GeoTerva Modülü açın

Teori · Palplanş perdeler

Kilde konsol palplanş: drenajsız basınçlar, çekme çatlağı, gömme derinliği ve moment

Kildeki palplanş duvarın derinliğinin ve en büyük momentinin drenajsız dayanımdan nasıl bulunduğu ve tabanın kabarmaya karşı nasıl kontrol edildiği; her şekil modülün kullandığı sayılarla çizilmiştir.

Modül çevrimiçi olarak tarayıcınızda; telefonda, tablette ya da bilgisayarda çalışır. Kurulum gerekmez, donanım kilidi yoktur.

Telefonda Kilde palplanş modülü: Analiz et sonrasında kildeki duvar, net basınç diyagramı, gömme derinliği ve moment
Bu sayfada · 17 bölüm
  1. 1Palplanş perdeler ve bu modül
  2. 2Konsol duvarın hareketi
  3. 3Tutulan kilin aktif basıncı
  4. 4Kildeki net basınç
  5. 5Kilde denge ve gömme derinliği
  6. 6Gömme derinliği
  7. 7İki yüzde farklı seviyelerde su
  8. 8Palplanşın EN 1993-1-1 uyarınca doğrulanması
  9. 9Palplanşın AISC 360-22 uyarınca doğrulanması
  10. 10Ankrajlı duvar
  11. 11Depremli durum
  12. 12Duvarın yerdeğiştirmesi
  13. 13Kazı tabanı: taban kabarması
  14. 14Çözümlü örnek: elle ve modülle
  15. 15Açılış duvarının EN 1993-1-1 uyarınca doğrulanması
  16. 16Modülün kabulleri
  17. 17Kaynaklar
GeoTerva mühendislik ekibi tarafındanUpdated 2026-10-1826 dk okumaFree, no sign-up

Kildeki palplanş duvar, çakıldığı kilin drenajsız dayanımı sayesinde ayakta durur. Bu sayfa, kile gömülen duvarlara ilişkin kaynağı izler — drenajsız basınçlar, tutulan kilin çekme çatlağı, kazı tabanı altındaki sabit net basınç, duvarın dengesi ve derinlik için ikinci dereceden denklem, en büyük moment — ve ardından modülün eklediklerini ele alır: tabakalar, farklı seviyelerdeki su, ankrajlar, yükler, deprem ve yerdeğiştirme.

First slide of the lecture slides: Sheet pile in clayPDF

Lecture slides

Ready-made slides for lectures and self-study

The mechanism, the derivation, the equations and the figures of this page, in teaching order. Every slide links back to its chapter.

37 slides · PDF · 1.6 MB

1Palplanş perdeler ve bu modülpalplanş perdenin ne olduğu ve burada hangisinin tasarlandığı

Palplanş perde, zemini ya da suyu tutmak amacıyla zemine çakılan ve birbirine kilitlenen kazıklardan oluşan bir dizidir — rıhtım duvarı, batardo ya da bir kazının yan yüzü gibi. Ahşap, prefabrik beton ve çelik kullanılmıştır; çelik kesitler, kolay taşınmaları, iyi çakılabilmeleri ve yeniden kullanılabilmeleri nedeniyle yaygın olarak tercih edilmektedir. Çelik palplanşlar Z ve U olmak üzere iki kesit biçiminde üretilir; üretici tablolarında her birinin duvarın metresi başına mukavemet momenti verilir — tasarım sonunda tabloya bu değerle girilir.

Duvarın inşasında izlenen iki yol aynı yapıya götürür: dolgulu yapıda palplanşlar önce çakılır ve zemin onların arkasına doldurulur; kazılı yapıda ise palplanşlar mevcut zemine çakılır ve önlerindeki zemin daha sonra kazı tabanı seviyesine kadar kazılır. Her iki durumda da duvar, kazı tabanının üstünde L yüksekliğinde bir zemini tutmakta ve kazı tabanının altındaki gömme derinliği D ile ayakta durmaktadır (aşağıdaki şekil).

yeraltı su seviyesitutulan kilkazı tabanı altındaki kilkazı tabanıLD
Konsol palplanş duvar: arkasında tutulan zemin, önünde kazı tabanı, kazı tabanı üstündeki yükseklik L ve altındaki gömme derinliği D. Su her iki yanda da bulunabilir.

Konsol perdenin başka bir mesnedi yoktur: yalnızca çakıldığı zeminin pasif direnciyle tutulan bir çit direği gibi durur. Bu nedenle orta yükseklikler için — genel kural olarak kazı tabanı üstünde yaklaşık 6 m yüksekliğe kadar — ekonomiktir; bu yüksekliğin ötesinde tepesine yakın bir seviyeden geriye bağlanan ankrajlı perde kullanılır.

Bu modülde kil içindeki bir perde tasarlanmaktadır: profil, perde boyunca drenajsız kil tabakalarından oluşur; her tabaka kendi birim hacim ağırlıkları ve drenajsız kayma dayanımı cu (φ = 0) ile tanımlanır. Kazı tabanının üstündeki tabakalar tutulan zemini oluşturur, altındakiler ise perdenin her iki yüzüne etkir. Su her iki yüzde aynı seviyede ya da farklı seviyelerde bulunabilir; ankrajlar, sürşarjlar ve deprem kum modülündeki gibi ele alınır. Kum geri dolgulu bir perde kum modülüyle tasarlanır.

2Konsol duvarın hareketiuca yakın bir nokta etrafında dönme ve üç basınç bölgesi

Tutulan zeminin itkisi altında duvar, ucunun biraz üzerinde bulunan bir O noktası etrafında rijit cisim olarak dönmektedir (aşağıdaki şekil). Dönme hareketi basınçların dağılışını belirlemektedir:

  • A bölgesi, kazı tabanının üstünde: burada yalnızca tutulan zemin bulunur ve aktif basıncıyla perdeyi iter.
  • B bölgesi, kazı tabanından O noktasına kadar: perde kazıya doğru hareket eder; bu nedenle tutulan zemin tarafı aktif durumdadır, öndeki zemin ise itildiği için pasif basıncıyla direnç gösterir.
  • C bölgesi, O noktasının altında: perde ters yönde hareket eder ve taraflar yer değiştirir — arkada pasif, önde aktif.
OA — aktifB — arkada aktifönde pasifC — arkada pasifkazı tabanı
Konsol duvarın O noktası etrafında dönmesi. Kazı tabanının üstünde tutulan zemin aktif durumdadır; kazı tabanı ile O noktası arasında öndeki zemin pasif olarak direnç göstermektedir; O noktasının altında aktif ve pasif taraflar yer değiştirmektedir.

