Op deze pagina · 5 hoofdstukken
De Hansen-module in deze sectie verwerkt reeds een schuine funderingszool en een hellend maaiveld, bovenop alles wat de vergelijking van Meyerhof biedt. Deze pagina behandelt de enige resterende verfijning in deze familie: de waarneming van Vesic (1973) dat een schuine belasting een fundering niet op dezelfde manier beïnvloedt ongeacht de verhoudingen van de fundering zelf en de richting waarin de belasting helt.
1Wat Vesic daadwerkelijk heeft bijgedragen
Er zou gemakkelijk kunnen worden aangenomen dat de vergelijking van Vesic volledig van hemzelf is, op de manier waarop de zool- en maaiveldhellingsfactoren van Hansen volledig van hem zijn. Dat is niet zo, en Vesic zelf heeft het tegendeel ook niet beweerd: hij nam de vormfactoren van De Beer en de dieptefactoren van Hansen ongewijzigd over, en de Nγ die reeds in de Meyerhof-module van deze sectie wordt gebruikt is van hem. Wat Vesic toevoegde was een verfijning van de belastingshellingsfactoren — en, afzonderlijk, zijn eigen functionele vorm voor de zoolhellingsfactoren.
Dit is exact de vergelijking van Hansen, term voor term — het verschil zit volledig binnen ic, iq, iγ, bc, bq en bγ, wat de reden is waarom deze module de Nc/Nq/Nγ, vorm- en dieptefactoren van de Meyerhof-module rechtstreeks hergebruikt in plaats van iets nieuws te berekenen.
De dieptefactoren zijn die van Hansen, zoals vermeld in de tweede bron, met k = Df/B, of tan⁻¹(Df/B) in radialen zodra Df/B groter is dan 1. Voor φ > 0 volgt de cohesiefactor uit Fqd; de eenvoudigere vorm Fcd = 1 + 0.4k geldt uitsluitend bij φ = 0, waar Fqd = 1. (Tot 2026-09-19 gebruikte de module 1 + 0.4k bij elke φ, hetgeen de cohesieterm van een c–φ-grond overschatte.)
2Een exponent die rekening houdt met de vorm van de fundering en de richting van de belasting
De belastingshellingsfactoren van Meyerhof maken gebruik van een vaste exponent (2 voor Fci/Fqi, gecombineerd met Fγi in een heel andere vorm); die van Hansen gebruiken een vaste exponent van 5 voor beide. Geen van beide houdt rekening met de vraag of de fundering vierkant of een lange strook is, of in welke richting de horizontale belasting werkelijk drukt ten opzichte van de lange en korte zijden van de fundering. Die van Vesic wel:
| B/L | m — belasting ∥ B | m — belasting ∥ L |
|---|---|---|
| 0.0 | 2.000 | 1.000 |
| 0.2 | 1.833 | 1.167 |
| 0.4 | 1.714 | 1.286 |
| 0.6 | 1.625 | 1.375 |
| 0.8 | 1.556 | 1.444 |
| 1.0 | 1.500 | 1.500 |
h en v representeren hier de aangebrachte horizontale en verticale gronddruk van EÉN belastinggeval, H/A en V/A, exact zoals in de Hansen-module — niet het uiterst draagvermogen dat wordt berekend; in deze module is v gelijk aan qapplied, de verticale brutodruk op het funderingsvlak, zodat de belastingshellingsfactoren en de toetsing van de fundering gebruikmaken van dezelfde belasting (bij h > 0 heeft de module qapplied nodig). De fysische weergave is identiek aan die van de factoren van Hansen (een belasting die dichter bij de maximale afschuifweerstand van het funderingsvlak ligt, laat minder draagvermogen over); de bijdrage van Vesic is dat de mate waarin dit gebeurt afhankelijk wordt gemaakt van de verhoudingen van de fundering zelf. Zoals in de Hansen-module wordt ic op nul gehouden zodra de formule negatief zou worden; de module waarschuwt wanneer h groter is dan de afschuifweerstand v·tan φ + c op het vlak, en levert geen enkel draagvermogen meer zodra h ≥ v + c·cot φ.
