Wat de module berekent
Talud geeft de toename in verticale spanning in een punt in de ondergrond onder een of meerdere lange taluds met een trapeziumvormige dwarsdoorsnede: een weg- of spoordijk, een kade, een lange opslag. De ophoging wordt behandeld als een flexibele belasting op het maaiveld, gelijk aan het gewicht per oppervlakte-eenheid q0 = γH onder de kruin en lineair afnemend tot nul bij de twee voeten. De ondergrond is een homogeen, isotroop, elastisch halfmedium en het probleem is vlakke vervorming: de spanning is in elke dwarsdoorsnede langs het talud gelijk. U kiest het punt A door de horizontale positie x en de diepte z, onder de ophoging of ernaast, en de module geeft Δσz op die plek, de lijnen van gelijke spanning, de kleurcontouren, het profiel met de diepte onder A en een 3D-weergave.
De module splitst elk trapezium in een gelijkmatige strook onder de kruin en twee stroken die lineair stijgen of dalen onder de hellingen, bepaalt de spanning van elk met de elasticiteitstheorie (Boussinesq, geïntegreerd over de strook) en telt de drie op. Onder de kruin is de som gelijk aan de invloedswaarde-vorm van Osterberg (1957) q0(I2 van de linkerhelft + I2 van de rechterhelft), en de module werkt die vorm uit als controle. Bij meerdere taluds wordt de spanning van elk bepaald met de eigen afstand tot A en worden de spanningen opgeteld.
Wat u kunt beschrijven
- Eén tot acht taluds, elk met een eigen volumiek gewicht γ, hoogte H, kruinbreedte Bc, horizontale breedten L1 en L2 van de linker- en rechterhelling, en positie xc van de hartlijn van de kruin langs de x-as.
- Het punt A: de horizontale positie x en de diepte z onder het maaiveld.
- De diepte van het profiel zmax, waartoe de weergave Profiel en de tabel onder A reiken.
Het resultaat is de toename veroorzaakt door uitsluitend de taluds; de deklaagdruk van de funderingsbodem is niet inbegrepen, dus voeg deze toe waar uw ontwerp de totale spanning vereist. De module tekent de doorsnede met de lijnen van gelijke spanning, de kleurcontouren, het profiel en een 3D-weergave, schrijft de berekening uit en bereidt een pdf- of Word-rapport voor.
Welke module voor welke belasting
- Een ophoging met een vlakke bovenkant en schuine zijden, of een driehoekige (Bc = 0): deze module. Hellingen kunnen verschillen en één zijde kan verticaal zijn.
- Een strook met gelijkmatige druk: Verticale strookbelasting; een strook waarvan de druk lineair toeneemt over de breedte: Driehoeksstrookbelasting.
- Een belasting die een enkele lijn is: Verticale lijnbelasting of Horizontale lijnbelasting.
- Een belasting met een eindige lengte en breedte: Rechthoek, Cirkel, elk punt of Invloedsdiagram voor een vorm met een willekeurige omtrek; een geconcentreerde belasting: Puntbelasting.
Voordat u begint: wat u nodig heeft
Houd deze gegevens gereed uit uw ontwerp:
| Wat | Opmerkingen |
|---|---|
| Het volumiek gewicht γ en de hoogte H Het materiaal van de ophoging en de doorsnede | Deze geven de belasting q0 = γH onder de kruin. Nul of meer. |
| De kruinbreedte Bc en de hellingsbreedten L1, L2 De doorsnede van de ophoging | Hellingsbreedten zijn horizontale afstanden van de kruinrand tot de voet, geen hellingslengten. Nul of meer; ten minste één van de drie moet groter zijn dan nul. |
| De positie xc De geometrie | De plaats van de hartlijn van de kruin langs de x-as. Bij één talud kunt u deze op 0 laten staan en x meten vanaf de hartlijn. |
| Het punt A: x en z Waar de spanning gewenst is | x op dezelfde as als de kruinen (negatief richting de linkervoet); z ten minste 0.001 m onder het oppervlak. |
Snelstart in zeven stappen
- Open de module en kies het eenhedenstelsel
Open Talud vanuit de familie Spanningen in de ondergrond. Kies SI · kN, SI · tf of US in de koptekst; u kunt dit op elk moment wijzigen.
- Voer het talud in
In Taluds staat het eerste talud al in de tabel. Druk op de rij om γ, H, Bc, L1, L2 en xc te wijzigen; of sleep de ophoging en de vier ringen op de doorsnedetekening. Voor een ander talud vult u het formulier Nieuw talud in en drukt u op + Talud toevoegen.
- Het punt A plaatsen
Voer bij Punt A x en z in, of sleep het blauwe punt op de doorsnedetekening.
- Stel de diepte van het profiel in
Typ in Diepteprofiel de waarde zmax, of sleep de stippellijn aan de onderzijde van de tekening Doorsnede.
- Druk op Berekenen
Druk op Berekenen onderaan het tabblad Model. De balk geeft Berekend aan en de taluds worden vergrendeld; het punt A en de profieldiepte blijven vrij.
