Bu sayfada · 16 bölüm
- 1Destekli kazı ve elemanları
- 2Basıncın neden Rankine basıncı olmadığı
- 3Ölçülen destek yüklerinden görünür basınç
- 4Kum için basınç zarfı
- 5Su ve sürşarj
- 6Destekler: zarftan destek yüklerine
- 7Palplanşlar
- 8Kuşaklar
- 9Verilen elemanlar
- 10Çeliğin EN 1993-1-1 uyarınca doğrulanması
- 11Çeliğin AISC 360-22 uyarınca doğrulanması
- 12Zarfların gerçek kazılarla karşılaştırılması
- 13Kumdaki kazının tabanı: borulanma
- 14Yöntemin neyi kabul ettiği ve neleri dışarıda bıraktığı
- 15Çözümlü örnek
- 16Kaynaklar
Destekli bir kazı, taban altındaki gömme ile değil, karşılıklı kaplamalara iki yandan dayanan desteklerle açık tutulur. Bu sayfa kaynağı bölüm bölüm izlemektedir — görünür basınç zarfları, birden fazla tabakadan oluşan kum, su ve sürşarj, desteklerin, palplanşların ve kuşak kirişlerinin tasarımı, vaka çalışmaları ve tabanın borulanmaya karşı stabilitesi — ardından çelik elemanların doğrulanması gelmektedir; tüm şekiller modülün kullandığı sayılarla çizilmiştir.
1Destekli kazı ve elemanlarıDüşey dikmeler veya palplanşlar, kuşaklar ve destekler.
Düşey yüzlü derin kazılar — yoğun yapılaşmış bir caddedeki binanın bodrumu, aç-kapa tünel — geçici bir destek sistemiyle açık tutulur; bu sistem, kazı yüzünün arkasındaki zeminin göçmesini ve bununla birlikte yakındaki temellerde oturma ya da taşıma gücü kaybı oluşmasını önler. Yaygın olarak iki düzen kullanılmaktadır. Birincisinde, kazıya başlanmadan önce çelik veya ahşap düşey dikmeler çakılır ve kazı ilerledikçe aralarına yatay ahşap kaplama tahtaları yerleştirilir. İkincisinde, sürekli bir perde oluşturmak üzere önce birbirine kenetlenen palplanşlar çakılır. Her iki düzende de kazı her destek seviyesine ulaşır ulaşmaz yüz boyunca yatay kuşaklar tespit edilir ve basınç altında çalışan yatay çelik elemanlar olan destekler, kazıyı bir kuşaktan diğerine geçer.
Desteklerin, kuşakların ve kaplamanın seçilebilmesi için destek sisteminin maruz kalacağı yanal basıncın bilinmesi gerekir. Kuram, perdeye etkiyen toplam itkiyi verir; ancak bu itkinin perde boyunca nasıl dağıldığını vermez: dağılım; zemine, işin sırasına ve hızına, ekibe ve ekipmana bağlıdır. Bu nedenle tasarım basınçları, gerçek kazılarda ölçülen destek yüklerinden geriye doğru hesaplanan basınçları kuşatacak biçimde çizilmiş ampirik zarflardır.
Bu modül, düşey duvarlı ve herhangi sayıda seviyede yatay desteklerle desteklenen, kum içindeki bir kazı içindir — tek tabaka ya da tek bir aktif basınç katsayısına indirgenen birden fazla tabaka; tabanın üzerinde yeraltı su seviyesi ve kazının yanında sürşarj bulunabilir ya da bulunmayabilir. Ankrajlı ve eğik destekler, duvarın yerdeğiştirmesi ve duvar arkasındaki zeminin oturması ayrı konulardır; bu hesabın kapsamında değildir.
2Basıncın neden Rankine basıncı olmadığıDuvar üst ucu etrafında döner.
Konsol bir istinat duvarı tabanı etrafında dönerek yer değiştirir ve Rankine aktif basıncı — üstte sıfır, altta en büyük — bu davranışı iyi tanımlar. Destekli bir perde ise ters yönde hareket eder. İlk destek kazı henüz sığ iken yerleştirilir ve bundan sonra perdenin üst ucu neredeyse hiç hareket etmez. Daha derindeki her kazı kademesi, desteği yerleştirilmeden önce kazılır ve bu iki işlem arasındaki süre derinlikle arttığından perde giderek daha aşağılarda içeri doğru eğilir: kazının sonunda perde üst ucu etrafında dönmüş olur.
Bundan, basınç için üç sonuç çıkmaktadır. Üst kısımda zemin neredeyse hiç hareket etmediğinden basınç sükûnetteki değere yakın kalır. Taban yakınında ise zemin plastik denge durumunun çok ötesinde yer değiştirdiğinden basınç Rankine aktif değerinin altına düşebilir. Bileşke itki Pa da perde üzerinde üçgen bir dağılımın üçte bir noktasından daha yukarıda, tabandan naH yükseklikte etkir; burada na, 1/3 değerinden büyüktür.