Gerçek dağılım eğriseldir. Kaynakta bu dağılım doğrusal bir yapıyla değiştirilmektedir: kazı tabanının altındaki net basınç, E sıfır noktasından — dönme noktası O değil, diyagramın bir noktası — geçen tek bir doğru üzerinde yer alır ve perde ucundaki yön değişimi L5 yüksekliğinde bir blok olarak çizilir. Gömme derinliği bu diyagramın yatay ve moment dengesiyle belirlenir.

Modül tam olarak bu yapıyı çizer (Kesit görünümü ve Hesaplar sekmesindeki net basınç şekli): A–C–D aktif diyagramı, E noktasından F noktasına inen net doğru ve F–G perde ucu bloğu. Kesikli F–H uzantısı yalnızca perde ucundaki ordinatı belirler; bir basınç alanı değildir.

3Tutulan kilin aktif basıncıσv − 2cu, zc çekme çatlağı derinliği ve kazı tabanı üstünde P1

Kazı tabanının üstünde tutulan kil, drenajsız aktif basıncıyla perdeyi itmektedir — bu basınç, düşey toplam gerilmeden drenajsız kayma dayanımının iki katı çıkarılarak elde edilir; Ka = 1 (φ = 0 için):

σa(z)=q+γz−2cu

Yüzeye yakın kesimde bu değer negatiftir: kil perdeyi çekecektir. Bu tür bir emme hesaba katılmaz — basınç, sıfırlandığı derinliğe, yani çekme çatlağı derinliğine kadar sıfır alınır ve bu derinliğin altında doğrusal olarak artar:

zc=2cu−qγ

Kazı tabanının üstünde tek bir kil tabakası bulunduğunda aktif diyagram, zc derinliğinden kazı tabanına uzanan bir üçgendir; bileşkesi P1 olup kazı tabanının üstünde yüksekliğin üçte biri mesafede etkir:

P1=12σa(L)(L−zc),z‾1=L−zc3
Varsayılan olarak çatlağın üst ucuna kadar suyla dolu olduğu — içinde yağmur ya da yüzey suyu biriktiği — kabul edilir ve çekme bölgesi boyunca perdeye γw(z − zt) basıncı etkir; burada zt çatlağın üst ucu ya da daha yukarıdaysa yeraltı su seviyesidir. Sahanın drenajı çatlağı kuru tutuyorsa, Tasarım katsayıları aşamasında çatlak bir uyarıyla birlikte kuru alınır: bu durumda yeraltı su seviyesinin üstünde çatlakta su bulunmaz, çatlağın yeraltı su seviyesinin altındaki kısmı ise yeraltı suyuyla doludur ve boşluk suyu basıncı perdeye etkir. Raporda diğer seçeneğin sonucu da verilir. Yeraltı su seviyesinin altında toplam gerilme, efektif gerilme ile boşluk suyu basıncının toplamıdır; su her iki yüzde aynı seviyede olduğunda boşluk suyu basınçları net basınçta birbirini götürür. Kazı tabanının üstünde birden fazla tabaka bulunduğunda diyagram her sınırda o tabakanın cu ve γ değerleriyle değişir; P1 ve z̄1 parça parça toplanır.

4Kildeki net basınçdrenajsız, φ = 0: σ6 = 4cu − (γL1 + γ′L2); perde ucunda σ7

Bir perdenin yüklediği gibi hızla yüklenen kil drene olmaya zaman bulamaz: bu nedenle toplam gerilmeler cinsinden, φ = 0 ve drenajsız kayma dayanımı cu ile drenajsız olarak analiz edilir. Bu durumda Rankine katsayılarının her ikisi de 1 olur ve bir yüzdeki yanal basınçlar, düşey toplam gerilmeden kohezyonun iki katının çıkarılması ya da eklenmesiyle elde edilir:

σa=σv−2cu,σp=σv+2cu

Kazı tabanının hemen altında tutulan zemin tarafı, taşıdığı örtü yükü γL1+γ′L2 eksi 2cu ile perdeyi iter; henüz örtü yükü bulunmayan kazı tarafı ise 2cu ile direnç gösterir. Daha derinde her iki yüze aynı örtü yükü eklendiğinden aradaki fark değişmez: kildeki net basınç sabittir ve tutulan zemine doğru etkir:

σ6=4cu−(γL1+γ′L2)

Bu değer pozitif olmalıdır — 4cu değeri kazı tabanındaki örtü yükünü aşmayan bir kil perdeyi tutamaz ve modül bu noktada durur. Yapının E sıfır noktası kazı tabanının kendisidir. Perde ucuna yakın kesimde perde ters yönde hareket eder ve yüzler yer değiştirir: tutulan zemin tarafı σv+2cu ile direnç gösterir, kazı tarafı σv−2cu ile iter ve perde ucundaki ters yönlü ordinat şu şekildedir

σ7=4cu+(γL1+γ′L2)
Toplam düşey gerilme, efektif gerilme ile boşluk suyu basıncının toplamıdır. Su her iki yüzde de aynı seviyede olduğunda boşluk suyu basınçları net basınçtan çıkar; bu nedenle σ6 ifadesinde tutulan kilin efektif örtü yükü yer alır — suyun üstünde γ, altında γ′; yeraltı su seviyesi yoksa örtü yükü γL’dir. Su farklı seviyelerde ise net su basıncı eklenir. Basınçlar kazı tabanının altında sıfırda kesilmez: σ6 ve σ7, kaynaktaki kesilmemiş farklardır.
Bir yöntem kararı. Kazı tabanının altında negatif olduğu yerde korunan aktif basınç, dayanımı yüksek bir kilin tutulan yüzünün perdeyi çekmesine yol açar — bu, kaynaktaki klasik kohezyonlu serbest zemin formülasyonudur ve σ6 ile σ7 ifadelerini veren de budur. Bu formülasyonun verdiği gömme derinliği çok kısa olabilir ve bu seçime duyarlıdır. Bu nedenle modülde çekmenin sıfırlanması seçeneği de sunulmaktadır — aktif basınç hiçbir yüzde sıfırın altında alınmaz — ve hangisi kullanılırsa kullanılsın diğer seçeneğin verdiği derinlik de yazdırılmaktadır.
Kazı tabanının üstünde tutulan kil, σv − 2cu ile perdeyi iter. Yüzeye yakın kesimde bu değer negatiftir — kil perdeyi çekecektir. Bu tür bir emme hesaba katılmaz: basınç, σv = 2cu olan derinliğe (çekme çatlağı) kadar sıfır alınır; zeminde çekme gerilmesi hesaba katılmaz ve boşluk suyu basıncı yeraltı su seviyelerine göre bağımsız olarak ele alınır. Varsayılan olarak çatlağın üst ucuna kadar suyla dolu olduğu — içinde yağmur ya da yüzey suyu biriktiği — kabul edilir ve çekme bölgesi boyunca perdeye γw(z − zt) basıncı etkir; burada zt çatlağın üst ucu ya da daha yukarıdaysa yeraltı su seviyesidir. Sahanın drenajı çatlağı kuru tutuyorsa, Tasarım katsayıları aşamasında çatlak bir uyarıyla birlikte kuru alınır: bu durumda yeraltı su seviyesinin üstünde çatlakta su bulunmaz, çatlağın yeraltı su seviyesinin altındaki kısmı ise yeraltı suyuyla doludur ve boşluk suyu basıncı perdeye etkir. Raporda diğer seçeneğin sonucu da verilir.