- Lees het resultaat af
Het tabblad Resultaten geeft Δσz in A, de invloedswaarde Δσz/q0 voor één talud, het aandeel van elk talud bij twee of drie, en een tabel van de spanning tegen de diepte onder A. De lijnen van gelijke spanning staan op de doorsnedetekening, de kleurbanden in Contouren.
- Verplaats A en open het rapport
Sleep A of wijzig x en z: de spanning wordt daar direct berekend. Het tabblad Berekeningen toont de uitwerking; op het tabblad Rapport slaat u een pdf- of Word-bestand op.
Het scherm: doorsnede, contouren, profiel en 3D
De indeling is gelijk aan die van elke GeoTerva-module, zoals beschreven in de handleiding werkomgeving. Voor deze module heeft de tekening vier weergaven, te kiezen met de knoppen erboven:
- Doorsnede is de dwarsdoorsnede van het talud of de taluds op de grond, met de belasting q0 = γH boven de ophoging geschreven, het punt A, de afmetingen x en z en de stippellijn van de profieldiepte (de stippellijn bevindt zich aan de onderrand van het kader wanneer zmax dieper is dan het kader). Na Berekenen worden de lijnen van gelijke spanning en een label met Δσz in A toegevoegd.
- Contouren is dezelfde doorsnede gevuld met kleurbanden van Δσz op een logaritmische schaal, met een legenda in kPa en in procenten van q0 (van de grootste q0 wanneer er meerdere taluds zijn).
- Profiel is de kromme van Δσz uitgezet tegen de diepte onder A, met een markering op de diepte van A.
- 3D is een schuin aanzicht van de ophoging op de grond, de assen x, y en z, en een klein element in A met de spanning daarop.
Vóór Berekenen volgen de tekeningen de invoer en staat er “De spanning en de lijnen van gelijke spanning verschijnen na Berekenen” (Doorsnede), “De kleurcontouren van de spanning verschijnen na Berekenen” (Contouren) of “Het profiel verschijnt na Berekenen”. De vier ringen op de ophoging zijn de handgrepen waaraan u kunt trekken.





De weergavechips
Boven de doorsnede- en contourtekeningen heeft een balk twee chips: Lijnen van gelijke spanning en Afmetingen. In de doorsnedeweergave is de isobaren-chip uit en grijs totdat u op Berekenen drukt, waarna deze wordt ingeschakeld; bij Contouren staat deze standaard uit, zodat de lijnen over de kleuren kunnen worden gelegd. Afmetingen staat in beide weergaven standaard aan. De profiel- en 3D-weergaven hebben geen chips.
Slepen op de tekening
Vóór Berekenen staan er twee tips onder de doorsnedetekening: “Sleep een belasting om deze te verplaatsen, de ringen aan de randen om de grootte aan te passen. Sleep de stippellijn om de diepte van het profiel (zmax) in te stellen.” en “Sleep het punt A om dit te plaatsen. De spanning en de lijnen van gelijke spanning verschijnen na Berekenen.” Na Berekenen veranderen deze in “Sleep de stippellijn om de diepte van het profiel (zmax) in te stellen.” en een regel die aangeeft dat de blauwe lijn de waarde in het punt A is en dat u A sleept om de spanning elders af te lezen. Wat elke handeling doet, terwijl de module deze uitvoert:
- De ophoging. Sleep het lichaam zijwaarts om deze te verplaatsen: xc volgt de aanwijzer in stappen van 5 cm; verticaal slepen verandert niets. Het voorbeeld 3 m naar rechts trekken geeft xc = 3.
- Een voetring. Sleep de ring bij een voet om die helling te wijzigen: de kruin blijft op zijn plek en L1 of L2 verandert. De rechtervoet 4 m naar rechts trekken verandert L2 van 14 naar 18; ver naar links trekken stopt bij L2 = 0, een verticale zijde. Een voet kan ver voorbij het zichtbare deel van de doorsnede worden getrokken (de tekening schaalt mee); de enige stop is L = 0.
- Een kruinring. Versleep een kruinhoek om de kruinbreedte te wijzigen terwijl de teen aan die zijde op zijn plaats blijft: het talud neemt de ruimte in die de kruin geeft. Het 1 m naar links trekken van de linker kruinhoek geeft Bc = 6, L1 = 13 en xc = −0.5; het vervolgens 2 m naar rechts trekken van de rechter kruinhoek geeft Bc = 8, L2 = 12 en xc = 0.5. De kruinbreedte stopt bij 0, een driehoekige ophoging; daar vallen de twee kruinringen bijna samen en neemt de rechter de trek op (+1 m gaf Bc = 1 met L2 gereduceerd met 1; een trek naar links heeft geen effect).
- Twee ophogingen overlappen nooit. Een trekbeweging die de grond die één ophoging beslaat, teen aan teen, op een andere zou plaatsen, stopt op de laatste vrije plek en er verschijnt een melding: “Dat zou ophoging 1 en ophoging 2 op elkaar plaatsen — de waarde blijft ongewijzigd.” Tenen die elkaar raken zijn toegestaan.