Bu itkinin büyüklüğü genel kama kuramı ile bulunabilir. Perde arkasında bir deneme göçme yüzeyi logaritmik spiral yayı olarak alınır ve bu yüzeyin ayırdığı kamanın dengesi, spiralin kutbuna göre momentler yazılarak kurulur:
Bu spiralin her yarıçapı eğriyi, eğrinin normaliyle φ′ açısı yapacak şekilde keser; bu nedenle yüzey üzerindeki normal ve sürtünme kuvvetlerinin bileşkesi kutuptan geçer ve moment denkleminden düşer. Geriye kamanın ağırlığı W, perde üzerindeki adezyon Ca = c′aH, spiral boyunca kohezyonun momenti MC ve perdenin normaliyle δ′ açısı yapan itki P kalır:
Deneme birkaç yüzey için tekrarlanarak en büyük P değeri, yani aktif itki Pa elde edilir. Granüler bir zemin için bu değer, benzer bir duvar için Coulomb değerinden yaklaşık yüzde 15 ila 20 daha büyük çıkmaktadır. Ancak analiz, basıncın perde boyunca nasıl dağıldığı hakkında yine bir bilgi vermez ve na zemine ve sahaya özgü etkenlere bağlıdır. Destekli kazıların bunun yerine basınç zarflarıyla tasarlanmasının nedeni budur.
3Ölçülen destek yüklerinden görünür basınçZarfların nasıl elde edildiği.
Destekli bir kazıdaki basınç yerden yere değişir ve her desteğin karşılaşabileceği en büyük yük için tasarlanması gerekir. Zarflar tam da bu amaçla oluşturulmuştur. Ölçüm donanımlı bir kazıda her destekteki yük ölçülür; bu yükün, desteğin hizmet ettiği perde alanına — yatay aralık s ile üstteki desteğe olan uzaklığın yarısı ve alttaki desteğe olan uzaklığın yarısının toplamının çarpımı — bölünmesiyle o şerit üzerinde bir görünür basınç elde edilir:
burada d1 ilk desteğin derinliği, di ise sonraki destekler arasındaki uzaklıklardır. Kazıdan kazıya bu şekilde elde edilen tüm diyagramları kuşatacak biçimde çizilen diyagram, görünür basınç zarfıdır.
Peck, kum için Berlin, Münih ve New York metro kazılarında gözlenen destek yüklerinden bu yolla zarflar oluşturmuş, aynı yöntemi yumuşak–orta katı killer ve katı killer için de uygulamıştır. Dolayısıyla bir zarf, herhangi bir andaki perde basıncı değildir; zarftan tek bir destek için alınan yükün ölçülen yüklere göre güvenli tarafta kalacağı şekilde çizilmiştir.
4Kum için basınç zarfıtüm yükseklik boyunca σₐ = 0.65 γH Kₐ.
Kum için Peck zarfı bir dikdörtgendir: kazının tüm yüksekliği boyunca, Rankine aktif üçgeninin en büyük ordinatının yüzde 65 kadarına eşit tek bir basınç.
γ kumun birim hacim ağırlığı, H kazı derinliği, Ka Rankine aktif katsayısı ve φ′ efektif içsel sürtünme açısıdır. Karşılaştırma amacıyla iki kil zarfı da yanında çizilmiştir; bunların biçimi γH/c stabilite sayısıyla belirlenir.
Zarfların geçerlilik koşulları
Kaynakta zarflara ilişkin dört koşul sıralanmaktadır:
- derinliği yaklaşık 6 m (20 ft) değerini aşan kazılar için geçerlidir;
- yeraltı su seviyesinin kazı tabanının altında olduğunu varsayar;
- kum, boşluk suyu basıncı sıfır olmak üzere drenajlı kabul edilir;
- kil drenajsız kabul edilir ve boşluk suyu basıncı dikkate alınmaz.
Çok tabakalı kum
Zarf tek bir Ka gerektirir ve kaynak, birden fazla kum tabakasından oluşan bir profil için bir kural vermez. Uygulamada üç yaklaşım kullanılmaktadır ve bunlar aynı sonucu vermez; çünkü Ka, φ′ açısının konveks bir fonksiyonudur — φ′ üzerinden alınan bir ortalama eğri üzerinde, yani katsayıların ortalamasının altında kalır:
5Su ve sürşarjZarfın yanına eklenir, hiçbir zaman zarfın içine eklenmez.
Zarflar, yeraltı su seviyesinin taban altında olduğunu ve kazının yanındaki zeminde yük bulunmadığını varsaymaktadır. Modül her ikisini de, her biri zarfın yanında ayrı bir diyagram olarak eklemektedir; böylece zarfın kendisi, ölçüldüğü koşulların ötesinde hiçbir zaman ölçeklendirilmemektedir.
Tabanın üstündeki su
Peck’in kum zarfı bir efektif gerilme diyagramıdır. Yeraltı su seviyesi kazı derinliği içinde olduğunda tabandaki örtü yükü efektif olarak alınır — su seviyesinin üzerinde nemli, altında batık birim hacim ağırlık — ve su, kaplamaya tam hidrostatik yüküyle ayrıca etkir:
Birinci toplam yeraltı su seviyesinin üzerindeki tabakalar, ikincisi altındaki tabakalar üzerinden alınır. Bu, drenajlı bir kum için olağan yaklaşımdır: daneler batık ağırlıklarıyla, su ise tam hidrostatik yüküyle iter ve destekler her ikisini birlikte taşır.
