Op deze pagina · 11 hoofdstukken
- 1Oneindig talud en deze module
- 2Het principe: één strook van de grondmassa
- 3Sterkte en de veiligheidsfactor
- 4Ongedraineerde klei
- 5Water in het talud
- 6De aardbeving, pseudostatisch
- 7De grafieken
- 8Diepte en hellingshoek bij de vereiste veiligheidsfactor
- 9Een rekenvoorbeeld
- 10Aannames van de module en beperkingen
- 11Literatuur
Een dunne grondlaag die afschuift over een vlak evenwijdig aan het maaiveld, op een zo lang talud dat de uiteinden ervan niet meewegen, is de casus van het oneindige talud. Deze pagina legt sectie voor sectie uit hoe de module de veiligheidsfactor van een dergelijk vlak bepaalt — de spanningen die een strook van de massa op het vlak uitoefent, de sterkte van de grond, het water, de pseudostatische aardbeving, en de diepte en taludhelling bij een vereiste veiligheidsfactor — en sluit af met een rekenvoorbeeld berekend door de eigen code van de module, zodat elk getal in die sectie door het programma is gegenereerd.
1Oneindig talud en deze modulewelke vragen de analyse beantwoordt
Veel taludbreuken zijn ondiep: een dunne grondlaag schuift af over een vlak dat enkele meters diep evenwijdig aan het maaiveld loopt, over een zo lang traject van een helling dat de uiteinden nauwelijks een rol spelen — een ontgravings- of ophogingstalud in verweerde grond na een natte periode, of een natuurlijk talud in klei (Figuur 1). Het oneindige talud is het model dat hiervoor is ontwikkeld. Het talud wordt aangenomen als oneindig lang, zodat elk deel van het glijvlak zich in dezelfde toestand bevindt en één strook representatief is voor het geheel; het evenwicht van een strook vergt slechts enkele regelberekeningen.
De module bepaalt de veiligheidsfactor van het vlak op de opgegeven diepte — FS, de schuifsterkte van de grond op het vlak gedeeld door de schuifspanning die het gewicht van de massa erop uitoefent — en keert de vraag vervolgens om:
- de spanningen achter FS: de normaalspanning σ en de schuifspanning τ uit het gewicht, de poriënwaterspanning u, de effectieve spanning σ′ en de sterkte τf;
- de diepte Hvereist van het vlak waarop de veiligheidsfactor daalt tot de vereiste waarde, en de kritische diepte Hcr waarvoor FS = 1;
- de taludhelling βvereist: het steilste talud dat de vereiste veiligheidsfactor op de opgegeven diepte behoudt;
- het effect van het water: de veiligheidsfactor van hetzelfde talud zonder poriënwaterspanning en met het water aan het maaiveld, naast de ingevoerde situatie;
- de aardbeving: bij een pseudostatische aardbeving, de veiligheidsfactor voor het aardbevingsgeval en de bezwijkcoëfficiënt, de horizontale versnelling waarbij de massa begint te glijden;
- diagrammen van FS uitgezet tegen de taludhelling, de diepte van het glijvlak en de waterstand.
Er bevindt zich één grondsoort boven het vlak. De sterkte ervan is gedraineerd — de effectieve cohesie c′ en wrijvingshoek φ′ — of ongedraineerd — de sterkte cu met φ = 0, in totale spanningen. Het poriënwater is ingesteld op geen, een grondwaterstand evenwijdig aan het talud met taludafwaarts stromend water, of een poriënwaterspanningsratio ru. De vereiste veiligheidsfactor is een invoerwaarde: de module vergelijkt het resultaat hiermee, en de te hanteren waarde kiest u zelf. Een optionele pseudostatische aardbeving voegt een horizontale en een verticale kracht toe aan het gewicht van de strook.
