GeoTerva Module openen

Formules en tabellen · Paalfunderingen

λ-methode voor palen in klei: Coëfficiënt van Vijayvergiya en Focht

De gemiddelde schachtwrijving van een paal in klei uit de gemiddelde effectieve spanning en de gemiddelde ongedraineerde sterkte over zijn lengte: de coëfficiënt λ voor ingebedde lengten van 0 tot 90 m, en hoe de twee gemiddelden worden bepaald in een gelaagde klei.

  • Gratis te lezen
  • L = 0–90 m
  • Gelaagde klei
  • Uitgewerkt voorbeeld

1De λ-methodeVijayvergiya en Focht (1972).

Vijayvergiya en Focht (1972) pasten een enkele uitdrukking toe op belastingproeven aan lange stalen buispalen die in klei zijn ingedreven, meestal voor offshore constructies. Ze namen aan dat de door het indrijven verplaatste grond een passieve zijwaartse druk op de schacht uitoefent, en schreven de gemiddelde eenheidsschachtwrijving over de gehele inbeddingslengte als

fav=λ(σ¯v′+2c¯u)

waarbij σ̄′v de gemiddelde verticale effectieve spanning over de inbeddingslengte is, c̄u de gemiddelde ongedraineerde schuifsterkte, en λ een coëfficiënt die alleen afhangt van de inbeddingslengte L. De term σ′v + 2cu is de passieve druk van een klei in de ongedraineerde toestand; λ schaalt deze naar de wrijving die door de belastingproeven werd gemeten. De schachtweerstand is dan

Qs=pLfav

met p de omtrek van de paal. In tegenstelling tot de α-methode, gebruikt de λ-methode zowel de effectieve spanning als de sterkte, zodat de volumieke gewichten en het grondwaterniveau erin voorkomen.

2De twee gemiddelden in een gelaagde kleiGewogen naar dikte en naar oppervlak.

In een gelaagde klei wordt de gemiddelde sterkte gewogen naar de dikte van elke laag, en is de gemiddelde effectieve spanning het oppervlak van het diagram van de effectieve spanning gedeeld door de inbeddingslengte:

c¯u=∑icu,iLiL,σ¯v′=A1+A2+…+AnL

Ai is het oppervlak onder de σ′v–diepte lijn over laag i. σ′v neemt lineair toe binnen een laag en verandert van helling bij elke laaggrens en bij het grondwaterniveau, zodat elk oppervlak een reeks trapezia is die op die dieptes worden onderbroken.

λ wordt één keer afgelezen, bij de lengte van de paal, en toegepast op de gehele schacht: de methode is aangepast aan hele palen, niet aan lagen. Toepassing laag voor laag met de λ van de volledige lengte is een uitbreiding van de methode, niet onderdeel ervan.

3Tabel van λInbeddingslengte 0–90 m.

Tabel 1. Coëfficiënt λ tegen de inbeddingslengte L
L (m)λ
00.500
50.336
100.245
150.200
200.173
250.150
300.136
350.132
400.127
450.122
500.118
550.115
600.113
650.112
700.110
750.110
800.110
850.110
900.110

Na Vijayvergiya en Focht (1972), afgelezen door lineaire interpolatie tussen de getabelleerde lengtes; λ blijft 0.110 boven 70 m. Waarden berekend door GeoTerva met de functies die zijn paalmodules gebruiken.

Omdat λ afneemt met de lengte terwijl σ̄′v toeneemt, verandert de gemiddelde wrijving veel minder met de lengte dan elk van de termen afzonderlijk. Tabel 2 toont dit voor een uniforme klei met cu = 50 kPa, γsat = 18 kN/m³ en het grondwaterniveau aan het maaiveld, naast de α-methode op dezelfde paal (D = 0.6 m).

Tabel 2. λ-methode tegen α-methode in een uniforme klei (cu = 50 kPa, D = 0.6 m)
L (m)σ̄′v (kPa)λfav, λ-methode (kPa)Qs, λ-methode (kN)f, α-methode (kPa)Qs, α-methode (kN)
520.50.33640.538234.0320
1041.00.24534.565134.0641
1561.40.20032.391334.0961
2081.90.17331.5118634.01282
25102.40.15030.4143134.01602
30122.80.13630.3171434.01923
40163.80.12733.5252634.02564
50204.70.11836.0338934.03204
60245.70.11339.1441834.03845

γw = 9.81 kN/m³. Waarden berekend door GeoTerva met de functies die zijn paalmodules gebruiken.

4WerkvoorbeeldEen 24 m buispaal door drie kleilagen.

Een stalen buispaal D = 0.5 m wordt L = 24 m in drie kleilagen ingedreven, met het grondwaterniveau op 2 m: 0–5 m, cu = 35 kPa, γ = 17.5 kN/m³; 5–14 m, cu = 55 kPa, γsat = 18 kN/m³; 14–24 m, cu = 85 kPa, γsat = 19 kN/m³ (γw = 9.81 kN/m³).

  • Gemiddelde sterkte: c̄u = (35 × 5 + 55 × 9 + 85 × 10)/24 = 63.33 kPa.
  • Gemiddelde effectieve spanning: σ′v = 35.0 kPa op 2 m, 58.1 kPa op 5 m, 131.8 kPa op 14 m en 223.7 kPa op 24 m. De oppervlakken van het diagram over de drie lagen zijn A1 = 174.6, A2 = 854.3 en A3 = 1777.3 kN/m, dus σ̄′v = (174.6 + 854.3 + 1777.3)/24 = 116.93 kPa.
  • λ bij L = 24 m: tussen λ = 0.173 bij 20 m en 0.150 bij 25 m, λ = 0.1546.
  • Gemiddelde wrijving: fav = 0.1546 × (116.93 + 2 × 63.33) = 37.66 kPa.
  • Schachtweerstand: Qs = πDLfav = π × 0.5 × 24 × 37.66 = 1420 kN.

De α-methode op dezelfde paal, laag voor laag, geeft 1421 kN, bijna hetzelfde. De overeenkomst hoort bij dit profiel en niet bij de methoden, die alleen de sterktes delen: bij een langere paal of in een andere klei wijken ze uit elkaar, zoals Tabel 2 laat zien. De puntweerstand wordt apart toegevoegd (zie paalpuntweerstand in klei).

5VragenKorte antwoorden.

Waar hangt λ van af?

Alleen van de inbeddingslengte van de paal: λ = 0.500 aan het oppervlak, 0.173 bij 20 m en 0.110 boven 70 m. De grond komt binnen via σ̄′v en c̄u, niet via λ.

Kan de λ-methode worden gebruikt voor een geboorde paal?

Deze is aangepast aan palen die in klei zijn ingedreven, waarbij het indrijven de grond verplaatst en de zijwaartse druk op de schacht verhoogt; een geboorde paal verplaatst niets. De GeoTerva paalmodules weigeren daarom de λ-methode voor een geboorde paal en bieden in plaats daarvan de α-methode met de regel voor geboorde schachten.

Waarom wordt λ toegepast op de hele paal en niet op elke laag?

Vijayvergiya en Focht pasten λ aan op de totale schachtweerstand van hele palen, met de gemiddelden van σ′v en cu over de volledige lengte. De wrijving die het geeft, is een gemiddelde voor de paal, niet de wrijving op een bepaalde diepte.

De theorie erachter