5Kilde denge ve gömme derinliğiΣH’den L4, ΣM’den D için ikinci dereceden denklem, z′ ve Mmax

Kazı tabanının üstünde tutulan zeminin aktif diyagramının bileşkesi P1 olup kazı tabanından z‾1 yükseklikte etkir. Kazı tabanının altında σ6 net basıncı tüm D gömme derinliği boyunca tutulan zemine doğru etkir ve L4 yüksekliğindeki perde ucu bloğu basıncı perde ucunda σ7 değerine çevirir. Yatay denge, perde ucu bloğunun yüksekliğini verir:

P1−σ6D+12L4(σ6+σ7)=0⇒L4=σ6D−P14cu

perde ucuna göre momentler ise, L4 yerine konduğunda, D cinsinden ikinci derece bir denklem verir:

P1(D+z‾1)−σ6D22+4cu3L42=0
σ6(σ6−6cu)D2+P1(12cu−2σ6)D+P1(P1+12cuz‾1)=0

Kesme kuvveti, sabit net basıncın P1 değerini dengelediği noktada, yani kazı tabanının z′ kadar altında sıfırdır ve moment burada en büyük değerini alır:

z′=P1σ6,Mmax=P1(z′+z‾1)−σ6z′22
Modül, kum modülündekiyle aynı diyagramı kurar — her derinlikte iki yüzdeki basınçlar, yatay dengeden perde ucu bloğu, perde ucuna göre momentlerden derinlik — dolayısıyla aynı temel üzerinde birkaç tabakayı, farklı seviyelerdeki suyu, yükleri ve ankrajları kabul eder. Kaynaktaki durum için sayıları, derinlik için ikinci dereceden denklemin ve en büyük moment denkleminin sayılarıdır; notta perde ucu bloğu L5 ve E altındaki derinlik şeklinde gösterilirken burada gömme derinliğinin tamamı L4 ile gösterilmiştir.

6Gömme derinliğiDtheory ve güvenlik payı eklemenin iki yolu

Teorik gömme derinliği, diyagramın tam olarak dengede olduğu derinliktir:

Dtheory=L3+L4

Bu derinlikte pasif direnç tamamen mobilize olmuştur ve hiçbir güvenlik payı bulunmamaktadır. Kaynakta bir pay eklemek için iki yol önerilmektedir (aşağıdaki şekil):

  • Derinliğin artırılması: diyagram tam Kp ile kurulur ve derinlik yüzde 20 ile 30 arasında artırılır; Ddesign=fDtheory, f=1.2 ile 1.3 arasında alınır. Basınçlar ve moment teorik perdeye aittir.
  • Kp üzerine güvenlik sayısı: diyagram baştan Kp/FSp ile kurulur (FSp=1.5 ile 2 arasında) ve elde edilen derinlik olduğu gibi kullanılır. Kazı tabanının altındaki tüm ordinatlar değişir ve moment de bunlarla birlikte artar.
D'nin f katsayısıyla artırılmasıDtheory​× fdiyagramda tam Kp, perde ucu daha derine çakılırKp üzerine güvenlik sayısıDtheory​Kp / FSdiyagramda azaltılmış Kp, derinlik bulunduğu gibi kullanılır
Gömme derinliğine güvenlik payı eklemenin iki yolu: analizden sonra perde ucunun uzatılması ya da analizden önce pasif katsayının azaltılması.
Modülde her iki yol da Tasarım katsayıları aşamasında sunulmakta ve hangisinin kullanıldığı raporda belirtilmektedir. Palplanşların toplam boyu L + Ddesign olur.

Kullanıcının belirlediği derinlik. Tasarım derinliği analizden alınmak yerine palplanşın kazı tabanı altındaki derinliği verilebilir. Bu durumda verilen derinlik, seçilen yaklaşımın gerektirdiği derinliğe göre doğrulanır ve pasif basınç üzerinde mobilize ettiği güvenlik sayısı bulunur — bu, diyagramın verilen derinlikte ancak dengede kalmasını sağlayacak biçimde σp=σv+2cu pasif basıncının bölünebileceği FSp,mob katsayısıdır:

Dgiven≥Ddesign,req,D(σp/FSp,mob)=Dgiven

Toplam boy, yerdeğiştirme ve deprem kontrolü verilen derinlikle hesaplanır. İç kuvvetler için iki durum çözülür: gerekli derinlikteki tasarım durumu ve pasif basıncın FSp,mob değerine bölündüğü verilen derinlikteki denge durumu. Tasarım durumunun momenti, verilen derinlik durumunun momenti için bir üst sınır değildir — kısmen mobilize olmuş pasif dirençle dengede olan daha uzun bir perde daha fazla eğilebilir — bu nedenle palplanş ve ankrajlar ikisinden büyük olana göre boyutlandırılır; depremli durumda da verilen derinlik DE değerini aştığında aynı yol izlenir. Pasif basıncın üniform olarak mobilize olduğu kabulü de başlı başına bir idealleştirmedir.

Kile giren bir perde için kaynakta teorik derinlik yüzde 40 ile 60 arasında artırılmaktadır, f = 1.4 – 1.6. Kp/FS yaklaşımında kilin pasif basıncının tamamı FSp değerine bölünür: (σv + 2cu) / FSp.