2Het principe: één strook van de grondmassahet gewicht, het vlak, de Spanningen erop
Beschouw een strook van de massa met lengte b gemeten langs het glijvlak en één meter breedte dwars op het talud (Figuur 2). Het vlak bevindt zich op de verticale diepte H onder het maaiveld; de strook rust op een horizontale breedte b cos β, zodat het gewicht ervan gelijk is aan het volumiek gewicht maal het volume:
De zijvlakken zijn verticaal. Omdat het talud oneindig lang is en de grond overal hetzelfde, zijn de krachten op de twee zijvlakken gelijk en tegengesteld, ongeacht hun grootte, en spelen ze geen rol in het evenwicht. Het gewicht wordt ontbonden in een deel loodrecht op het vlak en een deel langs het vlak: N = W cos β en T = W sin β. Gedeeld door het oppervlak van het vlak, b × 1 m, vormen dit de spanningen die de massa erop uitoefent:
De twee spanningen verhouden zich als τ / σ = tan β: de spanning op het vlak is even schuin als het talud zelf, waar door de taludhelling in elke onderstaande formule terugkeert. Wanneer de grond boven het vlak uit twee volumieke gewichten bestaat — bij een grondwaterstand erboven — is de totale verticale spanning de som van de twee delen, σv = γ (H − hw) + γsat hw, en blijven de twee vergelijkingen ongewijzigd.
3Sterkte en de veiligheidsfactorMohr–Coulomb op het vlak, de gesloten formules, de kritische diepte
De grond in het glijvlak kan een schuifspanning τf weerstaan, de afschuifsterkte. In een gedraineerde analyse is dit de Mohr–Coulomb-sterkte uitgedrukt in de effectieve normaalspanning — het deel van de normaalspanning dat door de korrels wordt gedragen, hetgeen overblijft nadat de poriënwaterspanning u is afgetrokken (afbeelding 3):
De veiligheidsfactor is het ratio van de sterkte ten opzichte van de te weerstaan spanning — waarbij cohesie en wrijving met dezelfde factor worden gereduceerd totdat de strook net in evenwicht is:
Zonder poriënwaterspanning geldt σ′ = σ, en geven de spanningen uit verg. (2) de expliciete vorm van de veiligheidsfactor:
- Cohesieloze grond (c′ = 0): FS = tan φ′ / tan β. Het talud is veilig zolang het flauwer is dan de wrijvingshoek, op elke diepte — de natuurlijke hellingshoek van droog zand of grind.
- Cohesieve grond: FS is groot voor een ondiep vlak en neemt af naarmate het vlak dieper ligt. Een vlak nabij het oppervlak wordt gedragen door de cohesie; een diep vlak alleen door de wrijving.
De kritieke diepte en de diepte voor een vereiste veiligheidsfactor
Wanneer het talud steiler is dan de wrijvingshoek, β > φ′, kan de wrijving alleen de massa niet dragen, en daalt de veiligheidsfactor tot 1 op de diepte die wordt gevonden door FS = 1 in te vullen in verg. (5):
Op dezelfde wijze is de diepte waarop de veiligheidsfactor de vereiste waarde FSreq heeft:
en voor een cohesieloze grond is de steilste helling die aan FSreq voldoet tan βreq = tan φ′ / FSreq. Dit zijn de droge formules. Wanneer het water of de cohesie ervoor zorgt dat de veiligheidsfactor op een complexere manier afhangt van de diepte of de hoek, lost de module dezelfde vergelijking op voor H of β (paragraaf 8).
4Ongedraineerde kleitotale spanning, cu en φ = 0
Een verzadigde klei die sneller wordt belast of afgegraven dan deze kan draineren, wordt geanalyseerd in totale spanning, met de ongedraineerde schuifsterkte cu en φ = 0 — de kortetermijnsituatie van een ontgraving in zachte klei. De sterkte hangt niet af van de normaalspanning, dus er wordt geen poriënwaterspanning ingevoerd en de veiligheidsfactor is de sterkte gedeeld door de schuifspanning van vergl. (2):
De schuifspanning τ = (γ H / 2) sin 2β is het grootst bij een helling van 45°, en FS is omgekeerd evenredig met de diepte: een vlak dat dubbel zo diep ligt, heeft een half zo grote veiligheidsfactor. Een klei die op een bepaalde diepte ongedraineerd stabiel is, is niet noodzakelijk stabiel wanneer deze gedraineerd is: de langetermijntoestand van dezelfde helling bevat de poriënwaterspanningen van het grondwater en de gedraineerde sterkte c′, φ′, en betreft een gedraineerde analyse.