- Het punt A. Versleep het blauwe punt: x en z volgen in stappen van 5 cm. De diepte stopt bij 0.05 m aan de bovenzijde en bij de voet van het getekende kader aan de onderzijde (ongeveer 26 m in het voorbeeld; het kader groeit wanneer A diep ligt), en x aan de zijden van het kader, dat meegroeit met de ophogingen. In het voorbeeld gaf het ver naar linksboven trekken van A x = −18.95 m en z = 0.05 m.
- De stippellijn. Sleep deze omhoog of omlaag om zmax in te stellen; deze stopt op 0.5 m.
- Na Berekenen zijn de ophogingen vergrendeld en verdwijnen hun ringen: het trekken aan de ophoging verandert niets. Het punt A en de stippellijn blijven vrij, evenals de vakken x, z en zmax.
De 3D-weergave heeft een eigen hint: “Sleep een belasting over het maaiveld om deze te verplaatsen, of gebruik de ringen aan de randen om de grootte aan te passen.” Deze handelingen werken, net als in de doorsnedeweergave, alleen vóór het berekenen.
Zoomen
Elke weergave heeft rechtsonder −, een percentage en +, plus een knop om de hele tekening passend in het venster te maken. Zoomen is alleen een eigenschap van de weergave: het wordt niet opgeslagen met het model en verandert het rapport niet.
Invoer van het model, sectie voor sectie
Het tabblad Model heeft vier secties: Modelgegevens, Ophogingen, Punt A en Diepteprofiel. Elke sectie opent wanneer u op de titel klikt; Volgende en Terug onderaan leiden u erdoorheen, en Berekenen staat onder de laatste sectie. Waar een eenheid twee of drie keer wordt getoond, zoals m · ft, zijn de eenheden achtereenvolgens SI · kN, SI · tf en US. Standaardwaarden worden getoond in SI; in US tonen de vakken de omgerekende waarden, bijvoorbeeld 111.403 pcf voor 17.5 kN/m³.
Modelgegevens
De eerste sectie bevat de modelnaam, Opslaan naar bestand…, Bestand openen…, Snel opslaan… met de bijbehorende lijst en Laden en Verwijderen, en Standaardwaarden herstellen. Dit werkt zoals beschreven in de handleiding werkomgeving.

Ophogingen
De sectie is een formulier boven een tabel. Het formulier Nieuwe ophoging bevat γ, H, Bc, L1, L2 en xc; + Ophoging toevoegen plaatst de ophoging in de tabel Ophogingen, en een teller naast de knop toont hoeveel van de acht er zijn. De tabel somt elke ophoging op met de grondsoort en hoogte, de kruin en taluds, en de positie. Druk op een rij om die ophoging in het formulier te wijzigen (het formulier leest dan Bewerken · Ophoging 1 en biedt Gereed en Ophoging verwijderen; de opmerking vermeldt dat wijzigingen worden toegepast zodra ze worden ingevoerd), of druk op × om er een te verwijderen. De eerste ophoging staat al in de tabel wanneer de module opent, en Ophoging verwijderen en × zijn grijs gemaakt zolang dit de enige is. Onder de tabel beschrijft een opmerking de belasting en de regel dat ophogingen niet op elkaar mogen staan.

| Veld | Wat in te voeren |
|---|---|
| Volumiek gewicht van de grond van de ophoging γ kN/m³ · t/m³ · pcf · standaard 17.5 (eerste) · 17.5 (formulier) | Nul of meer. Met de hoogte geeft dit q0. |
| Hoogte van de ophoging H m · ft · standaard 7 (eerste) · 3 (formulier) | Nul of meer. Een hoogte van 0 wordt geaccepteerd en geeft 0 kPa. |
| Kruinbreedte Bc m · ft · standaard 5 (eerste) · 4 (formulier) | Nul of meer. 0 geeft een driehoekige ophoging. |
| Horizontale breedte van het linkertalud L1 m · ft · standaard 14 (eerste) · 6 (formulier) | Nul of meer. De horizontale afstand van de linkerrand van de kruin tot de linkerteen; 0 is een verticale zijde. |
| Horizontale breedte van het rechtertalud L2 m · ft · standaard 14 (eerste) · 6 (formulier) | Nul of meer. Hetzelfde aan de rechterzijde. |
| Positie van de hartlijn van de kruin xc m · ft · standaard 0 (eerste) · 30 (formulier) | Langs de x-as; elke waarde. Het formulier opent met 30. |

De ophogingen mogen niet op elkaar liggen: de grond die elk beslaat, van teen tot teen, mag niet worden gedeeld, hoewel twee tenen elkaar mogen raken. Het toevoegen of bewerken van een ophoging die een andere zou overlappen, wordt geweigerd (zie Meldingen). De ophogingen zijn genummerd in de volgorde waarin u ze toevoegt, en de nummers benoemen de resultaten “Van ophoging 1”, “Van ophoging 2” enzovoort.

Punt A
De twee coördinaten van het punt waar u de spanning wilt weten. A bevindt zich onder het maaiveld op de horizontale positie x en de diepte z; het kan onder een ophoging of ernaast liggen. De tekening toont dezelfde afstanden als maatvoering.