7İki yüzde farklı seviyelerde sunet su basıncının eklenmesi (kaynağın kapsamı dışında)

Kaynakta suyun her iki yüzde aynı seviyede bulunduğu kabul edilmektedir. Suyu indirilmiş bir kazı ya da perdenin önünde duran su bu kabulü geçersiz kılar: hidrostatik basınçlar artık birbirini götürmez.

Bu durumda modül, sızma olmayan hidrolik koşul için net su basıncını net efektif basınca ekler ve her yüz için o yüze ait efektif örtü yükünü kullanır:

unet(z)=γw(z−Dw)−γw(z−Dw,exc),each term≥0
p(z)=Ka,eσ′v,r(z)−Kp,eσ′v,e(z)+unet(z)

Bu durumda net doğru parçalı olur; bu nedenle sıfır noktası, üstündeki bileşke ve iki denge denklemi kapalı formla değil, doğrudan diyagram üzerinde çözülür; yapı — E sıfır noktası, L5 perde ucu bloğu — aynıdır.

Perde ucunun altından gerçekleşen sızma efektif gerilmeleri değiştirir ve pasif direnci azaltabilir; burada perdeye etkiyen yükler belirtilen sızma olmayan koşula aittir ve bu durum raporda belirtilir.

8Palplanşın EN 1993-1-1 uyarınca doğrulanmasıS = M/σall ifadesinden MEd ≤ W fy / γM0 koşuluna

Klasik yöntemde palplanş, emniyet gerilmesi ile boyutlandırılmaktadır:

S=Mmaxσallklasik yöntem — 170 MPa (ASTM A-328 için), 210 MPa (A-572 ve A-690 için)

Modül bunun yerine bir sınır durum doğrulaması yapmaktadır. Net basınç diyagramının momenti karakteristik bir etki büyüklüğüdür; kısmi katsayı γF bunu tasarım değerine yükseltmekte ve EN 1993-1-1, tasarım momentini kesitin direnci ile karşılaştırmaktadır:

MEd=γFMmax
Wreq=MEdγM0fy
Mc,Rd=WfyγM0,η=MEdMc,Rd≤1

Wreq, palplanş tablosundan kesit seçiminde kullanılan değerdir. Verilen palplanş daha sonra bu değere göre kontrol edilmektedir. Tabloda her boyut için iki mukavemet momenti verilmiştir ve hangisinin kullanılabileceğini kesit sınıfı belirler (aşağıdaki şekil): elastik Wel, kesiti ilk akmaya kadar sınırlar ve 3. sınıfa kadar geçerlidir; plastik Wpl ise kesitin tam plastik momentine ulaşmasına izin verir ve 1. veya 2. sınıf kesitler için kabul edilmektedir.

elastik: ilk akma, Mel​ = Wel​ fy​plastik: kesitin tamamı akmada, Mpl​ = Wpl​ fy​fy​fy​
Palplanş kesitindeki gerilme dağılışı: elastik moment ve plastik moment durumlarında. İki mukavemet momentinin oranı olan şekil katsayısı, Z ve U tipi palplanşlar için yaklaşık 1.1 ile 1.2 arasındadır.
Tasarım yönetmeliği aşamasının katsayıları (önerilen değerler)
Katsayıuygulandığı büyüklükdeğer
γFtoprak basıncı momenti; kalıcı ve olumsuz bir etki1.35
γM0kesit dayanımı1.00
Ulusal Ek farklı değerler öngörebilir; modülde girilen değerler kullanılmaktadır.
Kabuller şunlardır: verilen mukavemet momenti duvarın tamamına aittir (βB = 1; bu durum Z tipi palplanşlar ile kilitleri tarafsız eksende kenetlenmiş ya da kaynaklanmış U tipi palplanşlar için geçerlidir); duvarın kesme kuvveti doğrulanmamıştır; gömme derinliği kendi yolunun güvenlik payını korumakta olup yeniden katsayıyla çarpılmamıştır. Kullanım oranı 0.95 veya daha büyük olduğunda sonuç “UYGUN — kapasiteye yakın” olarak bildirilmektedir.

9Palplanşın AISC 360-22 uyarınca doğrulanmasıEğilme dayanımı Mn üzerinden LRFD veya ASD

Palplanş, bunun yerine AISC 360-22 ile de doğrulanabilir. Nominal eğilme dayanımı kompakt bir kesit için Mn=FyZ (plastik mukavemet momenti), ilk akmada ise FyS olarak alınır ve iki yöntemden biriyle momentle karşılaştırılır:

LRFD:Mu=γHMmax≤φbMn,φb=0.90
ASD:Ma=Mmax≤MnΩb,Ωb=1.67

Toprak basıncı, yanal toprak basıncı H olarak alınmıştır: LRFD kombinasyonlarında yük etkisini artırdığı durumda γH=1.6 ile, ASD kombinasyonlarında ise 1.0 ile hesaba girmektedir.

AISC 360-22, içinde sıraladığı ASTM çelikleri için hazırlanmıştır. Burada bir EN çelik sınıfı, akma dayanımı esas alınarak kullanılmaktadır.

10Ankrajlı duvarbir ya da birden çok sıra — serbest zemin mesnedi, mafsal idealizasyonu, ankraj tepkileri ve kök bölgeleri

Konsol duvarın boyu çok uzadığında ya da çok fazla eğildiğinde, duvarın üst kısmına yakın bir ankraj sırası duvarı geri tutmaktadır. Tek sıra ankrajda kaynak, duvarı serbest zemin mesnedi yöntemi ile tasarlamaktadır: ankraj, za derinliğinde bir mesnettir ve gömme derinliği yalnızca pasif direncin bu mesnet etrafındaki momentleri dengelemesine yetecek kadardır; perde ucu serbestçe hareket edebildiğinden uçta basınç yön değiştirmesi oluşmamaktadır.

ΣMA=∫0ztoep(z−za)dz=0,F=∫0ztoepdz

Net basınç p, konsol duvardakiyle aynı diyagramdır: sıfır noktası E’nin üstünde aktif, altında net pasif; perde ucunda kesilmiştir. Birinci denklem derinliği, ikinci denklem duvarın metresi başına ankraj kuvvetini belirlemektedir; s aralığı ile ve tendon ekseni doğrultusunda bu değer, her ankrajın mesnet tepkisi TLEM=Fs/cosα olmaktadır. TLEM, tasarım diyagramının bir tepkisidir; kilitleme yükü P0 değildir ve tendonun servis durumunda taşıdığı kuvvet de değildir; yerdeğiştirmenin öngermeli yay modeli kendi tendon kuvvetini TSR vermekte, tendon direnci ile kök kapasitesi ayrı kontrollerdir. Ankrajın altındaki kesme kuvveti V=∫pdz−F sıfır olduğu noktada moment en büyük değerini almaktadır. Tek kum tabakası için birinci denklem L4 cinsinden üçüncü dereceden bir denklemdir; modül bunu sayısal olarak çözmekte, böylece tabakalar, su, sürşarj ve depremli durum da hesaba katılmaktadır.

