GeoTerva Modülü açın

Teori · Kazıklar

Tabakalı zeminde kazık taşıma gücü: her tabaka kendi zemininin yöntemiyle

Üst üste kum ve kil tabakalarından geçen bir kazığın taşıma gücünün nasıl bulunduğu: kademeli sürtünme ile sürekli gerilme, her tabakanın kuralı, kendi tabakasındaki uç ve gövde boyunca toplam; modülün sayılarıyla birlikte.

Modül çevrimiçi olarak tarayıcınızda; telefonda, tablette ya da bilgisayarda çalışır. Kurulum gerekmez, donanım kilidi yoktur.

Tabakalı zeminde kazık · Sonuçlar
Tabakalı zeminde kazık modülü, Analiz et sonrasında: çizim ve yanında sonuçlar
Bu sayfada · 10 bölüm
  1. 1Birkaç tabakadan geçen kazık
  2. 2Tabakalar boyunca efektif gerilme
  3. 3Kazık ucunun kendi tabakasına göre ele alınması
  4. 4Kum tabakasında uygulanan kurallar
  5. 5Kil tabakasında uygulanan kurallar
  6. 6Fore kazık: delme kazık yöntemi
  7. 7Gövde direncinin toplanması
  8. 8Emniyetli taşıma gücü
  9. 9Çözümlü örnek
  10. 10Kaynaklar
GeoTerva mühendislik ekibi tarafındanUpdated 2026-10-1814 dk okumaFree, no sign-up

Bir kazık nadiren tek bir zemin içinden geçer. Bu sayfa, bunun gerektirdiği hesap düzenini ele almaktadır: gövdenin hangi bölümünde hangi kuralın geçerli olduğu, üstteki tabakalar hesaba katıldığında efektif gerilmenin ne olduğu ve ucun hangi tabakaya ait olduğu.

First slide of the lecture slides: Pile on layered soilPDF

Lecture slides

Ready-made slides for lectures and self-study

The mechanism, the derivation, the equations and the figures of this page, in teaching order. Every slide links back to its chapter.

39 slides · PDF · 1.2 MB

1Birkaç tabakadan geçen kazıkHer tabaka kendi kuralıyla yanıt verir.

Bir kazık nadiren tek bir zemin içinden geçer. Bu modül profili olduğu gibi ele alır: her biri kum ya da kil olarak tanımlanan en fazla dört tabaka ve her tabakaya kendi malzemesine ait kural uygulanır. Taşıma gücü yine bilinen iki bileşenden oluşur; ancak her bileşen artık tek bir formülden okunmak yerine parçalardan birleştirilerek elde edilir.

Qu=Qp+Qs,Qall=QuFS(1)
kum, φ′ = 32°f = K σ′ tan δ′kil, cu = 40 kPaf = α cukum, φ′ = 32°f = K σ′ tan δ′Qp — uç üçüncü tabakadadır, bu nedenle o tabakanın kuralı geçerlidirQu = Qp + Qsyeraltı su seviyesiL = 14 m
Şekil 1. Karma bir profili geçen kazık. Gövde direnci, her tabaka kendi kuralıyla hesaplanarak tabaka tabaka toplanır; uç direnci, kazık ucunun bulunduğu tabakaya aittir.

Burada yeni bir kuram bulunmamaktadır. Kum kuralları kum modülündekilerle, kil kuralları ise kil modülündekilerle aynıdır; bu modülün getirdiği, hesap düzenidir — gövdenin hangi bölümünde hangi kuralın geçerli olduğu ve üstteki tabakalar hesaba katıldığında her derinlikte efektif gerilmenin ne olduğu.

Birleştirme yeni bir kuram değil, bir hesap düzeni olduğundan doğrulanabilir: tüm tabakalara aynı zemin türü verildiğinde modül, kum modülünün ve kil modülünün tek zemin için verdiği sonuçların aynısını vermektedir.

2Tabakalar boyunca efektif gerilmeSürekli gerilme, kademeli sürtünme.