| Veld | Wat in te voeren |
|---|---|
| Horizontale positie van het punt A x m · ft · standaard 0 | Op dezelfde as als de kruinen; voor één ophoging gecentreerd op 0 is dit de afstand vanaf de hartlijn van de kruin, negatief naar de linkerteen. Elke waarde. |
| Diepte van het punt A z m · ft · standaard 5 | Ten minste 0.001 m onder het maaiveld. |
Diepteprofiel
De diepte waartoe de weergave Profiel en de tabel van de spanning onder A reiken.

| Veld | Wat in te voeren |
|---|---|
| Profieldiepte zmax m · ft · standaard 30 | Ten minste 0.1 m. De weergave Profiel en de tabel onder A reiken vanaf het maaiveld tot deze diepte, of tot de diepte van A als die dieper ligt. |
De vorm van de ophoging en meerdere ophogingen
Er is geen methode om te kiezen: de module heeft één oplossing. Wat u bepaalt, is de vorm van elke ophoging en hoeveel ophogingen er zijn, van 1 tot 8.
De vorm van één ophoging
- Kruin en taluds zijn onafhankelijk. L1 en L2 kunnen verschillen; een zijde met een breedte van 0 is verticaal. Met L1 = 0 geeft het voorbeeld 89.11 kPa in A, hetzelfde als met L2 = 0 (89.11 kPa), omdat A op de hartlijn ligt.
- Bc = 0 geeft een driehoekige ophoging. Het voorbeeld met Bc = 0 geeft 95.75 kPa (invloedswaarde 0.7816) tegenover 110.9 kPa met de kruin van 5 m.
- Taludbreedtes zijn horizontaal. Voor een talud van 1 verticaal op 2 horizontaal bij een ophoging van 7 m, is L1 = 14 m.
- De belasting is q0 = γH op de kruin. De module behandelt de ophoging als een belasting op de grond; de stijfheid van de ophoging wordt niet gemodelleerd.
Meerdere ophogingen
De spanning van elke ophoging wordt berekend alsof deze alleen staat, met de afstand x − xc van A tot de hartlijn van de kruin, en de spanningen worden opgeteld. Dit werkt omdat de grond elastisch is. Elke ophoging heeft zijn eigen γ, H, kruin en taluds, zodat een hoofdophoging en een lagere berm of een tweede weg in één model kunnen worden ingevoerd.
Met het voorbeeld en een tweede ophoging uit het formulier (17.5 kN/m³, 3 m hoog, kruin 4 m, taluds 6 m, gecentreerd op 30 m), ontvangt A op x = 0, z = 5 m 110.9 kPa van de eerste en slechts 0.05520 kPa van de tweede: in totaal 110.9 kPa. A ligt 22 m van de dichtstbijzijnde teen van de tweede ophoging, dus voelt deze nauwelijks. Het verplaatsen van A naar x = 19 m, tussen de twee in, geeft 9.440 kPa; op x = 30 m, onder de tweede kruin, 41.25 kPa. Een tweede ophoging gelijk aan de eerste, gecentreerd op 33 m zodat de tenen elkaar raken op 16.5 m, voegt 0.2375 kPa toe en geeft 111.1 kPa.


Welke moet ik gebruiken?
- Eén ophoging of meerdere? Eén wanneer de ophoging één trapezium is; meerdere wanneer twee ophogingen los van elkaar staan, of wanneer een berm of een getrapte ophoging beter kan worden beschreven door twee of drie trapeziums die elkaar bij hun tenen raken.
- Een strook gelijkmatig verdeelde belasting met verticale zijden is een strook, geen ophoging: gebruik Verticale strookbelasting.
- Een ophoging van beperkte lengte is niet lang genoeg voor vlakke rek: gebruik Rechthoek of Invloedsdiagram.
Berekenen en resultaten aflezen
Druk op Berekenen. De balk verandert in Berekend — spanning in het punt berekend met de tekst: “De invoergegevens zijn vergrendeld. Bewerken van de invoer wis het resultaat; het eenhedenstelsel kan wel worden gewijzigd. Het punt A blijft vrij: sleep het in de tekening of wijzig de coördinaten, en de spanning wordt direct berekend.” Er verschijnt kort de melding: “Berekend — zie het tabblad Resultaten en de Berekeningen.” De module blijft op het tabblad Model: open Resultaten voor de uitkomst. De doorsnede toont nu de isobaren (lijnen van gelijke spanning).


| Kaart | Symbool | Het voorbeeld |
|---|---|---|
| Verticale spanningstoename in A | Δσz | 110.9 kPa |
| Invloedswaarde (één ophoging) | Δσz/q0 | 0.9051 |
| Belasting onder de kruin (één ophoging) | q0 | 122.5 kPa |
| Van ophoging k (twee of drie) | Δσz(k) | deel van het totaal van ophoging k |
Onder de kaarten somt een tabel Waarden, stap voor stap de stappen van het tabblad Berekeningen op met hun waarden, en de tabel Verticale spanningstoename onder A geeft z, Δσz en, voor één ophoging, Δσz/q0 in tien gelijke stappen van zmax/10 tot aan zmax (de eerste rij is op zmax/10, 3.000 m in het voorbeeld), met de rij van A ingevoegd en gemarkeerd: 11 rijen tenzij A op een stap valt. Bij meerdere ophogingen wordt de kolom met de ratio weggelaten. Bij twee of drie ophogingen heeft elk deel zijn eigen kaart; bij meer worden de delen één per regel onder de totaalkaart vermeld.


