GeoTerva Module openen

Formules en tabellen · Zetting

Invloedfactoren van Steinbrenner F1, F2, Is: formules en tabellen

De zetting van de hoek van een gelijkmatig belaste rechthoek op een elastische laag boven een starre ondergrond: de gesloten-vormfactoren van Steinbrenner voor elke vorm en dikte, hoe ze afhangen van de Poisson-factor, en hoe vier hoeken het midden van een fundering geven.

  • Gratis te lezen
  • m′ = 1 tot strook
  • n′ = 0.25–20
  • Uitgewerkt voorbeeld

1Het probleem dat Steinbrenner heeft opgelostDe zetting van een hoek, in gesloten vorm.

Een fundering zakt zodra deze wordt belast, voordat er water de tijd heeft gehad om een klei te verlaten. Voor deze onmiddellijke (elastische) zetting wordt de grond behandeld als een lineair elastisch lichaam, en de zetting van een punt op het belaste niveau is de integraal van de verticale rek eronder:

S=∫εzdz=∫Δσz−ν(Δσx+Δσy)Edz

De spanningsverhogingen zijn die van de elastische halfruimte van Boussinesq (zie Puntbelasting van Boussinesq en Spanning onder een rechthoekige fundering). Steinbrenner (1934) integreerde deze rek in gesloten vorm onder de hoek van een flexibele rechthoek B′ × L′ die een uniforme druk q draagt, van het oppervlak tot op een diepte H waar een starre ondergrond de rek stopt:

S=qB′(1−ν2)EIs,Is=F1+1−2ν1−νF2

E en ν zijn de elasticiteitsmodulus en de Poisson-factor van de laag. Het resultaat is de zetting van een perfect flexibel gebied, dat de grond volgt; een stijve fundering egaliseert dit, zoals hieronder wordt getoond. F1 en F2 zijn dimensieloos en hangen alleen af van de vorm van de rechthoek en de dikte van de laag.

2F1 en F2Functies van m′ = L′/B′ en n′ = H/B′.

Met B′ de kortere zijde van de hoekrechthoek, m′ = L′/B′ ≥ 1 en n′ = H/B′:

F1=A0+A1π,F2=n′2πtan−1⁡A2
A0=m′ln⁡(1+m′2+1)m′2+n′2m′(1+m′2+n′2+1)
A1=ln⁡(m′+m′2+1)1+n′2m′+m′2+n′2+1,A2=m′n′m′2+n′2+1

Voor een strook (m′ → ∞) nemen de factoren de grenzen

F1=ln⁡(1+n′2)2π,F2=n′2πtan−1⁡1n′

Naarmate de laag dikker wordt, groeit F1, terwijl F2 van een rechthoek een maximum passeert en afneemt (voor een strook nadert het 1/(2π) = 0.159). Voor een vierkante hoek nadert F1 0.561 op een elastische halfruimte (n′ → ∞), de waarde van een flexibele vierkant op diepe grond; voor een strook groeit het onbegrensd (0.735 bij n′ = 10, 0.954 bij n′ = 20), aangezien een oneindig lange belasting op een oneindig diep elastisch lichaam geen eindige zetting heeft. Dit is waarom een strookfundering altijd tot een gekozen diepte wordt berekend.

3Tabellen van F1 en F2n′ = 0.25–20, m′ = 1 tot strook.

Tabel 1. F1 van Steinbrenner: n′ = H/B′ verticaal, m′ = L′/B′ horizontaal
n′ \ m′11.21.522.534510strook
0.250.0140.0130.0120.0110.0100.0100.0100.0100.0100.010
0.50.0490.0460.0430.0400.0380.0380.0370.0360.0360.036
0.750.0950.0900.0850.0800.0770.0760.0740.0730.0710.071
10.1420.1380.1320.1250.1210.1180.1150.1130.1110.110
1.50.2240.2240.2200.2130.2070.2030.1970.1940.1890.188
20.2850.2900.2920.2890.2840.2790.2710.2670.2590.256
2.50.3300.3410.3490.3510.3480.3440.3360.3310.3200.315
30.3630.3790.3930.4020.4020.4000.3920.3860.3730.366
40.4080.4310.4550.4760.4840.4870.4840.4790.4620.451
50.4370.4650.4960.5260.5430.5510.5540.5520.5340.519
60.4570.4890.5240.5630.5850.5980.6090.6100.5950.575
70.4710.5060.5450.5900.6180.6350.6530.6580.6470.623
80.4820.5190.5610.6110.6430.6640.6880.6970.6920.664
100.4980.5370.5840.6410.6790.7070.7400.7580.7680.735
150.5190.5620.6150.6820.7300.7660.8160.8480.8970.863
200.5290.5750.6310.7020.7560.7970.8560.8960.9770.954
Tabel 2. F2 van Steinbrenner: n′ = H/B′ verticaal, m′ = L′/B′ horizontaal
n′ \ m′11.21.522.534510strook
0.250.0490.0500.0510.0520.0520.0520.0520.0530.0530.053
0.50.0740.0770.0810.0840.0850.0860.0870.0870.0880.088
0.750.0830.0890.0950.1010.1040.1060.1080.1090.1100.111
10.0830.0910.1000.1090.1140.1170.1200.1220.1240.125
1.50.0750.0840.0960.1100.1180.1240.1300.1340.1390.140
20.0640.0740.0860.1020.1140.1210.1310.1360.1450.148
2.50.0550.0640.0760.0930.1060.1150.1270.1350.1470.151
30.0480.0560.0680.0840.0970.1080.1220.1310.1470.154
40.0370.0440.0540.0690.0820.0930.1100.1210.1450.156
50.0310.0360.0450.0580.0700.0800.0980.1110.1400.157
60.0260.0310.0380.0500.0600.0700.0870.1010.1350.158
70.0220.0270.0330.0430.0530.0620.0780.0920.1290.158
80.0200.0230.0290.0380.0470.0550.0710.0840.1240.158
100.0160.0190.0230.0310.0380.0460.0590.0710.1120.159
150.0110.0130.0160.0210.0260.0310.0410.0500.0880.159
200.0080.0100.0120.0160.0200.0240.0310.0390.0710.159

