Op deze pagina · 10 hoofdstukken
De draagvermogenstheorie van Richards, Elms en Budhu voor een strookfundering onder statische en seismische belasting, stap voor stap afgeleid: de actieve en passieve spieën van Coulomb, de factoren Nq, Nγ en Nc, de pseudostatische aardbeving met de Mononobe–Okabe-coëfficiënten, en welk deel van het draagvermogen door een aardbeving verloren gaat. De afbeeldingen zijn op schaal getekend op basis van de vergelijkingen.
1Toepassingsgebied en aannamesTwee Coulomb-spieën, statische belasting en aardbevingsbelasting.
Richards, Elms en Budhu (1993) formuleerden een draagvermogenstheorie voor een strookfundering die kan worden toegepast bij seismische belasting. In plaats van het logaritmische spiraalmechanisme van Terzaghi of Meyerhof gebruikt deze een vereenvoudigd bezwijkvlak bestaande uit twee Coulomb-spieën, wat elke draagvermogensfactor in gesloten vorm oplevert — zowel voor het statische geval als, met de Mononobe–Okabe-coëfficiënten, voor het seismische geval. Deze pagina volgt de weergave uit de bronliteratuur. In de module is uitgegaan van:
- Een doorgaande (stroken)fundering met breedte B op een aanlegdiepte Df; de grond boven het funderingsvlak werkt uitsluitend als deklaagbelasting q = γDf.
- Een homogene c–φ-grond met φ > 0 en geen grondwaterstand in de bezwijkzone.
- De aardbeving als een pseudostatische volumekracht: de horizontale en verticale seismische coëfficiënten kh, kv grijpen aan op de grondspieën en op de belastingen.
- De wandwrijvingshoek op het verticale grensvlak tussen de twee spieën δ = φ/2, zoals voorgesteld door de auteurs.
2Het statische bezwijkvlakCoulombs actieve en passieve spieën en hun hoeken.
Onder de fundering bezwijkt de grond als Coulomb’s actieve spie ABC: de fundering drukt deze naar beneden, waardoor de naastgelegen grond zijdelings wordt weggedrukt. Die grond bezwijkt als Coulomb’s passieve spie BCD. De twee ontmoeten elkaar op het verticale vlak BC met hoogte H, waar de wandwrijving δ werkt. De glijvlakken AC en CD maken de hoeken αA en αP met het horizontale vlak — de hoeken van de maatgevende Coulomb-spieën:
De krachten op de spieën per eenheid lengte van de fundering (Afbeelding 1 b) zijn de actieve en passieve Coulomb-krachten PA, PP op BC, de resultanten RA, RP op de glijvlakken en de gewichten WI, WIII. De horizontale componenten van de Coulomb-krachten maken gebruik van de coëfficiënten
3De deklaagterm — NqHet horizontale evenwicht op BC bij alleen een bovenbelasting.
Beschouw uitsluitend de deklaagbelasting (φ ≠ 0, γ = 0, q ≠ 0): de funderingsdruk is q′u. De horizontale krachten op BC zijn in evenwicht,
en bij een gelijkmatige bovenbelasting is elke kracht gelijk aan de gronddrukcoëfficiënt maal de deklaagbelasting maal de hoogte H: q′u aan de actieve zijde, q aan de passieve zijde,
zodat
4De volumiek-gewichtterm — NγHetzelfde evenwicht met het gewicht van de spieën.
Beschouw nu uitsluitend het gewicht (φ ≠ 0, γ ≠ 0, q = 0): de funderingsdruk is q″u. Aan de actieve zijde werkt dit als een bovenbelasting bovenop het gewicht van de spie, aan de passieve zijde werkt uitsluitend het gewicht:
Door deze twee gelijk te stellen,
De hoogte van het vlak BC volgt uit de actieve spie, H = B tan αA, en
5Het statische draagvermogenSuperpositie, Nc en de statische factoren.
Met de deklaagbelasting en het gewicht samen worden beide delen opgeteld (superpositie):
Voor de cohesie geeft een Coulomb-spieanalyse bij φ = 0 de waarde Nc = 6; kortheidshalve hanteren de auteurs de bekende relatie
en het uiterst draagvermogen van een strookfundering op een c–φ-grond is
| φ (°) | δ (°) | αA (°) | Nq | Nγ | Nc |
|---|---|---|---|---|---|
| 5 | 2.5 | 42.22 | 1.53 | 0.49 | 6.11 |
| 10 | 5.0 | 45.19 | 2.37 | 1.38 | 7.77 |
| 15 | 7.5 | 48.13 | 3.70 | 3.02 | 10.09 |
| 20 | 10.0 | 51.06 | 5.90 | 6.06 | 13.46 |
| 25 | 12.5 | 53.97 | 9.67 | 11.92 | 18.59 |
| 30 | 15.0 | 56.86 | 16.51 | 23.76 | 26.86 |
| 35 | 17.5 | 59.74 | 29.89 | 49.52 | 41.26 |
| 40 | 20.0 | 62.60 | 59.03 | 111.96 | 69.16 |
| 45 | 22.5 | 65.45 | 133.87 | 290.89 | 132.87 |
6AardbevingsbelastingDe pseudostatische spieën, θ en de Mononobe–Okabe-coëfficiënten.