Gebruik van de waarden
- Het resultaat is een toename, niet de totale spanning: tel de deklaagdruk van de bovenliggende grond bij A op voor de totale verticale spanning.
- De invloedswaarde Δσz/q0 is het deel van de druk onder de kruin dat A bereikt. Deze is 1 aan het oppervlak onder de kruin en neemt af met de diepte en met de afstand tot de ophoging.
- Waarden worden op de tekening afgerond, waardoor het laatste cijfer van een getal op de tekening één eenheid kan afwijken van de kaart.
- Wijzig x of z na Berekenen en alles volgt direct; om een ophoging te wijzigen, drukt u op Invoer bewerken, wat de ophogingen ontgrendelt en de resultaten wist.
- Het wijzigen van het eenhedenstelsel na Berekenen werkt de kaarten en het rapport bij zonder een nieuwe berekening uit te voeren. De tekeningen behouden hun labels in m en kPa.
Waarschuwingen en opmerkingen
De balk bevat een knop Waarschuwingen (0). Deze opent een venster met de tekst “Geen waarschuwingen — de aannames van de oplossing gelden voor deze invoer.” Elke uitvoering van deze handleiding die de module accepteerde, van de standaardwaarde tot acht ophogingen, gaf geen waarschuwing.

Het tabblad Berekeningen, het rapport en het tabblad Theorie
Het tabblad Berekeningen opent met Gegeven en gevraagd en schrijft vervolgens de uitwerking in genummerde stappen uit, eindigend met het antwoord. Voor één ophoging:
- Belasting onder de kruin — q0 = γH met uw getallen.
- Splitsing in drie strookbelastingen — het trapezium als een gelijkmatige strook onder de kruin plus een stijgende en een dalende strook onder de taluds, met de tenen en kruinranden gemeten vanaf de hartlijn van de kruin.
- Kruinstrook, Linkertalud en Rechtertalud — de spanning van elk deel met de ratio tot q0 (de taludstroken alleen wanneer hun breedte groter is dan nul).
- Som — de drie delen opgeteld, en, wanneer A zich onder de kruin bevindt, de controle met de formule van Osterberg: de I2 van de linker- en rechterhelft en q0(I2 links + I2 rechts).
- Spanningstoename versus diepte — dezelfde som neerwaarts langs de verticale lijn door A als in de tabel op het tabblad Resultaten, waarbij de rij van A is gemarkeerd.
Bij meerdere ophogingen is er voor elke ophoging één stap, “Spanning door ophoging k”, met een eigen afstand x − xc, de bijbehorende tenen en de drie delen, gevolgd door een Superpositie-stap die deze optelt, en daarna de dieptetabel.

Het rapport
Vul op het tabblad Rapport het voorblad in (project, locatie, opdrachtgever, rapportnummer, datum, opgesteld door, titel of functie, gecontroleerd door en optionele opmerkingen). De gegevens worden in deze browser bewaard en opgeslagen met het modelbestand. Opslaan als pdf en Word downloaden (.docx) genereren het samenvattende rapport; de weergave onder de knoppen is het rapport zelf.
Het rapport bestaat uit zes delen: 1 Inleiding en toepassingsgebied, 2 Invoergegevens, 3 Berekening, 4 Resultaten, 5 Samenvatting en 6 Literatuur. Het bevat drie tekeningen (de doorsnede met isobaren, het profiel en de 3D-weergave) en vermeldt de gebruikte eenheden.

Het tabblad Theorie
Het tabblad Theorie bevat vijf secties: Toepassingsgebied en aannames, Oplossing van Osterberg, Superpositie van stroken, Rekenvoorbeeld en Literatuur. Elke sectie opent wanneer u op de titel klikt (Alles openen en Alles sluiten openen of sluiten deze tegelijkertijd), en de figuren hierin worden berekend op basis van de vergelijkingen.
Rekenvoorbeeld: het eigen voorbeeld van de module
De module opent met dit voorbeeld, zodat u de getallen op uw eigen scherm kunt volgen.
| Doorsnede | Invoer | Waarde |
|---|---|---|
| Ophogingen | Ophoging 1 | γ = 17.5 kN/m³; H = 7 m; Bc = 5 m; L1 = L2 = 14 m; xc = 0 |
| Punt A | Positie | x = 0; z = 5 m |
| Diepteprofiel | Diepte | zmax = 30 m |
Stap 1: de belasting
q0 = γH = 17.5 × 7 = 122.5 kPa. De kruinranden bevinden zich op ±2.5 m en de tenen op ±16.5 m vanaf de hartlijn.
Stap 2: de drie delen
A bevindt zich op de hartlijn, 5 m diep. De kruinstrook (breedte 5 m, 2x/B = 0, 2z/B = 2) geeft Δσz/q0 = 0.5498, dus 67.35 kPa. Elke taludstrook geeft Δσz/q0 = 0.1776, dus 21.76 kPa, voor beide zijden gelijk omdat A op de hartlijn ligt.