5Water in het taludeen grondwaterstand met stroming evenwijdig aan het talud en de poriënwaterspanningsratio
Water vermindert de sterkte via de poriënwaterspanning u, die de effectieve spanning σ′ in vergl. (3) verlaagt. Bij een grondwaterstand op een diepte zw onder het maaiveld (verticaal gemeten), weegt de bovenliggende grond γ en de onderliggende grond γsat, en is de waterhoogte boven het vlak hw = H − zw (figuur 4). Een grondwaterstand op of onder het vlak oefent geen waterdruk uit op het vlak.
De grondwaterstand evenwijdig aan het talud
Indien het water evenwijdig aan het maaiveld langs de helling naar beneden stroomt, is de equipotentiaallijn door P de lijn loodrecht op het talud. De lengte van P tot de grondwaterstand is hw cos β, en aangezien de stijghoogte daarlangs gelijk is en de druk in Q nul is, is de drukhoogte in P gelijk aan de stijging van P naar Q, namelijk hw cos β × cos β. De poriënwaterspanning op het vlak is dus:
Met vergl. (9) is de effectieve normaalspanning σ′ = σ − u, en volgen de sterkte en de veiligheidsfactor uit vergl. (3) en vergl. (4). Bij een grondwaterstand aan het maaiveld is hw = H en σv = γsat H, zodat σ′ = (γsat − γw) H cos²β = γ′ H cos²β, en:
Voor een cohesieloze grond is de veiligheidsfactor dan (γ′ / γsat) tan φ′ / tan β: aangezien γ′ / γsat ongeveer de helft is, heeft een talud van zand of grind dat droog vrijwel onder de wrijvingshoek staat, een helling nodig met de helft van de tangent wanneer de stroming evenwijdig aan het oppervlak loopt.
De poriënspanningsratio
Wanneer poriënwaterspanningen afkomstig zijn uit stijghoogtemeters of een stroomnet in plaats van uit een grondwaterstand, worden ze opgegeven als een fractie van het gewicht van de bovenliggende grond, de poriënspanningsratio:
Wanneer de effectieve spanning niet positief is
Indien de poriënwaterspanning groter is dan de normaalspanning, σ′ ≤ 0: het water zou de grond van het vlak optillen, er kan geen wrijving optreden en de module neemt de sterkte aan als uitsluitend de cohesie en vermeldt dit. De invoer moet opnieuw worden beoordeeld — een dergelijk hoge poriënspanningsratio hoort bij een veel steilere of veel nattere toestand dan de geanalyseerde toestand.
6De aardbeving, pseudostatischeen horizontale en een verticale kracht op de strook, en de bezwijkcoëfficiënt
De module kan een aardbeving op een pseudostatische wijze toevoegen: de trilling wordt vervangen door een constante versnelling, een fractie van g, toegepast op de massa boven het vlak. De strook uit figuur 2 ondervindt dan, naast haar gewicht W, een horizontale kracht kh W die hellingafwaarts werkt en een verticale kracht kv W, omhoog of omlaag (figuur 5). kh en kv zijn de door u opgegeven coëfficiënten: de module past deze toe en ontleent geen waarden aan normen.
Per eenheid van oppervlakte van het vlak is het gewicht W / A = σv cos β. Een verticale versnelling omhoog maakt de massa lichter, (1 − kv) W / A; een versnelling omlaag verhoogt deze, (1 + kv) W / A; de horizontale kracht is kh W / A. Het optellen van de krachten en het ontbinden van de resultante in de normaal- en tangentiaalrichting van het vlak geeft de spanningen voor het aardbevingsgeval:
De poriënwaterspanning is gelijk aan de statische spanning: de trilling voegt hier niets aan toe, dus σ′ = σ − u met de u van het statische water, en de veiligheidsfactor van de aardbevingssituatie is FSeq = τf / τ met de nieuwe σ en τ. De horizontale kracht verlaagt de normaalspanning en verhoogt de schuifspanning op het vlak, waardoor de wrijving afneemt terwijl de belasting toeneemt. Indien σ′ niet langer positief is, wordt de wrijving als nul aangenomen en blijft alleen de cohesie behouden, net als in het statische geval.