Kazının yanında sürşarj
Zarflar yüzey yükü bulunmayan kazılardan derlenmiştir; bu nedenle q sürşarjı zarfa dahil edilmez — aksi hâlde ampirik 0.65 katsayısı sürşarja da uygulanmış olurdu. Sürşarj, tüm yükseklik boyunca ayrı bir üniform basınç olarak alınır:
6Destekler: zarftan destek yüklerineKaynağın adımları; P = R s.
Destekler yatay kolonlardır: duvarın basıncını eksenleri doğrultusunda taşır ve kendi ağırlıklarıyla eğilirler. Taşıma kapasiteleri narinliklerine bağlıdır; ara düşey ve yatay mesnetler narinliği azaltır ve geniş kazılarda desteklerin eklenmesi gerekebilir. İnşaat uygulamasında desteklerin düşey aralığının en az yaklaşık 2.75 m (9 ft) olması gerekir.
Yükler için kaynakta, tasarımcıların ayrıntıda farklılaştırdığı basitleştirilmiş ve güvenli tarafta kalan bir yöntem verilmektedir:
- Basınç zarfı ve destek seviyeleri çizilir. Kaplamanın en üst ve en alt destek seviyeleri dışındaki tüm destek seviyelerinde mafsallı olduğu kabul edilir; birçok tasarımcı ise kaplamayı en üst seviye dışındaki tüm seviyelerde mafsallı kabul eder.
- Perde mafsallardan bölünerek uçlarda basit konsollara, aralarda ise basit kirişlere ayrılır ve her parçanın mesnet tepkileri statik denge ile bulunur — dört destekli bir kazıda A, B1, B2, C1, C2 ve D.
- Her desteğin yükü, desteğe gelen tepkilerin toplamının yatay aralık s ile çarpımıdır.
- Her seviyenin yükü ve mesnetlenme koşulları bilindiğinde kesitler seçilir.
Her parça izostatiktir: iki mesnet üzerine oturur ve bunlardan birine göre yazılan moment denklemi ile yatay kuvvetlerin dengesi her iki tepkiyi verir. Mafsaldaki bir destek her iki yandaki parçalara aittir; bu nedenle iki tepki toplar. Tepkiler perdenin birim uzunluğu başına kuvvetlerdir; destek aralığı bunları destek yüklerine dönüştürür. Bu sayfanın sonundaki çözümlü örnekte bu değerler A = 110.18, B1 = 22.04, B2 = 35.26, C = 70.52 kN/m olarak bulunmaktadır.
7PalplanşlarEn büyük moment ve bunun gerektirdiği mukavemet momenti.
Palplanşlar da aynı parçalardan hareketle tasarlanır. Her parça için en büyük eğilme momenti — kesme kuvvetinin işaret değiştirdiği noktada, bir açıklık içinde ya da bir konsolun birleştiği destekte — bulunur ve bunların en büyüğü, perdenin birim uzunluğu başına tasarım momentidir. Gerekli mukavemet momenti palplanş çeliğinin emniyetli eğilme gerilmesinden elde edilir ve palplanş tablosundan mukavemet momenti en az bu değer kadar olan bir kesit seçilir:
8KuşaklarDestekler arasında s açıklıklı basit kiriş: R s²/8.
Uygun biçimde eklenmiş kuşaklar perde boyunca sürekli kabul edilebilir. Güvenli tarafta kalmak için kuşaklar desteklerde mafsallı kabul edilir: kendi seviyesinin perdenin birim uzunluğu başına tepkisiyle yüklenen s açıklıklı basit kiriş; böylece her seviyede
ve gerekli mukavemet momenti S = Mmax/σall olarak elde edilir. En büyük tepkiye sahip seviye belirleyicidir. Kuşaklar bazen, ihtiyaç duydukları yanal mesnetlenmeyi sağlayacak şekilde seçilen noktalarda palplanşlara bağlanır.
9Verilen elemanlarBir çelik sınıfı ve bir kesit; değerleriyle ya da katalogdan.
Kaynakta elemanlar emniyetli gerilme ve kesit tablosu ile boyutlandırılmaktadır. Modül bir adım daha ileri giderek her elemanı uygulanacağı şekliyle kontrol eder. Her elemanın — kaplama, kuşak ve destek — kendi çelik sınıfı vardır ve çelik sınıfından yalnızca akma dayanımı alınır:
| Sınıf | fy (MPa), t ≤ 40 mm | fy (MPa), 40 < t ≤ 80 mm | ε = √(235/fy) |
|---|---|---|---|
| S235 | 235 | 215 | 1.00 |
| S275 | 275 | 255 | 0.92 |
| S355 | 355 | 335 | 0.81 |
Kesit, profil tablolarında verildiği şekilde tanımlanır. Palplanşlar üretici tablolarından seçildiğinden kaplama, perdenin metresi başına mukavemet momentiyle tanımlanır. Kuşak, eğildiği eksene göre mukavemet momentiyle ya da katalogdan bir IPE, HEA, HEB, HEM veya UPN kesiti ya da çelik kutu kesit olarak tanımlanır. Destek ise kontrollerinin gerektirdiği iki değer olan kesit alanı ve zayıf eksene göre atalet momentiyle ya da katalogdan dairesel, kare veya dikdörtgen kesitli bir boru profil ya da haddelenmiş bir kesit olarak tanımlanır.