Bij φ = 0 neemt de cohesiefactor een eigen vorm aan en de berekening stopt zodra h ≥ c:
3Zoolhelling en maaiveldhelling — Vesic's eigen factoren
Vesic (1975) stelde ook zijn eigen zoolhellings- en maaiveldhellingsfactoren voor, onafhankelijk van die van Hansen. Net als bij zijn belastingshellingsfactoren volgt voor φ > 0 de cohesiefactor uit de deklaagfactor — waarbij dezelfde relatie ic = iq − (1 − iq)/(Nq − 1) wordt gebruikt:
Bij φ = 0 nemen de cohesiefactoren hun ongedraineerde vormen aan, bc = 1 − 2η/(π + 2) en gc = 1 − 2ω/(π + 2), met de hoeken in radialen (Ncgc = 5.14 − 2ω). Tot 2026-09-19 gebruikte deze module deze φ = 0 vormen — en Hansen's gc = 1 − ω°/147° — bij elke φ, hetgeen de cohesieterm van een c–φ-grond op een schuine zool of helling overschatte. bq en bγ wijken daadwerkelijk af van de exponentiële vormen van Hansen (e−2η tan φ voor bq, e−2.7η tan φ voor bγ), hoewel ze bij kleine hoeken nauw overeenkomen. De maaiveldhellingsfactoren gq = gγ = (1 − tan ω)² zijn de eigen vorm van Vesic — de literatuur houdt deze gescheiden van Hansen's (1 − 0.5 tan ω)⁵, die in de Hansen-module wordt gebruikt (Bowles 1996, Tabel 4-5b); de berekening stopt wanneer ω > φ.
4Al het andere, ongewijzigd
De grondwaterstand en de stap met de veiligheidsfactor werken exact hetzelfde als in deze gehele sectie — dezelfde twee grondwatergevallen, en dezelfde deling door een veiligheidsfactor van drie of meer om tot een toelaatbare gronddruk te komen. Bij nul belastinghelling, nul zoolhelling en nul maaiveldhelling — de standaardwaarden van deze module — vervallen al de verfijningen van Vesic, en reduceert de vergelijking exact tot de algemene vergelijking van de Meyerhof-module met dezelfde invoer. Dat is geen toeval; het is de manier waarop de resultaten van deze module zijn gecontroleerd.
5Literatuurverwijzing
De volledige draagvermogensvergelijking van Vesic — de B/L-afhankelijke belastinghellingsexponent en zijn eigen zoolhellingsfactoren — volgt Vesic, A.S., "Analysis of Ultimate Loads of Shallow Foundations," Journal of the Soil Mechanics and Foundations Division, ASCE, 1973, zoals consistent vermeld in standaard geotechnische literatuur (naast de nauw verwante vergelijking van Hansen — zie de Hansen-module in deze sectie). De besloten vorm voor Nγ die in deze hele sectie wordt gebruikt is van Vesic, zoals uiteengezet in Das, B.M., Principles of Geotechnical Engineering, 9th ed., Cengage Learning, 2018 (hoofdstuk 16); de dieptefactoren zijn van Hansen, zoals vermeld in Das, B.M., Principles of Foundation Engineering, 8th ed., Cengage Learning, 2016 (tabel 4.3). In de tekst op deze pagina is "de bron" het eerste van deze twee boeken en "de tweede bron" het tweede.
Van theorie naar uw eigen ontwerp
Bepaal het draagvermogen volgens Vesic van uw eigen fundering in enkele minuten
- Het uiterst en toelaatbaar draagvermogen, met de hellingsexponent op basis van B/L
- Alle reductiefactoren, en hoe elk daarvan het draagvermogen beïnvloedt
- Een fundering met een schuine zool, op een hellend maaiveld of onder een schuine belasting
- Een overzichtelijk berekeningsrapport, opgeslagen als pdf. Online: niets te installeren, geen dongle, op smartphone, tablet of pc

PDF