Tabakaları birbirine bağlayan, efektif düşey gerilmedir. Bu gerilme, söz konusu derinliğin üstündeki her tabaka boyunca, yeraltı su seviyesinin üstünde nemli, altında ise batık birim hacim ağırlık kullanılarak aşağıya doğru birikir — bu nedenle kendi dayanımıyla bir kum tabakasına hiçbir katkı sağlamayan bir kil tabakası, eklediği ağırlık aracılığıyla o kum tabakasının sağladığı direnci yine de değiştirir:

σ′(z)=Σabove zγihi(above the water table)+Σ(γsat,i−γw)hi(below it)(2)
kumkilkumL′ = 15D = 6.0 myeraltı su seviyesiefektif gerilme σ′ (kPa)birim sürtünme f (kPa)0155039Gerilme tabakalar boyunca süreklidir; sürtünme ise kural her sınırda değiştiğinden sınırlarda sıçrama yapar.
Şekil 2. Modülün açılışta yüklediği kazık boyunca efektif gerilme ve birim sürtünme: gerilme süreklidir, sürtünme ise her sınırda kademe yapar.

Buna karşılık sürtünme sürekli değildir. Kum–kil sınırında kuralın kendisi değişir ve birim sürtünme önemli ölçüde artabilir ya da azalabilir — bu kademe gerçektir, hesabın yapay bir sonucu değildir ve tabakalı bir profilin en belirgin göstergesidir.

3Kazık ucunun kendi tabakasına göre ele alınmasıKazık ucunun kendi zemini için seçilen yöntem.

Uç direnci yalnızca tek bir tabakaya aittir: kazık ucunun gömülü olduğu tabakaya. Modül bu tabakayı belirler, tabakanın malzemesi için seçilen yöntemi uygular ve hangi yöntemi kullandığını bildirir.

uçta kumüstte ne olursa olsunqp = σ′ N*qo derinlikteki efektif gerilmeçarpı kumun katsayısıuçta kilüstte ne olursa olsunqp = 9 cuo tabakanın drenajsız dayanımınındokuz katı, yalnızca bu
Şekil 3. İki durum. Ucun üstündeki tabakalar kumdaki uca yalnızca efektif gerilme aracılığıyla etki eder; kildeki uca ise hiç etki etmez.

Kumda uç

Kum için c′ = 0 olduğundan yalnızca sürşarj terimi kalır ve birim uç direnci, uç seviyesindeki efektif düşey gerilme ile bir kazık katsayısının çarpımına eşittir. Kum modülünde olduğu gibi üç yol sunulmaktadır. Meyerhof, N*q değerini uç tabakasının içsel sürtünme açısından okur ve sonucu bir üst sınırla kısıtlar:

Qp=Apq′Nq*≤Apql,ql=0.5paNq*tanφ′(3)

burada pa atmosfer basıncıdır (100 kN/m²). N*q, uç tabakasının içsel sürtünme açısına bağlı olarak Meyerhof abağından okunmaktadır:

124681020406080100200400600800100001020304045N*qZeminin içsel sürtünme açısı, φ′ (derece)N*q
Şekil 4. N*q en büyük değerlerinin zeminin içsel sürtünme açısıyla değişimi, Meyerhof (1976) — kaynakta olduğu gibi düşey eksen logaritmiktir.

Vesic, uç seviyesindeki ortalama efektif gerilmeyi ve o tabakanın rijitlik indisinden oluşturulan bir katsayıyı kullanır; böylece kumun dayanımının yanı sıra rijitliği de hesaba girer; bu yöntem m = Es/pa değerini gerektirir. Coyle & Castello, N*q değerini gömülme oranı L/D ve içsel sürtünme açısına göre kendi saha abaklarından herhangi bir üst sınır olmaksızın okur — modül bu kutuyu uç tabakasının φ′ değerinde abaktan doldurur ve değer elle değiştirilebilir:

Qp=Apq′Nq*(Coyle and Castello, no cap)(4)