Profil tablolarında iki mukavemet momenti verilir; sayısal olarak girilen bir mukavemet momentinin bunlardan hangisi olduğunun belirtilmesi gerekir:
Eleman hangi yolla tanımlanırsa tanımlansın, hesapta yükün elemandan gerektirdiği değer de — tabloya bakılacak değer — yazdırılır:
10Çeliğin EN 1993-1-1 uyarınca doğrulanmasıTasarım etkileri, kesit sınıfları, eğilme ve kesme, burkulma.
Modülün iki tasarım yönetmeliğinden biri olan EN 1993-1-1, her elemanı akma dayanımı ve kısmi katsayılardan oluşturulan bir dayanıma göre doğrular. Zarftan elde edilen yükler servis değerleridir — Peck zarfı ölçülen yüklerin bir üst sınırıdır — ve bu yükler bir kez tasarım değerlerine yükseltilir:
| Etki | Katsayı | A1 seti | A2 seti | |
|---|---|---|---|---|
| Kalıcı | olumsuz | γG | 1.35 | 1.0 |
| olumlu | γG | 1.0 | 1.0 | |
| Değişken | olumsuz | γQ | 1.5 | 1.3 |
| olumlu | γQ | 0 | 0 |
| Katsayı | dayanım türü | EN 1993-1-1 | EN 1993-5 (kazık işleri) |
|---|---|---|---|
| γM0 | kesit, tüm sınıflar | 1.00 | 1.00 |
| γM1 | elemanın stabilite kaybı (burkulma) | 1.00 | 1.10 |
| γM2 | çekmedeki kesitin kırılması | 1.25 | 1.25 |
Kesit sınıfı
Bir kesitin plastik momentine ulaşıp ulaşamayacağı ya da önce yerel burkulmaya uğrayıp uğramayacağı, kesit parçalarının narinliğiyle — c/t oranının ε cinsinden sınırlarla karşılaştırılmasıyla — belirlenir:
| Eleman | sınıf 1 | sınıf 2 | sınıf 3 |
|---|---|---|---|
| iç parça, basınç altında | 33ε | 38ε | 42ε |
| iç parça, eğilme altında | 72ε | 83ε | 124ε |
| çıkıntılı başlık, basınç altında | 9ε | 10ε | 14ε |
| boru, d/t | 50ε² | 70ε² | 90ε² |
Eğilme: kaplama ve kuşak
Kaplama için EN 1993-5 aynı dayanımı perdenin birim genişliğine uygular ve tarafsız eksen üzerindeki kilitlerin kayabildiği tekli veya çiftli U palplanşlardan oluşan perdelerde mukavemet momentini βB katsayısıyla azaltır; bu katsayının değeri Ulusal Ek ile belirlenir ve Z palplanşlar için 1.0 alınır.
Kuşakta kesme
Av kesme alanıdır: haddelenmiş I kesit için A − 2btf + (tw + 2r)tf olup hiçbir zaman gövde alanından küçük alınmaz; dikdörtgen kutu profil için Ah/(b + h). Kesme kuvveti plastik kesme dayanımının yarısını aştığında gövde, momentten kendine düşen payın tamamını taşıyamaz ve plastik mukavemet momenti azaltılır:
Azaltma plastik mukavemet momenti üzerinden yazıldığından sınıf 1 veya 2 kesitlere uygulanır; Vpl,Rd aşıldığında kesit kesmeden zaten göçmüş olduğundan azaltma yapılmaz. Kuşağın basınç başlığı tüm boyu boyunca kaplamaya dayandığından yanal burulmalı burkulma belirleyici göçme türü değildir.
Destek: kesit ezilmesi ve eğilmeli burkulma
Destek zayıf ekseni etrafında burkulur; bu nedenle I küçük atalet momentidir ve Lcr = K Lb burkulma boyudur — bir ara dikme ya da çapraz bağlantı desteği arada tutmadıkça bu boy kazının net genişliğidir. Kusur katsayısı α, kesitin burkulma eğrisinden alınır:
| Kesit | Eğri | α |
|---|---|---|
| sıcak şekillendirilmiş boru profil (EN 10210), en fazla S420 | a | 0.21 |
| sıcak şekillendirilmiş boru profil, S460 | a0 | 0.13 |
| soğuk şekillendirilmiş boru profil (EN 10219) | c | 0.49 |
| haddelenmiş I veya H, h/b > 1.2, tf ≤ 40 mm | b | 0.34 |
| haddelenmiş I veya H, h/b > 1.2, 40 < tf ≤ 100 mm | c | 0.49 |
| haddelenmiş I veya H, h/b ≤ 1.2, tf ≤ 100 mm | c | 0.49 |
| haddelenmiş I veya H, tf > 100 mm | d | 0.76 |
| U profil (UPN) | c | 0.49 |
Modülün açılış örneğindeki kazı için en büyük destek yükü P = 318.75 kN olup NEd = 1.35 × 318.75 = 430.31 kN olarak elde edilir. Kesitler aşamasının başlangıç değeri olan destekle — A = 65.7 cm², I = 3598 cm⁴, fy = 275 MPa, c eğrisi — Lcr = 6.00 m için hesap zinciri Ncr = 2071.5 kN, λ̄ = 0.9339, Φ = 1.1159, χ = 0.5791, Nc,Rd = 1806.8 kN ve Nb,Rd = 1046.4 kN şeklinde ilerler: burkulma belirleyicidir ve NEd/NRd = 0.411 bulunur.
