 | 300.0 | 111.9 | 1.000 | 58.9 |
| 15 | 450.0 | 111.9 | 1.000 | 43.3 |
| 20 | 600.0 | 111.9 | 1.000 | 43.3 |
pu = 111.9 kN/m, y50 = 30.0 mm (ε50 = 0.020), zR = 5.59 m: op deze diepte, boven zR, daalt de cyclische curve naar 43.3 kN/m. Waarden berekend door GeoTerva met de functie die zijn module gebruikt.
5WerkvoorbeeldDe twee curves op één diepte, met de hand.
Zand. Een paal met D = 0.60 m breed in droog zand met φ′ = 35° en γ = 18 kN/m³, op z = 1.20 m: σ′v = 18 × 1.20 = 21.6 kPa. Tabel 1 geeft C1 = 2.97, C2 = 3.42, C3 = 53.79, dus
- (C1z + C2D)σ′v = (2.97 × 1.20 + 3.42 × 0.60) × 21.6 = 121.3 kN/m en C3Dσ′v = 53.79 × 0.60 × 21.6 = 697.2 kN/m: pu = 121.3 kN/m (de wigwaarde is bepalend).
- A = 3.0 − 0.8 × 1.20/0.60 = 1.40, k = 39.3 MN/m³ (boven het grondwaterniveau). Bij y = 10 mm: kzy/(Apu) = 39.3×10³ × 1.20 × 0.010 / (1.40 × 121.3) = 2.775, en p = 1.40 × 121.3 × tanh(2.775) = 168.5 kN/m.
Zachte klei. Dezelfde paal in klei met cu = 30 kPa en γsat = 17 kN/m³ onder het grondwaterniveau, op z = 3.0 m: σ′v = (17 − 9.81) × 3.0 = 21.57 kPa, ε50 = 0.020, J = 0.50.
- (3 + 21.57/30 + 0.50 × 3.0/0.60) × 30 × 0.60 = 111.9 kN/m tegenover 9 × 30 × 0.60 = 162.0 kN/m: pu = 111.9 kN/m.
- y50 = 2.5 × 0.020 × 0.60 = 30.0 mm. Bij y = y50, p = 0.5pu = 56.0 kN/m; bij 8y50 = 240 mm bereikt de statische curve pu = 111.9 kN/m, terwijl onder cyclische belasting de klei op deze diepte (z/zR = 0.54) daalt tot 43.3 kN/m bij 15y50.
De module integreert curves zoals deze langs de hele paal en lost de balkvergelijking op voor de doorbuiging, het buigend moment en de dwarskracht. In een groep wordt de curve van elke rij geschaald met zijn p-multiplier; de verticale belastingen van dezelfde palen komen van de paalkop (zie de belasting op elke paal van een groep).
6VragenKorte antwoorden.
Wat is de factor A in de API zandcurve?
A verhoogt het uiteinde van de curve nabij het oppervlak onder statische belasting: A = 3,0 − 0,8z/D, niet minder dan 0,9, wat wordt bereikt bij z = 2,625D. Onder cyclische belasting is A = 0,9 op elke diepte, waardoor de cyclische curve van een zand alleen in de bovenste paar diameters verschilt van de statische curve.
Kan de curve van Matlock worden gebruikt voor stijve klei?
Het is afgeleid voor zachte klei. Steife kleien hebben hun eigen curven (Reese and Welch, 1975, boven de grondwaterspiegel; Reese, Cox and Koop, 1975, daaronder). Met de ingevoerde ε50 van een steife klei en J = 0.25 is de Matlock-curve een alternatief, en de resultaten hiervan moeten worden beoordeeld als die van een curve die niet is gekalibreerd voor een dergelijke klei.
Hoe worden p–y curven aangepast voor een paal in een groep?
Elke curve wordt vermenigvuldigd met een p-multiplier Pm ≤ 1 die afhangt van de rij van de paal en van de spatiëring: de voorste rij behoudt het grootste deel van zijn weerstand, de rijen daarachter minder (Brown, Morrison and Reese, 1988; Rollins et al., 2006). De paalgroepmodule van GeoTerva past deze laag voor laag toe.