Bij een aardbeving worden dezelfde twee spieën geanalyseerd met pseudostatische traagheidskrachten (Afbeelding 2). De resultante van de zwaartekracht en traagheidskrachten is ten opzichte van de verticale lijn verdraaid over
De maatgevende spieën maken nu de hoeken
en de horizontale gronddrukcoëfficiënten worden de Mononobe–Okabe-coëfficiënten:
Het evenwicht is identiek aan het statische geval, waardoor de factoren dezelfde vorm behouden:
Bij θ = 0 keert elke seismische uitdrukking terug naar de statische vorm.
7Het verlies aan draagvermogen door de aardbevingDe seismische factoren als fracties van de statische factoren.
De bronliteratuur geeft deze reducties weer in diagrams volgens Richards et al. (1993); Afbeelding 3 berekent ze uit de gesloten formules. De aardbeving reduceert de volumegewichtterm het sterkst: bij tan θ = 0.2 bedraagt NγE ongeveer een derde van Nγ, terwijl NqE en NcE ongeveer de helft van hun statische waarde behouden.
De grens θ = φ
Wanneer θ φ nadert, wordt de actieve spie vlakker (α = φ − θ → 0) en dalen alle drie de seismische factoren richting nul: de wrijvingsgrond heeft geen reserve meer over tegen de horizontale versnelling. De theorie is daarom uitsluitend geldig zolang kh/(1 − kv) < tan φ; de module stopt de berekening zodra θ ≥ φ. Bij dezelfde kritische verhouding kh/(1 − kv) voorspelt de theorie dat de seismische zetting van de fundering begint.
8Toelaatbare gronddruk en de toetsingAfgeleid van het seismisch draagvermogen quE.
De module ontleent de toelaatbare gronddruk aan het seismische draagvermogen quE, waarbij de bruto en netto spanningen gescheiden worden gehouden, en rapporteert de statische qu daarnaast:
De optredende gronddruk qtoegepast is de verticale bruto spanning op het funderingsvlak (V/A per eenheid lengte, V/B) uit de seismische belastingcombinatie. De fundering voldoet wanneer qtoegepast ≤ qall,g (FSwerkelijk = quE/qtoegepast) en qtoegepast − q ≤ qall,n. De toelaatbare belasting per eenheid lengte is Qall = qall,g·B.
9RekenvoorbeeldHet startmodel van de module, live berekend.
Een strookfundering B = 1.5 m op Df = 1 m; γ = 17 kN/m³, φ = 25°, c = 30 kPa; kh = 0.25, kv = 0 (het startmodel van de module).
De aardbeving vermindert het uiterst draagvermogen van 874.14 kPa naar 335.28 kPa, oftewel tot 38% van de statische waarde.
10LiteratuurBronnen van de theorie.
- Richards, R., Elms, D.G. and Budhu, M. (1993). Seismic bearing capacity and settlements of foundations. Journal of Geotechnical Engineering, ASCE, 119(4), 662–674.
- Das, B.M. (2017). Shallow Foundations: Bearing Capacity and Settlement, 3e druk. CRC Press — Paragraaf 6.3.1; deze pagina volgt de volgorde van de afleiding.
- Mononobe, N. en Matsuo, H. (1929). On the determination of earth pressures during earthquakes. Proc. World Engineering Congress, Tokio, 9, 177–185.
- Okabe, S. (1926). General theory of earth pressure. Journal of the Japanese Society of Civil Engineers, 12(1).
De figuren zijn op schaal getekend op basis van de vergelijkingen op deze pagina.
Van theorie naar uw eigen ontwerp
Bepaal binnen enkele minuten het seismische draagvermogen van uw eigen fundering
- Het statische en het seismische draagvermogen naast elkaar, inclusief hun factoren
- Het verlies aan draagvermogen veroorzaakt door de aardbeving
- De spiegeometrie getekend op de doorsnede
- Een overzichtelijk berekeningsrapport, opgeslagen als pdf. Online: niets te installeren, geen dongle, op smartphone, tablet of pc

PDF