11Çeliğin AISC 360-22 uyarınca doğrulanmasıLRFD ya da ASD; sınıflar, eğilme ve kesme, kolon eğrisi.
Modülün ikinci tasarım yönetmeliği olan AISC 360-22, her elemanı basınç, eğilme ve kesmeye ilişkin hükümlerinden elde edilen nominal dayanım Rn değerine göre doğrular. Yöntem Analiz ayarları aşamasında seçilir: LRFD’de yük katsayılarla artırılır ve dayanım φ ile azaltılır; ASD’de ise servis yükü, dayanımın güvenlik sayısı Ω ile bölünmesiyle elde edilen değerle karşılaştırılır.
Zarftan elde edilen yükler, ASCE 7-22 kapsamındaki yanal toprak basıncı H olarak alınır. Bu yük, yük etkisini artırdığı durumlarda — destekli kazı sistemlerinde her zaman olduğu gibi — LRFD kombinasyonlarına 1.6 yük katsayısıyla, ASD kombinasyonlarına ise 1.0 katsayısıyla girer:
| Sınır durum | kesit | φ (LRFD) | Ω (ASD) |
|---|---|---|---|
| basınç | tüm kesitler | 0.90 | 1.67 |
| eğilme | tüm kesitler | 0.90 | 1.67 |
| kesme | hadde I profil, h/tw ≤ 2.24√(E/Fy) | 1.00 | 1.50 |
| kesme | U profiller, boru ve kutu kesitler | 0.90 | 1.67 |
Kesitin elemanları
Dayanım hesaplanmadan önce başlık ve gövde, cidar narinlikleri b/t veya h/tw esas alınarak √(E/Fy) cinsinden verilen sınırlara göre sınıflandırılır — basınçta Tablo B4.1a (narin olmayan veya narin), eğilmede Tablo B4.1b (kompakt, kompakt olmayan veya narin):
| Eleman | oran | basınç λr | eğilme λp | eğilme λr |
|---|---|---|---|---|
| hadde I profil başlığı | bf/2tf | 0.56√(E/Fy) | 0.38√(E/Fy) | 1.0√(E/Fy) |
| U profil başlığı | bf/tf | 0.56√(E/Fy) | 0.38√(E/Fy) | 1.0√(E/Fy) |
| I veya U profil gövdesi | h/tw | 1.49√(E/Fy) | 3.76√(E/Fy) | 5.70√(E/Fy) |
| dikdörtgen kutu kesit cidarı | b/t | 1.40√(E/Fy) | 1.12√(E/Fy) başlık, 2.42√(E/Fy) gövde | 1.40√(E/Fy) başlık, 5.70√(E/Fy) gövde |
| dairesel boru kesit | D/t | 0.11 E/Fy | 0.07 E/Fy | 0.31 E/Fy |
Eğilme: kaplama ve kuşak
Kuşak, basınç başlığının dayandığı kaplama tarafından tüm boyu boyunca yanal olarak tutulmaktadır; bu nedenle Lb = 0 olup yanal burulmalı burkulma bir sınır durum oluşturmaz. Kompakt bir kesit plastik momentine ulaşır:
Kompakt olmayan başlıklı bir I kesitte λ, λp değerinden λr değerine ilerlerken dayanım Mp değerinden 0.7FySx değerine doğrusal olarak azalır:
Kompakt olmayan başlığa veya gövdeye sahip dikdörtgen kutu kesitler ile dairesel boru kesitler kendilerine özgü hükümlere tabidir. Mukavemet momenti ile tanımlanan kaplama ve kuşak, bu mukavemet momentinin karşılık geldiği dayanımla alınır — kompakt kesitte Fy Z, ilk akmada Fy S.
Kuşakta kesme
h/tw ≤ 2.24√(E/Fy) koşulunu sağlayan hadde I profillerde — katalogdaki tüm hadde kesitler bu koşulu sağlar — Cv1 = 1.0 ve φv = 1.00 alınır. EN 1993-1-1 yaklaşımının aksine AISC 360-22, kirişin moment dayanımını taşıdığı kesme kuvveti nedeniyle azaltmaz.