Stap 3: de controle onder de kruin
A bevindt zich onder de kruin, dus het tabblad Berekeningen werkt ook de formule van Osterberg uit voor de twee helften: voor elke helft is de breedte van de kruin aan die zijde 2.5 m en het talud 14 m, wat voor elk I2 = 0.4525 geeft, en q0(I2 + I2) = 122.5 × 0.9051 = 110.87 kPa, dezelfde waarde. Een afzonderlijke berekening die lijnbelastingen volgens Boussinesq over het gehele trapezium optelt, geeft eveneens 110.87 kPa. De dieptetabel geeft 118.2 kPa op 3 m, 110.9 kPa op 5 m en 45.06 kPa op 30 m.
Andere eenhedenstelsels
Dezelfde ophoging in SI · tf, met γ = 1.75 t/m³ (de overige waarden ongewijzigd), heeft q0 = 12.25 t/m² en geeft 11.09 t/m² en de invloedswaarde 0.9051. In US geeft het standaardvoorbeeld, een belasting van 2.558 ksf, 2.316 ksf: 110.87 kPa is 2.316 ksf. Een handmatige controle met afgeronde Amerikaanse getallen: γ = 110 pcf, H = 20 ft, Bc = 15 ft, L1 = L2 = 40 ft, A op x = 0, z = 15 ft geeft q0 = 2.2 ksf; een onafhankelijke som van lijnbelastingen geeft 1.982 ksf, en de module geeft 1.982 ksf (invloedswaarde 0.9009).
Invloed van elke invoerwaarde op het resultaat
Elke rij verandert één ding in het voorbeeld (één ophoging van γ = 17.5 kN/m³, H = 7 m, Bc = 5 m, L1 = L2 = 14 m, xc = 0, A op x = 0, z = 5 m, q0 = 122.5 kPa) en voert de module opnieuw uit, in SI · kN. De getallen zijn de waarden die de module geeft, en een afzonderlijke berekening die lijnbelastingen volgens Boussinesq over het trapezium optelt, komt overeen met elke rij.
| Wijziging | Δσz (kPa) | Δσz/q0 |
|---|---|---|
| Het voorbeeld | 110.9 | 0.9051 |
| γ = 20 kN/m³ Meer gewicht, meer spanning; de verhouding blijft ongewijzigd | 126.7 | 0.9051 |
| γ = 10 kN/m³ Evenredig met γ | 63.36 | 0.9051 |
| H = 3.5 m De helft van de hoogte, de helft van de spanning, met de taluds nog steeds 14 m breed | 55.44 | 0.9051 |
| H = 14 m Tweemaal de hoogte, tweemaal de spanning | 221.7 | 0.9051 |
| Bc = 0 (driehoekig) Minder belasting nabij de hartlijn | 95.75 | 0.7816 |
| Bc = 10 m Een bredere kruin geeft meer belasting op A | 117.1 | 0.9562 |
| Bc = 20 m De verhouding nadert 1 | 120.9 | 0.9867 |
| L1 = 0 (verticale linkerzijde) A verliest de belasting van het linker talud | 89.11 | 0.7275 |
| L1 = 28 m Een langer talud voegt een beetje toe | 113.6 | 0.9277 |
| L2 = 7 m Een steiler rechter talud verlaagt de spanning | 106.5 | 0.8691 |
| xc = 5 m A bevindt zich 5 m vanaf de hartlijn van de kruin | 93.80 | 0.7657 |
| xc = −5 m Hetzelfde als xc = 5: de doorsnede is symmetrisch | 93.80 | 0.7657 |
| x = 2.5 m (onder de kruinrand) Iets lager dan op de hartlijn | 106.4 | 0.8689 |
| x = 7 m (onder een talud) De spanning daalt onder het talud | 79.91 | 0.6523 |
| x = 16.5 m (onder de teen) Ongeveer een tiende van q0 | 13.17 | 0.1075 |
| x = 25 m (8.5 m voorbij de teen) Bijna niets naast de ophoging | 1.032 | 0.008420 |
| z = 0.01 m Aan het oppervlak onder de kruin is de spanning gelijk aan q0 | 122.5 | 1.000 |
| z = 1 m Nabij het oppervlak nadert de spanning q0 | 122.2 | 0.9978 |
| z = 2.5 m De spanning daalt langzaam onder een brede ophoging | 119.6 | 0.9765 |
| z = 10 m Deze daalt met de diepte | 90.88 | 0.7419 |
| z = 20 m Nog steeds de helft van q0 op 20 m | 61.67 | 0.5034 |
Twee andere wijzigingen samen: taluds van 7 m aan beide zijden geven 102.1 kPa; een zeer brede vlakke ophoging (Bc = 40 m, taluds 1 m) geeft 121.8 kPa, een invloedswaarde van 0.9942.