Kilde uç

Drenajsız koşullardaki doygun bir kilde içsel sürtünme açısı sıfırdır ve uç direnci yalnızca uç tabakasının drenajsız dayanımının bir katıdır. Meyerhof klasik dokuz katsayısını alır; Vesic ise katsayıyı kilin rijitlik indisinden oluşturur; bu katsayı drenajsız yüklemede cu cinsinden kapalı bir ifadeye indirgenir:

Qp=ApcuNc*,Nc*=9(Meyerhof),Nc*=43(lnIrr+1)+π2+1(Vesic)(5)

Ucu kil içinde bulunan fore kazık için üçüncü bir yol sunulur: Reese ve O’Neill’in fore kazık ifadesi; bu ifade yalnızca uçtaki dayanımdan değil, tabanın altındaki kilden hareket eder. Aynı yöntem gövdeye atfedilen direnci de değiştirdiğinden aşağıda ayrı bir bölümde ele alınmaktadır.

Coyle & Castello bir kum korelasyonudur ve kildeki bir uç için anlam taşımaz; bu durumda seçilmesi hâlinde kil kuralı geçerliliğini korur ve modül bunu uyarılarda belirtir.

Uçtaki efektif gerilme ucun üstündeki tüm tabakalardan oluşur; bu nedenle tabakalar kumdaki uç için q′ aracılığıyla etkili olmaya devam eder, kildeki uç için ise hiç etkili değildir.

Bir sınırın hemen üstünde bulunan uç, bir modelleme ayrıntısı değil, gerçek bir tehlikedir: yumuşak bir tabakanın üstündeki ince ve katı bir tabakaya oturan kazık bu tabakayı zımbalayarak geçebilir. Modül uç tabakasını olduğu gibi kabul eder; bu nedenle altındaki daha zayıf bir tabakaya birkaç çap mesafede kalan bir uç ayrıca kontrol edilmelidir — modül, profilin kazık ucunda sona erdiği durumda uyarı verir.

4Kum tabakasında uygulanan kurallarTabaka başına K–δ ya da Coyle & Castello.

Kum tabakası boyunca gövde, yatay efektif gerilmeye bağlı sürtünmeyle direnç gösterir ve tabaka kendi değerlerini taşır: modül her kum tabakası için bir yöntem, bir K ve bir δ′ değeri ister.

K–δ yöntemi

Birim sürtünme; toprak basıncı katsayısı K, düşey efektif gerilme ve kazık–zemin arayüzündeki sürtünmenin çarpımıdır:

f=Kiσ′otanδ′i(z=0 to L′),f=fz=L′(z=L′ to L)(6)

Gerçekte K derinlikle değişir — kazığın üst kısmında yaklaşık olarak Rankine pasif katsayısına eşittir, daha derinde ise olasılıkla sükûnetteki katsayının altına düşer — bu nedenle her kazık türü için imalat yöntemine bağlı bir ortalama değer önerilmektedir:

Tablo 1. Kum tabakasında birim sürtünme için ortalama K değerleri
Kazık türüK
Fore veya jetle yerleştirilen≈ Ko = 1 − sin φ′
Düşük deplasmanlı çakma≈ Ko – 1.4Ko
Yüksek deplasmanlı çakma≈ Ko – 1.8Ko
Çeşitli araştırmalara göre δ′, 0.5φ′ ile 0.8φ′ arasında yer alır; bu modül δ′ değerini, kum modülündeki varsayılan değerle aynı biçimde her kum tabakası için 0.75φ′ olarak doldurur. Mansur ve Hunter (1970), arazi yükleme deneylerine dayanarak H kesitli kazıklar için K = 1.65, çelik boru kazıklar için 1.26 ve prefabrike beton kazıklar için 1.5 ortalama değerlerini bildirmiştir.

Kritik derinlik her kum tabakasına ayrı ayrı değil, kazığın tamamına uygulanır: L′ = 15D derinliğinin altında sürtünme için kullanılan efektif gerilme, tabaka sınırları nerede olursa olsun L′ derinliğindeki değerinde sabit tutulur. Bu nedenle profilin derinlerindeki bir kum tabakası, tüm kalınlığı boyunca sabit bir birim sürtünme katkısı sağlar.