Birden çok sıra. Birden fazla ankraj sırası bulunduğunda duvar hiperstatiktir. Modül, duvarı mafsal yöntemi yapısal idealizasyonu ile izostatik hâle getirmektedir: en üsttekinin altındaki her ankrajda bir mafsal kabul edilmekte, böylece iki ankraj arasındaki duvar basit kiriş olmakta ve en alt ankrajın altındaki kısım zn bu ankraj etrafında serbest zemin mesnedi ile tasarlanmaktadır. Gömme derinliği en alt ankraja göre alınan momentlerden bulunmakta, her açıklık iki ankrajındaki tepkileri vermekte ve bir sıranın ankraj kuvveti, o sıranın aldığı tepkilerin toplamı olmaktadır:

∫znztoep(z−zn)dz=0,Rk(zk+1−zk)=∫zkzk+1p(zk+1−z)dz

En üstteki açıklık, ilk ankrajın üzerindeki konsolu da taşımaktadır. Modül idealizasyonu limit denge net basınç diyagramına uygulamakta, dolayısıyla tepkiler ve momentler bu diyagrama aittir. Tek sıra ankrajda yöntem tam olarak serbest zemin mesnedi yöntemidir. Moment, ankrajlar arasında ve altında kesme kuvvetinin sıfır olduğu noktalarda ya da en üstteki ankrajda en büyük değerini almaktadır. Ankrajlar duvarı her biri Tsinα kadar aşağı çekmektedir; bu düşey bileşen raporlanmakta, ancak palplanşın kontrolüne katılmamaktadır.

Ankraj, duvarı ancak kök bölgesi, aktif kama hareket ettiğinde yerinde kalan zeminde bulunuyorsa tutabilmektedir. Modül, serbest (bağsız) boyu en az 4.5 m (halat tendonlar için; çubuklar için 3 m) almakta ve kök bölgesinin kritik göçme yüzeyinin en az max(1.5m,H/5) gerisinde başlamasını esas almaktadır; kohezyonsuz zeminde bu yüzey, kazı tabanından 45°+φ′/2 açısıyla yükselen Rankine düzlemidir:

xb=Lfcosα≥(L−zb)tan(45°−φ′2)+max(1.5m,H/5),zb=za+Lfsinα

Yerdeğiştirme modelinde ankraj öngermeli bir yaydır: perdenin metresi başına P0cosα/s kuvvetiyle başlar ve perde hareket edip serbest boy uzadıkça ka=EtAtcos2α/(Lfs) rijitliğiyle kuvvet kazanır.

Kök bölgesinin sıyrılma (çekip çıkarma) kapasitesi ve tendon dayanımı doğrulanmamaktadır; kök boyu yalnızca kök bölgesinin konumunu belirlemek için kullanılmaktadır.
Kilde perdenin gerisindeki aktif kama 45° eğimli düzlemle sınırlanır (φ = 0) ve kök bölgeleri bu düzlemin gerisine yerleştirilir.

11Depremli durumpsödo-statik Mononobe–Okabe katsayıları, zeminle birlikte hareket eden su, Westergaard

Deprem sırasında duvarın arkasındaki ve önündeki zemin duvarla birlikte sarsılmaktadır. Psödo-statik yöntem, sarsıntıyı zemin kamalarına etkiyen sabit atalet kuvvetleriyle (yatayda khW, düşeyde kvW) yer değiştirmekte ve statik tasarımın limit denge kurgusunu korumaktadır. kh ve kv değerleri geçerli deprem yönetmeliğinden alınarak girilmektedir; yaygın bir biçim kh=αS/r ve kv=±0.5kh şeklindedir.

Kamanın ağırlık doğrultusunun θ açısı kadar döndürülmesiyle Coulomb kaması Mononobe ve Okabe kamasına dönüşür. Düşey duvar, yatay zemin yüzeyi ve duvar sürtünmesinin bulunmaması durumunda — statik Rankine tasarımıyla aynı idealleştirme — katsayılar şöyledir

tanθ=kh1∓kv
KAE=cos2(φ′−θ)cos2θ[1+sinφ′sin(φ′−θ)cosθ]2,KPE=cos2(φ′−θ)cos2θ[1−sinφ′sin(φ′−θ)cosθ]2

θ=0 için katsayılar tam olarak Ka ve Kp değerlerini alır. Basınçlar (1∓kv)KAEσ′v ve (1∓kv)KPEσ′v şeklindedir; kv için her iki yön de kontrol edilmektedir. Duvar sürtünmesi bulunduğunda Mononobe–Okabe pasif katsayısı güvensiz tarafta kalır; logaritmik spiral çözümlerinin geliştirilme nedeni budur. δ=0 durumunda bu sorun ortaya çıkmaz ve düzlem kama korunur. θ>φ′ olduğunda dengede bir kama hiç oluşmaz ve modül bunu bildirir.

Su. Olağan geçirimliliğe sahip bir kum dinamik açıdan geçirimsizdir: boşluk suyu zeminle birlikte hareket etmektedir. Su seviyesinin altında basıncı batık birim hacim ağırlık taşırken atalet kuvveti doygun kütleye etkimekte, bu nedenle açı büyümektedir:

tanθw=γsatγsat−γw·kh1∓kv

Yüksek geçirimli bir zeminde (k>5·10−4 m/s) ise boşluk suyu serbesttir (Ek E.7): atalet kuvvetini yalnızca kuru kütle taşır, tanθw=γd/(γsat−γw)·kh/(1∓kv); kuru birim hacim ağırlık γd her tabaka için girilir. Bu durumda her yüzdeki boşluk suyu, kendi su seviyesinden perde tabanına kadar uzanan tek bir serbest su kolonu oluşturur ve E.7 maddesinde olduğu gibi tabandan ölçülen h′ ile Westergaard basıncını ekler; iki yüz aynı fazda sarsılır, biri bastırılırken diğeri emilir, bu nedenle her iki yüzün basınçları birlikte kazı yönünde etkir. E.7 maddesinin palplanşın gömülü kısmı boyunca sürdürülmesi bu modüle ait bir genişletmedir. Modül her iki seçeneği de sunmaktadır.