Het patroon volgt de oplossing. De spanning is evenredig met γ en H samen (q0) wanneer de breedtes vastliggen; deze is het hoogst onder de kruin en daalt met de diepte en met de afstand vanaf de ophoging; en met z nabij nul is deze gelijk aan q0 onder de kruin en neigt deze naar nul voorbij de tenen. De diepte is geen eenvoudige fractie van q0 omdat de taluds belasting blijven toevoegen naarmate het punt dieper ligt. De diepte van het profiel zmax verandert de tabel en de Profielweergave, maar niet de spanning in A: 110.9 kPa met zmax = 15 m, en ook 110.9 kPa met zmax = 2 m, een diepte die de module uitbreidt tot de diepte van A.
Meldingen: wanneer de module stopt en wat wordt opgemerkt
De module controleert de benodigde getallen voordat deze gaat rekenen. Wanneer een invoer niet kan worden gebruikt, drukt u op Berekenen en een venster met de titel Kan niet berekenen — 1 invoerfout (of 2 invoerfouten …) somt elk bericht op en het vakje van een waarde buiten het bereik wordt rood gemarkeerd (een leeg vakje wordt alleen in het bericht genoemd); er wordt niets berekend.

| Wanneer | Melding en opvolging |
|---|---|
| γ is negatief | “Volumiek gewicht van de grond van ophoging 1 (γ1) moet ten minste 0 kN/m³ zijn.” Voer nul of meer in. |
| H is negatief | “Hoogte van ophoging 1 (H1) moet ten minste 0 m zijn.” Voer nul of meer in. |
| Bc is negatief | “Kruinbreedte van ophoging 1 (Bc,1) moet ten minste 0 m zijn.” Voer nul of meer in; L1 en L2 geven hetzelfde soort bericht. |
| Een invoerveld is leeg | “Hoogte van ophoging 1 (H1) ontbreekt.” Vul het vakje in (het bericht noemt het vakje). Een lege x geeft “Horizontale positie van punt A (x) ontbreekt.”. |
| z is 0 | “Diepte van het punt A (z) moet minstens 0.001 m zijn.” Voer een diepte van ten minste 0.001 m in. |
| zmax is 0 | “Profieldiepte (zmax) moet minstens 0.1 m zijn.” Voer een diepte van ten minste 0.1 m in. |
| Bc, L1 en L2 zijn alle 0 | Een tweede soort venster, “Kan niet berekenen — aan een voorwaarde van de oplossing is niet voldaan”: “De ophoging heeft geen breedte. De kruin en beide taluds zijn nul. Voer de kruinbreedte of de taludbreedtes in.” Er wordt niets berekend. |
| Een nieuwe ophoging zou een andere overlappen | Er verschijnt kort een bericht: “De nieuwe ophoging zou op ophoging 1 liggen — ze kunnen niet overlappen. Geef deze een andere positie of breedte.” De ophoging wordt niet toegevoegd. |
De berichten gebruiken de genummerde namen van de ophogingen, zoals “ophoging 1” en “Bc,1”, zelfs wanneer er slechts één is, en de limieten in de eenheden van het gekozen eenhedenstelsel. Wanneer u een positie of breedte typt in een ophoging die al in de tabel staat en deze twee op elkaar zou plaatsen, verschijnt er kort een bericht: “Dat zou ophoging 1 en ophoging 2 op elkaar plaatsen — de waarde blijft zoals deze was.” en de waarde blijft ongewijzigd. Een ophoging waarvan de teen net de teen van een andere raakt (een tweede gecentreerd op 24.5 m in het voorbeeld) wordt geaccepteerd. Bij acht ophogingen is + Ophoging toevoegen grijs en de teller geeft 8 van 8 aan.
Opmerkingen en waarschuwingen
Met elke invoer binnen de limieten berekent de module de resultaten, en het venster Waarschuwingen leest “Geen waarschuwingen — de aannames van de oplossing gelden voor deze invoer.” Een hoogte van 0 wordt geaccepteerd en geeft 0 kPa. Een kruin van 0.001 m geeft 95.75 kPa, hetzelfde als een driehoekige ophoging. Grote waarden worden geaccepteerd: γ = 1,000,000 kN/m³ met H = 1000 m geeft 905,098,248 kPa in A.
Goede praktijk en veelgemaakte fouten
- Gebruik de module voor een lange ophoging. Vlakke rek betekent dat de ophoging lang is in vergelijking met de dieptes waarover u vragen stelt; gebruik voor een korte ophoging Rechthoek of Invloedsdiagram.
- Voer horizontale taludbreedtes in. Een 1:2 talud op een 7 m hoge ophoging is L = 14 m, niet de 15.65 m lengte van het talud.
- Neem H vanaf het maaiveld tot de kruin. De belasting q0 = γH is het gewicht van de gehele ophoging; als een deel van de ophoging in een ontgraving ligt, voer dan de netto hoogte in die de grond belast.
- Let op de as. x en elke xc liggen op dezelfde as; een punt links van een symmetrische ophoging geeft hetzelfde resultaat als een punt op dezelfde afstand rechts.
- Laat ophogingen niet overlappen. Ze mogen elkaar bij de tenen raken, maar niet dezelfde grond delen; beschrijf een getrapte ophoging als ophogingen die elkaar raken.
- Tel de deklaagdruk erbij op. Het resultaat is de spanningstoename; tel voor de totale verticale spanning het gewicht van de grond boven A erbij op.
