GeoTerva Module openen

Formules en tabellen · Palen

Meyerhof puntweerstand van palen in zand: Nq* en de limietwaarde

De eenheidspuntweerstand van een paal in zand volgens Meyerhof (1976): de draagkrachtfactor Nq* voor elke wrijvingshoek van 20° tot 45°, de limietwaarde ql, en de effectieve spanning waarbij die limiet overneemt.

  • Gratis te lezen
  • φ′ = 20–45°
  • Limietwaarde ql
  • Uitgewerkt voorbeeld

1De puntweerstand van een paal in zandqp = q′Nq* onder de punt.

Een paal draagt zijn belasting gedeeltelijk op zijn punt en gedeeltelijk langs zijn schacht: Qu = Qp + Qs. Onder de punt faalt het zand door draagkrachtoverschrijding, zoals onder een poer, maar diep in de grond. Voor zand (c′ = 0) blijft alleen de toeslagterm van de draagkrachtvergelijking over, en Meyerhof (1976) schrijft de puntweerstand als

Qp=Apqp=Apq′Nq*

waarbij Ap de oppervlakte van de paalsectie is, q′ de effectieve verticale spanning op het niveau van de punt en Nq* een draagkrachtfactor voor diepe funderingen, die afhangt van de wrijvingshoek φ′ van het zand bij de punt. De Nq*-waarden van Meyerhof zijn de maximumwaarden, bereikt zodra de punt diep genoeg in de dragende laag is ingebed.

Nq* is veel groter dan de Nq van een ondiepe fundering bij dezelfde hoek: bij φ′ = 35° is dit 143.0 tegenover 33.3 (zie draagvermogensfactoren). Onder een diepe punt sluiten de glijvlakken zich rond de schacht in plaats van op te stijgen naar het maaiveld, en de factor neemt dienovereenkomstig toe.

2De grenswaardeql = 0.5 pa Nq* tan φ′.

Gemeten puntweerstand groeit niet onbeperkt met de diepte. Daarom begrenst Meyerhof de eenheidspuntweerstand tot een grenswaarde die uitsluitend afhangt van de wrijvingshoek:

qp=q′Nq*≤ql,ql=0.5paNq*tan⁡φ′

pa is de atmosferische druk, 100 kPa (ongeveer 2000 lb/ft²). De begrenzing geldt voor de spanning, niet voor een diepte. Door ql te delen door Nq* blijkt wanneer deze dominant is: de limiet treedt in werking zodra de effectieve spanning aan de punt overschrijdt

q′=0.5patan⁡φ′

wat 28.9 kPa is bij φ′ = 30° en 42.0 kPa bij φ′ = 40°. In droog zand met γ = 18 kN/m³ worden deze spanningen al bereikt op dieptes van slechts 1.60 m en 2.33 m. Voor vrijwel elke paal in homogeen zand is de eenheidspuntweerstand van Meyerhof dus de grenswaarde ql zelf, en verkrijgt een langere paal mantelschuuring in plaats van extra puntweerstand.

In de beschrijving van Meyerhof groeit qp met de inbeddingsdiepte Lb van de punt in de dragende laag tot een kritieke verhouding (Lb/D)cr en blijft daarna constant op ql. In homogeen zand is Lb de ingebouwde lengte L. De GeoTerva paalmodules hanteren dit zo, passen de bovengenoemde limiet toe en rapporteren welke van de twee, q′Nq* of ql, dominant is.

3Tabel van Nq*, φ′ = 20–45°Per graad, inclusief de grenswaarde.