In welke richting de verticale kracht werkt
De module probeert de verticale kracht omhoog en omlaag uit en behoudt de richting die de laagste veiligheidsfactor oplevert; er wordt aangegeven welke richting dit was. In een grond met wrijving is dit meestal de omhooggerichte kracht: deze maakt de massa lichter en vermindert een deel van de normaalspanning. In een klei geanalyseerd in totale spanning hangt de sterkte cu niet af van de normaalspanning, waardoor de omlaaggerichte kracht, die de schuifspanning verhoogt, maatgevend is.
De bezwijkcoëfficiënt
De bezwijkcoëfficiënt ky is de horizontale coëfficiënt waarbij de veiligheidsfactor daalt tot 1, bij de opgegeven kv. Voor een droge cohesieloze grond en kv = 0 volgt dit door FSeq = 1 te stellen in de bovenstaande spanningen:
In elk ander geval — met cohesie, met water, met kv — bepaalt de module deze door kh te verhogen vanaf nul totdat FS = 1. Een trilling die onder ky g blijft, brengt de massa niet in beweging; een trilling daarboven wel, en hoe ver de massa vervolgens beweegt is een vraag voor een schuifblokanalyse, die de module niet uitvoert.
7De grafiekenhoe de veiligheidsfactor verandert met de taludhelling, de diepte en het water
Het tabblad Grafieken toont de veiligheidsfactor uitgezet tegen de taludhoek, tegen de diepte van het vlak en tegen het water (de diepte, de ratio ru of cu), met de overige invoerwaarden zoals ingevoerd, alsmede de sterkte-lijn met het punt van het vlak erop. Figuur 6 betreft het uitgewerkte talud van paragraaf 9:
- Tegen de taludhoek neemt de veiligheidsfactor gestaag af; de afstand tussen de krommen geeft aan hoeveel van de marge door het water wordt ingenomen. De taludhoek waarbij een kromme FSreq snijdt, is βreq.
- Tegen de diepte daalt de kromme van een grond met cohesie van een grote waarde aan het oppervlak naar een niveau dat wordt bepaald door de wrijving, en waar deze FS = 1 snijdt bevindt zich de kritieke diepte. Een grondwaterstand laat zijn sporen achter op de diepte waar het water het vlak voor het eerst bereikt: daarboven wordt de kromme van de droge grond gevolgd.
- Tegen het water stijgt de veiligheidsfactor naarmate de grondwaterstand dieper komt te liggen en daalt deze naarmate ru toeneemt; dit laat zien in welke mate een gedraineerd talud afhankelijk is van een moeilijk te bepalen poriënwaterspanning.
Bij een pseudostatische aardbeving bevat elke grafiek het aardbevingsgeval als een tweede, oranje lijn en verschijnt de cirkel van het model tweemaal (rood: statisch, oranje: aardbeving). Een vijfde grafiek geeft de veiligheidsfactor weer tegen kh, met de bezwijkcoëfficiënt waar de lijn FS = 1 snijdt.
8Diepte en hellingshoek bij de vereiste veiligheidsfactorwat het tabblad Resultaten rapporteert en hoe
Het tabblad Resultaten geeft naast de veiligheidsfactor en de vergelijking met de vereiste waarde:
- Hreq — de diepte van het vlak waarop FS afneemt tot FSreq, bij de opgegeven maaiveldhelling. Het is de eerste diepte, vanaf het maaiveld naar beneden, waar niet meer aan de eis wordt voldaan; wanneer de veiligheidsfactor hier op geen enkele diepte tot daalt, vermeldt de kaart geen limiet.
- βreq — de steilste maaiveldhelling, vanaf vlak gemeten, waarop FSreq nog wordt bereikt op het vlak op de opgegeven diepte; boven 70° wanneer deze wordt bereikt bij elke hoek die de module beschouwt.
- Hcr — de kritische diepte, waar FS = 1. Deze is er niet wanneer de veiligheidsfactor op elke diepte boven 1 blijft, zoals bij een talud dat flauwer is dan φ′.
- FS zonder poriënwaterspanning en met de grondwaterstand aan het maaiveld — hetzelfde talud, dezelfde grond en diepte bij een gewijzigde grondwaterstand, getoond wanneer het model water bevat; zij omkaderen het resultaat.