Destek: eğilmeli burkulma
Tüm kesitler için tek bir kolon eğrisi kullanılır; EN 1993-1-1 yönetmeliğindeki gibi seçilecek burkulma eğrileri yoktur. r küçük atalet yarıçapı, Lc = K Lb ise etkili burkulma boyudur; bir ara dikme veya çapraz bağlantı desteği arada tutmadıkça bu boy kazının net genişliğine eşittir. Şartname Lc/r ≤ 200 sınırını önermektedir.
Modülün açılışta yüklediği kazıda en büyük destek yükü P = 318.75 kN olarak bulunmaktadır. LRFD yöntemine göre Pu = 1.6 × 318.75 = 510.00 kN elde edilir. Kesitler aşamasının başlangıç değeri olan destek kesiti — Ag = 65.7 cm², r = 7.40 cm, Fy = 275 MPa — ve Lc = 6.00 m için hesap zinciri sırasıyla Lc/r = 81.1, Fe = 300.3 MPa, Fcr = 187.4 MPa, Pn = 1231.5 kN ve φcPn = 1108.3 kN değerlerini verir: Pu/φcPn = 0.460. ASD yöntemine göre aynı desteğin Pn/Ωc = 737.4 kN dayanımı Pa = 318.75 kN yüküyle karşılaştırılır; oran 0.432 olarak elde edilir.
12Zarfların gerçek kazılarla karşılaştırılmasıVaka çalışmalarından Boston ve Chicago.
Zarf seçildikten sonra yöntem basittir; asıl güçlük zarfın seçimindedir. Ölçüm donanımlı iki kazı, bu seçimin ne ölçüde mühendislik muhakemesi gerektirdiğini göstermektedir.
Boston: metro hattı uzatması
Boston’daki bir metro hattı uzatmasının üç deney kesitinde ölçüm donanımı kurulmuştur. B deney kesitinde kazı 58 ft (17.7 m) derinliğindedir; yaklaşık 26 ft kalınlığındaki çakıl, kum, silt ve kil dolgu, organik silt ve kaya üzerinde yer alan az killi kum-çakıl tabakası içinde açılmış, beş seviyede ve destekler arası 12 ft (3.66 m) olacak şekilde desteklenmiştir. Zarflar yalnızca kum ve kil için tanımlı olduğundan profil, her iki zarf ile alt ve üst sınır olarak ele alınmıştır. Kum olarak kabul edildiğinde γ = 114 lb/ft³ ve Ka = 0.26 ile σa = 0.65γHKa = 1117 lb/ft² (53.5 kPa); c = 890 lb/ft² olan yumuşak–orta katı kil olarak kabul edildiğinde ise σa = γH[1 − 4c/γH] = 3052 lb/ft² (146.1 kPa) elde edilmiştir.
Ölçülen yükler, başta zemin parametrelerindeki belirsizlik nedeniyle, her iki tahminden de önemli ölçüde farklı çıkmıştır; desteklerin gerçekte boyutlandırıldığı yükler ise ölçülen değerlerin oldukça üzerindedir.
Chicago: National Plaza
Chicago’daki National Plaza’nın güney yarısı için 70 ft (21.3 m) derinliğinde, altı seviyede desteklenen bir kazı gerekmiştir; kazı, dayanımı derinlikle artan killer üzerinde yer alan 13 ft kalınlığındaki kum dolgu içinden geçmektedir. Peck zarfını ölçülen kuşak yükleriyle karşılaştırmak amacıyla profil tek bir eşdeğer kile dönüştürülmüştür: önce killer kalınlıklarına göre birleştirilmiş, ardından elde edilen kil kum ile birlikte tek bir kile indirgenmiştir. Modülün kendi dönüşümü cav = 729 lb/ft² (34.91 kPa) ve γav = 125.8 lb/ft³ (19.76 kN/m³) değerlerini vermektedir; γavH/cav = 12.08 değeri 4 değerinden büyük olduğundan yumuşak–orta katı kil zarfı σa = 5889 lb/ft² (282.0 kPa) ile geçerlidir.
Peck zarfının, gerçekte gözlenen basıncın yaklaşık 1.8 katını verdiği görülmüştür. Bu sonuç şaşırtıcı değildir: farklı yerlerdeki çok sayıda kazıyı kapsayacak biçimde çizilen bir zarf, bunlardan herhangi biri için güvenli tarafta kalır; benzer zeminlerde edinilmiş saha deneyimi aşırı tasarımı önemli ölçüde azaltabilir.
13Kumdaki kazının tabanı: borulanmaÇıkış gradyanı ve kritik gradyan.
Kumdaki bir kazının tabanı genellikle stabildir ve kazı içindeki su dışarıdaki yeraltı suyundan daha aşağıda olmadığı sürece stabil kalır. Kazının suyu indirildiğinde su kaplamanın altından akarak tabandan yukarı çıkar ve zeminden çıktığı yerde yüksek bir yukarı doğru hidrolik eğim daneleri kaldırabilir — taban kaynar ya da borulanır. Kontrol için kazıya ait bir akım ağı çizilir ve duvarın yanındaki en büyük çıkış hidrolik eğimi bu ağdan okunur:
h akım ağı boyunca yük kaybı, Nd eş potansiyel düşüşü sayısı, a ise suyun duvarın yanında zeminden çıktığı yerdeki akım elemanının uzunluğudur. Güvenlik sayısı bu değeri kumun kritik hidrolik eğimiyle karşılaştırır:
icr çoğu zemin için 0.9 ile 1.1 arasında, ortalama 1 değerindedir ve yaklaşık 1.5 güvenlik sayısı istenir.