B′ is de kortere zijde van de belaste hoekrechthoek en H de dikte van de elastische laag eronder. Waarden berekend door GeoTerva met de functies die zijn modules voor elastische zetting gebruiken.

Tussen de getabuleerde waarden kunnen F1 en F2 lineair worden geïnterpoleerd; de modules van GeoTerva interpoleren niet, maar evalueren de bovenstaande formules voor de exacte m′ en n′.

4Poisson-factor en IsF2 verdwijnt voor ongedraineerde klei.

De Poisson-factor komt twee keer voor: via de factor (1 − ν²) ervoor en via het gewicht van F2 in Is, (1 − 2ν)/(1 − ν), wat 0.750 is voor ν = 0.2, 0.571 voor ν = 0.3 en 0.333 voor ν = 0.4. Een verzadigde klei die sneller wordt belast dan deze kan draineren, vervormt bij constant volume, ν = 0.5: het gewicht is nul, F2 valt weg en Is = F1 (Tabel 1). Voor zand en grind, die draineren tijdens het belasten, wordt ν′ meestal genomen tussen 0.25 en 0.35.

Tabel 3. Is = F1 + (1 − 2ν)/(1 − ν)·F2 voor m′ = 1 en m′ = 2
n′m′ = 1, ν = 0.2m′ = 1, ν = 0.3m′ = 1, ν = 0.4m′ = 2, ν = 0.2m′ = 2, ν = 0.3m′ = 2, ν = 0.4
0.250.0500.0410.0300.0490.0400.028
0.50.1040.0910.0730.1030.0880.068
0.750.1570.1420.1220.1560.1380.114
10.2040.1900.1700.2070.1870.161
1.50.2800.2670.2490.2950.2760.250
20.3330.3220.3060.3660.3480.323
2.50.3710.3610.3480.4210.4050.382
30.3990.3900.3790.4650.4500.430
40.4360.4300.4210.5280.5150.499
50.4600.4550.4470.5700.5600.546
60.4760.4720.4660.6000.5910.579
70.4880.4840.4790.6220.6150.604
80.4970.4940.4890.6390.6330.623
100.5100.5070.5030.6640.6580.651
150.5270.5250.5220.6970.6940.689
200.5350.5340.5320.7140.7120.708

Voor ν = 0.5, Is = F1 van Tabel 1. Waarden berekend door GeoTerva.

5Midden, hoek en starre funderingSuperpositie van hoekrechthoeken.

De invloedsfactoren van Steinbrenner geven de zetting van een hoek. Elk ander punt op het oppervlak is de hoek van vier rechthoeken, waarvan de zettingen worden opgeteld (of afgetrokken, voor een punt buiten het belaste gebied). Voor een flexibele fundering B × L:

  • Midden: vier rechthoeken B/2 × L/2, dus B′ = B/2, m′ = L/B en n′ = 2H/B: S = 4·q·(B/2)·(1 − ν²)/E·Is.
  • Hoek: de hele rechthoek, B′ = B, m′ = L/B en n′ = H/B: S = q·B·(1 − ν²)/E·Is.
  • Rand van een strook: twee oneindig lange stroken, S = 2·q·B·(1 − ν²)/E·Is met de strookfactoren.