Coyle & Castello

Kum tabakası için sunulan alternatif yöntem, abaktan okunan K değerini δ′ = 0.8φ′ ve o tabakanın ortalama efektif gerilmesiyle birlikte kullanır; kritik derinlik hiç uygulanmaz — bu işlevi ortalama alma üstlenir:

fi=Kiσ‾′itan(0.8φ′i),Qs=pΣfiΔLi(7)
K–δ yolu için δ′, tabakanın 0.75φ′ değeri olarak otomatik doldurulur (kaynakların verdiği 0.5φ′–0.8φ′ aralığı içinde); Coyle & Castello K değeri ise o tabakanın kendi φ′ değerinde ve kazığın L/D oranında yazarların abağından doldurulur; her ikisi de elle değiştirilebilir. Bu korelasyon yerinde çakılan tek bir kum için yazılmıştır; bu nedenle tabaka tabaka uygulanması, korelasyonun bu program tarafından yapılmış bir genişletmesidir.

5Kil tabakasında uygulanan kurallarTabaka başına α, λ ya da β.

Kil tabakası boyunca gövde, adezyonla ya da efektif gerilmeye bağlı olarak direnç gösterir ve tabaka yine kendi seçimini ve kendi değerlerini taşır. Kil modülündeki üç yolun tümü sunulmaktadır.

α yöntemi

Birim sürtünme, o tabakanın drenajsız dayanımının α oranıdır; α, kil dayanımı arttıkça azalan, yayımlanmış bir korelasyondan okunmaktadır:

f=αicu,i,Qs=Σαicu,ipΔLi(8)
Tablo 2. α değerinin cu/pa ile değişimi — bu modülün kil tabakası için enterpolasyon yaptığı seri
cu/paα
≤ 0.11.00
0.20.92
0.30.82
0.40.74
0.60.62
0.80.54
1.00.48
1.20.42
1.40.40
1.60.38
1.80.36
2.00.35
2.40.34
2.80.34
Terzaghi, Peck ve Mesri (1996) esas alınarak enterpole edilmiş değerler; pa atmosfer basıncıdır (≈ 100 kN/m²).

λ yöntemi

Efektif gerilme ile drenajsız dayanımın bir bileşimine uygulanan tek bir katsayı; λ, tablodan kazığın gömülü boyuna göre okunur:

fi=λ(σ‾′i+2cu,i),λ=λ(L)(9)

Vijayvergiya ve Focht, λ katsayısını kildeki bir kazığın tüm gömülü boyu için tek bir ortalama olarak tanımlamıştır. Bu katsayının karma bir profilin tek bir tabakasına uygulanması — kazığın kendi boyuna karşılık gelen λ ile o tabakanın ortalama efektif gerilmesi ve kendi dayanımı kullanılarak — yöntemin bir parçası değil, bu program tarafından yapılmış bir genişletmesidir; modül, bu değerin göründüğü her yerde bunu belirtir.

β yöntemi

Burland’ın efektif gerilme yaklaşımı, aşırı konsolidasyon düzeltmesi Meyerhof’a göre yapılarak kullanılır. Drenajsız dayanım tamamen devre dışı kalır ve sürtünme, o tabakanın yoğrulmuş drenajlı içsel sürtünme açısı aracılığıyla düşey efektif gerilmeyi izler (c′ = 0). Böyle bir tabakanın herhangi bir derinliğinde,

f=βσ′(z),β=Ktanδ,δ=φ′R(10)

burada K, güvenli tarafta kalınarak sükûnetteki değer olarak alınır ve aşırı konsolide bir tabaka için √OCR ile artırılır. İkisi birleşerek tek bir ifade oluşturur; bu ifade OCR = 1 için kendiliğinden normal konsolide biçime indirgenir — iki ayrı kural yoktur:

βi=(1−sinφ′R,i)tanφ′R,iOCRi,Qs,i=βiσ‾′ipΔLi(11)