Harr’ın teorik çözümü
Kumda büyük derinliğe uzanan palplanşlı bir kazı için çıkış hidrolik eğimi teorik olarak çözülmüş olup kaynak sonucu iki abak hâlinde vermektedir. Birinci abak, 2L2/B (ya da B/2L2) ve 2L1/B değerlerinden bir m modülü verir; burada L1 kaplamanın dışındaki doygun kumun taban seviyesine kadarki derinliği, L2 ise kaplamanın tabanın altındaki gömme derinliğidir; ikinci abak ise L2iexit(max)/h değerini m ve 2L1/B değerlerine bağlı olarak verir. L2 ve h bilindiğinde:
Aynı problemin model deneyleri, gevşek kumda taban kabarmasına ve sıkı kumda borulanmaya karşı güvenlik sayısının abakları şeklinde özetlenmiştir; bu abaklar büyük derinliğe uzanan kum ve tabanın altında sınırlı derinlikte geçirimsiz tabaka bulunan durumlar için verilmiştir.
14Yöntemin neyi kabul ettiği ve neleri dışarıda bıraktığıZarfların sınırları; duvar hareketi ve oturma.
Hesabın dayandığı kabuller toplu olarak aşağıda verilmiştir:
- Zarflar, derinliği yaklaşık 6 m üzerinde olan kazılardan derlenmiştir; daha sığ bir kazı, zarfların özetlediği veri aralığının dışında kalır ve modül bu durumu not olarak belirtir.
- Bunlar yeraltı su seviyesinin taban altında olduğunu varsaymaktadır. Bu modül kum zarfını efektif örtü yükü üzerinden korur ve su seviyesi daha yüksek olduğunda hidrostatik basıncı zarfın yanına ekler; kazıya doğru sızma tabanda kontrol edilir.
- Zarf, herhangi bir anda perdeye etkiyen gerçek basıncı temsil etmez. Güvenli destek yüklerini verir; perdenin yerdeğiştirmesini vermez.
- Kaplama, seçilen destek seviyelerinde mafsallı, izostatik kirişlerden oluşan bir zincir olarak idealleştirilir; kaplamanın kendi rijitliği ve taban altındaki gömme derinliği hesapta kullanılmaz.
- Kuşaklar destekler arasında basit açıklıklı kiriş olarak alınır; bu kabul, birden fazla destek boyunca sürekli devam eden bir kuşak için güvenli taraftadır.
- Çelik elemanlar EN 1993-1-1 uyarınca doğrulanır; Sınıf -4 kesitler boyutlandırılmaz ve kuşakların yanal burulmalı burkulması kontrol edilmez.
Perdenin yanal yerdeğiştirmesi ve oturma
Kaplamada bir miktar yanal hareket beklenmelidir. Bu hareketin büyüklüğü her şeyden önce bir kazı kademesinin açılması ile o kademedeki kuşak ve desteklerin yerleştirilmesi arasında geçen süreye bağlıdır. Kazının son aşamalarındaki yerdeğiştirmeyi azaltmak amacıyla palplanşlar çoğunlukla tabanın altına kadar çakılır: kazı altında derin bir kil tabakası bulunduğunda bu önlem, γH/c yaklaşık 6 değerinin altında iken önemli bir fayda sağlar; ancak γH/c yaklaşık 8 olduğunda etkisi azdır ve bu durumda büyük yerdeğiştirmeler, hatta destek sisteminin göçmesi meydana gelebilir. Kilin altında sert bir tabaka bulunması hâlinde palplanşların bu tabakaya gömülmesi gerekir.
Perdenin yerdeğiştirmesi, kazı çevresindeki zeminin oturmasına yol açar — zemin kaybı. Yayımlanmış eğriler farklı zeminlerde beklenebilecek oturmayı verir; ancak bu eğriler yalnızca genel bir yol göstericidir. Çoğu yumuşak kilde olmak üzere yaklaşık 150 vaka incelemesine göre en büyük oturma ortalama olarak yumuşak kilde kazı derinliğinin yaklaşık yüzde 1.1 kadarı, katı kilde yüzde 0.2 kadarı, kohezyonsuz zeminlerde ise yüzde 0.3 kadarıdır ve genellikle perdeden itibaren kazı derinliğinin yarısı kadar bir mesafe içinde oluşur; yumuşak kilde perdenin en büyük yatay yerdeğiştirmesi ise ortalama olarak derinliğin yaklaşık yüzde 0.9 kadarı bulunmuştur.
15Çözümlü örnekHer sayı modülün kendi kodu ile hesaplanmıştır.
