1Een correlatie uit belastingproevenVierentwintig ingeslagen palen in zand.
Coyle en Castello (1981) analyseerden 24 grootschalige veldbelastingproeven op in zand ingeslagen palen en pasten daar twee grafieken op aan: één voor de draagkrachtsfactor van de punt, één voor de aarddrukcoëfficiënt van de schacht. Beide variëren met de inslagverhouding L/D evenals met de wrijvingshoek φ′.
In tegenstelling tot de puntfactoren van Meyerhof en Vesic, zijn deze niet afgeleid van een faalmechanisme, maar aangepast aan gemeten draagkrachten, zodat ze al de limieten bevatten die het veld oplegt: er is geen aparte begrenzing en geen kritieke diepte. Omdat de proeven op ingeslagen palen waren, behoort de methode tot ingeslagen palen. De GeoTerva-module voor zand biedt deze niet aan voor een geboorde paal, en waarschuwt wanneer de paal wordt ingedrukt.
2De puntweerstandNq* tegen L/D en φ′.
De puntweerstand heeft de gebruikelijke vorm, met de effectieve verticale spanning q′ aan de punt en de oppervlakte Ap van de doorsnede:
De factor is veel kleiner dan die van Meyerhof, en stijgt niet gestaag met de inslag: bij φ′ = 34° bereikt deze een piek van 44.9 rond L/D = 20 en daalt naar 20.1 bij L/D = 70. Een langere paal met dezelfde diameter krijgt dus een kleinere factor op een grotere q′, wat verklaart waarom de gemeten puntweerstand afvlakt met de diepte.
| L/D \ φ′ | 30° | 32° | 34° | 36° | 38° | 40° |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 0 | 23.6 | 28.8 | 34.5 | 45.5 | 60.1 | 79.5 |
| 5 | 26.6 | 32.3 | 38.7 | 51.1 | 67.5 | 89.2 |
| 10 | 28.7 | 34.9 | 41.8 | 55.2 | 73.0 | 96.4 |
| 15 | 30.1 | 36.6 | 43.9 | 58.0 | 76.3 | 100.8 |
| 20 | 30.8 | 37.5 | 44.9 | 59.5 | 78.2 | 103.3 |
| 25 | 30.5 | 37.1 | 44.5 | 59.1 | 78.0 | 102.7 |
| 30 | 28.9 | 35.2 | 42.2 | 56.4 | 75.1 | 98.5 |
| 35 | 26.7 | 32.6 | 39.0 | 52.4 | 70.2 | 91.8 |
| 40 | 24.5 | 29.9 | 35.8 | 48.1 | 64.4 | 84.5 |
| 45 | 22.2 | 27.1 | 32.4 | 43.6 | 58.4 | 77.0 |
| 50 | 20.0 | 24.4 | 29.2 | 39.4 | 52.6 | 69.9 |
| 55 | 18.0 | 21.9 | 26.2 | 35.4 | 47.2 | 63.3 |
| 60 | 16.1 | 19.6 | 23.5 | 31.8 | 42.3 | 57.2 |
| 65 | 14.4 | 17.5 | 21.0 | 28.4 | 37.7 | 51.5 |
| 70 | 13.8 | 16.8 | 20.1 | 27.2 | 36.1 | 49.4 |
Lees af op de curven van Coyle en Castello (1981). Langs een curve en tussen de curven interpoleren de GeoTerva-modules lineair, houden de waarde onder φ′ = 30° en boven 40°, en vervolgen het laatste segment van een curve voorbij L/D = 70. Waarden berekend door GeoTerva met de functie die zijn modules gebruiken.
3De schachtweerstandEén gemiddelde spanning over de gehele lengte.
Voor de schacht nemen Coyle en Castello de gemiddelde effectieve verticale spanning over de ingebedde lengte, een paal-grondwrijvingshoek gekoppeld aan φ′ en een coëfficiënt K uit hun tweede grafiek:
p is de omtrek van de doorsnede en σ̄′o het gemiddelde van de effectieve verticale spanning van de kop tot de punt. δ′ = 0.8φ′ maakt deel uit van de correlatie, geen vrije keuze. Op de grafiek is elke curve van K een rechte lijn op een logaritmische K-as; de grafiek is getekend tot L/D = 36.1. Er is geen kritieke diepte in deze methode: het middelen over de gehele lengte, en een K die afneemt met L/D, spelen die rol (vergelijk de K–δ-methode met L′ = 15D).