Tabel 1. Meyerhofs Nq*, de beperkende puntweerstand ql en de spanning waarbij deze dominant wordt
φ′ (°)Nq* (Meyerhof)ql (kPa)q′ waarboven ql dominant is (kPa)Nq van een ondiepe fundering
2012.422618.26.4
2113.826519.27.1
2215.531320.27.8
2317.938021.28.7
2421.447622.39.6
2526.060623.310.7
2629.571924.411.9
2734.086625.513.2
2839.7105526.614.7
2946.5128927.716.4
3056.7163728.918.4
3168.2204930.020.6
3281.0253131.223.2
3396.0311732.526.1
34115.0387833.729.4
35143.0500635.033.3
36168.0610336.337.8
37194.0730937.742.9
38231.0902439.148.9
39276.01117540.556.0
40346.01451642.064.2
41420.01825543.573.9
42525.02363645.085.4
43650.03030746.699.0
44780.03766248.3115.3
45930.04650050.0134.9

Nq* volgens Meyerhof (1976), per graad; tussen hele graden interpoleren de GeoTerva paalmodules lineair (bij φ′ = 33.5°, Nq* = 105.5). ql = 0.5paNq*tanφ′ met pa = 100 kPa. De laatste kolom bevat de Nq van Reissner uit de algemene draagvermogensvergelijking, ter vergelijking. Waarden berekend door GeoTerva met de functies die haar modules gebruiken.

4Uitgewerkt voorbeeldEen heipaal, 0.45 m in diameter, 13.5 m lang.

Een geheide betonnen paal met ronde doorsnede, D = 0.45 m, is L = 13.5 m ingebed in zand met φ′ = 34°, γ = 18 kN/m³ boven de grondwaterstand op 3.0 m diepte en γsat = 20 kN/m³ daaronder (γw = 9.81 kN/m³). Ap = πD²/4 = 0.1590 m².

  • Effectieve spanning aan de punt: q′ = 18 × 3.0 + (20 − 9.81) × 10.5 = 161.0 kPa.
  • Factor: Tabel 1 geeft Nq* = 115.0 bij φ′ = 34°, dus q′Nq* = 161.0 × 115.0 = 18514 kPa.
  • Limiet: ql = 0.5 × 100 × 115.0 × tan 34° = 3878 kPa, kleiner dan q′Nq*, dus deze is dominant: qp = 3878 kPa.
  • Puntweerstand: Qp = Apqp = 0.1590 × 3878 = 617 kN.

Zonder de limiet zou de punt een waarde krijgen van 2945 kN, 4.8 keer zoveel. De limiet wordt bereikt waar q′ = 0.5 × 100 × tan 34° = 33.7 kPa, op een diepte van 1.87 m in dit profiel.

Dezelfde paal geeft Qp = 1003 kN via de methode van Vesic (m = 250) en 1075 kN via Coyle en Castello; de schacht is uitgewerkt bij mantelschuuring van palen in zand. De capaciteit Qu = Qp + Qs wordt vervolgens gedeeld door één veiligheidsfactor, gewoonlijk 2.5 tot 4 voor een enkele paal.

5VragenKorte antwoorden.

Waarom is Nq* zoveel groter dan de Nq van een fundering?

Nq* beschrijft het bezwijken onder een diepe punt, waarbij de glijvlakken zich rond de schacht sluiten in plaats van op te stijgen naar het maaiveld. Bij φ′ = 35° is de Nq* van Meyerhof 143.0, tegenover 33.3 voor een ondiepe fundering.

Blijft de puntweerstand groeien met de paallengte?

Alleen tot de grenswaarde is bereikt. q′Nq* overschrijdt ql = 0.5paNq*tanφ′ zodra q′ groter is dan 0.5patanφ′ (35.0 kPa bij φ′ = 35°), wat in homogeen zand binnen de eerste meters gebeurt. Daaronder verkrijgt een langere paal mantelschuuring, geen extra puntweerstand.

Hoe gevoelig is de puntweerstand voor φ′?

Zeer. Nq* stijgt van 56.7 bij φ′ = 30° naar 96.0 bij 33° en 168.0 bij 36°, en ql stijgt mee. De wrijvingshoek van het zand op en net onder de punt verdient meer zorg dan enige andere invoerwaarde.

De theorie erachter