- FSeq en ky — bij een pseudostatische aardbeving: de veiligheidsfactor van het aardbevingsgeval ten opzichte van de eigen vereiste waarde en de grenscoëfficiënt; Hreq,eq en βreq,eq zijn de diepte en de hellingshoek waarop het aardbevingsgeval die waarde bereikt (Sectie 6).
Het tabblad Berekeningen geeft elke rekenstap weer met de bijbehorende formule en de getallen van dit model, evenals de gesloten formules naast de spanningen; Hreq, βreq en Hcr worden in gesloten vorm weergegeven waar deze bestaat (Vergelijking (7), Vergelijking (6)) en worden bepaald door de veiligheidsfactor op te lossen voor de diepte of de hoek waar dat niet het geval is.
9Een rekenvoorbeeldelk getal berekend door de eigen rekenkern van de module
Het model waarmee het tabblad Model opent: een talud van 15°, een vlak op een verticale diepte van 6 m, een grondsoort met γ = 17.8 kN/m³, c′ = 10 kPa en φ′ = 20°, en geen poriënwaterspanning. Elk onderstaand getal is berekend door de eigen code van de module bij het openen van deze pagina.
De spanningen en de veiligheidsfactor
Hetzelfde getal uit de gesloten Vergelijking (5): de cohesieterm is 0.3745 en de wrijvingsterm tan 20° / tan 15° = 1.3584, en samen geven zij 1.7329.
De diepte voor een veiligheidsfactor van 2
Hetzelfde talud met andere grondwaterstanden
| Geval | σv (kPa) | σ (kPa) | u (kPa) | σ′ (kPa) | τ (kPa) | τf (kPa) | FS |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Geen poriënwaterspanning | 106.8 | 99.6 | 0.0 | 99.6 | 26.7 | 46.3 | 1.73 |
| Grondwaterstand 2 m onder maaiveld, stroming evenwijdig aan het talud | 113.6 | 106.0 | 36.6 | 69.4 | 28.4 | 35.3 | 1.24 |
| Grondwaterstand aan maaiveld, stroming evenwijdig aan het talud | 117.0 | 109.2 | 54.9 | 54.2 | 29.2 | 29.7 | 1.02 |
| Poriënwaterspanningsratio ru = 0.25 | 106.8 | 99.6 | 26.7 | 72.9 | 26.7 | 36.6 | 1.37 |
| Ongedraineerde klei, cu = 40 kPa (totale spanning) | 106.8 | 99.6 | 0.0 | 99.6 | 26.7 | 40.0 | 1.50 |
| Pseudostatische aardbeving, kh = 0.15, kv = 0.05, geen poriënwaterspanning | 106.8 | 90.7 | 0.0 | 90.7 | 40.3 | 43.0 | 1.07 |
Het grondwater verlaagt de veiligheidsfactor van 1.73 naar 1.24 bij een grondwaterstand van 2 m onder maaiveld — het voegt gewicht toe onder de grondwaterstand en poriënwaterspanning op het vlak — en naar 1.02 met het water aan het maaiveld, wat nauwelijks boven de grens is. Een poriënwaterspanningsratio van 0.25 geeft 1.37, en de ongedraineerde klei 1.50. Een talud dat droog een ruime veiligheidsfactor heeft, heeft dat nat niet meer: daarom toont de module de veiligheidsfactor in droge toestand en met water aan het maaiveld naast het resultaat. De pseudostatische aardbeving in de laatste rij verlaagt de veiligheidsfactor van het droge talud van 1.73 naar 1.07 (de opwaartse verticale kracht is maatgevend), en de horizontale coëfficiënt die de veiligheidsfactor op 1 brengt is ky = 0.175.
10Wat de module aanneemt en wat deze niet doetde aannames en de grenzen op één plek
Elke berekening rust op aannames. De module sorteert deze naar de wijze waarop de resultaten worden beïnvloed:
- Het model — een oneindig lang talud: het maaiveld is een vlak, het glijvlak een evenwijdig vlak daaraan op een verticale diepte H, en de uiteinden van de glijdende massa spelen geen rol. Elk deel van het vlak bevindt zich in dezelfde toestand; de analyse is tweedimensionaal, per strekkende meter talud.