| L/D \ φ′ | 30° | 31° | 32° | 33° | 34° | 35° | 36° |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 0 | 1.364 | 1.574 | 1.849 | 2.220 | 2.773 | 3.563 | 4.542 |
| 5 | 1.112 | 1.283 | 1.507 | 1.810 | 2.261 | 2.905 | 3.703 |
| 10 | 0.906 | 1.046 | 1.229 | 1.475 | 1.843 | 2.368 | 3.019 |
| 15 | 0.739 | 0.853 | 1.002 | 1.203 | 1.503 | 1.930 | 2.462 |
| 20 | 0.602 | 0.695 | 0.817 | 0.981 | 1.225 | 1.574 | 2.007 |
| 25 | 0.491 | 0.567 | 0.666 | 0.799 | 0.999 | 1.283 | 1.636 |
| 30 | 0.400 | 0.462 | 0.543 | 0.652 | 0.815 | 1.046 | 1.334 |
| 35 | 0.326 | 0.377 | 0.442 | 0.531 | 0.664 | 0.852 | 1.088 |
| 36.1 | 0.312 | 0.360 | 0.423 | 0.508 | 0.635 | 0.815 | 1.040 |
Lees af op de curven van Coyle en Castello (1981), rechte lijnen in log K tegen L/D. Tussen gehele graden interpoleren de GeoTerva-modules lineair; voorbij L/D = 36.1 vervolgen zij de rechte lijn en melden dat de waarde een projectie is. Waarden berekend door GeoTerva met de functie die zijn modules gebruiken.
4Uitgewerkt voorbeeldEen heipaal, 0.45 m in diameter, 13.5 m lang.
Een geheide betonnen paal met cirkelvormige doorsnede, D = 0.45 m, is ingebed over L = 13.5 m in een zand met φ′ = 34°, γ = 18 kN/m³ boven de grondwaterstand op 3.0 m diepte en γsat = 20 kN/m³ daaronder. L/D = 30.0, Ap = 0.1590 m², p = πD = 1.414 m. De effectieve verticale spanning is 54.0 kPa bij de grondwaterstand en 161.0 kPa bij de punt.
- Punt: Tabel 1 bij L/D = 30.0 en φ′ = 34° geeft Nq* = 42.2, ingevoerd als 42 (een grafiekaflezing op gehele eenheden, zoals de module die invult): qp = 161.0 × 42 = 6762 kPa, Qp = 0.1590 × 6762 = 1075 kN.
- Gemiddelde spanning op de schacht: σ̄′o = [½ × 54.0 × 3.0 + ½ × (54.0 + 161.0) × 10.5] / 13.5 = 89.6 kPa.
- Schacht: Tabel 2 geeft K = 0.815, ingevoerd als 0.81; δ′ = 0.8 × 34° = 27.2°; fav = 0.81 × 89.6 × tan 27.2° = 37.3 kPa; Qs = 37.3 × 1.414 × 13.5 = 712 kN.
- Draagvermogen: Qu = 1075 + 712 = 1787 kN; met een veiligheidsfactor van 3, Qall = 596 kN.
Meyerhofs punt voor dezelfde paal is 617 kN, en de K–δ-schacht is uitgewerkt op paalschachtwrijving in zand. De spreiding tussen de methoden is de eerlijke maat voor hoe goed het draagvermogen van een paal in zand bekend kan zijn vóór een belastingsproef.
5VragenKorte antwoorden.
Kan de methode van Coyle en Castello worden gebruikt voor boorpalen?
Nee. Hun correlatie is aangepast aan belastingsproeven op geheide palen, en boren maakt het zand los in plaats van het te verdichten. De GeoTerva-zandmodule weigert de methode voor een boorpaal; in plaats daarvan worden Meyerhof of Vesic voor de punt en de K–δ-methode voor de schacht gebruikt.
Waarom neemt Nq* af voor lange palen?
Omdat het is aangepast aan gemeten draagvermogens, en de gemeten puntweerstand stopt met groeien voorbij een zekere diepte terwijl q′ blijft groeien. Bij φ′ = 34° piekt de grafiek op Nq* = 44.9 nabij L/D = 20 en daalt tot 20.1 bij L/D = 70.
Is er een kritieke diepte in de schachtmethode van Coyle en Castello?
Niet expliciet. De schachtweerstand gebruikt de gemiddelde effectieve spanning over de gehele lengte, en K neemt af met L/D (bij φ′ = 34° van 2,77 bij L/D = 0 tot 0,64 bij L/D = 36,1), wat de rol speelt die de kritieke diepte L′ = 15D speelt in de K–δ-methode.