Burada kumdaki bir kazı, zarftan mukavemet momentlerine kadar adım adım çözülmektedir: 27 ft derinliğinde, γ = 112 lb/ft³ ve φ′ = 32° olan bir kum içindeki kazı; destekler yüzeyden 6, 15 ve 24 ft derinlikte ve planda 12 ft aralıklı, kaplama iç destekte mafsallı ve emniyetli gerilme 24 kip/in². Modül bu örneği SI birimlerinde çözmektedir.
Basınç zarfı
Destek yükleri
B’deki mafsal ile duvar iki parçaya ayrılır: A’nın üzerindeki konsolla birlikte A–B ve C’nin altındaki konsolla birlikte B–C. Duvarın metresi başına tepkiler:
Palplanşlar
En büyük moment, konsolun kökünde, A desteğinin üzerinde oluşur:
Kuşaklar
En büyük tepki A seviyesindedir; dolayısıyla bu seviyedeki kuşak kirişi belirleyicidir:
EN 1993-1-1 uyarınca S275 çeliğinde, γF = 1.35 ile aynı momentler kaplama için Wreq = 237 cm³/m, A seviyesindeki kuşak kirişi için ise 904 cm³ gerektirir.
Harr abaklarıyla borulanma
Taban, derin kumda palplanşlı bir kazı için h = 4.5 m, L1 = 5 m, L2 = 4 m ve B = 5 m ile kontrol edilmektedir. Bu durumda 2L1/B = 2 ve B/2L2 = 0.625 olur; birinci abaktan m ≈ 0.033, ikinci abaktan bu modül için L2iexit(max)/h = 0.54 elde edilir. icr = 1 ile:
Modülün açılış kazısı, EN 1993-1-1 uyarınca doğrulanmış
Modül 8.00 m derinliğinde ve 6.00 m genişliğinde bir kazı ile açılır: destek seviyeleri 1.80, 4.60, 7.30 m, destek aralığı 3.00 m, γF = 1.35, tüm elemanlar için S275 çeliği ve Kesitler aşamasının başlangıç elemanları — Wel = 600 cm³/m olan kaplama, Wel,y = 1000 cm³ olan kuşak kirişi ve eğri c üzerinde A = 65.7 cm² ve I = 3598 cm⁴ olan destek. Analiz et düğmesine basıldığında elde edilen sonuçlar:
Üç oranın tümü 1 değerinin altında olduğundan her eleman kendisinden beklenen yükü taşımaktadır; raporun Özet bölümünde aynı üç karar, taban kontrolüyle birlikte gösterilir.
16KaynaklarBaşvurulan kaynaklar.
- Das, B.M. (2016). Principles of Foundation Engineering, 8th ed. Cengage Learning — Bölüm 15, “Braced Cuts”; bu sayfa söz konusu bölümü esas almaktadır.
- Peck, R.B. (1943). Earth pressure measurements in open cuts, Chicago (Ill.) subway. Transactions, ASCE, 108, 1008–1058.
- Peck, R.B. (1969). Deep excavation and tunneling in soft ground. Proceedings, 7th International Conference on Soil Mechanics and Foundation Engineering, Mexico City, State-of-the-Art Volume, 225–290.
- Terzaghi, K. (1943). Theoretical Soil Mechanics. Wiley, New York.
- Lambe, T.W. (1970). Braced excavations. Proceedings, Specialty Conference on Lateral Stresses in the Ground and Design of Earth-Retaining Structures, ASCE, 149–218.
- Swatek, E.P., Asrow, S.P. and Seitz, A. (1972). Performance of bracing for deep Chicago excavation. Proceedings, Specialty Conference on Performance of Earth and Earth-Supported Structures, ASCE, Vol. 1, Part 2, 1303–1322.
- Harr, M.E. (1962). Groundwater and Seepage. McGraw-Hill, New York.
- U.S. Department of the Navy (1971). Design Manual — Soil Mechanics, Foundations, and Earth Structures, NAVFAC DM-7, Washington, D.C.
- Moormann, C. (2004). Analysis of wall and ground movements due to deep excavations in soft soil based on a new worldwide database. Soils and Foundations, 44(1), 87–98.
- EN 1990:2002, Eurocode — Basis of structural design. CEN.
- EN 1993-1-1:2005, Eurocode 3: Design of steel structures — Part 1-1: General rules and rules for buildings. CEN.
- EN 1993-5:2007, Eurocode 3: Design of steel structures — Part 5: Piling. CEN.
- ANSI/AISC 360-22, Specification for Structural Steel Buildings. American Institute of Steel Construction, Chicago, 2022.
- ASCE/SEI 7-22, Minimum Design Loads and Associated Criteria for Buildings and Other Structures. American Society of Civil Engineers, Reston, 2022.
Teoriden kendi tasarımınıza
Kendi destekli kazınızı dakikalar içinde tasarlayın
- Zarftan hareketle her destek yükü, kaplama momenti ve kuşak momenti; adım adım
- EN 1993-1-1 ya da AISC 360-22 uyarınca kontrol edilen çelik elemanlar ve borulanmaya karşı kontrol edilen taban
- PDF olarak kaydedilen, derli toplu bir hesap raporu
- Telefonunuzda ve tarayıcınızda çalışır. Kurulum yok, donanım kilidi yok

PDF