Geschreven als S = qB(1 − ν²)/E · Ic, is de middenfactor Ic = 2Is(L/B, 2H/B):

Tabel 4. Middenfactor Ic van een flexibele fundering B × L op een laag met dikte H: Smidden = qB(1 − ν²)Ic/E
H/BL/B = 1, ν = 0.3L/B = 1, ν = 0.5L/B = 2, ν = 0.3L/B = 2, ν = 0.5L/B = 5, ν = 0.3L/B = 5, ν = 0.5
0.50.3790.2840.3750.2500.3660.227
10.6430.5700.6950.5780.6890.534
1.50.7810.7260.8990.8030.9220.773
20.8590.8161.0310.9521.0960.958
30.9430.9141.1821.1261.3361.221
51.0140.9961.3171.2811.5961.515
101.0681.0591.4231.4051.8371.793
half-ruimte1.1221.1221.5321.5322.1052.105

Half-ruimte: berekend met H/B = 106. De hoekfactor is Is(L/B, H/B), af te lezen uit Tabellen 1–3. Waarden berekend door GeoTerva met de functies die zijn modules voor elastische zetting gebruiken.

Op diepe grond zakt het midden van een vierkante flexibele fundering met Ic = 1.122 en de hoek met 0.561, de half-ruimte waarden die voor het eerst werden gegeven door Schleicher (1926): het midden zakt twee keer zo veel als de hoek. Een laag met eindige dikte zakt minder, hoe dunner deze is.

Een starre fundering kan deze schotelvormige zetting niet volgen en zakt gelijkmatig. De GeoTerva-modules nemen de zetting als 0.93 keer die van het flexibele midden. Er wordt geen reductie toegepast voor de diepte van de fundering: de dieptefactor van Fox (1948), die de zetting van een ingebedde fundering verlaagt, wordt aan de veilige kant als 1 genomen. Een gelaagd profiel wordt behandeld door elke laag zijn eigen E en ν te geven en het verschil van Is tussen de onderkant en de bovenkant (zie elastische zetting van een fundering).

6RekenvoorbeeldEen fundering op een zandlaag op rots.

Een flexibele fundering B × L = 2.5 m × 4.0 m draagt een netto druk q = 150 kPa op het maaiveld. Eronder ligt een halfdicht zand, E′ = 30 MPa en ν′ = 0.3, 7.5 m dik, op rots. De factor ervoor is q(1 − ν²)/E = 150 × 0.91 / 30000 = 4.550 × 10−3, en (1 − 2ν)/(1 − ν) = 0.5714.

  • Midden: B′ = 1.25 m, m′ = 2.00/1.25 = 1.60, n′ = 7.5/1.25 = 6.00: F1 = 0.5337, F2 = 0.0405, Is = 0.5337 + 0.5714 × 0.0405 = 0.5568. S = 4 × 1.25 × 4.550 × 10−3 × 0.5568 = 12.7 mm.
  • Hoek: B′ = 2.5 m, m′ = 1.60, n′ = 3.00: F1 = 0.3955, F2 = 0.0713, Is = 0.4363. S = 2.5 × 4.550 × 10−3 × 0.4363 = 5.0 mm.
  • Starre fundering: 0.93 × 12.67 = 11.8 mm.

De flexibele fundering zou 7.7 mm meer zakken in het midden dan in de hoeken. De module voor elastische zetting geeft dezelfde drie waarden voor deze fundering, met de onderkant van het profiel als berekeningsdiepte. Als de laag een verzadigde klei was die ongedraineerd werd belast met dezelfde modulus, Eu = 30 MPa en ν = 0.5, zou het midden Is = F1 = 0.5337 nemen en de factor 1 − ν² = 0.75: S = 10.0 mm.

7VragenKorte antwoorden.

Wat zijn F1 en F2?

Twee dimensieloze functies van m′ = L′/B′ en n′ = H/B′ in de gesloten vorm-oplossing van Steinbrenner (1934) voor de zetting van de hoek van een gelijkmatig belaste flexibele rechthoek op een elastische laag met dikte H boven een starre basis. Ze combineren tot Is = F1 + (1 − 2ν)/(1 − ν)·F2, en S = qB′(1 − ν²)Is/E.

Waarom is Is = F1 voor klei?

Een verzadigde klei die sneller wordt belast dan deze kan draineren, vervormt bij constant volume, dus ν = 0.5. Het gewicht (1 − 2ν)/(1 − ν) van F2 is dan nul, en de hoekzetting wordt q·B′·0.75·F1/Eu.

Hoe wordt de zetting in het midden van een fundering gevonden?

Verdeel de fundering in vier rechthoeken B/2 × L/2 die samenkomen in het midden en tel hun hoekzettingen op: S = 4q(B/2)(1 − ν²)Is(L/B, 2H/B)/E. Op diepe grond zakt het midden van een vierkante flexibele fundering met 1.122·qB(1 − ν²)/E, twee keer de hoek.

De theorie erachter