GeoTerva Module openen

Formules en tabellen · Paalfunderingen

β-methode voor palen in klei: schachtwrijving op basis van effectieve spanning

De schachtwrijving van een paal in klei op basis van de verticale effectieve spanning en de wrijvingshoek van de geremodelleerde klei (Burland, 1973), met de overconsolidatiecorrectie van Meyerhof (1976): β voor φ′R = 15–35° en OCR = 1–8.

  • Gratis te lezen
  • φ′R = 15–35°
  • OCR = 1–8
  • Uitgewerkt voorbeeld

1De β-methodeEffectieve spanning, lange termijn.

Burland (1973) stelde dat de klei naast een heipaal wordt geremodelleerd in een dunne zone, dat de door het heien veroorzaakte overspanningen in die dunne zone vrij snel wegvloeien, en dat de schacht vervolgens bezwijkt door gedraineerd afschuiven langs een geremodelleerde wand zonder effectieve cohesie. De eenheidsschatwrijving op diepte z is dan een grootheid op basis van effectieve spanning:

f=Kσv′tan⁡φR′=βσv′

K is de coëfficiënt van de zijdelingse gronddruk op de schacht, σ′v de verticale effectieve spanning en φ′R de gedraineerde wrijvingshoek van de geremodelleerde klei. De methode maakt geen gebruik van cu noch van een empirische adhesiefactor: ze beschrijft de schacht nadat de klei is gedraineerd, wat haar de langetermijntegenhanger maakt van de α-methode.

2K en de overconsolidatiegraadIn rust, verhoogd met √OCR.

Voor een normaal geconsolideerde klei wordt K genomen in rust, K = 1 − sin φ′R. Voor een overgeconsolideerde klei heeft Meyerhof (1976) dit verhoogd met de wortel van de overconsolidatiegraad, zodat beide gevallen in één uitdrukking worden samengevat:

K=(1−sin⁡φR′)OCR
β=(1−sin⁡φR′)tan⁡φR′OCR

Bij OCR = 1 is dit de vorm voor normaal geconsolideerde klei. In een gelaagde klei wordt β per laag berekend en vermenigvuldigd met de gemiddelde effectieve spanning over die laag:

Qs=∑ipβiσ¯v,i′ΔLi

σ̄′v,i is het werkelijke gemiddelde over de laag, het oppervlak van het effectieve spanningsdiagram gedeeld door de dikte, niet de spanning op middeldiepte: deze twee verschillen wanneer de grondwaterspiegel de laag kruist. Binnen een laag groeit f met de diepte in stap met σ′v, en er treden sprongen op waar β verandert bij een grensvlak.

3Tabel van βφ′R = 15–35°, OCR = 1–8.

φ′R wordt gemeten aan de geremodelleerde klei, in een gedraineerde schuifproef op een geremodelleerd monster, en OCR komt voort uit oedometertesten; geen van beide wordt hier geschat op basis van cu.

Tabel 1. β = (1 − sin φ′R) tan φ′R √OCR tegenover φ′R en OCR
φ′R (°)K, OCR = 1β, OCR = 1β, OCR = 1.5β, OCR = 2β, OCR = 3β, OCR = 4β, OCR = 6β, OCR = 8
150.7410.1990.2430.2810.3440.3970.4860.562
160.7240.2080.2540.2940.3600.4150.5090.587
170.7080.2160.2650.3060.3750.4330.5300.612
180.6910.2250.2750.3180.3890.4490.5500.635
190.6740.2320.2840.3280.4020.4640.5690.657
200.6580.2390.2930.3390.4150.4790.5870.677
210.6420.2460.3020.3480.4270.4930.6030.697
220.6250.2530.3090.3570.4380.5050.6190.715
230.6090.2590.3170.3660.4480.5170.6330.731
240.5930.2640.3240.3740.4580.5280.6470.747
250.5770.2690.3300.3810.4660.5380.6590.762
260.5620.2740.3350.3870.4740.5480.6710.775
270.5460.2780.3410.3930.4820.5560.6810.787
280.5310.2820.3450.3990.4890.5640.6910.798
290.5150.2860.3500.4040.4950.5710.7000.808
300.5000.2890.3540.4080.5000.5770.7070.816
310.4850.2910.3570.4120.5050.5830.7140.824
320.4700.2940.3600.4150.5090.5870.7200.831
330.4550.2960.3620.4180.5120.5910.7240.836
340.4410.2970.3640.4200.5150.5950.7280.841
350.4260.2990.3660.4220.5170.5970.7310.845