- De grond — één grondsoort boven het vlak, met de opgegeven sterkte en het volumiek gewicht. Lagen, een grondsoort die verandert langs het talud of met de diepte, en een sterkte die toeneemt met de diepte zijn niet in dit model opgenomen; een glijvlak op het contact met een zwakke laag wordt geanalyseerd met de eigenschappen van die laag voor de gehele massa, indien dat het voorliggende geval is, of in de module Taludstabiliteit.
- Het water — een grondwaterstand evenwijdig aan het talud met water dat er evenwijdig aan het maaiveld langs stroomt, zodanig dat u = γw hw cos²β; of de poriënwaterspanningsratio ru. Er worden geen andere stromingspatronen geanalyseerd, en de poriënwaterspanning wordt niet berekend uit neerslag of uit de doorlatendheid van de grond.
- De sterkte — Mohr–Coulomb in effectieve spanning, gedraineerd, of cu met φ = 0 in totale spanning. Waar de effectieve spanning op het vlak niet positief is, wordt de wrijving als nul genomen en de cohesie behouden. Reststerkte, progressieve bezwijking en de invloed van wortels worden niet gemodelleerd; een sterkte voor een talud dat al eerder is afgeschoven, is een invoerwaarde zoals elke andere.
- De aardbeving — uitsluitend pseudostatisch: een constante horizontale en verticale versnelling, als fracties van g, op het gewicht boven het vlak. De trilling voegt geen poriënwaterspanning toe; de opslingering, de duur, de extra poriënwaterspanning in los verzadigde grond en de permanente verplaatsing worden niet geanalyseerd. De coëfficiënten worden door de ingenieur opgegeven; er wordt er geen overgenomen uit een norm.
- Wat niet is inbegrepen — een bovenbelasting, een trekscheur, wapening, een keermuur aan de teen. De veiligheidsfactor is die van één vlak op één diepte; de kritische diepte en de grafieken tonen hoe deze verandert met de diepte, maar de module zoekt niet naar een zwakker vlak dat niet evenwijdig aan het maaiveld loopt.
Een oneindig talud is het juiste model voor een ondiepe afschuiving in een lang, uniform talud. Waar het talud kort is in vergelijking met de diepte van het vlak, of de grond of het water erlangs veranderen, spelen de uiteinden een rol en is de veiligheidsfactor van dit model niet die van het talud; de module Taludstabiliteit, die een massa van willekeurige vorm in lamellen verdeelt, is daarvoor het geschikte instrument.
11Literatuurhet oneindige talud, de poriënwaterspanningsratio en de bezwijkcoëfficiënt
- Das, B.M. (2018). Principles of Geotechnical Engineering, 9th ed. Cengage Learning, Boston. Hoofdstuk 15, Slope Stability: het oneindige talud in de paragrafen 15.2–15.4.
- Skempton, A.W. and DeLory, F.A. (1957). Stability of natural slopes in London Clay. Proceedings of the 4th International Conference on Soil Mechanics and Foundation Engineering, London, 2, 378–381.
- Bishop, A.W. and Morgenstern, N.R. (1960). Stability coefficients for earth slopes. Géotechnique, 10(4), 129–150.
- Duncan, J.M., Wright, S.G. and Brandon, T.L. (2014). Soil Strength and Slope Stability, 2nd ed. Wiley, Hoboken.
- Newmark, N.M. (1965). Effects of earthquakes on dams and embankments. Géotechnique, 15(2), 139–160.
Van theorie naar uw eigen ontwerp
Bepaal de veiligheidsfactor van uw eigen talud binnen enkele minuten
- De veiligheidsfactor vergeleken met de vereiste waarde, statisch en met aardbeving
- De diepte en de taludhelling bij de vereiste veiligheidsfactor, en de kritische diepte
- Grafieken van de veiligheidsfactor uitgezet tegen de hellingshoek, de diepte, het water en de aardbeving
- Een overzichtelijk berekeningsrapport, opgeslagen als pdf. Online: niets te installeren, geen dongle, op smartphone, tablet of pc

PDF