- Lees het profiel met de breedte van de ophoging in gedachten. Onder de hartlijn van het voorbeeld is de spanning nog steeds 50 procent van q0 op 20 m, omdat de ophoging aan de basis 33 m breed is.
- Plaats A in de tekening en typ vervolgens de exacte waarden. Slepen klikt vast op 5 cm; typ de coördinaten in als u een specifieke positie nodig hebt.
- Controleer de eenheden na het wisselen van eenhedenstelsel: voer waarden in in de eenheden die naast de vakken staan.
- Leg uw berekeningen vast. Het rapport vormt het dossier van een berekening; gebruik Snel opslaan… of Opslaan naar bestand… om het model te bewaren.
Veelgestelde vragen
Hoe wordt de spanning onder een ophoging berekend?
De module splitst het trapezium in een gelijkmatige strook onder de kruin en twee stroken die lineair stijgen van nul bij de tenen naar q0 bij de kruinranden, bepaalt de verticale spanning van elk met de elasticiteitstheorie en telt deze op. Voor het voorbeeld van de module geeft dit 110.9 kPa in A, en onder de kruin volgt dezelfde waarde uit de invloedswaarde-formule van Osterberg.
Wat is de belasting onder de kruin?
q0 = γH, het volumiek gewicht maal de hoogte van de ophoging: 17.5 × 7 = 122.5 kPa voor het voorbeeld. Deze werkt over de kruin en daalt lineair naar nul bij elke teen.
Wat is de invloedswaarde Δσz/q0?
Dit is de spanningstoename gedeeld door q0, het deel van de belasting onder de kruin dat A bereikt. Deze is 1 aan het oppervlak onder de kruin. De module geeft deze voor één ophoging; bij meerdere geeft deze de spanning van elke ophoging.
Is het gewicht van de grond inbegrepen in het resultaat?
Nee. Het is de toename veroorzaakt door uitsluitend de ophogingen. Tel de deklaagdruk van de grond boven A op voor de totale verticale spanning.
Kan ik een driehoekige ophoging of een ophoging met een verticale zijde beschrijven?
Ja. Een kruinbreedte van 0 geeft een driehoekige ophoging, en een taludbreedte van 0 geeft een verticale zijde. Ten minste één van de kruin en de twee taluds moet een breedte groter dan nul hebben, anders stopt de module met “De ophoging heeft geen breedte.”
Hoeveel ophogingen kan ik toevoegen, en kunnen deze overlappen?
Maximaal acht, elk met een eigen γ, H, Bc, L1, L2 en xc. Ze mogen elkaar bij de teen raken, maar niet overlappen; de module weigert een talud dat op een ander talud zou liggen. De spanningen worden opgeteld.
Kan ik het talud en het punt in de tekening verslepen?
Ja. Versleep het lichaam om het te verplaatsen, een teenring om een helling te wijzigen, een kruinring om de kruinbreedte te wijzigen terwijl de teen vast blijft staan, het blauwe punt om A te plaatsen en de stippellijn om de diepte van het profiel in te stellen; ze verplaatsen zich in stappen van 5 cm. Na Berekenen zijn de taluds vergrendeld, maar A en de stippellijn blijven vrij.
Wat laten de isobaren (lijnen van gelijke spanning) zien?
Elke lijn verbindt de punten in de doorsnede met dezelfde Δσz, aangegeven in kPa; de lijn door A is blauw. Schakel ze in en uit met de chip Lijnen van gelijke spanning. De contourweergave toont dezelfde spanning als kleurbanden op een logaritmische schaal.
Welke waarden accepteert de module?
γ, H, Bc, L1 en L2 nul of groter, z ten minste 0.001 m, zmax ten minste 0.1 m, en x en xc elke waarde. Elke andere waarde stopt de analyse met een melding die de waarde benoemt.
Welke eenheden worden gebruikt en wat zijn de eenheden van het resultaat?
SI · kN, SI · tf of US, op elk moment schakelbaar in de koptekst, zelfs na Berekenen. Spanningen zijn in kPa, t/m² of ksf, volumiek gewicht in kN/m³, t/m³ of pcf, en lengtes in m of ft. Het standaardvoorbeeld geeft 110.9 kPa, of 2.316 ksf; dezelfde vulling ingevoerd als γ = 1.75 t/m³ geeft 11.09 t/m².
Wat bevat het rapport?
Een voorblad met uw projectgegevens en de uitkomst, gevolgd door zes delen: inleiding en toepassingsgebied, invoergegevens, de stapsgewijze berekening, resultaten, samenvatting en literatuur, inclusief doorsnede, profiel en 3D-tekeningen. Dit wordt opgeslagen als pdf- of Word-bestand zodra het model berekend is.
Onthoudt de module mijn invoergegevens?
Ja. Uw waarden worden altijd in de browser bewaard en de pagina opent opnieuw met het model waaraan u het laatst heeft gewerkt; de berekende status blijft behouden zolang u na Berekenen x, z of zmax niet heeft gewijzigd. Standaardwaarden herstellen brengt het voorbeeld terug; Opslaan naar bestand… en Snel opslaan bewaren kopieën.