K = 1 − sin φ′R bij OCR = 1; bij elke OCR is K = (1 − sin φ′R)√OCR. Burland (1973), Meyerhof (1976). Waarden berekend door GeoTerva met de functie die haar paalmodules gebruiken.

4Uitgewerkt voorbeeldEen overgeconsolideerde korst boven een zachtere klei.

Een heipaal D = 0.45 m, L = 15 m, gaat door een overgeconsolideerde korst en in een licht overgeconsolideerde klei; de grondwaterspiegel bevindt zich op 2 m (γw = 9.81 kN/m³). De omtrek is p = πD = 1.414 m.

Tabel 2. β-methode laag voor laag
Laagγ (kN/m³)φ′R (°)OCRσ̄′v (kPa)βf̄ = βσ̄′v (kPa)Qs (kN)
0–6 m18.528442.420.56423.93203.0
6–15 m17.5241.5106.360.32434.41437.8
Totaal641
  • Bovenste laag, 0–6 m: β = (1 − sin 28°) tan 28° √4 = 0.564. σ′v stijgt naar 37.0 kPa bij de grondwaterspiegel en 71.8 kPa op 6 m; het exacte gemiddelde over de laag is σ̄′v = 42.42 kPa. De spanning op middeldiepte, 45.69 kPa, is 7.7 % hoger, omdat de lijn knikt bij de grondwaterspiegel. f̄ = 0.564 × 42.42 = 23.93 kPa en Qs,1 = 1.414 × 6 × 23.93 = 203.0 kN.
  • Onderste laag, 6–15 m: β = (1 − sin 24°) tan 24° √1.5 = 0.324, σ̄′v = 106.36 kPa, f̄ = 34.41 kPa en Qs,2 = 1.414 × 9 × 34.41 = 437.8 kN.

Qs = 203.0 + 437.8 = 641 kN. Indien de korst normaal geconsolideerd was (OCR = 1), zou de bovenste laag 101.5 kN dragen in plaats van 203.0 kN. De puntweerstand wordt apart toegevoegd (zie puntweerstand van palen in klei); de kortetermijnschachtwrijving van dezelfde paal volgt uit de α-methode of de λ-methode.

5VragenKorte antwoorden.

Wat is φ′R in de β-methode?

De gedraineerde wrijvingshoek van de klei in haar verstoorde toestand, met c′ = 0: de klei van de dunne schil die de inbreng rond de schacht achterlaat. Deze wordt gemeten in een gedraineerde afschuifproef op een verstoord monster; de GeoTerva paalmodules vragen ernaar in plaats van deze te schatten.

Wanneer moet de β-methode worden gebruikt in plaats van de α-methode?

De β-methode geeft de langetermijn, gedraineerde schachtwrijving; de α-methode de kortetermijn, ongedraineerde. Voor een paal in zachte, normaal geconsolideerde klei, en voor een controle van de schacht nadat de overschot porewaterspanningen van de inbreng zijn gedissipeerd, is de β-methode de natuurlijke keuze; voor de kortetermijn draagkracht van een stijve klei is de α-methode gebruikelijk.

Welke waarden neemt β aan?

Voor een normaal geconsolideerde klei met φ′R = 20–30°, is β = 0.239 tot 0.289. Overconsolidatie verhoogt deze met √OCR: bij φ′R = 30° en OCR = 4, is β = 0.577.

De theorie erachter