GeoTerva Modülü açın

Formüller ve tablolar · Kazık grupları

Bir gruptaki her kazığa etkiyen yük: rijit kazık başlığı formülü

Rijit bir başlığın düşey yükü ve iki momenti kazıkları arasında nasıl paylaştırdığı: formül, olağan yerleşimlerin Σx² ve Σy² toplamları, bir kazığın çekmeye çalışması durumu ve her kazıktaki yükü veren çözümlü örnek.

  • Ücretsiz okuma
  • V, Mx, My
  • Rijit başlık
  • Çözümlü örnek

1Rijit başlık kuralıBaşlık bir düzlem gibi hareket eder.

Bir kazık başlığı genellikle rijit ve kazıkları özdeş düşey yaylar olarak alınır. Rijit bir başlık bir düzlem gibi hareket eder — oturur ve döner, ancak eğilmez — böylece her kazığın kısalması ve dolayısıyla kazığın aldığı yük, konumunun doğrusal bir fonksiyonudur. x ve y kazıkların ağırlık merkezinden ölçüldüğünde, her kazık düşey yük V'nin eşit bir payını ve her momentin bir kısmını ağırlık merkezine olan uzaklığıyla orantılı olarak alır:

Pi=Vn±Myxi∑x2±Mxyi∑y2

n kazık sayısı, My y ekseni etrafındaki moment ve Mx x ekseni etrafındaki moment olup her ikisi de başlığın tabanında alınır. Bir moment, başlığı kendine doğru döndürdüğü tarafta basınç ekler ve diğer tarafta kaldırır: GeoTerva kazık grubu modülünde pozitif My +x tarafında basınç ekler, pozitif Mx +y tarafında ekler ve basınç pozitiftir. Başlığın tabanından h yüksekliğinde etkiyen yatay bir H yükü Hh momenti ekler. Bu, eksantrik yüklü bir cıvata grubu için geçerli olan kuralın aynısıdır.

2Simetrik olmayan gruplarΣxy sıfır olmadığında.

Yukarıdaki formül, kazıklar her iki eksene göre simetrik olduğunda, örneğin dikdörtgen bir ızgarada, Σxy = 0 olacak şekilde geçerlidir. Genel olarak bir kazık üzerindeki yük Pi = V/n + Bxi + Cyi olup B ve C iki momentin dengesinden, ΣPixi = My ve ΣPiyi = Mx, elde edilir:

B=My∑y2−Mx∑xy∑x2∑y2−(∑xy)2,C=Mx∑x2−My∑xy∑x2∑y2−(∑xy)2

Her ikinci sıranın yarım aralık kaydırıldığı bir kademeli grup, çift sayıda sıraya sahip olduğunda sıraları boyunca uzanan eksene göre simetrik değildir: bir eksen etrafındaki moment o zaman kazıkları diğer eksen etrafında da yükler. GeoTerva modülü Σx², Σy² ve Σxy toplamlarını kazıkların kendi konumlarından alır, böylece aynı denklemler her iki düzenlemeye de hizmet eder.

3Dikdörtgen grupların Σx² ve Σy² toplamlarıKapalı bir form ve olağan yerleşimlerin yükleri.

x yönünde sx aralıklı nx kazık ve y yönünde sy aralıklı ny kazıktan oluşan dikdörtgen bir ızgara için toplamlar kapalı bir forma sahiptir:

∑x2=nysx2nx(nx2−1)12,∑y2=nxsy2ny(ny2−1)12
Tablo 1. Her iki yönde s = 1.50 m aralıklı olağan ızgaralar, V = 3600 kN ve My = 900 kN·m altında
Grup nx × nynΣx² (m²)Σy² (m²)Pmax (kN)Pmin (kN)Çekme olmaması için ex (m)
2 × 242.252.251200.0600.00.75
2 × 363.389.00800.0400.00.75
3 × 269.003.38750.0450.01.00
3 × 3913.5013.50500.0300.01.00
3 × 41218.0033.75375.0225.01.00
4 × 31233.7518.00360.0240.01.25
4 × 41645.0045.00270.0180.01.25
5 × 525112.50112.50168.0120.01.50

My'nin moment kolu yönündeki x ekseni boyunca nx kazık. Son sütun, hiçbir kazığın çekmeye girmediği en büyük eksantrisite ex = My/V değeridir, Σx²/(n xmax). Değerler, GeoTerva tarafından kazık grubu modülünün kullandığı fonksiyon ile hesaplanmıştır.

4Bir kazık çekmeye girdiğindeYükün eksantrisitesi.