Kazı içinde kazı tabanının üstünde serbest olarak duran su, olumsuz yönde alınan ve kazı yüzünde emme olarak etkiyen Westergaard (1933) hidrodinamik basıncını ekler:

pwd(z′)=78khγwhz′,Pwd=712khγwh2

Kontrol. Net basınç diyagramı, bu katsayılarla statik diyagramın aynısı gibi — aynı tabakalar, su ve sürşarj, sıfır noktası E ve uç bloğu — oluşturulmakta ve iki denge denklemi gömme derinliğini DE vermektedir. Depremli durum kaza durumudur; bu nedenle KPE katsayıyla çarpılmamaktadır: tasarlanan duvar, DE≤Ddesign koşulu sağlandığında dengeyi korumaktadır. Konsol duvarda deprem basınçları, statik basınçlar gibi efektif örtü yüküyle orantılı olarak dağılmaktadır: duvar ucu etrafında serbestçe dönebilmekte ve dinamik artış bu durumda statik itkinin etkidiği noktada etkimektedir.

Ankrajlı duvar ucu etrafında dönemez ve böyle bir duvar için dinamik artış orta yükseklikte etkimektedir. Tutulan zemin tarafı, kazı tabanının üstünde statik Rankine basıncını korumakta; tutulan yükseklik boyunca aktif itkideki artış ise bu yükseklik üzerinde düzgün yayılı olarak dağılmaktadır:

ΔPAE=∫0L[(1∓kv)KAE−Ka]σ′vdz,ΔpAE=ΔPAEL

Kazı tabanının altında Mononobe–Okabe katsayıları örtü yüküne uygulanmaktadır. Aynı ankrajlı kurgu bu durumda DE değerini ve depremli ankraj kuvvetlerini TE=FEs/cosα vermektedir. Depremin aktif kaması statik kamadan daha yataydır; düzlemi Mononobe–Okabe açısı αAE ile yükselmektedir (θ=0 için 45°+φ′/2); kök bölgeleri bu kamanın gerisinde aynı güvenlik payıyla kontrol edilmektedir; tendon ve kök bağı TE için doğrulanmamıştır.

Palplanş daha sonra depremli kombinasyon altında doğrulanmaktadır: depremli tasarım durumunda kalıcı etkiler ve deprem etkisi 1.0 ile, değişken etkiler ise ψ2 ile hesaba girmektedir — her sürşarj kendisi için girilen ψ2 değerini alır, kalıcı yük için 1.0 alınır — dolayısıyla bu diyagramın MEd,E=Mmax,E değeri elde edilir; LRFD ve ASD yollarında toprak basıncı H, 1.6 (LRFD) veya 1.0 (ASD) katsayısını korumakta, depremden kaynaklanan artış E ise 1.0 veya 0.7 ile hesaba girmektedir; Mu,E=1.6Mmax+(Mmax,E−Mmax) ve Ma,E=Mmax+0.7(Mmax,E−Mmax) olarak bulunan iki en büyük değer güvenli tarafta birleştirilmektedir.

Perdenin yatak katsayısı yöntemiyle yerdeğiştirmesi yalnızca statik durum için hesaplanmaktadır.

Açılış modelindeki perde, kh=0.15 ve kv=±0.075 ile — su her iki tarafta da üstten 2 m derindedir, dolayısıyla kazı içinde 3 m serbest su bulunmaktadır:

DE=2.50m≤Ddesign=3.43m,Mmax,E=184.99kN·m/m(Mmax=181.91)

Statik tasarım bu depremde yeterlidir: depremli diyagram, tasarım derinliğine göre 0.93 m daha az gömme derinliğini ve statik momentin 1.0 katı bir momenti gerektirmektedir.

Depremli durum — net basınç ve eğilme momentiNet basınç pEğilme momenti Mkazı tabanıMmax,E​ = 184.99 kN·m/mMmax​ = 181.91 kN·m/mDE​ = 2.50 mz = 0— depremli (kᵥ aşağı) - - statik tasarımduvar üstünden derinlik z ↓basınç ekseni karekök ölçeğindepsödo-statik, GeoTerva drenajsız kil yaklaşımı
Modülün açıldığı duvar, depremli durumda: net basınç ve moment (sürekli çizgi), statik tasarımın (kesikli çizgi) yanında.
Mononobe–Okabe yöntemi drenajsız kile uygulanamaz: φ = 0 için katsayıları 1 değerine indirgenir. Kil, kritik düzlemi 45° olan psödo-statik drenajsız kama ile ele alınmaktadır: σAE = (1 ∓ kv)(1 + tan θ) σ′v − 2cu ve σPE = (1 ∓ kv)(1 − tan θ) σ′v + 2cu, tan θ = kh / (1 ∓ kv) — su altında θw; boşluk suyu kille birlikte hareket eder. Bu, raporda belirtilen bir GeoTerva kabulüdür.

12Duvarın yerdeğiştirmesiyatak katsayısı yöntemi: elasto-plastik yaylar üzerinde elastik kiriş

Önceki bölümlerdeki limit denge kurgusu gömme derinliğini ve tasarım momentini vermekte, ancak duvarın ne kadar yerdeğiştireceğini vermemektedir: bu kurgu, duvarı göçme anında, pasif direnç tamamen mobilize olmuş hâlde tanımlamaktadır. Servis koşullarındaki yerdeğiştirmeyi tahmin etmek için modül, yatak katsayısı yöntemini kullanmaktadır — duvarın elastik bir kiriş, her yüzdeki zeminin ise bağımsız yaylardan oluşan bir sıra olarak ele alındığı bir Winkler modeli.

EId4ydz4=pR(z)−pE(z)+unet(z)

Burada y perdenin kazı yönündeki yerdeğiştirmesi, EI perdenin metresi başına eğilme rijitliği, pR ve pE ise sırasıyla tutulan zemin tarafındaki ve kazı tarafındaki efektif basınçlardır. Her yay sükûnetteki basınçtan başlar ve yerdeğiştirmeyle orantılı olarak değişir; ancak hiçbir zaman aktif ya da pasif basıncın ötesine geçmez:

pR=K0σ′v,r−khy,Kaσ′v,r≤pR≤Kpσ′v,r
pE=K0σ′v,e+khy,Kaσ′v,e≤pE≤Kpσ′v,e
K0=1−sinφ′

Yatay yatak katsayısı kh, birim yerdeğiştirme başına düşen basınçtır. Bu katsayı zeminin bir özelliğinden çok modelin bir parametresidir — duvara ve yüklenen yüksekliğe de bağlıdır — ve yerdeğiştirme bu katsayıya bağlıdır: yaylar yumuşakken güçlü biçimde, duvarın her iki yüzündeki zemin aktif ve pasif basınçlarına ulaştıktan sonra ise hemen hiç; dolayısıyla sonuç bir tahmin niteliğindedir. Fikir vermek üzere kum için tipik değerler şöyledir: gevşek 4.8–16, orta sıkı 9.6–80, sıkı 64–128 MN/m³.