φ′R ve OCR korelasyonla belirlenmez, girilir: kaynakta yoğrulmuş drenajlı içsel sürtünme açısı tanımlanmakla birlikte bu açının okunabileceği bir bağıntı verilmemektedir; bu nedenle zemin verilerinden herhangi bir değer doldurulmaz. Her φ′R kutusu 30°, her OCR kutusu 1 değeriyle açılır; bu değerler, söz konusu killere ait değerlerle değiştirilmek üzere verilmiştir.

f, σ′(z) değerini izlediğinden birim sürtünme β tabakası içinde derinlikle artar ve bir sınırda β değiştiği yerde kademe yapar. Tabakanın Qs içindeki payını veren, tabaka ortalaması f̄ = βσ̄′ değeridir; çünkü βσ̄′ΔL, βσ′(z) ifadesinin tabaka boyunca integralidir — ortalama, tabakanın iki ucundaki değerlerin ortalaması değil, tabaka boyunca alınan gerçek integraldir; bu ayrım, yeraltı su seviyesi tabakayı kestiği anda önem kazanır.

Bir α tabakasının birim sürtünmesi derinliğe hiç bağlı değildir: tabaka için tek bir değerdir; karma bir kazığın sürtünme profilinin her α bölümünde düz, her kum bölümünde eğimli olmasının nedeni budur. λ ve β yolları efektif gerilmeyi yeniden hesaba kattığından, bu bölümler üstlerindeki profile bağlı olarak kademelenir.

Aynı tabakanın kısa dönem (α, λ) ve uzun dönem (β) değerlendirmeleri önemli ölçüde farklılık gösterebilir. Her tabaka için ayrı yöntem seçilebilmesi arayüzün sağladığı bir kolaylıktır; farklı zaman ölçeklerinin karıştırılması anlamına gelmez: bir tasarım durumu, hangi koşulu kontrol ettiği konusunda tutarlı olmalıdır.

6Fore kazık: delme kazık yöntemiİki boy boyunca α* = 0 ve ayrı bir uç direnci.

Kazık fore kazık olduğunda delik açılır ve beton bu deliğe dökülür: zemin ötelenmez, delik çeperindeki kil su alarak yumuşar, uç altında döküntü birikebilir ve uç, direncini geliştirebilmek için daha büyük bir oturmaya gereksinim duyar. Kaynak bu kazık türü için ayrı bir yöntem vermektedir ve modül karma bir profilde bu yöntemin her iki yarısını ait olduğu yerde uygular — gövde kuralını α yöntemiyle hesaplanan kil tabakalarında, uç kuralını ise yalnızca kazık ucu kil içinde bulunduğunda.

Kil tabakaları boyunca: α ve yük taşımayan iki boy

Adezyon katsayısı artık çakma kazıklara uydurulmuş eğriden okunmaz. O’Neill ve Reese’in fore kazık kuralı α = 0.55 değerini verir (cu/pa = 1.5 değerine kadar); α daha sonra azalarak 0.45 değerine iner (2.5 için). Aynı derecede önemli olarak, bu kural gövdenin iki bölümünde α değerini sıfır alır:

α*=0over the top 1.5 m and over the bottom 1D,α*=0.55elsewhere(12)

Üstteki 1.5 m, imalattan en çok örselenen ve gövdeden ayrılarak büzülme olasılığı en yüksek olan zemindir; en alttaki bir çap uzunluğu ise ucun zemini zaten mobilize etmekte olduğu boydur. Modül her ikisini de integrasyon üzerinde bir pencere olarak uygular; böylece tabaka kalınlıkları hiçbir zaman değiştirilmez — bu kalınlıklar derinliği ve efektif gerilmeyi de belirler — ve yalnızca sürtünme taşıyan boy değişir. Bir kum tabakası kendi K–δ ya da Coyle & Castello kuralını korur; pencere yalnızca α yöntemine aittir ve başka kaynaklardan gelen λ ya da β yöntemlerine taşınmaz.