Momentten uzak tarafta, ağırlık merkezinden en uzaktaki kazık en az yükü taşır. Sadece My altında, şu durum sağlandığı sürece basınçta kalır:

Vn−Myxmax∑x2≥0⇔ex=MyV≤∑x2nxmax

s ara mesafeli 3 × 3 bir ızgara için sınır ex = 2s/3 şeklindedir. Her iki moment mevcut olduğunda, her ikisinden de uzak taraftaki köşe kazığı kritiktir ve her iki terim çıkarılır. Sınır aşıldığında kazık yukarı doğru çekilir ve çekme altında kontrol edilmelidir: sadece gövdesi direnç gösterir ve kazık ağırlığı yardımcı olur. GeoTerva modülü, çekmedeki her bir kazığı ve çekmedeki tüm kazıkları birlikte, kaldırma kapasitelerine karşı listeler ve kontrol eder.

5Çözümlü örnekBir düşey yük ve iki moment altındaki altı kazık.

Rijit bir başlık, her iki yönde s = 3 m ara mesafeyle x boyunca 2 ve y boyunca 1.50 olmak üzere altı kazık üzerine oturmaktadır. Başlığın tabanında V = 2400 kN, My = 540 kN·m ve Mx = 180 kN·m yüklerini taşımaktadır. Kazıkların ağırlık merkezi etrafında, Σx² = 9.000 m², Σy² = 3.375 m² ve Σxy = 0 olduğundan,

V/n = 2400/6 = 400.0 kN, My/Σx² = 540/9.000 = 60.00 kN/m ve Mx/Σy² = 180/3.375 = 53.33 kN/m.

Tablo 2. Örnek başlıktaki her bir kazığa gelen yük
Kazıkx (m)y (m)V/n (kN)Myx/Σx² (kN)Mxy/Σy² (kN)P (kN)
1−1.50−0.75400.0−90.0−40.0270.0
2−1.500.75400.0−90.040.0350.0
30.00−0.75400.00.0−40.0360.0
40.000.75400.00.040.0440.0
51.50−0.75400.090.0−40.0450.0
61.500.75400.090.040.0530.0

Basınç pozitiftir. Değerler, GeoTerva tarafından kazık grubu modülünün kullandığı fonksiyon ile hesaplanmıştır.

En yüklü kazık, 6 kN ile 1.50 numaralı kazıktır (x = 0.75 m, y = 530.0 m); en az yüklü kazık ise 1 kN ile 270.0 numaralı kazıktır; hiçbiri çekmede değildir. Yüklerin toplamı ΣP = 2400.0 kN = V ve momentlerinin toplamı ΣPx = 540.0 kN·m = My ve ΣPy = 180.0 kN·m = Mx şeklindedir. En büyük yük, tek bir kazığın emniyetli yükü ile karşılaştırılır; grubun tamamı ise verimliliği ile kontrol edilir (bkz. kazık grubu verimliliği).

Eğer My değeri 2520 kN·m'ye yükseltilseydi (ex = 1.05 m, Σx²/(n xmax) = 1.00 m sınırının ötesinde), −x tarafındaki kazıklar −60.0 kN (kazık 1) ve 20.0 kN (kazık 2) taşırdı: yani bir kazık çekmede olurdu.

6SorularKısa cevaplar.

Neden tüm kazıklar eşit rijitlikte kabul edilir?

Bu kural özdeş kazıkları varsayar: aynı kesit, uzunluk ve başlık bağlantısı. Aynı başlık altındaki daha kısa veya daha rijit bir kazık, yükün daha fazlasını çeker ve esnek bir başlık, kolon yükünün daha fazlasını doğrudan altındaki kazıklara aktarır.

Rijit başlık kuralı güvenli tarafta mıdır?

Eksenel yükler için evet: kazıklar ayrıca kendi eğilmeleriyle de başlığın dönmesine direnç gösterirler ancak bu kural bunu ihmal eder, dolayısıyla moment tamamen eksenel yükler tarafından taşınır. Kazık başlarındaki eğilme momentleri, grubun yatay analizinden gelir.

Başlıktaki yatay yük nasıl ele alınır?

Bu, başlığın tabanı etrafında Mx veya My değerlerine dahil olan bir Hh momenti ekler. Yatay yükün kendisi, p-çarpanları ile ölçeklendirilmiş p–y eğrileri aracılığıyla kazık sıraları arasında paylaşılır (bkz. kum ve kil için p–y eğrileri).

Teorinin arkasındaki