  • Perde tasarım boyuyla, L+Ddesign, modellenmiştir ve her iki ucu serbesttir.
  • Basınçlar karakteristik değerlerdir: Rankine Kp tam olarak alınmış, güvenlik sayısı uygulanmamıştır; sükûnetteki toprak basıncı katsayısı Jaky (1944) bağıntısından alınmıştır.
  • Perdenin kazıdan önce yerinde olduğu ve kazının tek aşamada yapıldığı kabul edilmiştir; inşaat aşamaları izlenmemektedir.
  • Denklem kiriş sonlu elemanlarıyla çözülmekte; yaylar, her biri ya elastik bölgede ya da aktif veya pasif sınırında olana kadar iterasyonla güncellenmektedir.
Yerdeğiştirme bir değer olarak raporlanır; bir sınır değerle karşılaştırılmaz. Yayların perdeyi tutamadığı durumda — gömülü boy boyunca yayların tamamı akmaya ulaştığında — modelin çözümü yoktur ve modül bunu bildirir; limit denge tasarımı bundan etkilenmez.

Açılış modelindeki perde; tasarım boyu 8.43 m, I = 21000 cm⁴/m, E = 210 000 MPa ve kh = 15 MN/m³:

ytop=9.4mm,ydredge=2.7mm,ytoe=1.3mm

Bu modeldeki en büyük moment, 26.84 kN·m/m, limit denge kurgusundan elde edilen momentten (181.91 kN·m/m) farklıdır: yerdeğiştirme modeli, servis yükü altında gösterge niteliğinde bir davranış verir — örneğin çekme çatlağındaki suyu hesaba katmaz — ve tasarım momenti limit denge kurgusundan elde edilen moment olarak kalır.

Yerdeğiştirme ve eğilme momenti — yatak katsayısı yöntemiYerdeğiştirme yEğilme momenti Mkazı tabanıytop​ = 9.4 mm2.7 mm1.3 mm← kazıya doğruMmax​ = 26.84 kN·m/mz = 0perde ucuduvar üstünden derinlik z ↓karakteristik basınçlar · değerler gösterge niteliğindedir
Modülün açıldığı duvarın yatak katsayısı yöntemiyle yerdeğiştirmesi (kazıya doğru, sola) ve eğilme momenti.
Kilde yay toplam örtü yükünden başlar, K0 = 1, ve drenajsız aktif sınır σv − 2cu (sıfırın altına inmeden) ile pasif sınır σv + 2cu arasında değişir.

13Kazı tabanı: taban kabarmasıgöçme yüzeyi boyunca kayma direncinin kazı yanındaki zeminin ağırlığıyla karşılaştırılması

Yanal denge, verdiği gömme derinliği ne kadar kısa olursa olsun, kazı tabanı hakkında bir şey söylemez. Kilde taban yukarı doğru kabararak göçebilir: kazı altındaki kil, yanındaki zeminin ağırlığıyla içeri doğru sıkıştırılır; bu, ters yönde bir taşıma gücü göçmesidir. Kilde yapılan kazılar için olağan kontrol, destekli kazı modüllerinde yapıldığı gibi, göçme yüzeyi boyunca kayma direncini bu ağırlıkla karşılaştırır:

FS=5.14cu(1+0.2B′′Lexc)+csideHB′σv(H)+q,B′=min(T,B2),B′′=2B′

B kazı genişliği, Lexc kazının plandaki uzunluğu (uzun bir kazıda şekil terimi düşer), T ise mühendisin girdiği, taban altındaki sert tabakanın derinliğidir (iki kil tabakası arasındaki sınır sert tabaka sayılmaz; T girilmediğinde göçme yüzeyi yalnızca genişlikle sınırlanır); cu taban altındaki kilin drenajsız kayma dayanımı, cside tutulan yükseklik boyunca ortalaması alınan kohezyon, σv(H) ise taban seviyesinde kazının yanındaki toplam örtü yüküdür. Palplanşın taban altındaki gömülü kısmı hesaba katılmamıştır — güvenli tarafta. Sürşarj q, düzgün yayılı sürşarja kazının yanındaki şerit ve tekil yüklerin eklenmesiyle elde edilir; bu yükler de kabarmayı tetikler: her biri, kazının hemen yanında B′ genişliği içinde zemine aktardığı eşdeğer düzgün yayılı sürşarja dönüştürülür — bu bölge, kabarmanın aşağı ittiği zemin bloğunun üst yüzüdür. Şerit yük, B′ içinde kalan kısmıyla ve B′ üzerine yayılarak hesaba katılır, qeq = qs b / B′; B′ içindeki tekil yük B′ × B′ boyutlu kare bir alana yayılır, qeq = Q / B′²; bloğun perde boyunca uzunluğu genişliğine eşit alınmış ve uç yüzlerindeki kayma direnci hesaba katılmamıştır — güvenli tarafta kalan bir GeoTerva kabulü. B′ dışındaki bir yük bloğa etkimez. Birden çok tabaka bulunduğunda, homojen kil için türetilmiş bağıntı tabakalı profil için bir GeoTerva genişletmesiyle kullanılmaktadır: taşıma terimi için taban altındaki kil, yan kayma için ise tutulan yükseklik boyunca ortalaması alınan kohezyon esas alınır.

Perdenin çevresindeki zeminle birlikte genel stabilitesi — perde ucunun altından ve ankrajların gerisinden geçen derin bir kayma yüzeyi — bu modülün kapsamında değildir; raporda genel stabilitenin değerlendirilmediği ve ayrıca doğrulanması gerektiği belirtilmektedir.