Kildeki uçta: kendine özgü taban direnci

Uç direnci yalnızca uçtaki dayanımdan değil, tabanın altındaki kilden hesaplanır: direnç, gövdenin kendi taban çapına göre derinliğiyle artar ve ardından iki üst sınırla sınırlandırılır.

qp=min[6cub(1+0.2LDb),9cub,40pa](13)

cub, tabanın altındaki 2Db boyunca ortalama drenajsız dayanımdır; bu bölge birden fazla tabakayı kapsadığında — karma bir profilde bu sık görülür — kalınlıkla ağırlıklandırılır. Modülün zeminin bu derinliğe kadar tanımlanmasını istemesi, taşıma gücü tablosunda ucu uç tabakasına göre değil kendi bölgesine göre listelemesi ve en derin tabakanın devam ettiğini kabul etmek zorunda kaldığında bunu raporda belirtmesi bu nedenledir.

Geniş bir tabanın qp değerine ulaşması kabul edilemeyecek bir oturma gerektireceğinden, Db > 1.91 m olduğunda bu değer azaltılmaktadır:

q′p=Frqp,Fr=2.5c1Db+c2≤1(14)

Burada c1 = 2.78×10−4 + 8.26×10−5(L/Db) ≤ 5.9×10−4 ve c2 = 0.065√cub olup 0.5 ile 1.5 arasında sınırlandırılır; Db milimetre cinsindendir.

Uç ifadesi yalnızca kazık fore kazık olduğunda ve ucu kil içinde bulunduğunda sunulur; çakma kazıkta Meyerhof ya da Vesic, kumdaki uçta ise kendi üç yolu geçerliliğini korur. Coyle & Castello ve λ fore kazık için doğrudan kabul edilmez — her ikisi de çakma kazıklar üzerinde kalibre edilmiştir — ve modül bunu analizden önce belirtir.

7Gövde direncinin toplanmasıKazık boyunca tek bir integral.

Gövde direnci, sürtünmenin kazık boyunca integre edilip çevre uzunluğuyla çarpılmasıyla elde edilir. Modül integrali sayısal olarak hesapladığından, kazık boyunca herhangi bir yerdeki sınır — ve bir tabakanın ortasında sona eren kazık — özel bir durum gerektirmeden ele alınır:

Qs=p∫0Lf(z)dz≈pΣfiΔzi(15)
tabaka 1 (kum)149 kNtabaka 2 (kil)151 kNtabaka 3 (kum)85 kNuç (kumda uç)318 kNProfilin her bölümünün katkısı (Qₛ = 384 kN, Qₚ = 318 kN)
Şekil 5. Profilin her kesiminin, modülün açılışta yüklediği kazığa katkısı ve yanında uç direnci.

Bu açıdan bakıldığında tabakalanma bir güçlük olmaktan çıkar ve tasarımın asıl sorusu hâline gelir: kazığı profilin hangi bölümünün gerçekte taşıdığı ve kazık bir sonraki sınırın ötesine uzatılır ya da kısaltılırsa taşıma gücünün nasıl değişeceği. Modül, tabakalar her değiştiğinde bu diyagramı yeniden çizer.

8Emniyetli taşıma gücüToplam için tek bir güvenlik sayısı.

Nihai kapasite iki bileşenin toplamıdır; emniyetli kapasite ise bu toplamın tamamına tek bir güvenlik sayısı uygulanarak elde edilmektedir:

Qall=Qp+QsFS(16)

Tekil bir kazık için 2.5 ile 4 arasında bir güvenlik sayısı olağandır; profilin az sayıda sondaj kuyusundan bilindiği durumda üst değer kullanılır — tabakalı bir profil ise sondaj kuyuları arasındaki sınırların en belirsiz olduğu durumdur. Çalışma yükü girildiğinde modül bu yükü Qall ile karşılaştırır.

Her birinin kendi hesabı bulunan iki ayrı konunun tabakalı bir profilde üniform bir profile göre önem kazanma olasılığı daha yüksektir: konsolide olarak negatif çevre sürtünmesi şeklinde kazığa asılacak yumuşak bir tabaka ve kazık ucunun altındaki sıkışabilir bir tabakanın belirlediği oturma.

9Çözümlü örnekModülün açıldığı 14 m uzunluğundaki kazık.

Kum, kil ve kum zeminden geçen, 0.4 m çaplı dairesel, 14 m boyunda bir kazık — 6 m kalınlığında φ′ = 32° kum, 6 m kalınlığında cu = 40 kPa kil ve altında bir kum; yeraltı su seviyesi 3 m'de, K = 1.0, δ′ = 24°, α = 0.5 ve güvenlik sayısı 3. Modülün açıldığı profil budur.

Ap=0.1257m2,p=1.257m,σ′(14m)=141.1kPa

Uç — uç, kum olan üçüncü tabakadadır

Qp=Apσ′Nq*=318kN

Gövde — tabaka tabaka

Qs=149+151+85=384kN

böylece Qu = 702 kN ve FS = 3 için Qall = 234 kN elde edilmektedir. Aynı değerler, Model sekmesinde Analiz et düğmesine basıldığında tüm adımlarıyla birlikte görüntülenir.

Ortadaki kil tabakası gövde direncinden 151 kN verir; bu, gövde direncinin yüzde 39'idir ve kazık boyunun yüzde 43'ine karşılık gelir: kritik derinliğin altında kum, örtü yükünden artık kazanç sağlamazken kil her derinlikte aynı α cu değerini verir.

10KaynaklarBaşvurulan kaynaklar.

  • Meyerhof, G.G. (1976). Bearing capacity and settlement of pile foundations. Journal of the Geotechnical Engineering Division, ASCE, 102(GT3), 197–228.
  • Vesic, A.S. (1977). Design of Pile Foundations. NCHRP Synthesis of Highway Practice 42, Transportation Research Board.
  • Terzaghi, K., Peck, R.B. and Mesri, G. (1996). Soil Mechanics in Engineering Practice, 3rd ed. Wiley — Tablo 2 içindeki α değerleri.
  • Coyle, H.M. and Castello, R.R. (1981). New design correlations for piles in sand. Journal of the Geotechnical Engineering Division, ASCE, 107(GT7), 965–986.
  • Vijayvergiya, V.N. and Focht, J.A. (1972). A new way to predict capacity of piles in clay. Offshore Technology Conference Paper 1718, Houston.
  • O’Neill, M.W. and Reese, L.C. (1999). Drilled Shafts: Construction Procedures and Design Methods. FHWA-IF-99-025 — fore kazık için α değeri.
  • Reese, L.C. and O’Neill, M.W. (1989). Drilled Shafts: Construction Procedures and Design Methods. FHWA — kildeki fore kazığın taban ifadesi.
  • Burland, J.B. (1973). Shaft friction of piles in clay — a simple fundamental approach. Ground Engineering, 6(3), 30–42.
  • Mansur, C.I. and Hunter, A.H. (1970). Pile tests, Arkansas River project. Journal of the Soil Mechanics and Foundations Division, ASCE, 96(SM5), 1545–1582.
  • Das, B.M. (2016). Principles of Foundation Engineering, 8th ed. Cengage Learning; bu yöntemleri bu sayfanın izlediği biçimde bir araya getirmektedir.

Teoriden kendi tasarımınıza

Tabakalardan geçen kendi kazığınızın taşıma gücünü dakikalar içinde bulun

  • Nihai ve emniyetli taşıma gücü; her tabakanın payıyla birlikte
  • En fazla sekiz tabaka; her biri kum ya da kil olarak, kendi yöntemiyle tanımlanır
  • Gövde ve uç direnci diyagramları ile tabakaların ve kazığın 3B görünümü
  • PDF olarak kaydedilen, derli toplu bir hesap raporu. Çevrimiçi: kurulum yok, donanım kilidi yok; telefonda, tablette ya da bilgisayarda

Kazıklar hakkında daha fazlası