14Çözümlü örnek: elle ve modülledaha katı bir kil üzerinde tutulan kil — her sayı kontrol edilmiştir

Çözümlü örnek, yukarıdaki denklemlerin elle değerlendirilmesidir: L = 5 m kalınlığındaki kil (γ = 18 kN/m³, cu = 30 kPa), cu = 70 kPa olan bir kilin üzerinde tutulmaktadır; su ve sürşarj yoktur — çekme çatlağı, kaynaktaki denklemlerde olduğu gibi kuru alınmıştır.

zc=2×3018=3.333m,σa(L)=18×5−60=30kPa
P1=12×30×1.667=25.00kN/m,z‾1=0.5556m
σ6=4×70−90=190kPa,σ7=280+90=370kPa
−43700D2+11500D+12291.7=0⇒D=0.678m
z′=25190=0.1316m,Mmax=25×(0.1316+0.5556)−95×0.13162=15.53kN·m/m
Çözümlü örnek — elle ve modülle
Büyüklükellemodül
P1 (kN/m)25.0025.00
z‾1 (m)0.55560.5556
σ6 (kPa)190.00190.00
σ7 (kPa)370.00370.00
Dtheory (m)0.6780.678
L4 (m)0.37080.3708
z′ (m)0.13160.1316
Mmax (kN·m/m)15.5315.53
Modül, her derinlikte her iki yüzün basınçlarını oluşturur ve iki denge denklemini sayısal olarak çözer; tek kil tabakalı bu durumda elde edilen sayılar kapalı çözümün sonuçlarıyla aynıdır.
Konsol perdeye etkiyen net yanal basınç diyagramı5.000.67800.678kazı tabanıADBHGFpD​ = 30.00 kPaσ3​ = 190.00 kPaσ4​ = 370.00 kPa0.371P = 25.00 kN/mz̄ = 0.5556 m12Kil-1Kil-2basınç ekseni sıkıştırılmıştır (karekök ölçeği); böylece perde ucundaki ordinatlar aktif bloğun yanına sığar
Çözümlü örneğin net basınç diyagramı, modülün çizdiği biçimiyle: çekme çatlağının altında tutulan kilin aktif basıncı, kazı tabanı altında sabit net basınç σ₆ ve σ₇’ye kadar perde ucu bloğu.

15Açılış duvarının EN 1993-1-1 uyarınca doğrulanmasıVarsayılan model için MEd, Wreq, Mc,Rd ve η

Model sekmesinin açılışta gösterdiği perde, yukarıdaki çözümlü örnekteki perdenin, modülün varsayılanı olarak çekme çatlağı üst seviyesine kadar suyla dolu kabul edilmiş hâlidir — Dtheory = 2.288 m ve Mmax = 181.91 kN·m/m (çatlak kuru alındığında 0.678 m ve 15.53 kN·m/m); palplanş S275 çeliğinden olup elastik mukavemet momentiyle, Wel = 1400 cm³/m, tanımlanmış ve γF=1.35 ve γM0=1.00 ile EN 1993-1-1 uyarınca doğrulanmıştır:

MEd=1.35×181.91=245.58kN·m/m
Wreq=245.58×1.00275000=893.0cm3/m
Mc,Rd=1400×10−6×2750001.00=385.00kN·m/m
η=245.58385.00=0.638≤1

Palplanş tasarım momentini taşımaktadır. Hesaplar sekmesi, girilen her perde için aynı hesap zincirini ayrıntılı olarak verir.

16Modülün kabullerihesabın sınırları, tek bir yerde

  • Tüm tabakalar kildir ve φ = 0 ile toplam gerilmeler cinsinden drenajsız olarak analiz edilir — kısa dönem koşulu. Uzun dönem drenajlı koşul (c′, φ′) burada kontrol edilmemektedir; kalıcı olarak yerinde kalan bir perdede bu koşul belirleyici olabilir. Kum dolgulu bir perde, kumda palplanş modülüyle tasarlanır.
  • Duvar adezyonu olmaksızın Rankine basınçları: Ka = Kp = 1, aktif basınç σv − 2cu, pasif basınç σv + 2cu; kazı tabanının üstünde emme alınmaz (çekme çatlağı varsayılan olarak üst seviyesine kadar suyla dolu ya da seçime göre kuru; yeraltı su seviyesinin altında çatlakta yeraltı suyu bulunur).
  • Kaynaktaki basitleştirilmiş net basınç diyagramı: her derinlikte her iki yüzün basınçları, yatay dengeden elde edilen uç bloğu ve perde ucuna göre alınan momentlerden elde edilen derinlik.
  • Su her iki yüzde aynı seviyededir ya da sızma olmaması koşuluyla farklı seviyelerdedir; sızma modellenmemektedir.
  • Depremli durumda kil, kritik düzlemi 45° olan psödo-statik drenajsız kama ile ele alınmaktadır — bir GeoTerva kabulü; φ = 0 için Mononobe–Okabe yöntemi geçerli değildir.
  • Palplanş, verilen mukavemet momenti üzerinden eğilmeye göre doğrulanır; perdenin kesme dayanımı, yerel burkulma ve korozyon kaybı doğrulanmamaktadır. Yerdeğiştirme yatak katsayısı yöntemiyle tahmin edilmekte ve bir sınır değer olmaksızın raporlanmaktadır.

17Kaynaklarbaşvurulan kaynaklar

  • Das, B.M. (2016). Principles of Foundation Engineering, 8th ed. Cengage Learning.
  • EN 1993-1-1:2005 — Çelik yapıların tasarımı, genel kurallar.
  • ANSI/AISC 360-22 — Specification for Structural Steel Buildings.
  • Bowles, J.E. (1996). Foundation Analysis and Design, 5th ed. McGraw-Hill.
  • Jaky, J. (1944). The coefficient of earth pressure at rest. Journal of the Society of Hungarian Architects and Engineers, 7, 355–358.
  • Mononobe, N. and Matsuo, H. (1929). On the determination of earth pressure during earthquakes. World Engineering Congress, Tokyo. Okabe, S. (1926). General theory of earth pressure. Journal of the Japan Society of Civil Engineering, 12(1).
  • Westergaard, H.M. (1933). Water pressures on dams during earthquakes. Transactions of the American Society of Civil Engineers, 98, 418–433.

Teoriden kendi tasarımınıza

Kildeki kendi palplanş duvarınızı dakikalar içinde tasarlayın

  • Drenajsız basınçlar, çekme çatlağı, gömme derinliği ve en büyük moment, adım adım
  • Her iki yüzde su, ankrajlar, deprem ve duvarın yerdeğiştirmesi
  • Kazı tabanının kabarması ve EN 1993-1-1 ya da AISC 360-22 uyarınca kontrol edilen palplanş
  • PDF olarak kaydedilen, derli toplu bir hesap raporu. Telefonunuzda ve tarayıcınızda çalışır

Palplanş perdeler hakkında daha fazlası